บทที่ 3 : การต่อสู้อันดุเดือดกับร็อคส์!

บทที่ 3 : การต่อสู้อันดุเดือดกับร็อคส์!

【1】โฮสต์เอาชนะร็อคส์ที่กำลังคลั่ง! รับรางวัล: กาชา x10

【2】โฮสต์กำจัดความโกรธของร็อคส์! รับรางวัล: กาชา x5

【3】โฮสต์พ่ายแพ้ต่อร็อคส์ที่โกรธจัด! รับรางวัล: กาชา x1

“งั้นถ้าฉันพลาดภารกิจท้าทาย ก็ยังไม่โดนลบข้อมูล... แถมยังได้รางวัลอีกเหรอ?”

“งั้นจะกลัวอะไรล่ะ!”

เขาเกิดมาอีกครั้งทั้งที — ถ้าไม่มีความกล้าแม้แต่จะสู้ แล้วการเป็น ‘หนวดขาว’ จะมีค่าอะไรกัน!

ขณะที่ความคิดกำลังพลุ่งพล่าน หนวดขาวก็ยกบิเซนโตะขึ้นเหนือศีรษะ จิตวิญญาณนักสู้ของเขาพุ่งทะยานราวกับเปลวเพลิงที่ลุกขึ้นแตะขอบฟ้า ฮาคิราชันย์ของเขาแผ่กระจายไปทั่วทั้งท้องฟ้า จนดูราวกับโลกกำลังสั่นสะเทือน!

เมื่อร็อคส์ได้ยินคำพูดของหนวดขาว แววตาคลั่งของเขาชะงักลงครู่หนึ่ง เผยให้เห็นแววสับสนชั่วขณะ ก่อนจะขมวดคิ้วแน่น... เขาได้ยินผิดไปรึเปล่านะ?

“เมื่อกี้... หนวดขาวแกพูดว่าอะไรนะ?”

“อย่าบอกนะว่า... มันอยากให้ฉันเป็น ‘ลูกชาย’ ของมันน่ะเหรอ?!!!”

เสียงของหนวดขาวยังดังก้องสะท้อนระหว่างท้องทะเลกับฟ้า ไม่ใช่แค่ร็อคส์เท่านั้นที่อึ้ง—ราชสีห์ทองคำ ชิกิ, จอห์น, มิสบัคกิน, ซิลเวอร์แอ็กซ์ และพวกกลุ่มโจรสลัดร็อคส์ที่เหลือต่างยืนแข็งเป็นหิน ใบหน้าพวกเขาเต็มไปด้วยความตกใจสุดขีด!

“เฮ้ๆ ลุง! ตอนนี้ไม่ใช่เวลามาพูดอะไรแบบนั้นนะ... นั่นมันร็อคส์เลยนะ! โจรสลัดในตำนานสุดเจ๋งคนนั่นน่ะ!!”

มาร์โกพยายามยันตัวลุกขึ้น สีหน้าเขาเปลี่ยนไปอย่างไม่แน่นอน เหงื่อเย็นไหลลงขมับพร้อมเส้นดำขึ้นเต็มหน้าผาก

“โวะฮ่าฮ่าฮ่า...!!”

เสียงหัวเราะต่ำแผ่วของร็อคส์เริ่มดัง ก่อนจะกลายเป็นเสียงหัวเราะบ้าคลั่งที่สะเทือนทั่วเกาะ!

ออร่าการฆ่าฟันจากร่างของเขารุนแรงราวกับพายุโลหิต แผ่ซ่านไปทั่วจนบรรยากาศบิดเบี้ยว ฮาคิราชันย์ของเขารุนแรงไม่ต่างจากหนวดขาวเลยแม้แต่น้อย!

“บ้าเอ๊ย...! พลังนี่มันอะไรกันแน่?! หมอนี่ฆ่าคนไปกี่คนถึงจะได้ออร่าขนาดนี้เนี่ย!”

นิวเกตขบกรามแน่น ดวงตาคมกริบ เขากำบิเซนโตะไว้แน่น กล้ามเนื้อทุกส่วนขยายตัว ฮาคิราชันย์ของเขาปะทุเต็มกำลัง!

สายฟ้าสีดำแดงจากฮาคิของทั้งคู่พุ่งเข้าชนกันกลางอากาศ ราวกับฟ้าผ่าฉีกเมฆบนท้องฟ้าออกเป็นเสี่ยงๆ คลื่นลูกใหญ่ซัดกระหน่ำรอบเกาะเหมือนจะกลืนทุกสิ่ง!

“ติ๊ง! ติ๊ง!”

เสียงแจ้งเตือนดังขึ้นพร้อมเครื่องหมายอัศเจรีย์สีแดงลอยตรงหน้าหนวดขาว

“ค่าความโกรธของร็อคส์พุ่งถึงขีดสุด!”

“โปรดทำภารกิจท้าทายให้สำเร็จเพื่อหลีกเลี่ยงสถานการณ์ไม่คาดคิด!”

“เวลาพลังการต่อสู้สูงสุดคงเหลือ: 04:59!”

“ราคาต่ออายุ: 99,990,000 เบรี่ต่อนาที!”

“04:58... 04:57...”

“บ้าไปแล้ว! หนึ่งร้อยล้านเบรี่ต่อนาทีงั้นเรอะ?! แม้แต่อิมก็ไม่มีทางจ่ายได้ขนาดนั้นแน่ๆ!”

นิวเกตกัดฟันแน่น — ถึงเขาจะรักสมบัติ แต่ของที่ปล้นมาเกือบทั้งหมดก็ส่งกลับไปให้สฟิงซ์แล้ว ไม่มีเงินเหลือต่ออายุแน่ๆ!

“บ้าเอ้ย... ต้องจบศึกนี้ให้เร็วที่สุด!”

ท่ามกลางพายุฟ้าคะนองที่ฟาดใส่ไม่หยุด ทุกคนบนเกาะนอกจากกลุ่มร็อคส์หมดสติลงทันที...

แต่ในมุมหนึ่งของเกาะ ชายสองคนในชุดขาวและหมวกทรงสูง สวมหน้ากากประหลาด กำลังยืนอยู่กับเดนมูชิที่บันทึกภาพการต่อสู้อยู่

“เอเดรียน... นายได้ภาพหมดแล้วใช่ไหม?”

“เรียบร้อย น็อคเคิล! บันทึกครบทุกวินาทีเลย!”

“สัตว์ประหลาดระดับเดียวกับร็อคส์... หมอนั่นสติหลุดแล้วแน่ๆ”

น็อคเคิลพึมพำเสียงสั่น “ศึกแบบนี้เกาะคงพังยับแน่ รีบอพยพกันเถอะ!”

“ไปเถอะ!” เอเดรียนตอบทันควัน

“ซู่! ซู่!”

เสียงลมหายใจของพวกเขาหายวับไป ร่างทั้งคู่หายไปจากที่นั่น ก่อนจะโผล่บนเรือเล็กริมฝั่งในพริบตา...

บนเกาะ หนวดขาวจับบิเซนโตะไว้แน่น เข้าปะทะกับร็อคส์ที่สู้ด้วยหมัดเปล่า ฮาคิเกราะของทั้งคู่ปะทะกันอย่างบ้าคลั่ง แรงปะทะแต่ละครั้งทำให้สายฟ้าแลบฟาดจนแผ่นดินแตก!

เสียงคำรามของแรงสั่นสะเทือนดังขึ้นไม่หยุด ลมแรงหอบเอาคลื่นยักษ์ซัดเข้าใส่ฝั่ง พลังการทำลายล้างแผ่คลุมทั้งเกาะราวกับโลกกำลังจะสลาย!

โจรสลัดในโลกใหม่ทุกคนรู้ดี—

ชื่อของ “ร็อคส์” คือสัญลักษณ์แห่งอำนาจที่ยับยั้งยุคนี้ไว้!

“แย่แล้ว เรื่องที่แย่ที่สุดเกิดขึ้นแล้ว! กัปตันคลั่งแล้ว!”

บักกิงแฮมสาวร่างอวบจับขอบเรือแน่น ร่างสั่นสะท้านกับคลื่นซัด หน้าอกกระเพื่อมแรง ดวงตาสีฟ้าของเธอสั่นไหวเต็มไปด้วยความกลัว

“ผู้ชายคนนั้น... สู้กับกัปตันได้สูสีจริงๆ เหรอเนี่ย!”

ซิลเวอร์แอ็กซ์ในชุดเกราะอัศวินรีบดึงกระบังหน้าปิด พร้อมยกโล่ขึ้นกำบัง “ถ้าปล่อยไว้แบบนี้ เกาะต้องจมแน่!”

จอห์นที่ถือขวดเหล้าอยู่กลั้วหัวเราะ “ฮ่ะ... นรกชัดๆ...” เขาดื่มอึกใหญ่โดยไม่สนเหล้าที่หกเปื้อนกางเกงลายทาง ตายังคงจับจ้องศูนย์กลางสนามรบ

ทุกคนพยายามประคองเรือให้มั่นท่ามกลางคลื่นที่ซัดเข้ามาไม่หยุด — แม้จะรู้อยู่เต็มอกว่าพลังระดับนั้นยับยั้งไม่ได้เลย!

หนวดขาวยืนอยู่กลางหลุมอุกกาบาตขนาดยักษ์ที่เกิดจากแรงปะทะ มองเห็นมาร์โกกับพวกเด็กๆ หนีขึ้นเรือหนวดขาวได้สำเร็จ เขาถึงได้ยิ้มโล่งใจเล็กน้อย

“พลังการต่อสู้สูงสุดที่เหลือ: 02:28...”

“กุรารารารา! ร็อคส์ มาสู้กันให้สนุกหน่อยสิ!”

หนวดขาวแหงนหน้าขึ้นจ้องศัตรู ดวงตาเต็มไปด้วยไฟนักสู้ บิเซนโตะในมือส่องประกายพร้อมฮาคิราชันย์ที่ปะทุ!

บัฟสามชั้นถูกปลดปล่อยออกมาพร้อมกัน — ฮาคิเกราะ, ริวโอ, และพลังร่างกายระดับเทพ!

เขาอยากรู้เหมือนกัน... พลังโกงของเขาจะไปได้ไกลแค่ไหน!

“วะฮ่าฮ่าฮ่า! หนวดขาว! รับหมัดนี่ไปซะ!!”

ร็อคส์คำราม ดวงตาเหมือนไฟลุก กล้ามเนื้อพองโตเต็มแรง หมัดขวาของเขาถูกห่อด้วยฮาคิราชันย์สีดำแดง คลื่นกระแทกรูปกากบาทสีเลือดพุ่งออกไปข้างหน้า!

“บูม!!!”

แรงอัดนั้นรุนแรงเหมือนอุกกาบาตตก เกาะทั้งเกาะแตกออกเป็นชั้นๆ ราวกับขนมบิสกิต ฝุ่นผงปลิวคลุ้งไปทั่ว!

“มาเลย!!” หนวดขาวยิ้ม ดวงตาเป็นประกาย เขาไม่คิดจะหลบแม้แต่นิด!

บิเซนโตะของเขาถูกอัดพลังด้วยริวโอ ฮาคิเกราะ และแรงกายมหาศาล ก่อนจะฟันสวนขึ้นไปปะทะหมัดของร็อคส์!!

แรงปะทะมหาศาลถึงขั้นทำให้ทะเลทั้งผืนเงียบลงชั่วขณะ—

ก่อนจะระเบิดเสียง “บูมมมมม!!!” ดังก้องฟ้า!

ผิวน้ำรอบเกาะหลายกิโลเมตรยุบลงราวกับมีมือยักษ์กดไว้ แผ่นดินถล่ม เมฆหมุนวนเหมือนวันสิ้นโลก!

คลื่นสึนามิสูงกว่าร้อยเมตรพุ่งขึ้นจากทะเล เส้นสายพลังสีขาวแหวกฟ้าเป็นระยะหลายกิโลเมตร!

“พลังบ้าอะไรกันเนี่ย!!”

“สึนามิ! แผ่นดินไหว! ฟ้ากำลังแตกแล้วหรอ!?”

เสียงตะโกนสั่นเทิ้มจากลูกเรือกลุ่มร็อคส์ดังแข่งกับเสียงคลื่น

บนฟ้า — เจ้านกข่าวนั่นที่บินผ่านถึงกับสะดุ้งจนเกือบหล่นลงทะเล ภาพเบื้องล่างมันคือ... “วันสิ้นโลกชัดๆ!”

ภูเขาบนเกาะถล่มลง เศษซากปลิวเกลื่อน พื้นดินแยกออกและกำลังจม คลื่นยักษ์พุ่งกระจายไปทั่ว!

บนเรือหนวดขาว เด็กๆ เกาะเสาแน่น ตัวสั่นด้วยความกลัว จ้องฉากต่อสู้ด้วยสายตาเบิกโพลง

ส่วนในทะเล เรือเล็กของเอเดรียนกับน็อคเคิลกลับลอยนิ่งท่ามกลางคลื่นราวกับถูกปกป้อง วิดีโอเดนมูชิในมือยังบันทึกทุกวินาทีของ “การต่อสู้ที่จะถูกจารึกไว้ในประวัติศาสตร์โลก!”

ในฐานะหน่วยข่าวกรองของมังกรสวรรค์ CP0 พวกเขารู้ดีว่าศึกนี้มีผลต่อทั้งยุค —

ถ้าหนวดขาวจับมือกับร็อคส์เมื่อไหร่... โลกนี้จะไม่มีคำว่าสมดุลอีกต่อไป!

“พลังการต่อสู้สูงสุดที่เหลือ: 00:39...”

“วะฮ่าฮ่าฮ่า!! สนุกจริงๆ หนวดขาว!! มาสู้กันให้สุดๆไปเลยเถอะ!!”

ร็อคส์หัวเราะบ้าคลั่งยืนอยู่บนซากหิน เสื้อคลุมสีแดงขาดวิ่น เผยร่างกำยำเต็มเปี่ยมด้วยพลังเหมือนภูเขาไฟที่พร้อมปะทุได้ทุกเมื่อ!