บทที่ 34 - ห้วงลึกศักดิ์สิทธิ์จุติ!

บทที่ 34 - ห้วงลึกศักดิ์สิทธิ์จุติ!

แรงกดดันมหาศาลพุ่งเข้าปะทะอย่างกะทันหัน อากาศรอบกายราวกับหยุดนิ่งไปในชั่วพริบตา

ไอเย็นยะเยือกแผ่ออกมาจากดาบยาวฮาวด์ที่อัศวินอมตะถือกลับหัว เขาชูดาบขึ้นเหนือศีรษะ แล้วฟาดฟันลงมาอย่างรุนแรง!

...เคร้ง!!!

หลัวซิวอาศัยจังหวะ กลิ้งหลบไปทางด้านข้างค่อนไปทางด้านหลังของอัศวินอมตะ หลบการโจมตีนี้ไปได้อย่างเฉียดฉิว

คมดาบกระแทกพื้นอย่างแรง ส่งเสียงโลหะกระทบกันดังกึกก้อง

การฟันครั้งนี้เฉียดหน้าเขาไปเพียงนิดเดียว ไอเย็นที่บาดลึกถึงกระดูก ทำให้แก้มข้างหนึ่งของหลัวซิวมีเกล็ดน้ำแข็งบาง ๆ เกาะจับ

หลังจากหลบการโจมตีได้อย่างหวุดหวิด หลัวซิวก็ถือโอกาสทิ้งระยะห่างจากอัศวินอมตะทันที ไปหยุดอยู่ที่ระยะห่างประมาณสามช่วงตัว

เหงื่อเม็ดเล็ก ๆ ผุดพรายขึ้นบนหน้าผาก สายตาจับจ้องไปที่จุดแดงสองจุดที่ลอยเด่นอยู่ตรงหน้าอย่างไม่วางตา ระแวดระวังการเคลื่อนไหวของดาบยาวในมืออัศวินอมตะอยู่ตลอดเวลา

...อันตรายมาก อันตรายสุด ๆ...

สีหน้าของหลัวซิวตึงเครียด เงาด้านหลังของเขาก็บิดเบี้ยวอย่างผิดธรรมชาติ ร่างของอัศวินอมตะและหลัวซิว เผชิญหน้ากันอย่างเปราะบางบนวิหารลอยฟ้า

อาศัยจังหวะที่เผชิญหน้ากันสั้น ๆ หลัวซิวรีบกวาดตามองหน้าต่างสถานะของ "อัศวินอมตะ — เกรวิลล์" จนจบ

["อัศวินอมตะ" เกรวิลล์ (lv.28)]

[เผ่าพันธุ์: วิญญาณ / วิญญาณพิทักษ์]

[ระดับความอันตราย: บิดเบี้ยว]

[พลังชีวิต: 762/762 (ค่าเกราะป้องกัน: 16) / พลังเวท: 213/243]

[โจมตีกายภาพ: 72 / โจมตีเวท: 8 / การลดความเสียหาย: 16]

[ค่าสถานะ: แข็งแกร่ง 28, ทนทาน ?, ว่องไว 32, ปัญญา 4, เทวภาพ ?, รับรู้ 8, ต้านทาน 16, โชค 7]

[...]

[รายการสกิลและคุณสมบัติพิเศษ]

[ย่างก้าวแห่งการล่า (สกิลติดตัว): สามารถเลียนแบบนักล่าตามธรรมชาติ เคลื่อนที่ด้วยความเร็วสูงดุจการเทเลพอร์ต]

[วิญญาณอมตะ (คุณสมบัติพิเศษ): หลุดพ้นจากความเป็น "วิญญาณมรณะ" กลายเป็นวิญญาณพิทักษ์แห่งสุสานโบราณ พลังชีวิตพื้นฐานเพิ่มขึ้น 30% และมีภูมิคุ้มกันต่อคำสาป]

[? (?): ?]

[...]

ทันใดนั้น จากใต้หน้ากากหมวกเกราะของอัศวินอมตะ ก็มีเสียงแหบพร่า เลือนราง และน่าขนลุกดังลอดออกมา

"ข้า... ข้าคือ... เกรวิลล์..."

มือซ้ายของอัศวินจิกพื้นแน่น มือขวานำดาบยาวพาดกลับไปที่สันหลัง ภายใต้หน้ากากมีเสียงต่ำ ๆ ดังขาดห้วงออกมา

"...กษัตริย์อิซอล... มาตุภูมิ... ปกป้อง..."

...

ทันใดนั้น ร่างของอัศวินก็หายไปอีกครั้ง!

กลิ่นสนิมเหล็กเข้มข้นและไอเย็นบาดกระดูก พุ่งเข้ามาประชิดตัวอีกครั้งอย่างรวดเร็ว!

แต่คราวนี้ หลัวซิวเตรียมรับมือไว้แล้ว เขาพุ่งตัวเฉียงออกไป ให้เงาของตัวเองซ้อนทับกับเงาของอัศวิน!

ร่างบอบบางสีเขียวจางพุ่งออกมาจากเงา อินดิสถือมีดสั้นเรืองแสงคู่หนึ่ง แทงสวนเข้าไปที่วงในของอัศวิน!

...เคร้ง!!!

มีดสั้นคู่ในมืออินดิสกำลังจะเจาะทะลุเกราะของอัศวิน แต่ดาบยาวในมืออัศวินกลับเปลี่ยนวิถีดาบ รับการโจมตีนี้ไว้ได้ด้วยมุมที่พิสดารที่สุด!

มีดสั้นปะทะดาบยาว ประกายไฟสาดกระเซ็นจากคมดาบ ไอเย็นยะเยือกแผ่ผ่านตัวดาบออกมา ทำให้อินดิสรู้สึกว่าอุณหภูมิรอบตัวลดต่ำลงทันที

แต่การบิดเบี้ยวของเงาด้านหลังหลัวซิวยังไม่จบลงเพียงแค่นั้น เปลวเพลิงสีแดงฉานแยกตัวออกมาจากเงาหลังจากที่อินดิสสะกัดการเคลื่อนไหวของอัศวินไว้ได้ แล้วอ้อมไปที่ด้านหลังของอัศวิน!

ขนสีแดงดุจโลหิตบนตัวเฟนริล เริ่มเปล่งประกายสีทองอร่าม หลัวซิวสั่งการให้เฟนริลเปลี่ยนร่างจาก "หมาป่ากลืนเงา" เป็น "หมาป่าเพลิงศักดิ์สิทธิ์" ในทันที!

เปลวไฟสีเลือดเปลี่ยนเป็นเปลวเพลิงศักดิ์สิทธิ์สีทอง กรงเล็บหน้าของเฟนริลที่กลายเป็นหมอก รวบรวมก้อนแสงอันร้อนแรง ฟาดลงกลางศีรษะของอัศวินอมตะอย่างจัง!

...ตู้ม!!!

การโจมตีของเฟนริลที่มีคุณสมบัติธาตุ "แสง" ติดตัว กระแทกหมวกเกราะด้านหลังของอัศวินจนยุบเป็นหลุมลึก

รอยร้าวบนหน้ากากมีแสงสีทองไหลเวียน

หน้าต่างระบบของหลัวซิวแสดงข้อมูลการโจมตีครั้งนี้ขึ้นมาพร้อมกัน

["หมาป่าเพลิงศักดิ์สิทธิ์" เฟนริล โจมตีใส่ "อัศวินอมตะ" เกรวิลล์]

[เข้าจุดตาย!]

[สร้างความเสียหายพื้นฐานธาตุ "แสง" 28 แต้ม]

["อัศวินอมตะ" เกรวิลล์ ไม่มีความต้านทานธาตุ "แสง" ความเสียหายเพิ่มขึ้น 10%]

[โจมตีจุดตาย สร้างความเสียหายจริง 64 แต้ม!]

[...]

จากการโจมตีครั้งนี้ ทำให้หลัวซิวแน่ใจเรื่องหนึ่ง

"อัศวินอมตะ" เกรวิลล์ ไม่มีความต้านทานธาตุแสงเลยแม้แต่น้อย!

นั่นหมายความว่า ดาเมจที่ "หมาป่าเพลิงศักดิ์สิทธิ์" เฟนริลทำได้ จะรุนแรงมหาศาล!

...

หลังจากถูกเฟนริลโจมตีที่ด้านหลังหมวกเกราะ อัศวินก็ใชัพลังมหาศาลผลักอินดิสกระเด็นออกไปทันที ก่อนจะหมุนตัวฟาดดาบยาวลงมาที่ลำตัวของเฟนริล!

กระบวนการทั้งหมดเกิดขึ้นรวดเร็วเกินไป เฟนริลที่เพิ่งโจมตีเสร็จยังไม่ทันตั้งตัว

ร่างกายกลางอากาศของมันพลันเปล่งแสงสีทองสว่างจ้า เกราะแสงศักดิ์สิทธิ์ก่อตัวขึ้นขวางวิถีดาบ

...เปรี้ยง!!!

เมื่อดาบยาวฟาดลงมา เกราะแสงก็แตกกระจาย เศษแสงสีทองปลิวว่อนกลางอากาศ ดาบยาวฟันเข้าที่ลำตัวของเฟนริลอย่างจัง

ร่างหมอกครึ่งซีกถูกฟันจนแตกกระจาย เผยให้เห็นเนื้อแท้ของสัตว์อสูรสีดำทมิฬ ละอองเลือดขุ่นคลั่กระเบิดออก เฟนริลกลิ้งกระเด็นถอยหลังไป

["หมาป่าเพลิงศักดิ์สิทธิ์" เฟนริล ได้รับการโจมตีจาก "อัศวินอมตะ" เกรวิลล์]

[มี "เกราะแสงศักดิ์สิทธิ์" ลดความเสียหายที่ได้รับ 20%]

["เกราะแสงศักดิ์สิทธิ์" แตก!]

[ได้รับความเสียหายจริง 23 แต้ม!]

[...]

เฟนริลบาดเจ็บไม่หนักมาก "เกราะแสงศักดิ์สิทธิ์" ช่วยรับดาเมจไปส่วนใหญ่

ทว่า อาการชะงักจากการถูกโจมตี ทำให้เฟนริลไม่สามารถกลับเข้าสู่สถานะการต่อสู้ได้ทันที

อัศวินอมตะฟันโดนหนึ่งดาบ ก็กลับสู่ท่ามือซ้ายจิกพื้น มือขวาหนีบดาบ พุ่งเข้าใส่เฟนริลอย่างบ้าคลั่งราวกับสัตว์ป่า!

สัญชาตญาณดิบที่สุดของอัศวินอมตะ คือการกำจัด "ตัวอันตรายที่สุด" ก่อน

การโจมตีด้วยแสงศักดิ์สิทธิ์ของเฟนริลเมื่อครู่ สร้างความเสียหายให้มันได้อย่างหนักหน่วงจริง ๆ!

และในขณะที่อัศวินอมตะใช้ท่วงท่าดุจภูตพราย เข้าประชิดตัวเฟนริลอย่างรวดเร็วนั้นเอง

...หง่าง—หง่าง...

ทั่วทั้งวิหารลอยฟ้า พลันดังก้องไปด้วยเสียงระฆังอันน่าพิศวง

เสียงระฆังนี้กังวานและยาวไกล แต่กลับทำให้ทุกคนในที่นั้น รู้สึกหวาดกลัวและสะพรึงอย่างที่ไม่เคยเป็นมาก่อน!

อากาศราวกับขุ่นมัว ตัวตนที่มองไม่เห็นกำลังจ้องมองทุกคนอย่างเท่าเทียม

มีบางสิ่งกำลังจุติลงมาจากสถานที่ที่ไม่รู้จัก

และที่เหนือศีรษะของอัศวินอมตะ จากความว่างเปล่า...

ดวงตาอันมืดมิดและลึกล้ำข้างหนึ่ง ก็เบิกโพลงขึ้น!

อัศวินอมตะชะงักการเคลื่อนไหว หันกลับไปมองหาต้นตอของการเปลี่ยนแปลงอันน่าพิศวงนี้

และที่อีกฟากหนึ่งของวิหารลอยฟ้า หลัวซิวอาศัยจังหวะที่อินดิสและเฟนริลพัวพันกับอัศวินอมตะ ทิ้งระยะห่างออกมาไกลที่สุดแล้ว

เวลานี้ หลัวซิวค่อย ๆ ยื่นมือขวาออกไป ในอุ้งมือขวามีก้อนแสงสีดำหมุนวนอยู่

ภาพมายาอันน่าพิศวงทั้งหมดบนวิหารลอยฟ้า ล้วนมีต้นกำเนิดมาจากก้อนแสงสีดำนี้

อาณาเขตที่มีนามว่า "ห้วงลึกศักดิ์สิทธิ์" ได้ปกคลุมไปทั่ววิหารลอยฟ้าอย่างเงียบเชียบ!

[ห้วงลึกศักดิ์สิทธิ์จุติ (แสง, ลิมิเต็ด, lv.1): เจ้าคือจุดจบแห่งแสงสว่าง เจ้าคือเปลของความมืดมิด ห้วงลึกศักดิ์สิทธิ์จะอยู่เคียงข้างเจ้า ห้วงลึกศักดิ์สิทธิ์จะสรรเสริญนามของเจ้า...

ปลดปล่อยอาณาเขต "ห้วงลึกศักดิ์สิทธิ์" เป็นวงกว้าง ในระดับสกิลปัจจุบัน ภายในอาณาเขต จะได้รับผล "การกัดกร่อนแห่งแสงศักดิ์สิทธิ์"]

[การกัดกร่อนแห่งแสงศักดิ์สิทธิ์ (ผลของอาณาเขต): ประทับตรา "การกัดกร่อนแห่งแสงศักดิ์สิทธิ์" ใส่เป้าหมายเดี่ยวในอาณาเขต เมื่อผู้ถูกประทับตราตกเป็นเป้าหมายสกิล "แสง" ของ "ผู้ร่าย" ผลลัพธ์ด้านบวกจะกลับตาลปัตรเป็นผลลัพธ์ด้านลบอย่างสมบูรณ์]

[...]

— "ห้วงลึกศักดิ์สิทธิ์จุติ"!

แสงสีดำอันลึกล้ำแผ่ออกมาจากใจกลางฝ่ามือของหลัวซิว ครอบคลุมร่างของ "อัศวินอมตะ" ไว้จนหมดสิ้น

ดวงตาอันลึกล้ำเหนือศีรษะของมัน คือตราสัญลักษณ์ของ "การกัดกร่อนแห่งแสงศักดิ์สิทธิ์"!

หลัวซิวรู้ดีว่า นับจากวินาทีนี้ไป...

...สัญญาณแห่งการตอบโต้ ได้ดังขึ้นอย่างแท้จริงแล้ว!

[จบแล้ว]