EP.14 ความปรารถนาของซาคุโมะที่จะฝึกฝนให้อาโอกิ

EP.14 ความปรารถนาของซาคุโมะที่จะฝึกฝนให้อาโอกิ

อาโอกิเตรียมอาหาร 2 จานเสร็จอย่างรวดเร็ว โดยจานนึงสำหรับตัวเขาเองและอีกจานสำหรับคุโระชิโระ เพราะอย่างไรก็ตาม ส่วนของคุโรชิโระนั้นมีมากกว่ามาก โดยประกอบด้วยปลาสด 11 ตัว ปลา 1 ตัวเป็นส่วนนึงของข้อตกลงของพวกเขา และปลาอีก 10 ตัวเป็นสัญลักษณ์ของความขอบคุณสำหรับการรักษาบาดแผลของเขาเมื่อคืน

หลังจากเตรียมอาหารและรับประทานอาหารเสร็จเรียบร้อยแล้ว อาโอกิก็ทำความสะอาดตัวก่อนจะมุ่งตรงไปที่ร้านอาหารของครอบครัวของเขา นี่คือกิจวัตรประจำเช้าที่อาโอกิไม่เคยละเลย เมื่อมาถึง อาโอกิก็ตรวจสอบสภาพของร้านอาหารอย่างระมัดระวังเพื่อให้แน่ใจว่าทุกอย่างดำเนินไปอย่างราบรื่น

อาโอกิใช้เวลาสักครู่เพื่อตำหนิโยโนะ 1 ในพนักงานที่ขึ้นชื่อเรื่องความขี้เกียจ "โยโนะ ถ้าคุณยังทำแบบนี้ต่อไป ใครจะรักษาชื่อเสียงที่ดีของร้านอาหารนี้ไว้ได้กันล่ะ" อาโอกิแนะนำด้วยน้ำเสียงจริงจัง แม้ว่าโยโนะจะเป็นพนักงานที่ใจดี แต่อาโอกิก็รู้ว่าโยโนะต้องการแรงผลักดันพิเศษเพื่อทำงานหนักขึ้น

หลังจากมั่นใจว่าทุกอย่างอยู่ภายใต้การควบคุมในร้านอาหารแล้ว อาโอกิก็รีบไปที่โรงงานซึ่งเขาทำงานตีอาวุธและสิ่งของอื่นๆอีกมากมาย

...

...

...

(ตอนบ่าย)

ดวงอาทิตย์อยู่สูงบนท้องฟ้าบ่งบอกว่าเป็นเวลาเที่ยงวันแล้ว อาโอกิที่เพิ่งทำงานตอนเช้าเสร็จและกำลังนั่งพักผ่อนสักครู่หลังจากทำงานและตีเหล็กมาหลายชั่วโมง ร่างกายของเขารู้สึกเหนื่อยล้าแต่จิตวิญญาณของเขายังคงแจ่มใส อาโอกิจึงจิบน้ำเย็นชื่นใจเพื่อดื่มด่ำกับช่วงเวลาแห่งความสงบสุข

อย่างไรก็ตาม ความสงบสุขก็ถูกทำลายลงในไม่ช้าเมื่อประตูโรงงานเปิดออกและมีชายผมสีเงินขาวเดินเข้ามา ชายผู้นั้นคือ ซาคุโมะ วีรบุรุษของหมู่บ้าน ซึ่งน่าเสียดายที่ต้องกลายเป็นเป้าของการเยาะเย้ยเนื่องจากภารกิจล้มเหลว

อาโอกินั้นรู้จักซาคุโมะเหมือนกับคนอื่นๆในหมู่บ้าน แม้ว่าจะไม่ใช่ทุกคนที่จะปฏิบัติต่อซาคูโมะด้วยความเคารพอย่างที่ฮีโร่สมควรได้รับก็ตาม

“โอ้ซาคุโมะ มีอะไรพานายมาที่นี่ล่ะ” คุซันเจ้านายของอาโอกิถามด้วยน้ำเสียงเป็นมิตรเมื่อเห็นซาคูโมะเข้ามาในโรงงาน

“คุซัน ฉันอยากฝึกคนงานของนายคนนึงหน่อย เด็กที่ชื่ออาโอกิที่เคยช่วยฉันมาก่อนนะ และฉันก็อยากตอบแทนเขาด้วยการฝึกดาบให้ พอจะเป็นไปได้ไหมคุซัน” ซาคุโมะพูดอย่างแน่วแน่แต่สงบ

“แน่นอนซาคุโมะ” คุซันพยักหน้า ซึ่งดวงตาของเขาหันไปที่อาโอกิซึ่งตอนนี้ดูประหลาดใจ

“นายหมายถึงอาโอกิเหรอ ? แน่นอนว่าเชิญได้เลย แต่พวกเราควรถามเขาโดยตรงก่อนนะ” คุซันพูดพลางเหลือบมองชายหนุ่ม “เฮ้อาโอกิ มานี่สิ มีคนอยากคุยกับเธอ”

“โอเคเจ้านาย” อาโอกิตอบทันทีด้วยน้ำเสียงที่เต็มไปด้วยความอยากรู้ จากนั้นอาโอกิก็เดินเข้าไปหาคุซันอย่างรวดเร็ว พยายามเดาดูว่าเกิดอะไรขึ้น

“เกิดอะไรขึ้นครับเจ้านาย” อาโอกิถามด้วยความสับสนเมื่อเห็นคุซันและซาคูโมะยืนอยู่ด้วยกัน

คุซันยิ้มเล็กน้อยแล้วอธิบายว่า "ซาคุโมะบอกว่าเขาอยากฝึกให้เธอนะ เพราะก่อนหน้านี้เธอก็ไม่ได้บอกเหรอว่าเธอนั้นต้องการได้รับการฝึกโดยซาคุโมะ และตอนนี้เขาก็เสนอตัวแล้ว เธอคิดว่าไง อยากจะฝึกไหม"

ดวงตาของอาโอกิเบิกกว้างขึ้น มันมีทั้งความประหลาดใจและความสุขปะปนกัน “ฮะ จริงเหรอ ? แน่นอนว่าผมอยากฝึก! แต่... แล้วงานของผมล่ะ” อาโอกิขมวดคิ้วขณะคิดถึงความรับผิดชอบของเขาที่โรงงาน

คุซันที่กำลังจะตอบ แต่อาโอกิพูดขึ้นก่อน โดยดวงตาของเขาเป็นประกายราวกับว่าเขามีไอเดียบางอย่าง “เจ้านาย ผมจะทำงานที่บ้านคุณแค่ 3 ชั่วโมงโดยเริ่มพรุ่งนี้ได้ไหม ผมนั้นมีงานต้องทำมากมาย และถ้าผมต้องฝึกซ้อมด้วยผมก็จะไม่มีเวลาเหลือมากนัก เงินเดือนของผมก็อาจจะถูกหักตามเวลาทำงานก็ได้ เพราะงั้นจะเป็นไรไหม”

คุซันหยุดคิดสักครู่เพื่อพิจารณาข้อเสนอของอาโอกิ ในที่สุดคุซันก็พยักหน้าเห็นด้วย “อืม... ก็ได้ นั่นพอจะจัดการได้ เริ่มต้นพรุ่งนี้เป็นต้นไปนะ ที่เธอจะทำงาน 3 ชั่วโมง”

ใบหน้าของอาโอกิสว่างขึ้น “โอเคเลยครับเจ้านาย ตั้งแต่พรุ่งนี้เป็นต้นไป ผมจะทำงานตั้งแต่ 11 โมงเช้าจนถึงบ่าย 2 โมง หลังจากนั้น ผมจะฝึกดาบกับลุงซาคูโมะจนถึง 6 โมงเย็นครับ”

โปรดติดตามตอนต่อไป.

_______________