EP.13 ระดับของเหล่านินจาในโลกนินจา

EP.13 ระดับของเหล่านินจาในโลกนินจา

การสูญเสียจักระเพียงเล็กน้อยทำให้อาโอกิเกือบต้องเสียชีวิต แต่ความมุ่งมั่นและความตั้งใจของอาโอกิที่จะเอาชีวิตรอดและเติบโตในโลกอันตรายแห่งนี้ก็ยิ่งแข็งแกร่งขึ้น

อย่างไรก็ตาม มีข้อเท็จจริงอย่างนึงที่อาโอกิไม่รู้ นั่นก็คือเขาโชคดีมากในคืนนั้น เพราะหากอาโอกิคุยกับมินาโตะและคุชินะมากกว่านี้เขาก็อาจไปอยู่ภายใต้การดูแลอย่างเข้มงวดของฮิรุเซ็นหรือดันโซก็ได้

โชคดีที่บทสนทนาของอาโอกิ , มินาโตะ และคุชินะ นั้นไม่ได้ถูกหน่วยลับหรือหน่วยรากได้ยิน ดังนั้นพวกเขาจึงไม่ได้รายงานอะไรที่เกี่ยวข้องกับอาโอกิ รวมถึงความพยายามของเขาในการศึกษาพลังงานธรรมชาติด้วย

...

...

...

(ตอนเช้า)

อาโอกิได้ตื่นขึ้นอย่างรวดเร็ว โดยเขาได้หันไปจ้องมองนาฬิกาที่ผนัง

“ตอนนี้ 4 โมงแล้วเหรอ ได้เวลาวอร์มร่างกายแล้ว” อาโอกิพึมพำด้วยน้ำเสียงที่เปี่ยมด้วยความมุ่งมั่น

อาโอกิลุกจากเตียงและมุ่งหน้าไปที่ห้องครัวเพื่อล้างหน้า น้ำเย็นๆได้สัมผัสผิวของเขาและชะล้างเศษซากของการนอนหลับออกไป หลังจากแปรงฟันและรู้สึกสดชื่นแล้ว อาโอกิก็ก้าวออกไปข้างนอก อากาศข้างนอกอันหนาวเย็นของยามเช้าได้ทักทายเขา มันมอบจิตวิญญาณใหม่ให้กับการเริ่มต้นวันใหม่

อาโอกิเริ่มฝึกซ้อมโดยไม่เสียเวลาเลย โดยทำท่าวิดพื้น ซิทอัพ และสควอทจัมพ์ 100 ครั้ง จากนั้นอาโอกิก็วิ่ง 10 กิโลเมตรไปตามถนนที่เงียบสงบของหมู่บ้าน

แม้ว่าเขาจะรอดตายมาได้อย่างหวุดหวิดเมื่อคืนก่อน แต่หลังจากนอนหลับสบายมาทั้งคืนอาโอกิก็รู้สึกมีพลังมากขึ้น เขาเริ่มรู้สึกราวกับว่าความเจ็บปวดและความเหนื่อยล้าจากวันก่อนๆได้หายไปหมดแล้ว

ตั้งแต่พ่อแม่ของเขาเสียชีวิตอาโอกิก็ทำตามกิจวัตรนี้ในทุกเช้าโดยไม่พลาดเลย เพราะอาโอกิรู้ว่าด้วยร่างกายที่แข็งแรง เขาก็จะสามารถตีอาวุธต่อไปได้ ซึ่งมันเป็นงานที่ครั้งนึงพ่อของเขาเคยทำ

การตีเหล็กให้เป็นรูปร่างต่างๆ การขึ้นรูปให้เป็นดาบหรืออาวุธอื่นๆถือเป็นวิธีของอาโอกิในการรำลึกถึงพ่อของเขาและรักษามรดกของครอบครัวไว้

หลังจากออกกำลังกายจนเหนื่อยแล้วอาโอกิก็กลับบ้าน เขาเปิดตู้ไม้และหยิบดาบคาทานะของพ่อออกมา

ดาบเล่มนี้ทำจากโลหะจักระประมาณ 30 เปอร์เซ็นต์ ซึ่งถือเป็นมรดกล้ำค่าที่สุดของครอบครัวเขา พ่อของเขาชื่นชอบดาบเล่มนี้มาก และตอนนี้มันก็กลายมาเป็นส่วนนึงของการฝึกฝนประจำวันของอาโอกิไปแล้ว

อาโอกิยืนในท่าเคนโด้ที่มั่นคงและเริ่มฟันดาบ เขาฟันออกไปไปร้อยครั้งด้วยความแข็งแกร่งและแม่นยำ

การเหวี่ยงแต่ละครั้งมันสะท้อนให้เห็นความมุ่งมั่นและความตั้งใจของอาโอกิที่จะแข็งแกร่งขึ้น แม้ว่าเขาจะไปถึงระดับกายภาพเทียบเท่ากับเกะนินระดับต่ำเท่านั้น แต่อาโอกิก็มีมุมมองที่แตกต่างกันเกี่ยวกับระดับความแข็งแกร่งของนินจา

ในความเห็นของอาโอกินั้น ระดับของนินจาควรมีรายละเอียดมากกว่านี้ จากระดับที่อ่อนแอที่สุดไปจนถึงระดับที่แข็งแกร่งที่สุด เขานั้นได้แบ่งระดับออกเป็น เกะนินระดับต่ำ , เกะนินระดับกลาง , เกะนินระดับสูง , จูนินระดับต่ำ , จูนินระดับกลาง , จูนินระดับสูง , โจนินพิเศษระดับต่ำ , โจนินระดับกลาง , โจนินระดับสูง , โจนินชั้นยอด , กึงคาเงะ , คาเงะระดับต่ำ , คาเงะระดับกลาง และคาเงะระดับสูง

จากนั้นก็มีระดับสูงสุด ซึ่งก็คือระดับเทพ แต่อย่างไรก็ตาม นั่นก็เป็นเรื่องที่จะพูดกันอีกครั้งภายหลังเนื่องจากอาโอกินั้นคงไม่สามารถไปถึงระดับนั้นได้ในเร็วๆนี้ เพราะสำหรับอาโอกิ การจัดระดับนี้มันสะท้อนถึงความแข็งแกร่งของเหล่านินจาได้ดีกว่าระบบการจัดอันดับที่มีอยู่

แน่นอนว่าโรงเรียนนินจานั้นไม่ได้อยู่ในหมวดหมู่นี้ เพราะเนื่องจากนักเรียนของโรงเรียนนินจานั้นยังไม่ได้เป็นนินจาตัวจริงเลย แต่อย่างไรก็ตาม แม้แต่นักเรียนของโรงเรียนนินจาที่ได้รับการฝึกฝนมาอย่างดีที่สุดก็อาจเทียบเท่ากับเกะนินระดับต่ำ หรืออาจจะอ่อนแอกว่าก็ได้

นั่นคือเหตุผลที่อาโอกิตัดสินใจสร้างระบบการจัดอันดับของตัวเองขึ้นมา ซึ่งตามที่อาโอกิกล่าวไว้ ระบบนี้มันครอบคลุมและแม่นยำกว่ามากในการประเมินความแตกต่างของระดับความแข็งแกร่งระหว่างบุคคล สำหรับอาโอกิแล้วระบบการจัดอันดับที่เขาสร้างขึ้นนั้นไม่ใช่แค่การวัดความแข็งแกร่งเท่านั้น แต่ยังรวมถึงการทำความเข้าใจศักยภาพที่ซ่อนอยู่เบื้องหลังแต่ละระดับอีกด้วย

หลังจากฝึกฟันดาบเสร็จแล้ว อาโอกิก็กลับเข้าไปในบ้าน เพราะตอนนี้ท้องของเขาเริ่มส่งเสียงครวญครางแล้ว แต่ก่อนที่จะนึกถึงตัวเอง อาโอกิก็จำคุโระชิโระได้

โปรดติดตามตอนต่อไป.

_______________