บทที่ 15: อีกเพียงก้าวเดียว!

บทที่ 15: อีกเพียงก้าวเดียว!

บ้านเช่าคณิตศาสตร์หยวนฟาง

หลี่เมิ่งฉีไขกุญแจเปิดประตู เดินเข้าไปนั่งประจำที่ของตัวเองเพื่อเริ่มอ่านหนังสือ

ทว่า พอหวนนึกถึงข้อความเสียงที่ลู่หยวนส่งมาทางวีแชตเมื่อครู่ เธอก็อดโมโหไม่ได้

"ไม่ใช่ว่าฉันเห็นว่าช่วงนี้เธอสอนดีจนเห็นผลทันตาหรอกนะ แต่เห็นปกติกินแต่บะหมี่กึ่งสำเร็จรูปตอนเที่ยง ก็เลยโอนเงินให้ไปหาอะไรบำรุงหน่อย"

"นี่ก็เพื่อผลการเรียนของฉันเองทั้งนั้นแหละ"

หลี่เมิ่งฉีแอบก่นด่าลู่หยวนในใจไปหลายคำ พลางสงสัยว่าพฤติกรรมเมื่อกี้ของตัวเองมันดูไม่เหมาะสมหรือเปล่า

ในสถานการณ์ปกติ

ถ้าผู้ชายโอนเงินให้ผู้หญิง เป็นไปได้มากว่าเขาชอบเธอ หรือไม่ก็เป็นพวก 'ทาสรัก' หน้ามืดตามัว

แต่ถ้าผู้หญิงโอนเงินให้ผู้ชาย ไม่เป็นแฟนกัน ก็ต้องเป็น 'ป๋าเลี้ยง' หรือ 'เจ๊บุญทุ่ม' เลี้ยงเด็กหนุ่ม

พอนึกถึงคำว่าเลี้ยงเด็ก หลี่เมิ่งฉีก็รีบทำท่า "ถุย ถุย ถุย" ไล่ความคิดบ้าๆ ออกไป

เธอจะไปเลี้ยงต้อย 'อาจารย์ลู่หยวน' ได้ยังไงกัน? อีตานั่นมันนิสัยแย่จะตาย ตอนสอนครั้งแรกก็เอาแต่จ้องหน้าเธอ...

แก้มของหลี่เมิ่งฉีแดงระเรื่อขึ้นมาทันที

เธอลูบหน้าเรียกสติตัวเอง แล้วก้มลงมองสมุดรวมโจทย์ผิดบนโต๊ะ

"บ่ายนี้สอบคณิตศาสตร์ ติวมาตั้งนานขนาดนี้ ในที่สุดก็ได้เวลาวัดผลกันสักที"

"อาจารย์ลู่หยวน คอยดูเถอะ การสอบประจำเดือนรอบนี้ฉันต้องได้คะแนนดีแน่ แล้วฉันจะพาเพื่อนมาเรียนด้วยเยอะๆ เลย"

หลี่เมิ่งฉีคิดในใจอย่างมุ่งมั่น

...

มหาวิทยาลัยเทคโนโลยีเหอเฝย

หลังจากกินข้าวที่โรงอาหารเสร็จ ลู่หยวนก็สะพายเป้เดินมาที่ห้องสมุด

ในฐานะมหาวิทยาลัยชั้นนำโครงการ 211 และเป็นมหาวิทยาลัยอันดับสองของมณฑล ทรัพยากรการศึกษาที่ทุ่มลงมาให้มหาวิทยาลัยเทคโนโลยีเหอเฝยนั้นเห็นได้อย่างชัดเจน

ห้องสมุดแห่งนี้... ช่างโอ่อ่าอลังการจริงๆ

สารภาพตามตรง นี่เป็นครั้งแรกที่ลู่หยวนย่างกรายเข้ามาในห้องสมุด

แม้จะเป็นเวลาเที่ยง แต่ภายในห้องสมุดกลับเนืองแน่นไปด้วยผู้คน แทบไม่มีที่ว่างเหลือ

ลู่หยวนเดินหาอยู่นาน ในที่สุดก็เจอที่ว่างที่ชั้น 3

เมื่อนั่งลง ลู่หยวนก็หยิบแล็ปท็อปและปึกกระดาษทดหนาเตอะออกมา เพื่อค้นคว้าวิจัยเรื่อง 'สมมติฐานความไวของฟังก์ชันบูลีน' ต่อ

ตอนที่ลู่หยวนงีบหลับเมื่อเช้า มีตัวอักษรทางคณิตศาสตร์วูบวาบปรากฏขึ้นในความฝัน

เขารู้สึกว่าตัวอักษรเหล่านั้นอาจเป็นกุญแจสำคัญที่ทำให้เขาติดขัด และยังทำความเข้าใจ 'บทพิสูจน์สมมติฐานความไวของฟังก์ชันบูลีน' ได้ไม่สมบูรณ์

ลู่หยวนค่อยๆ ดำดิ่งสู่สมาธิ โดยไล่เรียงตามตัวอักษรทางคณิตศาสตร์ที่ปรากฏขึ้นในหัว

แม้ว่าสมมติฐานความไวของฟังก์ชันบูลีนจะเป็นโจทย์ยากในสาขาวิทยาการคอมพิวเตอร์เชิงทฤษฎี แต่มันต้องอาศัยคณิตศาสตร์ขั้นสูงในระดับที่สูงมาก

นี่อาจเป็นสาเหตุที่ทำให้ปัญหาทางคอมพิวเตอร์เชิงทฤษฎีข้อนี้ ยังไม่มีใครแก้ได้มาเกือบสามสิบปีแล้ว

หากพักเรื่องคุณค่าและความสำคัญของงานวิจัยไว้ก่อน โดยทั่วไปแล้ว คนที่เก่งคณิตศาสตร์อาจไม่ได้เก่งคอมพิวเตอร์เสมอไป

และคนที่เก่งคอมพิวเตอร์ ก็อาจไม่ได้เชี่ยวชาญคณิตศาสตร์อย่างลึกซึ้ง

แม้ว่าทักษะคอมพิวเตอร์ของลู่หยวนจะอยู่ในระดับกลางๆ แต่โชคดีที่ 'สมมติฐานความไวของฟังก์ชันบูลีน' ไม่ได้เกี่ยวข้องกับความรู้ทางคอมพิวเตอร์ที่ลึกซึ้งมากนัก และลู่หยวนก็มีเฉลยอ้างอิงจากระบบอยู่ในมือแล้ว

แน่นอนว่า...

อย่าคิดว่าพอมี 'เฉลยอ้างอิง' แล้วทุกอย่างจะง่ายดาย

นี่ไม่ใช่เฉลยข้อสอบคณิตศาสตร์เอนทรานซ์ไก่กาอาราเล่ แต่มันคือปัญหาระดับโลกที่ค้างคามานานถึง 30 ปี

ลู่หยวนทุ่มสมาธิทั้งหมดเพื่อเทียบเคียงและทำความเข้าใจไปพร้อมกับเฉลยนั้น

นาฬิกาบนผนังห้องสมุดเดินไปเรื่อยๆ

เวลาล่วงเลยผ่านไปทีละนาที

ลู่หยวนไม่รู้เลยว่าเวลาผ่านไปนานแค่ไหน จนกระทั่งร่างกายอ่อนล้าถึงขีดสุด เขาจึงยอมวางปากกาลง

"เหนื่อยชะมัด สมองดับไปดื้อๆ เลย"

ลู่หยวนฟุบลงกับโต๊ะ หมดแรงจนแทบยกแขนไม่ขึ้น

การใช้สมอง โดยเฉพาะการใช้สมองอย่างหนักหน่วงและต่อเนื่องเช่นนี้ เผาผลาญพลังงานไม่ต่างจากการวิ่งมาราธอนเลย

เขานวดมือที่เริ่มปวดชา แล้วค่อยๆ ลุกขึ้น เตรียมจะไปห้องน้ำเพื่อปลดปล่อยของเหลวออกจากร่างกาย

แต่ทว่า ทันทีที่ลู่หยวนลุกขึ้น ขาของเขาก็อ่อนยวบจนเกือบล้มลงไปกองกับพื้น

"บ้าเอ๊ย หรือว่ายัยเด็กหลี่เมิ่งฉีจะพูดถูก? นี่ฉันต้องหาอาหารเสริมมาบำรุงร่างกายจริงๆ เหรอเนี่ย?"

ลู่หยวนใช้มือยันโต๊ะพยุงตัว พักอยู่ครู่หนึ่งจนขากลับมามีแรง ถึงค่อยรู้สึกวางใจ

เขายังหนุ่มยังแน่น ลู่หยวนไม่อยากจบลงด้วยการเป็นอัมพาตครึ่งท่อนล่างต้องนั่งรถเข็นไปตลอดชีวิตหรอกนะ

"จะว่าไป แต้มการสอนที่ระบบให้มา มันเอาไปแลกของอะไรไม่ได้เลยเหรอ?"

เหมือนนึกอะไรขึ้นได้ ดวงตาของลู่หยวนก็เป็นประกาย

หลังจากสอนเสร็จแต่ละครั้ง ของรางวัลจากระบบนอกจากโจทย์ต่างๆ แล้ว ยังมีค่าประสบการณ์และแต้มการสอนด้วย

ค่าประสบการณ์เอาไว้ใช้อัปเกรดระดับวิชา ส่วนแต้มการสอนเอาไว้แลกของ

ลู่หยวนสะสมแต้มการสอนได้พันกว่าแต้มแล้ว แต่ยังไม่เคยเอามาใช้เลย

ลู่หยวนเอามือยันผนังห้องน้ำ ปลดปล่อย 'ของเหลว' ออกมา พลางเปิดระบบในใจเงียบๆ

"ระบบ มี 'ยาพันธุกรรม' ไหม? แลกให้ฉันขวดนึงสิ" ลู่หยวนเริ่มด้วยความโลภมาก

ตัวอักษรขนาดใหญ่สองตัวปรากฏขึ้นบนโฮโลแกรมของระบบ: "ไม่มี"

"งั้นเอาแบบง่ายๆ กว่านั้น มียาที่ช่วยเพิ่มสมรรถภาพทางร่างกายไหม?" ลู่หยวนลดสเปกลงมา

"ไม่มี"

"งั้นมีอะไรที่ทำให้ 'ตรงนั้น' ใหญ่ขึ้นยาวขึ้นไหม?" ลู่หยวนถามคำถามที่ลูกผู้ชายทุกคนอยากรู้

"ไม่มี"

"ไอ้นั่นก็ไม่มี ไอ้นี่ก็ไม่มี แล้วแกมีประโยชน์อะไรเนี่ย?" ลู่หยวนเริ่มไม่พอใจ

ระบบ: "..."

[แต้มการสอนสามารถแลกได้เฉพาะไอเทมที่ช่วยสนับสนุนโฮสต์ในการสอนเท่านั้น เช่น ยาช่วยจำ, ยาเรียกความสดชื่น, รวมถึงเอกสารงานวิจัย, โจทย์ปัญหายากๆ, งานแปล ฯลฯ...]

ในขณะนั้นเอง คำอธิบายวิธีใช้แต้มการสอนอย่างละเอียดก็ปรากฏขึ้นบนจอโฮโลแกรม 3 มิติ

"เวรเอ๊ย มีแต่ของที่เกี่ยวกับการสอนนักเรียนทั้งนั้น"

"สำหรับตัวฉันเอง มันไร้ประโยชน์สิ้นดี..."

ลู่หยวนบ่นในใจ แต่ยังพูดไม่ทันจบ เขาก็ชะงักกึก

เดี๋ยวนะ

แต้มการสอนของระบบสามารถแลกเอกสารงานวิจัยและโจทย์ปัญหายากๆ ได้

งั้นเขาก็รวยเละเลยสิ?

เมื่อคิดได้ดังนั้น ลู่หยวนก็ตะโกนสั่งในใจทันที: "ระบบ แลกบทพิสูจน์สมการ 'N-S' ให้ฉันหน่อย!"

สมการ N-S หรือ สมการนาเวียร์-สโตกส์ (Navier-Stokes equation) เป็นชุดสมการการเคลื่อนที่ซึ่งอธิบายการอนุรักษ์โมเมนตัมของของไหลที่มีความหนืดและไม่สามารถบีบอัดได้ ซึ่งได้รับการยกย่องว่าเป็นหนึ่งในเจ็ดปัญหาที่ยากที่สุดของโลก

ระบบ: "ยืนยันจะแลกสมการ N-S หรือไม่?"

"ใช่ๆๆ" ลู่หยวนพยักหน้ารัวๆ

"ต้องใช้แต้มการสอน 10,000,000 แต้ม แต้มการสอนคงเหลือไม่เพียงพออย่างยิ่ง โปรดให้โฮสต์ตั้งใจสอนหนังสือต่อไป..."

เอ่อ...

เมื่อเห็นตัวเลข 10,000,000 แต้ม ลู่หยวนถึงกับอึ้ง

เขาคิดเผื่อไว้แล้วว่าแต้มคงไม่พอแลกสมการ N-S หรอก แต่ไม่คิดว่าจะขาดเยอะขนาดนี้

สมกับเป็นปัญหาระดับโลกที่มีเงินรางวัลนำจับ 1,000,000 ดอลลาร์สหรัฐจากสถาบันคณิตศาสตร์เคลย์ ความยากมันระดับพระกาฬจริงๆ

หลังจากไตร่ตรองอยู่ครู่หนึ่ง ลู่หยวนก็ถามด้วยความอยากรู้อยากเห็น: "ระบบ ถ้าจะแลก 'บทพิสูจน์สมมติฐานความไวของฟังก์ชันบูลีน' ต้องใช้กี่แต้ม?"

ระบบ: "อ้างอิงจากความสามารถทางคณิตศาสตร์ โครงสร้างความรู้ และความคืบหน้าในการวิจัยเรื่องสมมติฐานความไวของฟังก์ชันบูลีนของโฮสต์ในปัจจุบัน ต้องใช้แต้มเพิ่มเติมอีก 600 แต้ม"

เมื่อเห็นคำอธิบายของระบบ คิ้วที่ขมวดมุ่นของลู่หยวนก็คลายออก

ชัดเจนเลยว่า การใช้แต้มการสอนของระบบนั้น คำนวณจากความสามารถที่แท้จริงของลู่หยวน

ในอนาคต ลู่หยวนสามารถใช้วิธีนี้เช็กความคืบหน้าในการวิจัยโจทย์ยากๆ ได้เลย!

และตอนนี้...

ระบบต้องการแต้มการสอนแค่ 600 แต้มเพื่อแลกบทพิสูจน์ 'สมมติฐานความไวของฟังก์ชันบูลีน'

นั่นหมายความว่า เขาอยู่ห่างจากการทำความเข้าใจบทพิสูจน์นี้อย่างสมบูรณ์แบบ... อีกเพียงแค่เส้นยาแดงผ่าแปดเท่านั้น!