บทที่ 28 ที่รัก ผมกับเขาไม่ได้มีอะไรกันนะ

บทที่ 28 ที่รัก ผมกับเขาไม่ได้มีอะไรกันนะ

"เอวิล เค้กของเธอคืนนี้ท่าจะลุ้นเหนื่อยหน่อยนะ~~"

"แฟนเก่าเธอสั่งเปิด เอซ ออฟ สเปด ตั้งร้อยขวดแน่ะ!"

"เอวิล แฟนเก่าเธอมีเบื้องหลังยังไงกันแน่เนี่ย?"

การที่ลี่ฮ่าวสั่งเปิด เอซ ออฟ สเปด ร้อยขวดรวดเดียว ทำให้เขาได้หน้าได้ตาในไนต์คลับคืนนี้ไปเต็มๆ!

บริกรนับสิบชีวิตไม่ได้ทำหน้าที่อื่นเลย นอกจากยืนเฝ้าโต๊ะเขาเป็นเครื่องประดับ คอยสแตนด์บายรอรับคำสั่งอยู่ไม่ห่าง

เมื่อเห็นว่าโต๊ะนั้นคนน้อย แถมแต่ละคนหน้าตาหล่อเหลา สาวๆ หลายคนจึงจ้องจะเข้ามาทำความรู้จักตาเป็นมัน

โต๊ะของพี่หมิงกับเอวิลอยู่ไม่ไกลจากตรงนั้น ย่อมเห็นสถานการณ์ทั้งหมดชัดเจน

พอเห็นว่าคนที่สั่งเปิดเหล้าร้อยขวดคือลี่ฮ่าว เอวิลก็ตกใจเล็กน้อย "ไม่จริงน่า?"

เธอคบกับลี่ฮ่าวมาสองเดือน เขาไม่เคยพาเธอไปเที่ยวผับเลยสักครั้ง เวลาไปกินข้าวก็พาไปแต่ร้านอาหารตามกระแสถูกๆ งี่เง่าๆ ดูยังไงก็ไม่น่าใช่คนที่จะมีปัญญามาสั่ง เอซ ออฟ สเปด ในผับหรูแบบนี้ได้

"ก็เขาไงล่ะ ทำไมไม่เข้าไปดูล่ะ? ไม่ไปทักทายแฟนเก่าหน่อยเหรอ?"

คนข้างๆ พูดเย้าแหย่

พอได้ยินแบบนั้น พี่หมิงก็เริ่มไม่พอใจขึ้นมาทันที เอวิลเองก็กลอกตาใส่คนพูด ก่อนจะหันไปซบไหล่ออดอ้อนพี่หมิง "พี่หมิงขา เราไปเต้นกันดีไหมคะ?"

"ไม่ไป"

พี่หมิงโบกมือปฏิเสธ เขาหยิบขวด เอซ ออฟ สเปด จากโต๊ะขึ้นมา แล้วค่อยๆ เทราดลงบนหน้าอกของเอวิล

การกระทำกะทันหันนี้ทำให้เอวิลสะดุ้งโหยง แต่คนรอบข้างกลับโห่ร้องชอบใจ บรรยากาศเริ่มคึกคักขึ้น

สีหน้าของพี่หมิงถึงค่อยดูดีขึ้นมาหน่อย

"พี่หมิง พวกเรารอกินเค้กคืนนี้อยู่นะ พี่ต้องสู้ๆ นะครับ~~"

แม้คืนนี้ทางดิสโก้จะมีกิจกรรมพิเศษ แต่กิจกรรมนี้ไม่ได้ดึงดูดพวกเศรษฐีระดับบิ๊กๆ เท่าไหร่ คืนนี้จึงมีพวกลูกคนรวยหรือเสี่ยกระเป๋าหนักมาไม่มากนัก พี่หมิงจึงถือว่าค่อนข้างมีชื่อเสียงในแวดวงนี้

เขากว้างขวางในที่แห่งนี้ รู้จักมักคุ้นกับลูกคนรวยและเสี่ยที่มาเที่ยวบ่อยๆ เคยดื่มสังสรรค์กันเป็นประจำ ทุกคนจึงยกให้เขาเป็นขาใหญ่คนหนึ่ง ปกติเขาก็ใช้เงินคืนละเป็นแสนอยู่แล้ว

พอกิจกรรมนี้ประกาศออกมา บวกกับเอวิลรบเร้าไม่หยุด เขาจึงรับปากว่าจะตามใจเอวิล ไม่ว่าจะต้องจ่ายเท่าไหร่ คืนนี้เขาจะเอาเค้กก้อนนั้นมาให้เอวิลให้ได้

"ไม่ต้องรีบหรอก ฉันบอกว่าจะเอาเค้กมาให้เอวิล ก็ต้องได้สิ จะรีบไปทำไม?"

วันนี้เสี่ยใหญ่ๆ มากันไม่เยอะ การเปิด เอซ ออฟ สเปด ร้อยขวด ย่อมติดท็อป 3 ผู้มียอดใช้จ่ายสูงสุดแน่นอน แต่ต่อให้ไม่ได้ที่หนึ่ง ก็ยังมีอีกตั้งสองอันดับไม่ใช่หรือไง?

ยังมีที่สองกับที่สามอยู่นะ!

...

"ยอดฉันติดท็อป 3 หรือยัง?"

ทางฝั่งพี่หมิงเล็งท็อป 3 ไว้ ลี่ฮ่าวทางฝั่งนี้ก็เช่นกัน

ความจริงแล้ว แม้ลี่ฮ่าวจะชอบเที่ยวผับ แต่เขาเป็นสายหว่านเสน่ห์มากกว่า ไม่ค่อยสนใจเรื่องการอวดรวยด้วยการเปิดเหล้าเท่าไหร่

ดังนั้นถึงเขาจะรวย แต่ปกติเวลามาเที่ยวก็ไม่ค่อยใช้เงินเกินสองหมื่นหยวนต่อคืน

ครั้งนี้ที่สั่งเปิด เอซ ออฟ สเปด ร้อยขวดรวดเดียว ก็เพราะโมโหนั่นแหละ กะจะงัดข้อกับไอ้พี่หมิงฝั่งโน้นให้รู้ดำรู้แดงกันไปเลย!

เซลล์รู้สถานการณ์ดีจึงรีบตอบเอาใจ "แน่นอนครับ ถ้าไม่มีอะไรผิดพลาด คืนนี้คุณพี่ได้เป็น Top Spender อันดับหนึ่งแน่นอนครับ"

"แล้วที่สองกับที่สามล่ะ?"

"เอ่อ... เดี๋ยวผมดูให้นะครับ... ตอนนี้คุณชายลี่โต๊ะ 99 มียอดอยู่ที่ 450,000 ส่วนพี่หมิงมียอดอยู่ที่ 150,000 ครับ... ถ้าไม่มีอะไรเปลี่ยนแปลง ก็คงเป็นสามท่านนี้ครับ"

"ระดับการใช้เงินของผับพวกนายนี่ต่ำเตี้ยเรี่ยดินไปหน่อยไหม? จ่ายแค่แสนกว่าๆ ก็ติดท็อป 3 ได้แล้วเหรอ?"

พอนึกถึงเค้กก้อนนั้น ลี่ฮ่าวก็ของขึ้นอีก

"แหม... ก็ใช่ว่าเสี่ยทุกคนจะใจป้ำเหมือนคุณพี่นี่ครับ..."

เซลล์ทำหน้าลำบากใจ

ทันใดนั้น ซูหยวนที่นั่งโอบไหล่จ้าวชิงเสวี่ยอยู่ข้างๆ ก็พูดแทรกขึ้นมา "ช่วยเปิดโต๊ะให้ผมอีกโต๊ะได้ไหม?"

"ตอนนี้โต๊ะเต็มหมดแล้วครับ ไม่มีที่ว่างเลย"

เซลล์งงว่าซูหยวนจะถามหาโต๊ะเพิ่มทำไม จึงยักไหล่อย่างจนปัญญา

"ไม่มีที่ว่าง?"

มุมปากของซูหยวนกระตุกยิ้มเล็กน้อย "แล้วถ้าผมบอกว่าเปิดโต๊ะให้ผม แล้วผมจะเปิด เอซ ออฟ สเปด ให้คุณเก้าสิบเก้าขวดล่ะ?"

"หือ... เอ่อ... เดี๋ยวผมไปจัดการเคลียร์ที่ให้เดี๋ยวนี้เลยครับ!"

แน่นอนว่าเซลล์ผับไม่ได้อยู่ได้ด้วยเงินเดือน รายได้หลักมาจากการเปิดโต๊ะและค่าคอมมิชชั่นจากการขายเหล้า

ตอนแรกที่ซูหยวนขอเปิดโต๊ะ เขาปฏิเสธไปเพราะเห็นว่าคืนนี้ทำยอดได้เยอะพอแล้ว ไม่คุ้มที่จะไปเหนื่อยวิ่งเต้นหาโต๊ะให้

แต่พอได้ยินว่าจะเปิด เอซ ออฟ สเปด เก้าสิบเก้าขวด ความกล้าบ้าบิ่นที่จะลุยน้ำลุยไฟเพื่อยอดขายก็พุ่งพล่านทันที เขาไม่พูดพร่ำทำเพลง รีบวิ่งไปคุยกับคนรู้จัก แป๊บเดียวก็ได้โต๊ะให้ซูหยวน

ซูหยวนไม่สนหรอกว่าโต๊ะนั้นจะไปแย่งใครมา "เก็บโต๊ะไว้ให้ผม แล้วเอา เอซ ออฟ สเปด มาอีกเก้าสิบเก้าขวด ส่งมาที่นี่แหละ แต่ยอดบิลต้องแยกกันนะ เข้าใจไหม?"

พูดชัดเจนขนาดนี้ ลี่ฮ่าวก็เข้าใจทันทีว่าซูหยวนยอมทุ่มเงินก้อนนี้เพื่อกู้หน้าให้เขา

เขาอึ้งไปครู่หนึ่ง ก่อนจะคว้าขวดวิสกี้ตรงหน้าขึ้นมากระดกอึกใหญ่ "พี่หยวน ไม่ต้องพูดอะไรแล้ว นับแต่วันนี้ไป นายคือพี่ชายร่วมสายเลือดของฉัน เราไม่ขอเกิดวันเดือนปีเดียวกัน แต่ขอตายวันเดือนปีเดียวกัน ตายไปก็ขอฝังหลุมเดียวกัน ชาติหน้าฉันใดก็ขอให้ได้เกิดมาเจอกันอีก..."

"หยุดๆๆ พอได้แล้ว!"

คำพูดเลี่ยนๆ ของลี่ฮ่าวทำเอาซูหยวนขนลุกซู่ เขารีบโบกมือห้าม แล้วก้มลงไปหอมแก้มจ้าวชิงเสวี่ยฟอดใหญ่เพื่อล้างหู

จ้าวชิงเสวี่ยหน้าแดงซ่านกับการกระทำของเขา เธอรีบผลักเขาออก "ทำอะไรเนี่ย...?"

"ที่รัก ได้ยินที่มันพูดเมื่อกี้ไหม? มันบอกจะขอตายฝังหลุมเดียวกับผม!"

ซูหยวนตบหน้าอกตัวเองแล้วเอาหัวถูไถไหล่บางของจ้าวชิงเสวี่ย "ใครอยากจะไปนอนเบียดกับมันในหลุม ผมจะนอนกับคุณต่างหาก!"

"..."

ลี่ฮ่าวมองทั้งคู่ด้วยความรู้สึกตื้นตันจนน้ำตาแทบไหล พยายามกลั้นสะอื้น "นานๆ ทีฉันจะซึ้งสักครั้งมันง่ายนักหรือไง? ครั้งสุดท้ายที่ร้องไห้คือตอนย่าเสีย นายจะมาเหยียบย่ำความจริงใจของฉันแบบนี้ได้ลงคอเหรอ?"

"พูดซะเหมือนเราสองคนมีซัมติงกันงั้นแหละ"

ซูหยวนไม่ซึ้งด้วยเลยสักนิด เขากอดจ้าวชิงเสวี่ยโยกไปมา "ที่รัก ผมกับเขาบริสุทธิ์ใจต่อกันนะ ไม่ได้มีอะไรเล้ย~~"

...

"โอ้โห~~ มีเสี่ยอีกคนเปิด เอซ ออฟ สเปด เก้าสิบเก้าขวดแน่ะ~~"

"คืนนี้เสี่ยเยอะจริงๆ!"

"เสี่ยคนที่เปิด เอซ ออฟ สเปด คนนี้ดูท่าจะหล่อไม่ใช่เล่นเลยนะ!"

ลำพังแค่ เอซ ออฟ สเปด ร้อยขวดของลี่ฮ่าวเมื่อครู่ก็เป็นจุดสนใจพอแรงแล้ว คราวนี้ซูหยวนเปิดเพิ่มอีกเก้าสิบเก้าขวด ทำเอาทั้งร้านแทบระเบิด!

สาวสวยสุดเซ็กซี่มากมายอดไม่ได้ที่จะชำเลืองมอง ส่งสายตายั่วยวนชนิดที่แทบจะกลืนกินกันเข้าไป

แต่ทว่า พวกเธอก็พบความจริงบางอย่างได้อย่างรวดเร็ว

แม้เสี่ยที่เปิด เอซ ออฟ สเปด เก้าสิบเก้าขวดจะดูดีและรวยเวอร์ แต่เขาไม่มีความสนใจในตัวสาวงามเหล่านั้นเลยแม้แต่น้อย

ดาวเด่นประจำผับหลายคนพยายามจะเข้าไปตีสนิท แต่ก็ถูกบริกรที่ยืนกันท่าอยู่หน้าโต๊ะขวางไว้หมด "ขออภัยครับ 'คุณชายหยวน' ชอบความเป็นส่วนตัว!"