บทที่ 27 จ้าวชิงเสวี่ย: สิ้นเปลืองชะมัด, ซูหยวน: ภรรยาผมพูดถูก

บทที่ 27 จ้าวชิงเสวี่ย: สิ้นเปลืองชะมัด, ซูหยวน: ภรรยาผมพูดถูก

"นายไม่เข้าใจหรอก..."

ลี่ฮ่าวรู้สึกว่าเบียร์ยังแรงไม่สะใจ เขาจึงเปิดขวดวิสกี้แล้วกระดกเข้าปากเพียวๆ โดยไม่ผสมอะไรเลย

เพิ่งเข้ามาในร้านได้ไม่นานก็ซดโฮกขนาดนี้ กะจะดื่มให้ตายกันไปข้างเลยหรือไง?!

ซูหยวนรีบแย่งขวดเหล้าจากมือเพื่อนทันที "ลี่ฮ่าว มีอะไรก็พูดออกมาตรงๆ สิ มานั่งดื่มคนเดียวแบบนี้มันจะไปมีความหมายอะไร?"

หลังจากโดนซูหยวนดุ สติของลี่ฮ่าวก็ดูจะกลับมาเล็กน้อย เขาฝืนยิ้มอย่างขมขื่น ก่อนจะระบายเรื่องราวระหว่างเขากับ 'เอวิล' ให้ฟัง

คนเดินริมน้ำบ่อยๆ มีหรือรองเท้าจะไม่เปียก แม้ลี่ฮ่าวจะประกาศตนว่าเป็นเพลย์บอยตัวพ่อ ผู้มีอุดมการณ์อันยิ่งใหญ่คือการหว่านเสน่ห์ใส่สาวๆ ทั่วโลกไม่ให้เหลือถึงมือคนอื่น

แต่เพลย์บอยก็ย่อมมีวันที่ต้องถอดเขี้ยวเล็บ

เพราะเอวิลเกือบจะทำให้ลี่ฮ่าวหยุดเจ้าชู้ได้จริงๆ

พวกเขาเจอกันที่ชายหาดรีสอร์ตแห่งหนึ่งในเมืองเซินตู

ตอนนั้นชายหาดเต็มไปด้วยสาวสวยใส่บิกินี่ที่พยายามจะเข้ามาอ่อยลี่ฮ่าวหนุ่มกล้ามโต แต่ลี่ฮ่าวผู้กำลังมุ่งมั่นกับการนอนอาบแดดเพื่อทำผิวสีแทน กลับไม่หวั่นไหวต่อสาวงามเหล่านั้นเลยสักนิด เขาเอาแต่นอนนิ่งๆ ดื่มด่ำกับแสงแดด

แต่ใครจะรู้ว่าอาบแดดไปได้ไม่นาน จู่ๆ ก็มีคนล้มลงมาในอ้อมกอดเขา แถมมือเจ้ากรรมยังคว้าหมับเข้าที่ "ด้ามร่มอันเขื่อง" ของเขาพอดีเป๊ะ

เขาโมโหลืมตาโพลงขึ้นมา ก็เห็นเอวิลกำลังมองเขาด้วยความตื่นตระหนก

พูดกันตามตรง เอวิลตัวไม่สูง รูปร่างบอบบาง ไม่ได้จัดว่าเป็นคนสวยหยาดเยิ้มอะไร

แต่เธอดูเด็กมาก ใบหน้าจิ้มลิ้มแก้มป่องนิดๆ ดูน่ารักน่าเอ็นดู กระตุ้นสัญชาตญาณการปกป้องของผู้ชายได้เป็นอย่างดี

แค่สบตาครั้งเดียว ความโกรธของลี่ฮ่าวก็หายวับไปกับตา

แต่ที่น่าอึดอัดคือ "ด้ามร่มอันเขื่อง" ของเขามันตื่นตัวพร้อมรบขึ้นมาเสียแล้วสิ

นั่นคือจุดเริ่มต้นที่ทำให้พวกเขารู้จักกัน หลังจากนั้นลี่ฮ่าวก็รู้สึกว่าเขาเจอเทพธิดาในดวงใจเข้าแล้ว จึงเริ่มตามจีบเอวิลอย่างบ้าคลั่ง หนึ่งเดือนต่อมาทั้งคู่ก็ตกลงคบกัน

สองเดือนต่อมา ก็ได้เลื่อนขั้นความสัมพันธ์ลึกซึ้ง

สามเดือนต่อมา เอวิลถูกจับได้ว่าไปเปิดห้องโรงแรมกับผู้ชายคนอื่น

ตอนที่เพื่อนมาบอกเรื่องนี้ ลี่ฮ่าวเพิ่งจะวางสายจากพ่อแม่ บอกท่านว่าจะพาแฟนสาวไปแนะนำตัวที่บ้านในอีกไม่กี่วัน

ดังนั้นคงไม่ต้องจินตนาการเลยว่าตอนนั้นลี่ฮ่าวจะใจสลายขนาดไหน

"เอ่อ..."

พอได้ฟังเรื่องราวเคล้าน้ำตาของลี่ฮ่าว ซูหยวนก็อดคิดไม่ได้ว่านี่คงเป็นเวรกรรม เพราะตอนที่หมอนี่ออกล่าเหยื่อ มันก็สนุกสุดเหวี่ยงเหมือนกัน

แต่ในฐานะเพื่อน เขาก็ต้องพูดปลอบใจบ้าง "เอาน่าลี่ฮ่าว ผู้หญิงมีเยอะแยะเหมือนฝูงปลาในมหาสมุทร ปลาตัวนี้ไม่ใช่คู่ของนาย ก็อย่าไปฝืนเลย"

"อืม"

คำปลอบโยนของซูหยวนไม่ได้ผลเลยสักนิด ลี่ฮ่าวยังคงก้มหน้าก้มตาดื่มเงียบๆ ต่อไป

เมื่อเห็นเพื่อนเป็นแบบนี้ ซูหยวนก็ไม่พูดอะไรอีก

...

เวลาผ่านไป ไนต์คลับเริ่มคึกคักขึ้นเรื่อยๆ โต๊ะรอบข้างเริ่มมีคนมาจับจองจนเต็ม

ไม่รู้ตั้งแต่เมื่อไหร่ที่บนเวทีมีดีเจสาวสุดเซ็กซี่ขึ้นมาเปิดเพลง จังหวะดนตรีที่เร้าใจทำให้บรรยากาศในร้านเริ่มร้อนแรงขึ้นโดยไม่รู้ตัว

"โอ้โฮ~~ เชื่อว่าทุกคนคงทราบกติกาเบื้องต้นของกิจกรรมคืนนี้แล้วนะคะ ผู้ที่มียอดใช้จ่ายสูงสุด 3 อันดับแรก จะได้รับเค้กรุ่นลิมิเต็ดอิดิชั่นที่คอลแลปกับแบรนด์เชียนซี~~"

"เค้กนี้ทำร่วมกับคลับของเรา มีเพียง 3 ก้อนในโลกเท่านั้น หมดแล้วหมดเลย หาซื้อที่ไหนไม่ได้อีกแล้ว เรียกได้ว่าเป็นของแรร์ไอเทมเลยทีเดียว ถ้าคุณรักเธอ มอบเค้กก้อนนี้ให้เธอนะคะ~~"

...

สิ้นเสียงประกาศอันเร้าใจของพิธีกรบนเวที ดนตรีก็ระเบิดความมันส์ขึ้นทันที หญิงสาวจำนวนมากขึ้นไปวาดลวดลายบนเวทีตามจังหวะเพลง บรรยากาศอบอวลไปด้วยฮอร์โมนวัยหนุ่มสาว สายตายั่วยวนและการทอดสะพานมีให้เห็นไปทั่วทุกมุม

"พี่หมิงครับ เอซ ออฟ สเปด (Ace of Spades) สิบขวดครับ~~"

โต๊ะฝั่งนี้เงียบเหงาเพราะความช้ำรักของลี่ฮ่าว สาวๆ หลายคนที่เข้ามาขอชนแก้วต่างถูกเขาไล่ตะเพิดไปหมด

ในทางกลับกัน โต๊ะของ 'พี่หมิง' ที่อยู่ไม่ไกลกลับคึกคักสุดขีด มีสาวสวยผลัดเปลี่ยนหมุนเวียนกันเข้าไปหาไม่ขาดสาย

พี่หมิงเองก็ใจป้ำสุดๆ เดี๋ยวก็สั่ง เอซ ออฟ สเปด สิบขวด เดี๋ยวก็สั่ง แชมเปญคิง (Dom Pérignon) อีกสิบขวด ดันบรรยากาศให้พุ่งสู่จุดสูงสุด

เหล่าเซลล์และพนักงานขายต่างพากันมารุมถ่ายรูปลงโมเมนต์โซเชียลกันยกใหญ่

"สิ้นเปลืองชะมัด~~"

จ้าวชิงเสวี่ยที่นั่งอยู่ข้างซูหยวนมองบริกรที่ลำเลียงเหล้ามาเสิร์ฟไม่ขาดสาย พลางเคี้ยวขนมและดูดนมกระป๋องแดงหวังไจ๋ไปด้วย เธอบ่นอุบอิบเบาๆ

ซูหยวนมองเธอด้วยสายตาอ่อนโยน "ภรรยาผมพูดถูกที่สุดครับ"

...

"ชิ ไม่รู้พี่หมิงชอบนังแพศยานั่นตรงไหน ถึงได้หลงหัวปักหัวปำขนาดนั้น!"

หญิงสาวแต่งหน้าจัดสองคนมานั่งลงที่โต๊ะข้างๆ สงสัยจะเบียดเข้าไปที่โต๊ะพี่หมิงไม่ไหว เลยมานั่งจับกลุ่มนินทาด้วยความหมั่นไส้อยู่ตรงนี้แทน

"พี่หมิงก็คงชอบความร่านของมันนั่นแหละ... เออ จริงสิ ได้ยินข่าวไหม? แฟนเก่าของนังนั่นก็อยู่ที่ผับนี้ด้วยนะ!"

"ได้ยินมาเหมือนกัน เมื่อกี้เพื่อจะเอาใจพี่หมิง นังนั่นถึงกับพูดว่าแฟนเก่าเรื่องบนเตียงห่วยแตกสุดๆ..."

"จริงดิ? เรื่องจริงเหรอ?"

"จริงสิ ฉันได้ยินมากับหูเลย มันบอกว่าที่คบกับพี่หมิงไม่ใช่เพราะเงิน แต่เป็นเพราะลีลาพี่หมิงเด็ดดวง... เธอคิดดูสิ ร่านขนาดนี้ พี่หมิงจะไม่ชอบได้ยังไง?"

...

สองสาวคุยกันเหมือนไม่มีคนอื่นอยู่แถวนี้ แม้เสียงเพลงจะดังจนได้ยินไม่ถนัดนัก แต่ทั้งสามคนก็จับใจความสำคัญได้แทบทั้งหมด

ซูหยวนหันขวับไปมองลี่ฮ่าว

และเป็นไปตามคาด ลี่ฮ่าวที่เอาแต่นั่งดื่มเงียบๆ เมื่อครู่ ตอนนี้หน้าซีดเผือด แววตาแทบจะพ่นไฟออกมาได้

ก็น่าเห็นใจอยู่หรอก

ลูกผู้ชายคนไหนบ้างจะไม่แคร์เรื่องพรรค์นี้?

โดยเฉพาะเมื่อถูกผู้หญิงที่ตัวเองรักเอาไปเปรียบเทียบกับคนอื่น ใครเจอแบบนี้ก็คงระเบิดลงกันทั้งนั้น

สีหน้าของซูหยวนเองก็ทะมึนลงทันที!

ยังไงคนที่โดนรังแกก็คือเพื่อนของเขา!

แม่เอวิลนั่นทำเกินไปจริงๆ นอกใจเขาก็แล้วไป ลี่ฮ่าวไม่ไปหาเรื่องก็บุญแล้ว ตอนเลิกกันก็ไม่ได้ด่าว่าอะไร แต่เธอกลับเอาเรื่องส่วนตัวไปโพทนาให้คนอื่นฟัง แบบนี้มันเหยียบย่ำศักดิ์ศรีกันชัดๆ

"เซลล์อยู่ไหน?"

ลี่ฮ่าวที่เงียบกริบมาตลอด ตะโกนเรียกเซลล์เสียงดัง แล้วชี้หน้าด้วยแววตาอำมหิต

เซลล์นึกว่าเขายังโมโหเรื่องก่อนหน้านี้อยู่ เลยทำตัวไม่ถูกเล็กน้อย แต่ใครจะรู้ว่าประโยคถัดมาจะทำให้เซลล์ถึงกับช็อกตาตั้ง!

"เอา เอซ ออฟ สเปด มาให้ฉันร้อยขวด!"

เอซ ออฟ สเปด ที่นี่ขายขวดละ 8,888 หยวน สิบขวดก็ 88,000 ร้อยขวดก็ปาเข้าไป 880,000 หยวน!

แม้ในไนต์คลับใหญ่ๆ แบบนี้จะมีลูกเศรษฐีและเสี่ยกระเป๋าหนักมากมาย การเปิดเอซ ออฟ สเปด ทีละสิบแปดขวดไม่ใช่เรื่องแปลก แต่การสั่งรวดเดียวร้อยขวดนั้นหาดูได้ยากมาก!

เพราะพวกลูกเศรษฐีก็ไม่ใช่คนโง่ นานๆ ทีอารมณ์ดีดื่มเพลินอาจจะเปย์สักหลายหมื่น แต่จะให้มาโยนเงินทิ้งเป็นแสนๆ ทุกวัน มันเป็นไปไม่ได้!

"ได้ครับ! เดี๋ยวผมรีบจัดการให้เดี๋ยวนี้เลยครับ!"

เมื่อเห็นความใจป้ำของลี่ฮ่าว เซลล์ก็รีบวิ่งไปจัดการให้อย่างไว

ไม่นานนัก บริกรนับสิบชีวิตก็แหวกทางเดินเข้ามา ขบวนพาเหรดขวดเอซ ออฟ สเปด ถูกลำเลียงเข้ามาท่ามกลางแสงไฟสลัวอย่างอลังการ

"วู้ฮู้ว~~"

เมื่อเห็นการเปิดเหล้ารวดเดียวร้อยขวดโดยไม่พูดพร่ำทำเพลง สายตาของคนเกือบทั้งร้านก็ถูกดึงดูดมาที่โต๊ะนี้ทันที