บทที่ 18 ปลดล็อกพันธุกรรมขั้นที่หนึ่ง พลังงานพลุ่งพล่านทั่วทุกเซลล์ในร่างกาย!

บทที่ 18 ปลดล็อกพันธุกรรมขั้นที่หนึ่ง พลังงานพลุ่งพล่านทั่วทุกเซลล์ในร่างกาย!

"เลิกทะเลาะกันได้แล้ว!"

"วิ่ง!"

"วิ่งเร็วเข้า!"

อู๋เทียนรีบพาไรซ์วิ่งฝ่าเข้าไปในความมืดของตัวเมืองทันที!

ในวินาทีนี้ พวกเขาไม่สนแล้วว่าจะเจอซูเปอร์มาร์เก็ตหรือเนื้อตากแห้งที่ไหน

ทั้งสองคนคิดแต่เพียงว่าจะหาที่ซ่อนตัวให้ได้ก่อน

ส่วนเรื่องของกินน่ะเหรอ?

อดข้าวแค่คืนเดียวมันไม่ตายหรอก

ดีซะอีก นอนท้องว่างๆ จะได้หลับสบายขึ้น!

"ติ๊ด ติ๊ด ติ๊ด!"

ในขณะที่ทั้งสองคนกำลังวิ่งหนีอย่างไม่คิดชีวิต เครื่องตรวจวัดรังสีในมือของอู๋เทียนก็เริ่มส่งเสียงเตือนดังระรัวขึ้นเรื่อยๆ ตามระยะทางที่พวกเขาวิ่งลึกเข้าไป

ด้วยความสิ้นหวัง

อู๋เทียนและไรซ์ไม่มีทางเลือกอื่นนอกจากต้องปิดเครื่องตรวจวัดรังสีทิ้ง

พวกเขาจงใจเลือกวิ่งลัดเลาะไปตามเส้นทางที่แคบและลับตาคน โดยหวังว่าตรอกซอกซอยแคบๆ เหล่านี้จะช่วยชะลอความเร็วของเจ้าเสือดาวกลายพันธุ์ลงได้บ้าง!

แต่ทว่า... อู๋เทียนประเมินมันต่ำเกินไป!

ระดับการกลายพันธุ์ของเสือดาวตัวนี้ดูเหมือนจะอยู่คนละชั้นกับพวกสัตว์ประหลาดที่เจอมาก่อนหน้านี้โดยสิ้นเชิง

เมื่อเห็นอู๋เทียนและไรซ์วิ่งหายเข้าไปในตรอกแคบ เจ้าเสือดาวกลับกระโจนขึ้นไปด้านบนทันที!

มันปีนขึ้นไปวิ่งบนหลังคาตึกเตี้ยๆ แถวนั้นอย่างคล่องแคล่ว!

และไล่กวดตามอู๋เทียนกับไรซ์มาด้วยความเร็วที่เหนือกว่าเดิม!

"ล้อกันเล่นใช่ไหมเนี่ย?!"

ไรซ์ตกใจจนสติแตก สองขาซอยยิกจนความเร็วพุ่งแซงหน้าอู๋เทียนไปในพริบตา

"บ้าเอ๊ย เสือดาวตัวนี้มันฉลาดขนาดรู้จักปีนหลังคาหาทางลัดเลยเรอะ?"

อู๋เทียน: "..."

"เทียบกับเรื่องเสือดาวปีนหลังคาหาทางลัดแล้ว"

"ฉันสงสัยมากกว่าว่าแกวิ่งแซงฉันได้ยังไง?"

"..."

ต้องรู้นะว่าอู๋เทียนที่ได้รับการอัปเกรดทั้งพละกำลังและความอึดจากระบบ มีความเร็วเหนือกว่าขีดจำกัดของมนุษย์ไปไกลโขแล้ว!

แต่บ้าเอ๊ย เขากลับโดนไรซ์วิ่งแซงหน้าเนี่ยนะ?

ถ้าไม่ใช่เพราะมันดูเป็นไปไม่ได้สุดๆ

อู๋เทียนคงจะสงสัยไปแล้วว่าเจ้าไรซ์นี่แอบมีระบบเหมือนกันหรือเปล่า?

"หือ?"

"ก็ปกตินี่ครับ?"

หน้าของไรซ์ซีดเผือด

นั่นเป็นอาการขาดออกซิเจนอย่างรุนแรงจากการวิ่งด้วยความเร็วสูง

เจ้าอ้วนคนนี้... มันรีดพลังเฮือกสุดท้ายออกมาใช้จริงๆ!

"ลูกพี่ ผมไม่รู้เหมือนกันว่าทำไมถึงวิ่งเร็วขนาดนี้ สงสัยจะกลัวจัดมั้ง!"

"ขาบ้านี่มันไม่ฟังคำสั่งผมเลย!"

ไรซ์ทำหน้าเหมือนจะร้องไห้

"ช่างหัวเรื่องนั้นก่อนเถอะ!"

"ลูกพี่ ดูข้างหลังสิ!"

ไรซ์หันไปมองเจ้าเสือดาวกลายพันธุ์ที่ไล่กวดมาติดๆ เหมือนเหาฉลาม แล้วตะโกนถามอู๋เทียนเสียงหลง

"ไอ้ตัวข้างหลังมันตามมาทันแล้ว เราจะทำยังไงดี?"

"จะหนีไปทางไหน!"

"บอกมาตรงๆ เลยสิโว้ย!"

"..."

หลังจากเงียบไปพักหนึ่ง

อู๋เทียนก็พูดขึ้นเบาๆ

"ไม่มีทางอื่นแล้ว เราทำได้แค่หาซอกตึกแคบๆ ระหว่างตึกสูงสักแห่งเพื่อหลบภัยคืนนี้ ถึงไอ้เสือดาวนี่จะเก่งแค่ไหน"

"มันคงขุดคอนกรีตกับอิฐไม่เข้าหรอกมั้ง?"

"อาจจะหนาวหน่อย แต่ก็ต้องทนเอา..."

"จริงด้วย!"

ตาของไรซ์เป็นประกาย

"เราเข้าไปอัดกันอยู่ในซอกตึกก็ได้ ต่อให้เสือดาวนี่เทพแค่ไหน มันก็คงตะกุยเหล็กเส้นกับคอนกรีตไม่เข้าหรอกเนอะ?"

"อืม!"

"เร็วเข้า ยังไหวไหม?"

"..."

"ไหวครับ!"

ไรซ์กัดฟันกรอด!

"มาถึงขั้นนี้แล้ว ลูกผู้ชายฆ่าได้หยามไม่ได้ ต่อให้ไม่ไหวก็ต้องไหววะ!"

อู๋เทียนพยักหน้า

เขาพาไรซ์มองหาทำเลเหมาะๆ ท่ามกลางความมืดมิดของเมืองร้าง... ภาพเหตุการณ์ที่เสือดาวกลายพันธุ์ไล่ล่าอู๋เทียนและไรซ์อย่างไม่ลดละ ทำให้หน้าจอคอมเมนต์แทบระเบิด!

"ไม่จริงน่า"

"ทำไมเสือดาวตัวนี้ตัวใหญ่กว่าตัวที่แล้วตั้งเท่าตัว? นี่มันยังเรียกว่าสิ่งมีชีวิตได้อีกเหรอ?"

"อย่าว่าแต่สิ่งมีชีวิตเลย กระสุนยังยิงไม่เข้าด้วยซ้ำ!"

"ดูยังกับสัตว์ดึกดำบรรพ์แน่ะ!"

"เพ้อเจ้อ!"

"สัตว์ดึกดำบรรพ์ที่ไหนจะฟันแทงไม่เข้าแถมวิ่งบนกำแพงได้?"

"ถามฉันนะ ไอ้ตัวนี้มันเหมือนหมาจักรกลในทรานส์ฟอร์เมอร์สชัดๆ ฆ่าก็ไม่ตาย แถมยังบ้าคลั่งเหมือนพุดเดิ้ลตกมันอีก!"

"พุดเดิ้ลเนี่ยนะ?"

"จะว่าไป ที่พวกนายบอกว่าตัวมันแข็งโป๊กไปทั้งตัวเนี่ย หรือว่า..."

"สูดปาก..."

"คอมเมนต์บนน่ะ เพลาๆ หน่อยเถอะ ไม่เห็นเหรอว่าโฮสต์กำลังหนีตายอยู่?"

"โฮสต์ตกอยู่ในอันตรายแล้ว!"

"น่ากลัวชะมัด!"

"ไม่กล้าดูแล้ว จะร้องไห้..."

"..."

ในขณะที่หน้าจอไลฟ์สตรีมกำลังเลื่อนไหลไปอย่างบ้าคลั่ง และฉากการไล่ล่าระหว่างเสือดาว อู๋เทียน และไรซ์

ก็ดุเดือดราวกับฉากในหนังไซไฟฟอร์มยักษ์!

เสียงหวานๆ ของท่านผู้บรรยายก็ดังก้องขึ้นในหัวของอู๋เทียน!

อู๋เทียนสาบานได้เลย!

เขาไม่เคยรู้สึกว่าเสียงของท่านผู้บรรยายจะไพเราะน่าฟังขนาดนี้มาก่อนในชีวิต!

[การไล่ล่าของเสือดาวกลายพันธุ์จากด้านหลังทำให้คุณตื่นตระหนกจนหลงทาง คุณตัดสินใจที่จะเสี่ยงดวง คุณเหลือบไปเห็นโบสถ์ทางด้านซ้ายมือ และตัดสินใจพาไรซ์มุ่งหน้าไปที่นั่น โดยหวังจะใช้บันไดวนแคบๆ เป็นชัยภูมิในการป้องกันการโจมตีของเสือดาวกลายพันธุ์!]

[ความเร็ว +10!]

[พละกำลัง +10!]

[พละกำลังทะลุขีดจำกัด 20, ความเร็วทะลุขีดจำกัด 20, ความอึดทะลุขีดจำกัด 20, ปลดล็อกพันธุกรรมขั้นที่หนึ่ง!]

[การปลดล็อกพันธุกรรม: รากฐานแห่งการพลิกฟ้าคว่ำสมุทร กุญแจสู่การเปลี่ยนแปลงชะตาลิขิต!]

...อู๋เทียนถึงกับอึ้ง

ความเร็ว +10 น่ะพอเข้าใจได้ แต่พละกำลังเพิ่มอีก 10 แต้มเนี่ยนะ?

ตอนนี้เขาไม่ได้ต้องการไอ้นั่นสักหน่อยนี่นา?

แล้วไอ้... การปลดล็อกพันธุกรรมนี่มันคืออะไร?

ทำไมชื่อมันฟังดูเบียวๆ ชอบกล?

ตูม!

ในขณะที่อู๋เทียนกำลังงุนงง ความร้อนระอุที่ควบคุมไม่ได้ก็แผ่ซ่านออกมาจากทุกเซลล์ในร่างกาย!

เพียงชั่วพริบตาเดียว!

ร่างทั้งร่างของอู๋เทียนก็แดงก่ำ และมีไอสีขาวพวยพุ่งออกมา!

พร้อมกับพละกำลังมหาศาลที่ดูเหมือนจะปะทุขึ้นภายในร่างกายจากการเปลี่ยนแปลงครั้งนี้!

กร๊อบ!

พื้นคอนกรีตแข็งๆ ใต้ฝ่าเท้าของเขาแตกร้าวละเอียดทันทีที่อู๋เทียนกระทืบเท้าลงไป!

ไม่ใช่แค่นั้น!

ทุกย่างก้าวที่อู๋เทียนเหยียบย่างลงไป บดขยี้คอนกรีตและก้อนอิฐบนพื้นจนกลายเป็นผุยผง!

เศษหินปลิวว่อน!

ฝุ่นควันตลบอบอวล!

พลังที่อัดอั้นหาที่ระบายไม่ได้ทำให้ดวงตาของเขาแดงฉาน!

"โฮก!"

อู๋เทียนคำรามออกมาอย่างเกรี้ยวกราด เสียงกึกก้องไปทั่วเมืองพริปยัตอันเงียบเหงาในยามดึกสงัด!

"อย่า..."

"อย่าเห่าสิครับ!"

"ลูกพี่... ลูกพี่!"

"ผม... ผมไม่ไหวแล้วจริงๆ!"

ในจังหวะที่อู๋เทียนกำลังทรมานกับพลังงานที่พลุ่งพล่านอยู่ในร่าง รู้สึกคลุ้มคลั่งจนอยากจะหาที่ระบายพละกำลังที่มีอยู่ออกไปให้หมด!

ไรซ์ที่หอบจนตัวโยนก็ตะโกนบอกอู๋เทียนมาจากด้านข้าง

"ผมวิ่งไม่ไหวแล้ว!"

"ลูกพี่ไปก่อนเลย!"

"ผมจะ... ผมจะถ่วงเวลาให้เอง!"

แววตาแห่งความสิ้นหวังปรากฏขึ้นบนใบหน้าของไรซ์ เขาหยุดวิ่งทันที และเอื้อมมือไปคว้าปืน AK47 ในมือของอู๋เทียน!

เขาไม่คิดจะหนีอีกต่อไปแล้ว!

เขาจะใช้ร่างกายของตัวเองสร้างโอกาสรอดเพียงริบหรี่ให้กับอู๋เทียน!

ต่อให้จุดจบคือการโดนเสือดาวฉีกเป็นชิ้นๆ ก็ตาม!

เขาก็จะไม่ถอยแม้แต่ก้าวเดียว!

"..."

"อย่า... อย่าพูดบ้าๆ ถ้าวิ่งไม่ไหวก็ขี่หลังฉัน ฉันจะแบกแกวิ่งเอง!"

อู๋เทียนอ้าปากพูด

ไอร้อนพวยพุ่งออกมาจากปากของเขา

เพื่อกันไม่ให้แฟนคลับในช่องแชทเข้าใจผิด

อู๋เทียนจงใจหันกล้องไปด้านหลัง!

แล้วใช้มือข้างเดียวคว้าไหล่ไรซ์ เหวี่ยงขึ้นมาเบาๆ!

ร่างท้วมๆ ลอยละลิ่วมาตกบนหลังของเขาอย่างมั่นคง จากนั้นอู๋เทียนก็แบกไรซ์พุ่งทะยานไปยังโบสถ์ที่อยู่ใกล้ๆ!

วูบ!

ราวกับพายุหมุนลูกใหญ่พัดผ่าน!

ร่างของอู๋เทียนและไรซ์หายวับไปจากจุดเดิมในชั่วพริบตา

"โฮก?"

หายไปไหนแล้ว?!

เจ้าเสือดาวกลายพันธุ์มองไปรอบๆ ที่ว่างเปล่า และเริ่มเกิดความสงสัยในตัวเองขึ้นมาตงิดๆ...