บทที่ 21 กลยุทธ์ที่ว่า...

บทที่ 21 กลยุทธ์ที่ว่า...

ยามโพล้เพล้

หลังเนินเขาแห่งหนึ่ง

มนุษย์เงือกฮัคพาสมาชิกสำรองมาถึงจุดนี้ แล้วเริ่มกล่าวขึ้นว่า “เป้าหมายของภารกิจครั้งนี้ พวกนายคงทราบกันดีแล้ว”

“แผนการบุกโจมตีในรายละเอียด ให้พวกนายวางแผนกันเอง”

“ฉันจะไม่ลงมือ เว้นแต่จะเจอกับศัตรูที่พวกนายรับมือไม่ไหวจริงๆ”

“จำไว้ให้ดี ศัตรูคือโจรสลัดที่โหดเหี้ยมอำมหิต เจ้าเล่ห์เพทุบาย อย่าได้มีความเมตตาแม้แต่น้อย”

น้ำเสียงของเขาทุ้มต่ำและจริงจัง ให้ความสำคัญกับภารกิจการต่อสู้ครั้งนี้เป็นอย่างมาก

โจรสลัดในโลกใหม่ ล้วนเป็นหมาป่าหิวโซ ผ่านศึกมาอย่างโชกโชน ฆ่าคนมานับไม่ถ้วน

เพื่อรับประกันความปลอดภัยของสมาชิกสำรอง ฮัคถึงขนาดขอยืมตัวผู้บริหารคณะปฏิวัติบางส่วนจากฐานทัพชายฝั่งมาช่วยคุมเชิงด้วย

“ครับ!”

เหล่าสมาชิกสำรองต่างขานรับเสียงเบา แต่ละคนดูตื่นเต้น โดยเฉพาะพวกเรซ

โจรสลัดเชียวนะ!

ความแข็งแกร่งและความโหดร้ายของสิ่งมีชีวิตประเภทนี้ เป็นสิ่งที่ได้ยินได้ฟังมาตั้งแต่เด็ก ไม่มีใครกล้าประมาท เพราะคนที่ประมาทล้วนตายไปหมดแล้ว

“ร็อด นายคิดว่าไง?”

เรซกระซิบถามร็อดที่อยู่ข้างๆ

ร็อดมองเขาด้วยสายตาแปลกๆ แล้วตอบว่า

“คิดอะไร ก็แค่ฆ่าให้เรียบก็จบแล้วนี่”

“ยังไงก็เป็นพวกสวะที่มีชีวิตอยู่ไปก็เปลืองอากาศหายใจอยู่แล้ว”

เขาไม่มีความรู้สึกดีๆ ให้กับโจรสลัดเลยแม้แต่น้อย

โจรสลัดในโลกนี้ นอกจากพวกลูฟี่ แชงค์ และคนกลุ่มน้อยมากๆ แล้ว ส่วนใหญ่ที่เหลือล้วนเป็นอาชญากรที่ก่อกรรมทำเข็ญ ฆ่าคนเป็นผักปลา ถ้าเป็นในชาติก่อนคงโดนจับไปยิงเป้าทิ้งหมดแล้ว

“...”

เรซพูดไม่ออก พ่อคุณช่างห้าวหาญเหลือเกิน ยอมใจจริงๆ

ตอนนั้นเอง เนีย ชาโน และหัวหน้าหน่วยคนอื่นๆ ก็พากันเดินมาหาร็อด เพื่อเชิญเขาเข้าร่วมวางแผนการรบ

นี่คือโลกที่ตัดสินสถานะด้วยความแข็งแกร่ง ผลงานในภารกิจครั้งก่อนของร็อด ทำให้เหล่าหัวหน้าหน่วยยอมรับในสถานะของเขาอย่างชัดเจน

“หัวหน้าศัตรูคือโจรสลัดผู้แข็งแกร่งที่มีค่าหัว 83 ล้านเบรี ฉายา ‘หมัดดำ’ น่าจะเป็นพวกยอดฝีมือด้านการต่อสู้มือเปล่า”

“มีความเป็นไปได้สูงว่าจะปลุก 'ฮาคิเกราะ' ได้แล้ว เจ้าหมอนี่ฝากให้ชาโนช่วยถ่วงเวลาไว้ไหวไหม?”

“พอพวกเราจัดการพวกลูกกระจ๊อกเสร็จ จะรีบมาช่วยทันที”

เนียดูเหมือนจะเป็นนักวิเคราะห์กลยุทธ์ เธอกำลังร่ายยาวเป็นฉากๆ “เมื่อเทียบจำนวนคน ฝั่งเราน้อยกว่านิดหน่อย แต่ไม่เป็นไร”

“ทำแบบนั้น แบบนี้...”

เธอพูดเร็วปร๋อราวกับน้ำไหลไฟดับ เห็นได้ชัดว่าศึกษาเรื่องกลยุทธ์มาโดยเฉพาะ

หัวหน้าหน่วยคนอื่นๆ ต่างพยักหน้าเห็นด้วย แม้แต่จอมดาบหน้าตายอย่างชาโนก็ยังแสดงสีหน้าเห็นชอบ

ความแข็งแกร่งของเขา ยังไม่ถึงขั้นที่จะเมินเฉยต่อจำนวนศัตรูได้

ร็อดได้แต่แอบบ่นในใจ ตกลงกันเสร็จสรรพแล้วจะเรียกเขามาทำไมเนี่ย

...

ดูเหมือนว่าโจรสลัดกลุ่มนี้จะเจอกับพายุหรือภัยธรรมชาติทางทะเลบางอย่าง ทำให้ต้องเบนเข็มออกจากเส้นทางเดิม และบังเอิญมาเจอเกาะแห่งดินขาว จึงขึ้นฝั่งเพื่อสำรวจและซ่อมแซมเรือไปในตัว

บนพื้นที่ว่างริมชายฝั่ง มีค่ายพักแรมตั้งอยู่

โจรสลัดส่วนหนึ่งรับหน้าที่เฝ้ายาม ส่วนที่เหลือกำลังพักผ่อน และมีบางส่วนถูกส่งออกไปสำรวจเกาะ

นี่เป็นนิสัยของโจรสลัด เมื่อเจอเกาะก็จะส่งคนไปสำรวจ เผื่อว่าจะเจอสมบัติหรือของมีค่า

กลางค่ายพักแรม “หมัดดำ” สล็อต ยืนเอามือไพล่หลัง พูดด้วยน้ำเสียงเรียบๆ ว่า “ต้องใช้อีกนานแค่ไหนถึงจะซ่อมเสร็จ”

“ครึ่งวันครับ” ลูกน้องคนหนึ่งตอบ

สล็อตพยักหน้า หันหลังมองเข้าไปในเกาะ เวลานี้เป็นยามพลบค่ำ ฝุ่นทรายที่ลอยฟุ้งอยู่ไกลๆ สะท้อนแสงอาทิตย์ยามเย็น ดูยิ่งใหญ่ตระการตา

“แล้วพวกพี่น้องที่เข้าไปสำรวจในเกาะล่ะ? ทำไมยังไม่กลับมา?”

สล็อตหรี่ตาลง รู้สึกถึงความผิดปกติบางอย่าง เขาเป็นคนเจ้าระเบียบ ให้ความสำคัญกับเวลามาก

ภายใต้การปกครองของเขา ใครที่มาสายจะต้องถูกลงโทษอย่างหนัก เบาะๆ ก็เฆี่ยนตี ร้ายแรงสุดก็ยิงเป้าทิ้งคาที่

ลูกน้องของเขารู้เรื่องนี้ดี ดังนั้นจึงแทบไม่เคยมีกรณีแบบนี้เกิดขึ้น

“เกิดเรื่องแล้ว บนเกาะนี้มีอันตราย!”

ครึ่งนาทีต่อมา สล็อตสั่งให้ทุกคนเตรียมพร้อมรบ

ทันใดนั้น โจรสลัดที่กระจัดกระจายอยู่ตามชายหาดก็เริ่มมารวมตัวกันที่ค่าย แม้จะตกใจแต่ไม่แตกตื่น แสดงให้เห็นถึงวินัยการรบที่สูงมาก

ตู้ม! ตู้ม! ตู้ม!

ในขณะเดียวกัน กระสุนปืนใหญ่หลายสิบนัดก็พุ่งแหวกอากาศมาจากระยะไกล ลากหางควันยาว แล้วระเบิดลงกลางค่ายโจรสลัด

แผ่นดินสั่นสะเทือน เม็ดทรายถูกแรงระเบิดซัดกระเด็นขึ้นฟ้า

“...”

สล็อตยืนนิ่งอยู่กลางวงล้อม ร่างกายไม่ไหวติง

สีหน้าของเขาสงบนิ่ง ผ่านร้อนผ่านหนาวมานักต่อนัก

อำนาจการยิงแค่นี้ ไม่สามารถทำให้ผู้บริหารกลุ่มโจรสลัดในโลกใหม่อย่างเขาสะดุ้งสะเทือนได้แม้แต่น้อย

โจรสลัดคนอื่นๆ ส่วนใหญ่ก็เช่นกัน ไม่มีความตื่นตระหนก ตรงกันข้าม กลับเผยแววตากระหายเลือดอันเย็นชาออกมา

หลังจากถูกพายุเล่นงานจนต้องมาติดเกาะ อารมณ์ของพวกเขาย่ำแย่สุดขีด ต่างกระหายการฆ่าฟันเพื่อระบายอารมณ์ และถ้าได้เจอสาวงามสักคนสองคนคงจะดีไม่น้อย

เนียไม่ได้หวังผลจากการระดมยิงเท่าไหร่นัก แค่ต้องการใช้ปืนใหญ่แยกกลุ่มโจรสลัดออกจากกัน เพื่อฉวยโอกาสบุกโจมตีเท่านั้น

“ลุย!”

สิ้นเสียงคำสั่ง เหล่าหัวหน้าหน่วยก็นำลูกทีมบุกตะลุยเข้าใส่ค่ายโจรสลัดจากทุกทิศทาง

เสียงโห่ร้องดังระงม ชายหาดยามอาทิตย์อัสดงถูกย้อมด้วยสีเลือด

ด้วยความได้เปรียบจากการซุ่มโจมตี สมาชิกสำรองจึงสร้างความเสียหายได้ไม่น้อย

แต่โจรสลัดในโลกใหม่ไม่ใช่พวกที่จะเคี้ยวง่ายๆ หากไม่ใช่เพราะหัวหน้าหน่วยอย่างชาโนและเนียมีฝีมือแข็งแกร่ง และสมาชิกสำรองมีอุปกรณ์ครบมือ เกรงว่าคงเกิดการบาดเจ็บล้มตายไปแล้ว

“สรุปก็คือ อย่าไปบวกตรงๆ สินะ”

ร็อดมองภาพเหตุการณ์แล้วส่ายหน้าเบาๆ จากนั้นก็มุ่งหน้าไปยังเรือโจรสลัด

ภารกิจของเขาคือทำลายเรือโจรสลัด ตัดทางหนีของพวกมัน นี่เป็นภารกิจที่เนียมอบหมายให้โดยเฉพาะ โดยพิจารณาจากความสามารถของเขา

ขณะที่เดินไป จู่ๆ เขาก็รู้สึกถึงบางอย่าง จึงหันไปมองทางซ้ายหน้า

ใกล้เพิงพักชั่วคราว มีโจรสลัดร่างยักษ์สองคน ใบหน้าแดงก่ำผิดปกติ กำลังจ้องมองมาด้วยจิตสังหาร

“ไม่รู้จักที่ต่ำที่สูงจริงๆ” แววตาของร็อดฉายแววเย็นชา

โซล!

พลังอันบ้าคลั่งระเบิดออก พื้นดินแตกกระจายเกิดรอยร้าวเหมือนใยแมงมุม

พร้อมกันนั้น ร่างของร็อดก็พุ่งทะยานราวกับสายฟ้าแลบ ตรงเข้าหาโจรสลัด

จิตสังหารในดวงตาของโจรสลัดยังไม่ทันจางหาย สีหน้าก็เปลี่ยนเป็นความหวาดกลัว

พอได้สติ พวกมันก็รีบหันหลังวิ่งหนีทันที

แต่วิ่งไปได้เพียงไม่กี่ก้าว!

“โครม!” เพิงพักชั่วคราวถูกแรงลมจากการเคลื่อนที่พัดจนพังครืน

ขณะเดียวกัน ร่างเงาหนึ่งก็ฉีกกระชากอากาศ พุ่งเข้ามาใกล้ทุกที

โจรสลัดทั้งสองสัมผัสได้ถึงเสียงลมที่รุนแรงไล่หลังมา ทั้งคู่สบตากัน กัดฟันแน่น แล้วคำรามลั่น ผิวหนังเปลี่ยนเป็นสีแดงก่ำ กล้ามเนื้อทั่วร่างขยายตัว เส้นเลือดปูดโปนราวกกับไส้เดือน

กลิ่นอายความดุร้ายแผ่ออกมาจากร่างกาย

ในฐานะโจรสลัดชั้นยอดแห่งโลกใหม่ หากไม่มีไม้ตายก้นหีบติดตัวสักอย่างสองอย่าง จะเอาตัวรอดมาได้ยังไง?

นี่เป็นวิชาการต่อสู้ขั้นสูงคล้ายกับ 'กายาเหล็ก' ที่สามารถเสริมพลังกายได้ชั่วคราว คล้ายกับการเข้าสู่สภาวะคลุ้มคลั่ง

แต่ผลข้างเคียงก็รุนแรงมาก จะทำให้สูญเสียเลือดลม จิตใจอ่อนล้า และไม่สามารถต่อสู้ได้อีกหลายวัน

ทว่าในเวลานี้ พวกมันไม่มีทางเลือกอื่นแล้ว

เด็กหนุ่มที่ถือดาบพุ่งเข้ามาคนนี้น่ากลัวเกินไป ถ้าไม่แลกด้วยชีวิต มีหวังตายแน่นอน!

“ไปลงนรกซะ!”

ทั้งสองเตรียมสู้ตาย

แต่ทว่า ทันทีที่หันกลับไป ก็เห็นเพียงประกายสายฟ้าพาดผ่านดวงตา สว่างเจิดจ้า แล้วหายวับไปในพริบตา

หลังแสงสายฟ้าจางหาย ห้วงเวลาดูเหมือนจะหยุดนิ่ง เหลือเพียงเสียงลมทะเลที่หวีดหวิว

ร็อดมีสีหน้าเรียบเฉย เก็บดาบเข้าฝัก

ด้านหลังมีเสียงร่างไร้วิญญาณล้มกระแทกพื้นดังตุ้บ