บทที่ 6 - ดวงวิญญาณแห่งกษัตริย์ฉินในอดีตกาล!
บทที่ 6 - ดวงวิญญาณแห่งกษัตริย์ฉินในอดีตกาล!
บทที่ 6 - ดวงวิญญาณแห่งกษัตริย์ฉินในอดีตกาล!
✿ ✿ ✿ ✿ ✿ ✿ ✿ ✿ ✿ ✿
ภายในตำหนักใหญ่ศาลบรรพชน!
สิ่งที่ปรากฏแก่สายตาคือป้ายวิญญาณที่เรียงรายจากบนลงล่างอย่างเป็นระเบียบ
ตำแหน่งสูงสุดคือป้ายวิญญาณของฉินอิ๋ง ปฐมกษัตริย์ผู้ก่อตั้งแคว้นฉิน
เมื่อมองไปที่ป้ายวิญญาณนั้น
จารึกว่า ป้ายวิญญาณแห่งปฐมบรรพชนฉิน อิ๋งเฟยจื่อ
ถัดลงมา
ป้ายวิญญาณแห่งฉินโหว
ป้ายวิญญาณแห่งฉินกงป๋อ อี้
ป้ายวิญญาณแห่งฉินจ้ง
ป้ายวิญญาณแห่งฉินฉี
...
จนถึงลำดับสุดท้ายคือป้ายวิญญาณแห่งอิ๋งซื่อ (พระเจ้าฉินฮุ่ยเหวิน)
เพียงกวาดสายตามอง
ล้วนเป็นกษัตริย์แห่งต้าฉินในอดีตทั้งสิ้น
เมื่อฉินอิ๋งก้าวเข้ามาในตำหนัก
ตำหนักที่เดิมทีเงียบสงบก็เกิดระลอกคลื่นพลังงานกระเพื่อมไหว
ทันใดนั้น
ยกเว้นป้ายวิญญาณของฉินอิ๋ง ป้ายวิญญาณอื่นๆ ทั้งหมดต่างปรากฏคลื่นพลังวิญญาณแผ่ออกมา
พร้อมกับพลังแห่งโชคชะตาที่ไร้รูปร่างซึ่งเชื่อมโยงกับต้าฉินเป็นหนึ่งเดียว
"ท่านพ่อ"
"ท่านกลับมาแล้ว"
บนป้ายวิญญาณของฉินโหว ร่างวิญญาณโปร่งแสงของชายวัยกลางคนมองฉินอิ๋งด้วยความตื่นเต้น
เขาคือบุตรชายคนโตของฉินอิ๋ง ฉินโหว
สิ้นเสียงของเขา
"ท่านปู่"
"ท่านทวด"
"ท่านบรรพชน..."
เงาร่างวิญญาณลอยออกมาจากป้ายวิญญาณทุกป้าย ต่างพากันร้องเรียกฉินอิ๋งด้วยความเคารพ
"เอาล่ะ"
ฉินอิ๋งโบกมือ
"ท่านพ่อ"
"ผู้ถูกเลือกแห่งต้าฉินปรากฏตัวแล้วหรือขอรับ" ฉินโหวถามฉินอิ๋งด้วยความตื่นเต้น
กษัตริย์รุ่นหลังองค์อื่นๆ ต่างก็มองฉินอิ๋งด้วยความคาดหวัง
"ปรากฏตัวแล้ว"
ฉินอิ๋งยิ้ม
"ดียิ่งนัก"
"ท่านบรรพชนวางแผนมาหลายปี ในที่สุดเวลาก็มาถึงเสียที"
"รวมแผ่นดินเป็นหนึ่ง โชคชะตาแห่งต้าฉินจะพุ่งขึ้นสู่จุดสูงสุด เมื่อถึงเวลานั้นท่านบรรพชนก็จะมีคุณสมบัติพอที่จะต่อกรกับลิขิตสวรรค์ได้"
"คนสู้กับฟ้า วันนี้พวกเรารอคอยมานานเหลือเกิน"
"หากไม่ใช่เพราะสวรรค์ขัดขวาง ท่านบรรพชนคงกวาดล้างทั่วหล้าไปตั้งแต่ห้าร้อยปีก่อนแล้ว มีหรือจะปล่อยให้แผ่นดินแตกแยกมาจนถึงป่านนี้"
"ผู้ถูกเลือกโดยสวรรค์อยู่ที่ต้าฉิน เป็นทายาทของท่านบรรพชน เป็นลูกหลานของพวกเรา สวรรค์คำนวณพลาดไปแล้วจริงๆ"
...
เมื่อได้รับการยืนยันจากฉินอิ๋ง เหล่าวิญญาณกษัตริย์ต้าฉินต่างพากันตื่นเต้นยินดี
แม้พวกเขาจะอยู่ในสถานะวิญญาณ แต่ทุกคนล้วนแบกรับโชคชะตาแห่งต้าฉินในยุคสมัยของตนเอาไว้
ซึ่งมีผลอย่างมากต่อการรวบรวมโชคชะตาของต้าฉินในอนาคต
และแน่นอน
พวกเขาย่อมรู้ดีถึงแผนการของบรรพชน
นี่คือหนทางที่เกี่ยวข้องกับชะตากรรมของต้าฉิน และเกี่ยวข้องกับอนาคตของเผ่าพันธุ์มนุษย์
ฝืนลิขิตฟ้า
หากชนะ รากฐานแห่งมนุษยชาติจะถูกสถาปนา อนาคตมนุษย์อาจหลุดพ้นจากการบงการของสวรรค์
หากแพ้ ต้าฉินล่มสลาย มนุษย์จะสูญเสียคุณสมบัติในการต่อสู้กับสวรรค์ไปตลอดกาล
"วิถีสวรรค์คำนวณไม่เคยพลาด"
"ตัวแปรทั้งหมดจะถูกมันกดข่ม"
"แต่ถึงอย่างนั้น ข้าก็จะสู้กับมันสักตั้ง" แววตาของฉินอิ๋งฉายแววเย็นชา
ด้วยความสามารถของฉินอิ๋ง ด้วยสมบัติวิเศษสองชิ้นที่เขามี
เขาสามารถไปที่ใดก็ได้ในใต้หล้า
แม้แต่ในดินแดนของเทพเซียน
เขาสามารถมีชีวิตยืนยาวอย่างอิสระเสรีเพียงลำพังได้
แต่ทว่า!
ฉินอิ๋งจะทำใจยอมรับได้อย่างไร
ลูกหลานของเขา เลือดเนื้อเชื้อไขของเขา ต้าฉินที่เขาสร้างมา ประชาชนของเขา ล้วนอยู่บนแผ่นดินเสินโจวแห่งนี้
ให้เขาทนดูทุกสิ่งที่เขาสร้างมากลายเป็นความว่างเปล่าภายใต้การบงการของสวรรค์ เขาทำไม่ได้
ในฐานะผู้เกิดใหม่
ฉินอิ๋งรู้ดีว่าในอนาคตสวรรค์จะจัดการกับเสินโจวซึ่งเป็นแหล่งรวมโชคชะตาแห่งมนุษยชาติแห่งสุดท้ายอย่างไร
ชนต่างเผ่ารุกราน ทำลายสายเลือดมนุษย์ที่แท้จริง สุดท้ายสายเลือดแปดเปื้อน โชคชะตาแห่งมนุษยชาติก็แตกสลาย
ในปลายยุคราชวงศ์ฮั่นตะวันออก ห้าชนเผ่าก่อความวุ่นวายในเสินโจว
นั่นคือจุดเปลี่ยนสำคัญ
ทุกย่างก้าวคือแผนการของสวรรค์ที่จะบดขยี้โชคชะตาแห่งมนุษยชาติในเสินโจวให้สิ้นซาก
"ใกล้แล้ว ทุกอย่างใกล้เข้ามาแล้ว"
"รอให้บุตรแห่งสวรรค์กลับสู่ต้าฉิน รากฐานการรวมแผ่นดินของต้าฉินก็จะเริ่มขึ้น"
"เมื่อรวมแผ่นดินสำเร็จ โชคชะตารวมตัว พวกเจ้าก็อาจจะได้กลับคืนสู่ร่างกายเนื้ออีกครั้ง" ฉินอิ๋งกล่าวด้วยรอยยิ้ม
"ท่านพ่อ"
"ศาลบรรพชนจะลงมือช่วยเพื่อให้ผู้ถูกเลือกแห่งต้าฉินเดินหน้าได้เร็วขึ้นได้หรือไม่ขอรับ" ฉินโหวถามหยั่งเชิง
"ไม่ได้"
ฉินอิ๋งส่ายหน้า สีหน้าเคร่งขรึมอย่างยิ่ง
"บุตรแห่งสวรรค์ การที่เขามีตัวตนอยู่ก็เป็นการจัดสรรของสวรรค์ เช่นเดียวกัน สวรรค์ย่อมจับตามองเขาเป็นอย่างมาก"
"หากศาลบรรพชนแทรกแซง หากทำให้สวรรค์รู้ถึงการมีอยู่ของข้า รู้ว่าวิญญาณพวกเจ้ายังอยู่ และยังรักษาโชคชะตารากฐานของต้าฉินเอาไว้ สวรรค์จะต้องเปลี่ยนแปลงบางอย่างแน่นอน"
"ใต้ลิขิตฟ้า ฉินครองแผ่นดิน"
"นี่คือสิ่งที่สวรรค์กำหนดไว้"
"สิ่งที่เราต้องทำคือไหลตามน้ำ ตอบสนองต่อสิ่งที่สวรรค์กำหนด และสุดท้ายช่วงชิงผลแห่งชัยชนะมาก็พอ"
"ข้าอยู่ข้างกายคอยสอนสั่งเขามาสองปีถือเป็นขีดจำกัดแล้ว หากนานกว่านี้เกรงว่าสวรรค์จะจับได้"
"อีกอย่าง"
ฉินอิ๋งหยุดพูดเล็กน้อย แววตาฉายแววคาดหวัง "ข้าคาดหวังในตัวเจิ้งเอ๋อร์ไว้มาก หากแทรกแซงมากเกินไป จะไม่เป็นผลดีต่อต้าฉิน และยิ่งไม่เป็นผลดีต่อเจิ้งเอ๋อร์"
พูดให้ชัดก็คือ
ความคาดหวังของฉินอิ๋งต่อจ้าวเจิ้ง ก็คือจิ๋นซีฮ่องเต้ในความทรงจำ
เจ้าแห่งต้าฉินในอนาคต จะต้องเป็นจิ๋นซีฮ่องเต้ผู้สยบเแผ่นดิน
ใช้กายแห่งจิ๋นซีฮ่องเต้ สะกดข่มโชคชะตาเมืองต้าฉิน
"ดูท่าทางลูกหลานคนนี้จะยอดเยี่ยมจริงๆ ถึงขนาดทำให้ท่านบรรพชนให้ความสำคัญได้ขนาดนี้" อิ๋งซื่อกล่าวด้วยรอยยิ้ม
"นั่นสินะ"
"ท่านพ่อสอนสั่งด้วยตัวเองถึงสองปี ขนาดข้ายังไม่มีโอกาสแบบนั้นเลย"
"ตอนนั้นข้าอายุสิบขวบก็ต้องมานั่งบริหารบ้านเมือง ส่วนท่านพ่อนำทัพออกรบไปทั่ว" ฉินโหวตัดพ้อด้วยความน้อยใจ
"ฮ่าฮ่าฮ่า"
"ตอนนี้ข้าชักอยากจะเห็นหน้าลูกหลานคนนี้แล้วสิ"
"ใช่ๆ"
"อยากดูซิว่าจะเก่งกาจแค่ไหน..."
เหล่ากษัตริย์ต้าฉินต่างพากันเอ่ยปาก
"พวกเจ้าจะได้เห็นในไม่ช้านี้แหละ" ฉินอิ๋งยิ้มจางๆ ก่อนจะกวาดสายตามองทุกคน "กลับไปบำรุงวิญญาณกันได้แล้ว"
พูดจบ
ร่างของฉินอิ๋งก็หายไปจากตำหนักศาลบรรพชน
"ท่านพ่อยังคงไปมาไร้ร่องรอยเหมือนเดิมเลยนะ" ฉินโหวถอนหายใจ
แต่หลังจากนั้น
เงาร่างวิญญาณของกษัตริย์ฉินจำนวนมากก็กลับคืนสู่ป้ายวิญญาณ ทุกอย่างในศาลบรรพชนกลับสู่ความสงบเงียบ
ราวกับว่าสิ่งที่บูชาอยู่ในศาลบรรพชนแห่งนี้เป็นเพียงวัตถุไร้ชีวิต
ด้านหลังศาลบรรพชน
ร่างของฉินอิ๋งทะลุผ่านม่านพลังชั้นหนึ่ง
ภาพที่ปรากฏเบื้องหน้า
คือหมู่อาคารเรียงราย
หากมองจากภายนอก หรือแม้แต่มองจากบนท้องฟ้า ก็ไม่อาจมองเห็นอาคารเหล่านี้ได้
เพราะทั้งหมดถูกซ่อนไว้ด้วยค่ายกล
ที่นี่เปรียบเสมือนโลกใบเล็กอีกใบ
ร่างของฉินอิ๋งเหาะเหินอยู่บนความว่างเปล่า มุ่งหน้าไปยังส่วนลึกที่สุดของสถานที่แห่งนี้ ระหว่างทางที่ผ่าน ลานฝึกยุทธ์ด้านล่างมีลูกหลานตระกูลอิ๋งสวมชุดคลุมประจำตระกูลกำลังฝึกฝนอยู่มากมาย
นอกจากนี้
ยังมีลูกหลานของข้าราชบริพารตระกูลฉินอาศัยอยู่ในมิติศาลบรรพชนแห่งนี้ด้วย
ดูเหมือนศาลบรรพชนที่ตั้งอยู่ในวังหลวงจะมีขนาดไม่ใหญ่ แต่แท้จริงแล้วภายในบรรจุโลกอีกใบเอาไว้ มีผู้คนอาศัยอยู่หลายหมื่นคน
นี่คือรากฐานที่ฉินอิ๋งสร้างขึ้นมาตลอดห้าร้อยปี
เมื่อฉินอิ๋งกลับมาถึง
ทันใดนั้น
ตึง!
ตึง!
ตึง!!
ทั่วทั้งมิติบรรพชน พลันมีเสียงระฆังเรียกรวมพลดังขึ้น
เมื่อได้ยินเสียงระฆัง
ภายในหมู่อาคาร
ลูกหลานจำนวนมากต่างพากันมุ่งหน้าไปยังลานฝึกยุทธ์
เมื่อเหล่าศิษย์มารวมตัวกันพร้อมหน้า
ทั้งหมดต่างหันหน้าไปยังวิหารสูงสุดของแดนบรรพชนแล้วก้มกราบ
"ลูกหลานตระกูลฉิน คารวะท่านบรรพชน"
"ลูกหลานข้าราชบริพารตระกูลฉิน คารวะท่านบรรพชน"
...
[จบแล้ว]