บทที่ 2 - เหมาบุฟเฟต์จนเกลี้ยง ไอ้หมอนี่ต้องมีอะไรผิดปกติแน่!

บทที่ 2 - เหมาบุฟเฟต์จนเกลี้ยง ไอ้หมอนี่ต้องมีอะไรผิดปกติแน่!

เหงื่อกาฬแตกพลั่กเต็มหน้าผากผู้จัดการเฉิน เขาถามเสียงสั่นด้วยความระแวง "พะ... พอแล้วครับ แต่... คุณจะทำอะไรครับเนี่ย?"

"ติ๊ง! เงินเข้าบัญชี ห้าหมื่นหยวนถ้วน!"

"ดี ฉันให้เพิ่มอีกห้าหมื่น ฉันเหมาแล้วนะ ต่อไปนี้หน้าที่ของพวกแกคือเสิร์ฟเนื้อมาเรื่อยๆ ห้ามหยุด! เข้าใจไหม? ถ้าทำดีเดี๋ยวมีทิปให้ แต่ถ้ามางอแงใส่ฉันอีก ระวังจะโดนกระทืบตาย!"

พูดจบ เย่ฝานก็หยิบกาต้มน้ำไฟฟ้าข้างๆ มา บีบด้วยมือขวาทีเดียว ยุบจนแบนแต๊ดแต๋!

"เชรดเข้?"

"โห! แรงควายชัดๆ!"

คนในร้านเห็นฉากนี้ถึงกับช็อก นั่นมันกาต้มน้ำโลหะนะเว้ย บีบเล่นเป็นดินน้ำมันเลยเหรอ??

เย่ฝานหิวไส้กิ่ว ลำดับตะกละกำลังเร่งยิกๆ ให้เขากิน!!

ได้ยินมาว่าผู้มีพลังพิเศษในชาติก่อนตื่นรู้ปุ๊บก็ใช้ได้เลย แต่ลำดับตะกละของเขามันดูแปลกๆ แฮะ!

เขาเดินไปนั่งที่โต๊ะตัวหนึ่ง ตะโกนสั่งพนักงานที่ยังยืนเอ๋ออยู่ "ยืนบื้อทำซากอะไร? เปิดเตาให้ฉันห้าโต๊ะ เอาเนื้อติดมันลงให้หมด เร็ว!!"

พนักงานมองหน้ากันเลิ่กลั่ก ปรับอารมณ์ไม่ทัน โลกหมุนเร็วเกินไป

ผู้จัดการเฉินที่โดนขู่จนขวัญผวา รีบตะคอกลูกน้อง "ยืนบื้อทำไม? รีบไปเอาเนื้อมาลวกให้เสี่ยเขาสิวะ! ลูกค้าคือพระเจ้า เข้าใจไหม?"

พนักงานได้สติ รีบปั้นหน้ายิ้มหวานหยดที่ซ้อมมาทั้งชีวิตเข้าไปบริการ ช่วยกันลวกเนื้อตามสั่ง แถมยังแอบส่งสายตาปิ๊งๆ ให้เย่ฝานเผื่อฟลุค

ผู้จัดการเฉินไม่เข้าใจเลยจริงๆ หรือนี่จะเป็นวิถีคนรวย เข้าไม่ถึงว่ะ!

แต่ไม่นานเขาก็เริ่มใจคอไม่ดี เพราะไอ้หนุ่มนี่มันกินดุฉิบหาย!

เกิดมาเพิ่งเคยเห็นคนเปิดห้าโต๊ะกินวนไป พอกินหม้อนี้หมด หม้อสองก็สุกพอดี วนไปจนครบห้าหม้อ นี่พี่แกเป็นนักแข่งกินจุระดับโลกเรอะ???

พอกินหม้อที่ห้าหมด หม้อแรกก็สุกใหม่พอดี ขนาดคนหั่นเนื้อในครัวยังหั่นไม่ทันความเร็วในการแดกของพี่แกเลย

ที่น่ากลัวกว่าคือ พี่แกแทบไม่เคี้ยว กลืนเอือกๆ!

ผู้จัดการเฉินดูไปเสียวไส้ไป กลัวลูกค้าจะมาสำลักตายคาที่!

เขากัดฟันจะเข้าไปห้ามไม่ให้กินดุขนาดนี้ เดี๋ยวจะติดคอตาย แต่โดนเย่ฝานตบสวนจนลงไปกองกับพื้น

สักพัก ลุงคนหั่นเนื้อในครัวก็ทนไม่ไหว ตะโกนลั่น "หั่นไม่ทันแล้วโว้ย! ไม่ไหวแล้ว! พ่อหนุ่ม ไปกินเนื้อส่วนอื่นเถอะ ไหว้ล่ะ!"

เย่ฝานไม่เรื่องมาก "เนื้ออะไรก็ได้ ขนมาให้หมด!"

ลำดับตะกละกำลังทำงานอย่างบ้าคลั่ง เนื้อที่กินเข้าไปถูกย่อยอย่างรวดเร็ว กลายเป็นพลังงานบริสุทธิ์ไหลเวียนไปทั่วร่าง

เขารู้สึกได้เลยว่าร่างกายกำลังแข็งแกร่งขึ้นเรื่อยๆ

ความรู้สึกที่ได้แข็งแกร่งขึ้นแบบนี้แหละ ที่ทำให้เขาไม่อยากลุกไปไหน

เพราะรู้ดีว่าพอวันสิ้นโลกเริ่มขึ้น คงหาโอกาสกินอิ่มเปรมแบบนี้ยาก

เย่ฝานหิ้วคอเสื้อผู้จัดการเฉินขึ้นมาจากพื้นเหมือนหิ้วลูกเจี๊ยบ บังคับให้โอนทิปไปอีก 5 หมื่น

แล้วสั่ง "ไปเปิดเตาเพิ่มอีกสิบหม้อ! มีเนื้อเท่าไหร่ขนมาให้หมด ถ้าไม่พอไปยืมร้านข้างๆ มา กินเสร็จเดี๋ยวให้ทิปอีกแสนนึง ถ้าทำไม่ได้มึงตาย!"

เขาไม่สนแล้วว่าทำแบบนี้มันจะดูประหลาดแค่ไหน โลกจะแตกแล้ว ใครจะสน! กินเยอะก็ไม่ผิดกฎหมายนี่หว่า!

ผ่านไปกว่าชั่วโมง เย่ฝานที่อิ่มจนจุกก็ลุกขึ้น เดินออกจากร้านท่ามกลางสายตาอาลัยอาวรณ์ของพนักงาน ทิ้งไว้เพียงร้านบุฟเฟต์ที่โดนล้างผลาญจนเกลี้ยงตู้

......

4 กรกฎาคม 2045 เวลา 10:27:39 น.

นับถอยหลังสู่วันสิ้นโลก: 1 ชั่วโมง 32 นาที 21 วินาที!

เหลืออีกแค่ชั่วโมงครึ่ง!

เย่ฝานเดินออกมาจากร้านบุฟเฟต์ปุ๊บ ไอ้อ้วนก็โทรมาพอดี "ไอ้ฝาน กูอยู่ใต้หอมึงแล้ว มึงอยู่ไหน?"

"เดี๋ยวลงไป!"

เย่ฝานลงมาเจอหน้าไอ้อ้วนที่กำลังทำหน้าภูมิใจ นำเสนอสุดฤทธิ์ "ไอ้ฝาน มึงทายซิว่ากูได้น้ำมันมาเท่าไหร่!"

รถฮัมเมอร์ของไอ้อ้วนเป็นรุ่น V3 ปี 2040 ถังน้ำมันยักษ์ 200 ลิตร ถ้าบรรทุกของเต็มพิกัด วิ่งได้สบายๆ 1,000 กิโล

แต่เขายังให้ไอ้อ้วนไปหารถบรรทุกมาขนของที่เถ้าแก่จ้าวจะเอามาส่งอีกคัน คันนั้นกินน้ำมันอย่างกับสูบ!

เขาเลยสั่งให้ไอ้อ้วนไปหาถังน้ำมันสำรองมาด้วย พอเปิดประตูรถดู... ข้างในฮัมเมอร์อัดแน่นไปด้วยถังน้ำมันขนาด 30 ลิตรเต็มคันรถ!!!

"เชรดโด้ มึงไปเอามาจากไหนเยอะแยะวะ?" เย่ฝานตะลึง นึกว่าจะหามาได้แค่ไม่กี่ถัง!

ไอ้อ้วนยืดอก "กูไปไถมาจาก 'เพื่อนรัก' เก่าของพ่อกูมา ทั้งหมด 32 ถัง 960 ลิตร เป็นไง เจ๋งป่ะล่ะ!"

"เฮ้ย ขอแล้วให้เลยเหรอ? มึงไม่ได้ไปแบล็กเมล์เขามาใช่มั้ย?"

"ฮ่าๆ! ปิดมึงไม่มิดจริงๆ ตอนแรกแม่งทำเป็นเข้ม ด่ากราดจะไล่กูตะเพิด!"

ไอ้อ้วนเล่าอย่างภูมิใจ "แต่ใครใช้ให้มันเคยรับเงินใต้โต๊ะพ่อกูไปตั้ง 3 ล้านล่ะ กูขู่นิดหน่อย ไอ้ปอดแหกนั่นก็รีบประเคนให้เลย ฮ่าๆ!"

เย่ฝานชม "เยี่ยม! ไหนๆ โลกก็จะแตกแล้ว ไม่ต้องไปสนมารยาทมันหรอก! แล้ว... ของสิ่งนั้นล่ะ ได้มาไหม?"

ยังไม่ทันที่ไอ้อ้วนจะตอบ จู่ๆ ก็มีคนมาตบไหล่เย่ฝานจนสะดุ้งทั้งคู่

"นี่นาย! นายคือคนที่กินล้างกินผลาญร้านบุฟเฟต์คนเดียวหมดร้านใช่ไหม? ฉัน 'หลิวหรูเยียน' สตรีมเมอร์สายเอาท์ดอร์ ขอสัมภาษณ์หน่อย!"

ผู้หญิงคนหนึ่งใส่เสื้อยืดสีดำรัดรูปเจาะรูโชว์เนื้อหนัง กางเกงยีนส์ขาสั้นเอวสูง อวดหุ่นยั่วน้ำลายยืนอยู่ข้างหลัง

หลิวหรูเยียนถือมือถือจ่อหน้าเย่ฝาน ทำหน้าอย่างกับว่าการที่เธอมาถ่ายพวกเขาเป็นบุญวาสนาของพวกเขาซะงั้น

เย่ฝานเหลือบมองอย่างรำคาญ ผลักหลิวหรูเยียนออกแล้วปิดประตูรถ ปากก็ไล่ส่ง "ไสหัวไป! มารุ่มร่ามเดี๋ยวพ่อตบคว่ำ!"

"ทำไมนายหยาบคายแบบนี้ฮะ? ไม่มีมารยาทเลยหรือไง?" หลิวหรูเยียนเห็นเย่ฝานทำท่าไม่อยากยุ่ง ยิ่งได้ใจ อยากเล่นใหญ่

"ทุกคนดูสิคะ ผู้ชายคนนี้ไม่มีมารยาทเลย! ได้ข่าวว่าเมื่อกี้เขากินบุฟเฟต์คนเดียวหมดร้าน ฉันว่าไม่ร้านสร้างกระแส ก็อีตานี่แหละมีปัญหา! ทุกคนช่วยกันกดหัวใจรัวๆ เดี๋ยวหรูเยียนจะกระชากหน้ากากมันให้ดู!"

หลิวหรูเยียนเป็นสตรีมเมอร์สาวที่มีคนติดตามแสนกว่าคน วันนี้ว่างๆ ออกมาเดินเล่น ได้ยินเขาเม้าท์กันว่ามีคนกินบุฟเฟต์หมดร้านคนเดียว

สัญชาตญาณบอกว่านี่มันคอนเทนต์เรียกแขก! เธอกดไลฟ์สดทันที

ตามสืบจนเจอตัวเย่ฝาน ตอนนี้คนดูในไลฟ์ปาไป 5 หมื่นกว่าแล้ว คอมเมนต์ไหลเป็นน้ำ

[สร้างกระแสชัวร์ หรูเยียนแฉเลย!]

[คนเดียวจะกินหมดร้านได้ไง? กระเพาะคอก็ทำไม่ได้!]

[ไอ้หมอนี่ต้องมีลับลมคมใน จับตัวไว้เลย! หรูเยียน เกาะติดกระแสไว้!]

[ใช่ๆ งานนี้หรูเยียนดังระเบิดแน่!]

[พวกแกคิดว่าเขาจะเป็นพวกผู้มีพลังพิเศษป่ะ? ไม่รู้สึกเหรอว่าช่วงนี้มีเรื่องแปลกๆ?]

[เออ พูดแล้วขนลุก! เมื่อวานหมู่บ้านข้างๆ โดนปิดตาย ห้ามเข้าออก ได้ยินว่าตายเกลื่อน!]

[เฮ้ย หรือว่ายุคพลังปราณจะฟื้นคืนชีพ?]

[หรูเยียน ตามไป! ถามซิว่าเขาปลุกพลังอะไรได้! เดี๋ยวเปย์จรวด 10 ลูก!]

วินาทีต่อมา จรวดก็บินว่อนเต็มหน้าจอไลฟ์

หลิวหรูเยียนตาเป็นประกาย ตะโกนลั่น "ขอบคุณ 'พี่ต้าเฟย' สำหรับจรวดค่ะ! พี่ต้าเฟยรอแป๊บ เดี๋ยวหรูเยียนจัดให้!"

เย่ฝานกับไอ้อ้วนมองหน้ากัน รู้ทันทีว่ายัยนี่กำลังไลฟ์สด!

เย่ฝานอยากจะตบยัยนี่ให้ตายคาที่ แต่ก็ต้องข่มใจไว้

เหลือเวลาอีกแค่ชั่วโมงครึ่งก่อนวันสิ้นโลก เขาไม่อยากมีเรื่องวุ่นวายจนไปจุดนัดพบไม่ทัน เดี๋ยวจะได้ไม่คุ้มเสีย

ตำรวจมังกรยุคนี้ทำงานไวเว่อร์ โดยเฉพาะคดีที่เกิดกลางไลฟ์ ไม่ถึงชั่วโมงก็ลากตัวได้แล้ว!

เขาไม่อยากหาเหาใส่หัวตอนนี้

เย่ฝานส่งสายตาให้ไอ้อ้วน ไอ้อ้วนรู้ใจทันที โยนกุญแจรถให้เย่ฝาน

แล้วไอ้อ้วนก็งัดสกิลการแสดง ทำหน้าหื่นกาม จ้องหน้าอกขาวๆ ที่โผล่ออกมาจากเสื้อเจาะรูของหลิวหรูเยียน น้ำลายยืดมุมปาก

แล้วทำท่าเหมือนเพิ่งรู้ตัว สูดน้ำลายกลับเข้าไปเสียงดัง "ซู้ดดด!"

หลิวหรูเยียนเห็นแล้วแทบอ้วก!

ไอ้อ้วนในชุดพนักงานอาบอบนวด บวกกับหน้าตาหื่นกาม ยิ่งดูยิ่งน่ากลัว

[เชี่ย ไอ้อ้วนโคตรหื่น!]

[ซิส! ไอ้อ้วนมันโรคจิต หนีเร็ว!]

[พวกบ้า! มันถ่วงเวลา รีบตามไอ้หนุ่มนั่นไป! มันจะขับรถหนีแล้ว!]

[ตัวเอกจะหนีแล้ว!]

[ยืนบื้อทำไม? ทำอะไรสักอย่างสิ!]

แม้คอมเมนต์จะเดือดแค่ไหน แต่หลิวหรูเยียนไม่มีกะจิตกะใจจะอ่าน

เพราะไอ้อ้วนกำลังเดินย่างสามขุมเข้ามาหา พูดยั่วยวน "น้องจ๊ะ... มาหาพี่เหรอจ๊ะ? แต่งตัวเซ็กซี่จัง ไปเที่ยวบ้านพี่ไหม แมวพี่ตีลังกาได้นะจ๊ะ แฮ่ๆๆ!!"

ไอ้อ้วนพูดไปก็เดินต้อนเข้ามาด้วยท่าทางคุกคาม

หลิวหรูเยียนตกใจกลัวจนก้าวถอยหลัง พลาดสะดุดส้นสูงตัวเอง หงายหลังล้มตึง

จังหวะนั้นเอง ไอ้อ้วนที่ทำท่าหื่นเมื่อกี้ ก็พลิกตัววิ่งกลับไปที่รถอย่างไว

เปิดประตู!

ขึ้นรถ!

เหยียบคันเร่ง!

กว่าหลิวหรูเยียนจะตั้งสติได้ รถฮัมเมอร์ก็พุ่งฉิวหายไปแล้ว...

[โถ่เอ๊ย ยัยผู้หญิงไม่ได้เรื่อง!]

[หรูเยียน ทำบ้าอะไรเนี่ย?]

[สองคนนี้ต้องมีเงื่อนงำแน่!]

[ที่ว่าพลังปราณฟื้นคืนชีพ จะจริงเหรอวะ? เราจะได้เป็นเซียนกันแล้ว?]

[ไร้สาระ! แต่ขวากระตุกยิกๆ สังหรณ์ใจไม่ดีเลยว่ะ!]

[พวกแกคิดว่าควรตุนของกินไว้บ้างไหม?]

[เออ เข้าท่า! เดี๋ยวไปซื้อบ้างดีกว่า!]

[ไปล่ะ ไม่มีไรดูแล้ว]

พอหลิวหรูเยียนได้สติ คนดูหายไปเกลี้ยง เหลือแค่พันกว่าคน พี่ต้าเฟยขาเปย์ก็หายหัวไปแล้ว

เธอเจ็บใจ รีบโบกแท็กซี่ตามไปทันที เซนส์ผู้หญิงบอกว่าไอ้ผู้ชายคนนั้นต้องมีความลับเด็ดดวงซ่อนอยู่แน่!

เย่ฝานมองกระจกหลังเห็นเหตุการณ์ทั้งหมด ก็ได้แต่แค่นหัวเราะในใจ!