บทที่ 1 - เกิดใหม่ก่อนวันสิ้นโลก 3 ชั่วโมง ผมปลุกพลังลำดับตะกละแถมยังได้ระบบข่าวกรอง

บทที่ 1 - เกิดใหม่ก่อนวันสิ้นโลก 3 ชั่วโมง ผมปลุกพลังลำดับตะกละแถมยังได้ระบบข่าวกรอง

[ติ๊ง!]

[ในฐานะแฟนคลับตัวยงของโฮสต์ ระบบข่าวกรองขอมอบ "กิฟต์เซตเฉพาะตัวเอก" ให้ฟรีๆ ด้วยความเสน่หา]

[ภายในประกอบด้วย: กายานำโชค x1 (มีผลอัตโนมัติ ถาวร), แบ็คอัพล่องหน x1 (ระบบจะหาคนมาจัดการเรื่องน่ารำคาญใจให้คุณเอง), ยันต์เสน่ห์ x1,000,000 (โปรดรักษาสุขภาพ ใช้งานอย่างระมัดระวัง)]

"ม่ายยย!"

"อย่า!"

"อย่ากินสมองฉัน!"

"เย่ฝาน ผู้จัดการกำลังประชุม แกมานอนหลับ ไม่อยากทำงานแล้วใช่ไหม!"

เย่ฝานลืมตาขึ้นมาอย่างงัวเงีย พบว่าตัวเองกำลังฟุบอยู่บนโต๊ะในห้องประชุมบริษัท

"ฉันมาอยู่ที่นี่ได้ไง? ขบวนรถโดนพวกสิ่งลี้ลับโจมตีไปแล้วไม่ใช่เหรอ? ฉันโดนกินสมองตอนกำลังแย่งคริสตัลลำดับพลังไปแล้วนี่นา?"

หัวสมองของเย่ฝานยังมึนงง จับต้นชนปลายไม่ถูกว่าเกิดอะไรขึ้นกันแน่

วินาทีถัดมา ข้อมูลชุดหนึ่งก็ปรากฏขึ้นในหัวของเขา

[ลำดับตะกละ]

[ลำดับที่ 1: ย่อยสลายฉับไว]

[ความสามารถ: เร่งความเร็วในการย่อยอาหาร เปลี่ยนอาหารให้เป็นพลังงานเลือดเนื้อได้อย่างมีประสิทธิภาพ ช่วยยกระดับสมรรถภาพทางกาย]

[ผลข้างเคียง: ลำดับตะกละจะทำงานอัตโนมัติ หากไม่มีอาหารในกระเพาะให้ย่อย มันจะย่อยอวัยวะภายในของผู้ใช้พลังแทน]

นี่มัน...??

ลำดับพลังเหนือธรรมชาติ!!

ฉันกลายเป็นผู้มีพลังพิเศษแล้ว?

เดี๋ยวนะ!!

ฉันย้อนเวลากลับมาก่อนที่วันสิ้นโลกจะเริ่มขึ้นหนึ่งสัปดาห์งั้นเหรอ??

เย่ฝานเหลือบมองเวลา

4 กรกฎาคม 2045 เวลา 08:14:16 น.

"เชรด! เหลือเวลาแค่สามชั่วโมงกว่าเองนี่หว่า!"

เขาจำได้แม่นเลยว่า ในวันนี้ตอนเที่ยงตรงเป๊ะ หายนะแห่งสิ่งลี้ลับจะอุบัติขึ้นทันที

สิ่งลี้ลับจำนวนมหาศาลจะโผล่มาโจมตีมนุษย์ในเมือง อาวุธปืน เครื่องมือสื่อสารจะกลายเป็นเศษเหล็ก มนุษย์ต้องหนีตายเข้าไปในเขตหมอก แต่ก็ต้องไปเจอกับพวกสัตว์กลายพันธุ์ที่ดักรอขย้ำ...

ความรู้สึกไร้หนทางสู้แล่นพล่านขึ้นมาในใจ

ย้อนกลับมาแล้วไงล่ะ? ต่อหน้าพวกสิ่งลี้ลับ มนุษย์มันก็ตัวจ้อยร่อยแค่นั้น

คนธรรมดาเป็นได้แค่ลูกแกะรอโดนเชือด ต่อให้เป็นผู้มีพลังพิเศษ ก็แค่ยื้อเวลาตายออกไปหน่อย จะเอาปัญญาที่ไหนไปถึง 'ดินแดนแห่งบทสรุป'...

ชาติที่แล้ว เขาเห็นกับตาว่าผู้มีพลังพิเศษสองคนในขบวนรถ โดนพวกสิ่งลี้ลับไล่ต้อนจนสภาพไม่ต่างกับหมาจนตรอก...

ทันใดนั้น ข้อมูลอีกชุดก็เด้งขึ้นมาในหัว

[ติ๊ง!]

[ผูกมัดระบบข่าวกรองรายวันสำเร็จ!]

[ในฐานะผู้ถูกเลือกแห่งโชคชะตา ระบบจะส่งข่าวกรองแบบสุ่มให้โฮสต์วันละหนึ่งเรื่องตอนแปดโมงเช้า และมอบสิทธิ์ในการระบุหัวข้อข่าวกรองให้อีกหนึ่งครั้ง

ยิ่งโฮสต์แข็งแกร่งขึ้น มูลค่าและจำนวนข่าวกรองที่ระบบมอบให้ก็จะยิ่งสูงขึ้นนะจ๊ะ!]

[ผู้ถูกเลือกเอ๋ย อยากมีชีวิตรอดไหม? งั้นก็รีบอัปเกรดความเก่งให้ไวเลย!]

[ติ๊ง!]

[ข่าวกรองแบบสุ่มประจำวันนี้มาเสิร์ฟแล้ว!]

[วันที่ 4 กรกฎาคม 2045 เวลา 12.00 น. ตรง หายนะสิ่งลี้ลับจะอุบัติขึ้นบนดาวเคราะห์สีน้ำเงิน มนุษย์ผู้น่าสงสารเอ๋ย รีบไปตุนเสบียงหนีตายกันเถอะ! อ้อ เกือบลืม ถ้าเจอลูกบอลแสงๆ อย่าลืมไปแย่งมานะ นั่นมันคือเข็มทิศนำทางไปเมืองต่อไปเลยนะ ถ้าไม่มีมัน แกไปไม่ถึงดินแดนแห่งบทสรุปหรอก!]

[เนื่องจากเป็นการส่งข่าวกรองครั้งแรก ระบบขอแถมให้อีกสองข่าว]

[ของแถม 1: ในตัวโฮสต์ยังมีปัจจัยลำดับพลังเหนือธรรมชาติที่เทพซ่ามากๆ ซ่อนอยู่อีกหนึ่งสายด้วยนะ!]

[ของแถม 2: ลำดับตะกละของโฮสต์ยังอยู่ในช่วงตื่นรู้ ควรกินให้ยับเพื่อเติมพลังงาน จะช่วยให้ศักยภาพในอนาคตของลำดับตะกละโหดขึ้นไปอีก!]

?

??

???

วอท?

ระบบ รักแกว่ะ!

"โครกคราก~~"

ท้องของเย่ฝานร้องประท้วงด้วยความหิวจัด เสียงลำไส้ปั่นป่วนดังสนั่นห้องประชุมที่เงียบกริบ

แต่เย่ฝานไม่ได้รู้สึกอายสักนิด กลับยิ้มแก้มปริ

นอกจากจะปลุกพลังลำดับตะกละได้แล้ว ยังมีลำดับพลังซ่อนอยู่อีกสาย แถมยังมีระบบข่าวกรองรายวันอีก!

วู้วฮู้ววว บันเทิงล่ะทีนี้!

แม้จะไม่รู้ว่าอีกสายคือพลังอะไร แต่ระบบบอกว่า "เทพซ่า" มันต้องเจ๋งเป้งแน่นอน ชีวิตเริ่มมีความหวังแล้วเว้ย!

สิ่งที่ต้องทำต่อไปคือเชื่อฟังระบบ... กิน! กินแม่งให้ยัดไม่ลง!!!

หัวหน้าแผนกเห็นเย่ฝานเมินใส่ ก็ปรี๊ดแตก เดินดุ่มๆ มาข้างหลัง ตบหัวเย่ฝานดังป้าบ แล้วตะคอกใส่ "ไอ้เด็กบ้า แกกล้าเมินฉันเหรอ?"

เย่ฝานสะดุ้งโหยง หันขวับไปเจอยัยอ้วนมนุษย์ป้า ไฟโทสะก็พุ่งปรี๊ด

เมื่อก่อนมาชี้นิ้วสั่งฉัน ฉันยอมทน แต่นี่โลกจะแตกอยู่แล้ว ยังจะมาเบ่งอำนาจอีกเรอะ?

เขาลุกพรวดตบสวนกลับไปเต็มแรง ร่างของหลี่ซือกระเด็นไปไกลกว่าเมตร!

"ไสหัวไป! อย่ามายุ่งกับป๋า!"

คดีทำร้ายร่างกายแบบนี้ตำรวจไม่มาไวขนาดนั้นหรอก เย่ฝานไม่กลัวโดนจับอยู่แล้ว!

"เย่ฝานมันผีเข้าเหรอวะ? อยู่ดีๆ ก็ลุกมาตบคน?"

"เชรด! ไอดอลเลยว่ะ!"

"โคตรเอา!"

เย่ฝานหยิบมือถือเดินดุ่มๆ ออกจากห้องประชุม เขาไม่มีเวลามาเสวนากับคนตาย!

4 กรกฎาคม 2045 เวลา 08:30:16 น.

นับถอยหลังสู่วันสิ้นโลก: 3 ชั่วโมง 29 นาที 44 วินาที!

เหลือเวลาไม่มากแล้วจริงๆ!!

เย่ฝานเริ่มร้อนรน

เขารีบโทรหา "อู๋อัน" เพื่อนซี้ทันที ชาติที่แล้วเขาเจอไอ้อ้วนตอนวันที่สองของวันสิ้นโลก แต่หลังจากนั้นแค่ชั่วโมงเดียว ไอ้อ้วนก็โดนสิ่งลี้ลับงับตายเพราะมาช่วยเขา...

ชาตินี้ เขาจะต้องพาไอ้อ้วนรอดไปด้วยกันให้ได้!

รอสายอยู่พักใหญ่กว่าจะรับ เย่ฝานรีบถาม "ไอ้อ้วน อยู่ไหน?"

เสียงเนือยๆ ของอู๋อันดังลอดมา "ไรวะ! อาบอบนวดดิ! ไอ้ฝาน จะบอกให้ รอบนี้เจอรักแท้ว่ะ! กูใจเต้นอีกแล้ว กู..."

ไอ้อ้วนเนี่ยนะ ไปอาบอบนวดทีไรก็เจอรักแท้ตลอด แล้วสักพักอย่างอื่นก็เต้นตาม!

เย่ฝานสวนกลับทันที "ตอนนี้ เดี๋ยวนี้ มึงขับฮัมเมอร์มาบ้านกู ด่วน!"

ไอ้อ้วนบ่นอุบ "กูยังนวดไม่เสร็จเลย! ซี๊ด! น้องครับ เบาๆ หน่อย! ช้าๆ หน่อยจ้ะ!"

"ให้เวลาสามสิบนาที เดือนหน้ากูเลี้ยงเอง จัดไปชุดใหญ่!"

"ซี๊ดดด ครับพ่อ! เดี๋ยวลูกรีบไปเดี๋ยวนี้แหละ!" อู๋อันถีบสาวที่กำลังออเซาะออกทันที เสื้อผ้าไม่ทันเปลี่ยน วิ่งแน่บไปที่ประตู

"ไอ้ฝาน มีไรวะ? ตำรวจลงเหรอ?" ไอ้อ้วนเริ่มรู้สึกว่าน่าจะเป็นเรื่องใหญ่

"อีกสามชั่วโมงโลกจะแตก! เราต้องรีบหนี!"

"มึงอย่ามาล้อเล่นนะเว้ย..."

เย่ฝานพูดสวนด้วยน้ำเสียงจริงจัง "ไอ้อ้วน ฟังนะ แค่สามชั่วโมง อีกสามชั่วโมงมึงจะรู้เอง ถ้าไม่จริง กูเลี้ยงอาบอบนวดมึงเดือนนึง!"

ไอ้อ้วนสูดหายใจลึก มันรู้นิสัยเพื่อนดี เรื่องคอขาดบาดตายแบบนี้ ถ้าไม่จริงมันไม่พูด...

"เออ! ให้ทำไรว่ามา มึงต้องเตรียมของใช่ไหม งั้นแยกย้ายกันไปเตรียม! กูหวังว่ามึงจะโดนใครหลอกมานะ เพราะกูจะรอให้มึงเลี้ยงสาวกูหนึ่งเดือนเต็มๆ!"

สมองเย่ฝานประมวลผลเร็วจี๋ ผนวกกับประสบการณ์หนีตายหนึ่งสัปดาห์ในชาติก่อน เขาลิสต์รายการของที่ต้องใช้แล้วสั่งงานไอ้อ้วน

วางสายปุ๊บ เขาไม่รอช้า กดกู้เงินออนไลน์แอปต่างๆ มาได้ห้าแสนกว่าบาท

จากนั้นรีบติดต่อซัพพลายเออร์อาหาร สั่งพวกบิสกิตอัดแท่ง, เบคอน, แฮม, ถั่วกระป๋อง, น้ำผึ้ง, ปลากระป๋อง, ช็อกโกแลตที่เก็บได้นาน และน้ำดื่มอีกหลายสิบลัง

นอกจากนี้ เย่ฝานยังมีคำขอพิเศษอีกสองอย่าง หนึ่งคือต้องใช้รถบรรทุกขนมา ต้องอัดให้เต็มตู้ และเขาจะขอยืมรถครึ่งวัน

สองคือต้องมาส่งที่จุดนัดพบภายในสองชั่วโมง มาตรงเวลาจ่ายสองเท่า มาช้าไม่จ่ายส่วนที่เหลือ มาก่อนหนึ่งนาทีเพิ่มให้ร้อยนึง ทบไปเรื่อยๆ ค่าเช่ารถให้เพิ่มอีกหมื่น

ตอนแรก "เถ้าแก่จ้าว" นึกว่าโดนปั่น แต่พอเย่ฝานโอนมัดจำ 50% ให้ทันที เถ้าแก่จ้าวก็ยิ้มแก้มปริ "เสี่ยเย่ วางใจได้เลย เรื่องเวลาหายห่วง เดี๋ยวผมคุมงานเอง ส่งเอง การันตีความเป๊ะ!"

วางสายเสร็จ เย่ฝานก็มาถึงใต้หอพักตัวเอง

4 กรกฎาคม 2045 เวลา 08:52:23 น.

นับถอยหลังสู่วันสิ้นโลก: 3 ชั่วโมง 7 นาที 37 วินาที!

เย่ฝานเดินตรงดิ่งไปร้านบุฟเฟต์ชาบูเนื้อโคขุนแถวนั้น ร้านนี้เนื้อดี ของแท้ไม่จกตา

ลูกค้าเลยแน่นร้านตลอด ซึ่งแปลว่าสต็อกวัตถุดิบต้องเยอะแน่!

ลำดับตะกละของเขากำลังตื่นรู้ ต้องการอาหารด่วนๆ เขาไม่มีเวลาจะเสียแล้ว

จะซื้อเนื้อสดกินเลยก็ทำใจลำบาก แถมตลาดค้าส่งก็อยู่ไกลตั้งครึ่งชั่วโมง ไปกลับไม่ทันกิน

เย่ฝานเลยเลือกบุฟเฟต์นี่แหละ เนื้อไม่อั้น แถมมีคนลวกให้กิน!

เย่ฝานเรียกผู้จัดการมา "ผู้จัดการเฉินใช่ไหม? เหมาทั้งร้านตอนนี้เท่าไหร่?"

"ไปไกลๆ ตีนไป อย่ามากวนส้นตีน ไอ้บ้า!"

ผู้จัดการเฉินมองเย่ฝานเหยียดๆ แล้วด่ากราด ใครมันจะมาเหมาบุฟเฟต์ตอนนี้? สภาพจนๆ แบบนี้มีปัญญาจ่ายเหรอ?

"ติ๊ง! เงินเข้าบัญชี สองหมื่นหยวนถ้วน!"

"พอยัง?"

เย่ฝานมองผู้จัดการเฉินด้วยสายตาเย็นชา โลกจะแตกอยู่แล้ว เงินก็แค่กระดาษเช็ดตูด จะใช้ยังไงก็ไม่เสียดาย

อีกอย่าง เงินกู้มา ไม่ต้องคืน ใช้แล้วโคตรฟิน!

ผู้จัดการเฉินกับพนักงานอีกสามคนยืนงงเป็นไก่ตาแตก เกิดไรขึ้นวะ?

"ติ๊ง! เงินเข้าบัญชี ห้าหมื่นหยวนถ้วน!"

"พอยัง?"