บทที่ 8 บูรณะศาลบรรพชนและรวบรวมตระกูล

"เสี่ยวรุ่ย ลูกไม่ได้โกหกพ่อใช่ไหม?" หลี่หย่งเจิ้ง หลังจากหายช็อกแล้ว ก็รีบถามด้วยความระมัดระวังตามประสาลูกผู้ชาย

เขาเป็นชาวนามาทั้งชีวิต เคยฝันอยากรวยเหมือนกัน แต่พอเข้าวัย 50 ความฝันนั้นก็ถูกความจริงบดขยี้จนแหลกสลายไปนานแล้ว

แต่วันนี้ความฝันนั้นกลับทำท่าจะเป็นจริงในตัวลูกชาย เขาเลยกลัวว่าถ้าพูดเสียงดังไป มันจะตื่นเสียก่อน

"พ่อครับ ถ้าไม่เชื่อก็ดูข้อความในมือถือผมสิ" ตอนที่หลี่รุ่ยบอกพ่อแม่ว่ามีเงินหมื่นล้าน เขาสั่งให้ระบบโอนเงินเข้าบัญชีเพิ่มอีก 9 พันล้านเรียบร้อยแล้ว ยอดเงินคงเหลือในบัญชีตอนนี้คือ 9,960 ล้านหยวน

หลี่หย่งเจิ้งรับโทรศัพท์ไป นับตัวเลขในข้อความซ้ำแล้วซ้ำอีก หวังซูเหมยที่เพิ่งได้สติก็ตามไปช่วยนับด้วย ผ่านไป 10 นาที ทั้งสองคนนับไปไม่รู้กี่รอบ ในที่สุดก็ยอมส่งโทรศัพท์คืนหลี่รุ่ย

มองดูพ่อแม่ที่เหมือนวิญญาณหลุดออกจากร่างอีกรอบ หลี่รุ่ยหัวเราะเบาๆ แล้วถามว่า "พ่อ แม่ ทีนี้เชื่อผมหรือยังครับ?"

"เสี่ยวรุ่ย สามปีมานี้ลูกไปทำอะไรมา? ทำไมถึงหาเงินได้เยอะขนาดนี้?" ผ่านไปกว่า 10 นาที หวังซูเหมยก็ยังไม่หายช็อก เงินมันเยอะเกินไป เธอไม่กล้าฝันถึงด้วยซ้ำ

หลี่หย่งเจิ้งก็มองลูกชายด้วยสายตาที่สื่อว่า "ไอ้ลูกชาย รีบสารภาพมาซะดีๆ!"

หลี่รุ่ยเลยงัดเรื่องการลงทุนทางการเงินที่ระบบสร้างขึ้นมาเล่าให้ฟังอย่างออกรส พยายามอธิบายให้ง่ายที่สุด แต่ก็ไม่รู้ว่าพ่อแม่จะเข้าใจไหม

พวกท่านคงไม่เข้าใจหรอก หุ้นคืออะไร? ฟิวเจอร์สคืออะไร? บิตคอยน์ สกุลเงินดิจิทัลคืออะไร? คนชนบทจะรู้เรื่องพวกนี้สักกี่คน

แน่นอนว่าพ่อกับแม่งงเป็นไก่ตาแตก แต่จะเข้าใจหรือไม่ไม่ใช่ประเด็น เห็นลูกชายพูดจาฉะฉานขนาดนี้ พวกเขาก็มั่นใจว่าเงินนี้ไม่มีปัญหา เข้าใจหรือไม่เข้าใจก็ช่างมันเถอะ

"พ่อครับ ตอนนี้เรามีเงินแล้ว ผมอยากบูรณะศาลบรรพชน แล้วรวบรวมตระกูลเราให้เป็นปึกแผ่น" ในขณะที่พ่อกับแม่กำลังงงว่าไอ้เรื่องเข้าใจยากพวกนั้นทำเงินได้ยังไง ก็ได้ยินหลี่รุ่ยพูดประโยคนี้ขึ้นมา

หลี่รุ่ยคิดเรื่องบูรณะศาลบรรพชนไว้นานแล้ว เพื่อจะฟื้นฟูตระกูลและรับรางวัลจากระบบ เขาต้องทำให้ตระกูลมีความสามัคคี ถ้าตระกูลยังกระจัดกระจายแบบนี้ จะฟื้นฟูได้ยังไง?

ดังนั้นการบูรณะศาลบรรพชนจึงเป็นสิ่งจำเป็น ที่เขาบอกพ่อแม่ว่ามีเงินหมื่นล้าน ก็เพื่อให้พวกท่านสนับสนุน เพราะการบูรณะศาลต้องใช้เงินมหาศาล

"บูรณะศาลบรรพชน? เสี่ยวรุ่ย ทำไมลูกถึงคิดอยากจะทำล่ะ?" หลี่หย่งเจิ้งถามอย่างสงสัย

"พ่อครับ ก็การบูรณะศาลบรรพชนเป็นความฝันของพ่อไม่ใช่เหรอ? ผมจำได้ว่าตอนเด็กๆ พ่อเคยบอกว่าบ้านไม้หลังใหญ่ท้ายหมู่บ้านคือศาลบรรพชนของตระกูลเรา และตระกูลเราเคยยิ่งใหญ่มาก่อน"

"แต่ตอนหลังตกอับ ตระกูลเลยแตกแยก พ่อชอบบอกว่าจะตั้งใจทำงานสร้างเนื้อสร้างตัว บูรณะศาลบรรพชน แล้วกู้หน้าตระกูลคืนมา ผมจำได้แม่นเลย"

สำหรับชาวบ้านทั่วไป คำว่าตระกูลแทบไม่มีความหมายแล้ว ตระกูลในหมู่คนธรรมดาแทบจะสาบสูญไปหมด เหลือแค่ชื่อ ไร้ซึ่งความสามัคคี มีอยู่แต่ในนาม ศาลบรรพชนหลายแห่งจึงถูกทิ้งร้างทรุดโทรม

ศาลบรรพชนของตระกูลหลี่ก็ไม่ต่างกัน ตอนหลี่รุ่ยยังเด็ก พ่อมักจะเอาเรื่องบูรณะศาลบรรพชนและการกอบกู้ตระกูลมาเป็นแรงบันดาลใจให้เขาตั้งใจเรียน

แต่นั่นก็แค่คำพูด พ่อไม่เคยคิดจริงจัง เพราะการบูรณะศาลบรรพชนต้องใช้เงินมหาศาล แต่สำหรับหลี่รุ่ยตอนนี้ เงินแค่นั้นจิ๊บจ๊อย

หลี่หย่งเจิ้งนิ่งคิดไปครู่หนึ่งก่อนจะพูดว่า "เสี่ยวรุ่ย ตอนนี้ลูกได้ดีแล้ว ถ้าลูกอยากบูรณะศาลบรรพชน พ่อสนับสนุนเต็มร้อย ส่วนรายละเอียดต้องไปคุยกับพวกญาติๆ ดูก่อน"

"งั้นพ่อไปตามพวกลุงป้าน้าอามาเลยครับ พรุ่งนี้เราจะประชุมตระกูลเพื่อหารือเรื่องบูรณะศาลบรรพชนกัน"

"ได้ เดี๋ยวพ่อไปตามพวกลุงๆ ให้" พูดจบเขาก็หยิบบุหรี่ 'ต้าหงถวน' ที่หลี่รุ่ยซื้อมา จุดสูบอย่างมีความสุข

อารมณ์ของหลี่หย่งเจิ้งตอนนี้เกินคำว่าดีใจไปไกล ลูกชายหาเงินได้หมื่นล้าน ขนาดเศรษฐีอันดับหนึ่งของอำเภอยังเทียบไม่ติด

เขาเป็นชาวนามาทั้งชีวิต ก้มหน้าก้มตาทำงานหนัก พอแก่ตัวลงกลับได้เป็นพ่อของเศรษฐีอันดับหนึ่งของอำเภอซะงั้น คิดแล้วหลี่หย่งเจิ้งก็เดินวางมาดออกจากบ้าน คำเดียวสั้นๆ: 'ยืด'

มองดูพ่อเดินวางมาดไปตามญาติ หลี่รุ่ยก็มีความสุขมาก ได้ระบบมา เงินทองใช้ทั้งชาติก็ไม่หมด ต่อให้ไม่มีรางวัลจากระบบ ขอแค่ทำให้คนที่รักมีความสุข เขาก็ยอมทำทุกอย่าง

คุยกับแม่อีกสักพัก หลี่รุ่ยก็กลับเข้าห้อง การจะรวบรวมตระกูล เขาต้องสร้างบารมีให้มากพอ

และเงินคือทางลัดที่ดีที่สุด ในยุคนี้ ขอแค่รวยพอ และให้ผลประโยชน์กับคนอื่นได้มากพอ คุณก็จะมีบารมี พูดอะไรคนก็ฟัง คำพูดศักดิ์สิทธิ์ดั่งทองคำ และความตื่นตะลึงที่เกิดจากกองเงินสด ย่อมมีอานุภาพมากกว่าตัวเลขในบัญชีเสมอ

ขณะที่หลี่รุ่ยกำลังจะหาเบอร์ธนาคารเกษตรเพื่อนัดถอนเงินสดพรุ่งนี้ ก็มีเบอร์แปลกโทรเข้ามา

หลี่รุ่ยรับสายอย่างงงๆ "สวัสดีครับคุณหลี่ ผมฉินไป่ชวน ผู้จัดการธนาคารเกษตรสาขาอำเภอฉู่หนิงครับ สะดวกคุยไหมครับคุณหลี่?" เสียงชายวัยกลางคนดังมาจากปลายสาย

ผู้จัดการธนาคารเกษตร? ตายยากจริง! กำลังจะโทรไปนัดถอนเงินพอดี ตัวจริงโทรมาเองเลย ประหยัดเวลาไปได้เยอะ ส่วนทำไมผู้จัดการสาขาอำเภอถึงโทรมาหาเขา หลี่รุ่ยเดาได้ไม่ยาก

อำเภอฉู่หนิงมีประชากร 5 แสนกว่าคน GDP ต่อปี 1.3 หมื่นล้าน GDP ต่อหัวแค่ 2 หมื่นกว่า จะมีเงินฝากกันสักเท่าไหร่เชียว ไหนจะต้องแบ่งเค้กให้ธนาคารอื่นอีก เงิน 1 หมื่นล้านของหลี่รุ่ยน่าจะเท่ากับยอดเงินฝากเกือบสิบปีของธนาคารเกษตรทั้งสาขาเลยมั้ง

ตั้งแต่ตอนหลี่รุ่ยโอนเงิน 1 พันล้านเข้าบัญชี ฉินไป่ชวนก็ตกใจแล้ว แต่เกรงใจกลัวรบกวนเลยยังไม่โทรหา

แต่พอลูกน้องรายงานว่ามีเงินโอนเข้ามาอีก 9 พันล้าน ฉินไป่ชวนนั่งไม่ติดเก้าอี้ รีบโทรหาทันที นี่มันลูกค้า VVIP เทพเจ้าแห่งโชคลาภชัดๆ

"ผู้จัดการฉิน มีธุระอะไรกับผมเหรอครับ?" หลี่รุ่ยแกล้งถามทั้งที่รู้อยู่เต็มอก

"แฮะๆ คุณหลี่นี่เป็นคนหนุ่มไฟแรง อนาคตไกลจริงๆ เป็นแบบอย่างของชาวฉู่หนิงเลยนะครับ!" ผู้จัดการฉินหัวเราะประจบ สุภาษิตว่าไว้ยิ่งพูดยิ่งได้ดี ใครๆ ก็ชอบคำชม โดยเฉพาะหนุ่มวัยยี่สิบกว่าๆ จริงไหม?

น่าเสียดายที่หลี่รุ่ยไม่ใช่คนหนุ่มธรรมดา เขาเป็นคนหนุ่มที่มีระบบ คำประจบพวกนี้เขาเฉยๆ มาก เพราะเงินมันได้มาง่ายเกินไป เหมือนเก็บได้ฟรีๆ คำชมพวกนี้เลยไม่อินเท่าไหร่

"แฮะๆ ผู้จัดการฉินชมเกินไปแล้วครับ ผมยังเด็ก พูดไม่ค่อยเก่ง มีอะไรเข้าเรื่องเลยดีกว่าครับ" พูดตรงๆ หลี่รุ่ยไม่ชินกับบทสนทนาทางการแบบนี้ เพราะเมื่อก่อนเขาเป็นแค่คนธรรมดา

"คุณหลี่นี่เป็นคนตรงไปตรงมา มีไหวพริบดีจริงๆ งั้นผมเข้าเรื่องเลยนะครับ คุณหลี่มีเงินฝากในธนาคารเราเกือบหมื่นล้าน มีแผนจะทำอะไรกับเงินก้อนนี้ไหมครับ? ทางเราสามารถจัดหาที่ปรึกษาทางการเงินส่วนตัวให้ได้ คุณหลี่สนใจไหมครับ?"

คำพูดประจบประแจงดังมาจากโทรศัพท์ หลี่รุ่ยยังรู้สึกไม่ชิน คนปลายสายเป็นถึงผู้จัดการธนาคารระดับอำเภอ สำหรับเขาเมื่อก่อนคือนับว่าเป็นคนใหญ่คนโตเลยทีเดียว

"ผู้จัดการฉินครับ ที่ปรึกษาการเงินผมยังไม่ต้องการ แต่ผมมีเรื่องอยากให้ช่วยหน่อย ไม่ทราบว่าผู้จัดการฉินจะสะดวกไหมครับ?" หลี่รุ่ยถามอย่างสุภาพ

"คุณหลี่พูดอะไรอย่างนั้นครับ เกรงใจกันเกินไปแล้ว มีอะไรบอกมาได้เลยครับ อะไรที่ผม ฉินไป่ชวน ทำได้ ผมจัดการให้แน่นอน" ผู้จัดการฉินรับปากเป็นมั่นเป็นเหมาะ ลูกค้า VVIP ขนาดนี้ต้องดูแลให้ดี อย่าว่าแต่เรื่องเดียว ร้อยเรื่องก็ทำให้!

"งั้นขอบคุณผู้จัดการฉินล่วงหน้านะครับ พรุ่งนี้ผมต้องการถอนเงินสด 50 ล้านหยวน พอจะเป็นไปได้ไหมครับ?"