เทพปีศาจหวนคืน บทที่ 140 เริ่มต้นด้วยความตาย

เทพปีศาจหวนคืน บทที่ 140 เริ่มต้นด้วยความตาย

เวลาที่ไป่หนิงปิงทะลวงออกมาจากก้อนน้ำแข็งสั้นกว่าที่ผู้ใดจะสามารถจินตนาการถึง

ด้วยเสียง "แคร็ก" ก้อนน้ำแข็งเริ่มแตกหักจากภายใน

ผู้อาวุโสของตระกูล ฉิงซู และกลุ่มของเขายืนล้อมรอบก้อนน้ำแข็งเอาไว้ทุกด้าน ขณะที่ฟางเจิ้งยืนมองอยู่บนเนินเขา หากกลุ่มของตระกูลไป่ปรากฏตัวขึ้น เขาจะส่งสัญญาณแจ้งเตือนทันที

"ไป่หนิงปิง เจ้ากล้าสังหารผู้ใช้วิญญาณของตระกูลแสงจันทร์ ทำลายข้อตกลงสามพันธมิตรอย่างอุจอาจ ชีวิตต้องชดใช้ด้วยชีวิต นี่คือกฎของธรรมชาติ เจ้ามีสิ่งใดจะกล่าวหรือไม่?" ผู้อาวุโสของตระกูลหัวเราะเย้ยหยัน

ไป่หนิงปิงไม่ได้ตอบ เขายืนอยู่เงียบๆและจ้องมองไปยังแขนขวาของเขา

เขาขมวดคิ้วพร้อมกับใบหน้าที่เริ่มเปลี่ยนเป็นมืดครึ้ม

"บังคับให้ข้าทำลายแขนขวา เขาชื่อฟางหยวนงั้นหรือ..." จากคำเรียกขานของซ่งหลี่กับฉิงซู ไป่หนิงปิงจดจำชื่อของฟางหยวนได้ในที่สุด

เวลานี้ดวงตาสีฟ้าของไป่หนิงปิงเต็มไปด้วยเจตนาสังหาร

ร่างกายของเขาเริ่มปลดปล่อยกลิ่นอายของผู้ใช้วิญญาณระดับสามออกมา ดังที่ฟางหยวนทำนายไว้ก่อนหน้า ไป่หนิงปิงสามารถปลดผนึกพลังวิญญาณระดับสามของตนเองออกมาได้ในที่สุด ก่อนหน้านี้มันเป็นเพียงเพราะเขาไม่มีเวลามากพอเท่านั้น

อย่างไรก็ตามตอนนี้ทะเลวิญญาณของเขาเต็มเปี่ยมไปด้วยมวลน้ำสีเงินที่กดดันกำแพงพลังงานของเขาอย่างหนักหน่วง

มันคล้ายกับคลื่นทะเลที่กัดเซาะโขดหิน แม้ทะเลวิญญาณจะส่งผลกระทบน้อยกว่า

แต่สำหรับสุดยอดกายาน้ำแข็งแห่งความมืด โดยไม่จำเป็นต้องใช้พลังวิญญาณหล่อเลี้ยงกำแพงพลังงาน มันก็ยังถูกบำรุงอยู่ตลอดเวลา นี่เป็นเหตุผลที่อยู่เบื้องหลังความเร็วในการบ่มเพาะของพวกเขา อย่างไรตามเมื่อพวกเขาบรรลุระดับสี่ ความเร็วในการบ่มเพาะที่มากเกินไปกลับส่งผลเสียและทำให้มันเกิดการระเบิดขึ้นในที่สุด

มันไม่ต่างจากการร่วงหล่นลงจากที่สูง

ด้วยพรสวรรค์ของสุดยอดกายาทั้งสิบ พวกเขาสามารถพุ่งทะยานสู่ท้องฟ้าด้วยความเร็วสูง แต่เพียงเมื่อพวกเขาพบกับความรุ่งโรจน์ พวกเขากลับแตกดับราวกับดอกไม้ไฟที่ระเบิดหายไปในพริบตาหรืออาจเป็นดาวตกที่ส่องสว่างอยู่กลางอากาศก่อนจะร่วงหล่นลงสู่พื้นดิน

ก่อนหน้าไป่หนิงปิงใช้วิญญาณเจือจางพลังวิญญาณของตนเองก็เพราะเหตุนี้

แต่ตอนนี้เมื่อทะเลวิญญาณของเขาเต็มเปี่ยมไปด้วยมวลน้ำสีเงินอีกครั้ง เขารู้สึกได้ว่าการบ่มเพาะของเขาก้าวหน้าขึ้นวินาที

"บังคับให้ข้าใช้พลังวิญญาณสีเงิน กระทั่งทำให้ข้าต้องระเบิดทำลายวิญญาณปีศาจน้ำแข็ง! ฟางหยวน เจ้าอยู่ที่ใด?" เจตนาสังหารของไป่หนิงปิงทวีความรุนแรงมากขึ้นเรื่อยๆ ดวงตาสีฟ้าของเขากวาดมองไปรอบๆแต่กลับไม่พบฟางหยวน

วิญญาณปีศาจน้ำแข็งเป็นวิญญาณระดับสามที่เขาใช้ความพยายามและทรัพยากรจำนวนมากในการปรับแต่ง แต่เวลานี้เขากลับต้องสูญเสียมันไปโดยไม่คาดคิด มันจึงช่วยไม่ได้ที่เขาจะรู้สึกโกรธ ทั้งหมดก็คือเขาไม่เคยพบกับความสูญเสียเช่นนี้มาก่อนในชีวิต

หากฟางหยวนอยู่ที่นี่ เขาจะพุ่งโจมตีอย่างบ้าคลั่ง

อย่างไรก็ตามการถูกเพิกเฉยทำให้ผู้อาวุโสของตระกูลแสงจันทร์รู้สึกอับอายเป็นอย่างมาก

"เด็กยโส! รับดาบแสงจันทร์ของข้า!" ชายชราตะโกนด้วยความโกรธ

"ฮืม" ไป่หนิงปิงก่นเสียงเย็น ด้วยการสะบัดมือซ้าย ดาบน้ำแข็งปรากฏขึ้นทันที

เดิมทีดาบน้ำแข็งของเขามีความยาวหนึ่งเมตร แต่เวลานี้มันกลับยาวถึงสองเมตร มันกระทั่งดูหนาวเย็นและแหลมคมมากขึ้นอีกด้วย

"ชิ้ง..."

ผู้อาวุโสตระกูลแสงจันทร์ยกมือขึ้นปลดปล่อยดาบแสงจันทร์ออกไปปะทะกับดาบน้ำแข็งจนเกิดเป็นเสียงโลหะเสียดสีกันดังขึ้น

ใบหน้าของชายชราเต็มไปด้วยความประหลาดใจและต้องถอยหลังกลับไปหนึ่งก้าวก่อนจะประสานฝ่ามือโจมตีอีกครั้ง

วิญญาณจันทร์สีทอง!

วงจันทร์เสี้ยวสีทองขนาดหนึ่งเมตรบินออกไปอย่างรวดเร็ว

ดาบแสงจันทร์สีทองสะท้อนให้เห็นใบหน้าสีขาวซีดของไป่หนิงปิง อย่างไรก็ตามเขากลับหัวเราะเย้ยหยันและสะบัดดาบน้ำแข็งเข้าเผชิญหน้าโดยตรง

"ปัง!"

ดาบแสงจันทร์สีทองจางหายไปพร้อมกับดาบน้ำแข็งที่แตกหันเป็นชิ้นเล็กชิ้นน้อย

"นี่คือการต่อสู้ของผู้ใช้วิญญาณระดับสาม ทรงพลังนัก ไม่เพียงดาบน้ำแข็ง แต่ยังรวมถึงดาบแสงจันทร์สีทองที่ข้าไม่สามารถรับมือ" ฟางเจิ้งที่เฝ้ามองอยู่ในระยะไกลเต็มไปด้วยความอยากรู้อยากเห็น

"นี่เป็นไปได้อย่างไร? วิญญาณดาบน้ำแข็งเป็นวิญญาณระดับสองแต่มันกลับสามารถป้องกันวิญญาณจันทร์สีทอง วิญญาณระดับสาม" ดวงตาของชายชราเบิกโตขึ้นด้วยความไม่อยากจะเชื่อ

กายาน้ำแข็งแห่งความมืดสามารถเพิ่มพลังให้กับวิญญาณประเภทน้ำและน้ำแข็ง นอกจากนั้นมันยังทรงพลังขึ้นตลอดเวลาตามการบ่มเพาะที่สูงขึ้นของเขา

สำหรับไป่หนิงปิง ภายใต้การบ่มเพาะระดับสาม วิญญาณระดับสองของเขาสามารถแสดงพลังอำนาจเทียบเท่ากับวิญญาณระดับสาม แต่เมื่อใดที่เขาบรรลุระดับสี่ วิญญาณระดับสี่ของเขาจะสามารถแสดงพลังอำนาจเทียบเท่ากับวิญญาณระดับห้า

เวลานี้เมื่อเขาปลดผนึกทะเลวิญญาณของตน เขาจึงสามารถแสดงพลังอำนาจที่แท้จริงของสุดยอดกายาน้ำแข็งแห่งความมืดออกมาได้อย่างเต็มประสิทธิภาพ

"ฮืม เจ้าแก่ เจ้ายังไม่รู้หลายสิ่งหลายอย่าง" ไป่หนิงปิงหยุดเท้าก่อนจะสะบัดมือกวักแกว่งดาบน้ำแข็งที่ถูกสร้างขึ้นอีกครั้งไปรอบๆ

"ฟุบ ฟุบ ฟุบ..."

เสียงกรีดเฉือนดังขึ้นอย่างต่อเนื่องเมื่อดาบน้ำแข็งเคลื่อนที่เร็วขึ้นและเร็วขึ้น

"โฮก..."

เสียงลมคำรามราวกับสัตว์อสูรเมื่อพายุน้ำแข็งสูงห้าเมตรปรากฏขึ้นภายในไม่กี่วินาที

พายุหมุนสีขาวอันเย็นเยียบขยายวงกว้างออกไปเป็นเหตุให้ผู้คนรู้สึกว่าร่างกายเริ่มด้านชา

"หลบเร็ว!" ชายชราตะโกนเสียงดังและไม่กล้าเผชิญหน้ากับสิ่งนี้

แต่ผู้ใช้วิญญาณระดับสองไม่สามารถตอบสนองได้ทันเมื่อพายุหมุนน้ำแข็งที่รุนแรงและรวดเร็วกว่าก่อนหน้าถึงสามเท่าหรือกระทั่งมากกว่ากวาดผ่านร่างกายของพวกเขา

"อา..."

ชายสองคนถูกกลืนกินโดยพายุน้ำแข็งและกรีดร้องออกมา เพียงวินาทีเดียวพวกเขาก็ถูกสังหารโดยใบมีดน้ำแข็งทันที

"ช่วยข้า!" เหยาหงกรีดร้องออกมาเมื่อเธอกำลังจะถูกพายุน้ำแข็งกลืนกินเป็นรายต่อไป

วิญญาณเถาวัลย์มรกต!

ฉิงซูส่งเถาวัลย์สีเขียวที่ดูราวกับอสรพิษออกไปรัดพันรอบเอวของเหยาหงและพยายามฉุดดึงร่างของเธอให้ออกมาจากรัศมีการทำลายล้างของพายุน้ำแข็ง

"ฉัวะ ฉัวะ ฉัวะ"

แต่ในจังหวะนี้คมดาบน้ำแข็งกลับตัดร่างของเธอออกเป็นห้าหรือหกชิ้นในพริบตา แม้แต่เลือดที่พุ่งออกมายังถูกแช่แข็งทันที

"เหยาหง!" เมื่อเห็นฉากนี้ ช่วยไม่ได้ที่ดวงตาของฉิงซูจะเผยให้เห็นถึงความเสียใจ

"พี่สาวเหยาหง!" บนเนินเขา ฟางเจิ้งไม่สามารถทนมองฉากนี้ขณะที่เข่าทั้งสองข้างของเขาทรุดลงกับพื้นพร้อมกับน้ำตาที่ทะลักไหล

"บัดซบ! วิญญาณเสื้อคลุมเหล็ก" ชายชราสูดหายใจลึกก่อนจะปลดปล่อยแสงสีดำออกมาห่มคลุมร่างกายทำให้เขาดูราวกับสวมเกราะเหล็กสีดำ

ชายชรายกแขนทั้งสองข้างขึ้นปิดใบหน้าก่อนจะก้าวเท้าเข้าไปในพายุหมุนน้ำแข็งด้วยความกล้าหาญ

ในเวลาเพียงไม่กี่ลมหายใจ ใบมีดน้ำแข็งจำนวนมากปะทะกับเกราะเหล็กดำบนร่างกายของเขาและส่งเสียงดังขึ้นอย่างต่อเนื่อง

ครู่ต่อมาพายุหมุนน้ำแข็งจึงหยุดลงในที่สุด

ไป่หนิงปิงกับผู้อาวุโสของตระกูลแสงจันทร์ประจันหน้ากัน

"สหายเฒ่า ช่างรนหาที่ตายจริงๆ"ด้วยชุดสีขาว เส้นผมสีขาว ไป่หนิงปิงยืนอยู่ท่ามกลางมวลอากาศเย็นด้วยดวงตาสีฟ้าที่ส่องประกายบริสุทธิ์และจ่างใส

ดาบน้ำแข็งในมือซ้ายของเขาหักเป็นสองท่อน แต่นี่ไม่สามารถหยุดการทะลวงแทงเข้าไปตัดขั้วหัวใจของชายชรา

"ฮืม..." ชายชราก้มหน้าลงมองหน้าอกข้างซ้ายของตนด้วยความตกใจ

ไป่หนิงปิงปล่อยมือออกจากดาบน้ำแข็งก่อนจะเดินวนไปรอบตัวชายชรา

ใบหน้าของชายชราถูกปกคลุมด้วยชั้นน้ำแข็งก่อนที่เขาจะล้มลงไปบนพื้นและไม่สามารถลุกขึ้นได้อีกเป็นครั้งที่สอง

ห่างออกไป เมื่อฟางเจิ้งเห็นฉากนี้ ดวงตาของเขาเบิกโตขึ้นด้วยความหวาดกลัวขณะที่ร่างกายสั่นสะท้านอย่างไม่หยุดหย่อน

นี่ต่างไปจากความคาดหวังของเขาอย่างสิ้นเชิง

ผู้อาวุโสผู้ใช้วิญญาณระดับสามของตระกูลกลับถูกสังหารอย่างง่ายดายในลักษณะนี้ ไป่หนิงปิงผู้นี้แท้จริงแล้วแข็งแกร่งถึงเพียงใด?

"ฟางหยวนอยู่ที่ใด? บอกข้า แล้วข้าจะให้เจ้าตายอย่างสงบ" ไป่หนิงปิงเดินเข้าไปหาฉิงซู

"ไป่หนิงปิง..." ฉิงซูจ้องมองไปยังไป่หนิงปิงโดยไร้ซึ่งความหวาดกลัว "เจ้ากับข้าต่อสู้กันมามากกว่าสิบครั้ง เจ้าแข็งแกร่งขึ้นทุกครั้ง ตอนนี้ข้ายอมรับว่าเจ้าเหนือกว่าข้า แต่ความแข็งแกร่งของเจ้าไม่สามารถทำให้ข้าทรยศต่อคนของตระกูล เข้ามา ข้าจะสู้กับเจ้า!"

"เพียงเจ้า? ฮ่าฮ่า" ไป่หนิงปิงเย้ยหยันก่อนจะหันหน้าไปทางฟางเจิ้ง "เด็กนั่นคือน้องชายของฟางหยวนงั้นหรือ?"

การแสดงออกของฉิงซูเปลี่ยนแปลงไปก่อนจะเร่งก้าวเท้าเข้าไปปิดเส้นทางของไป่หนิงปิงอย่างรวดเร็ว "อย่าคิดสร้างปัญหาให้กับเขา"

ใบหน้าไป่หนิงปิงมืดมนลง "เจ้าเป็นคู่ต่อสู้ที่ค่อนข้างน่าสนใจ การปล่อยเจ้าไว้อาจทำให้ชีวิตในอนาคตของข้ามีสีสันมากขึ้นเล็กน้อย แต่ตอนนี้อารมณ์ของข้าเลวร้ายมากและไม่สามารถทนต่อไปได้ บอกมา ฟางหยวนอยู่ที่ใด?""

ฉิงซูตอบอย่างตรงไปตรงมาด้วยการกระทำ

เขาปิดเปลือกตาก่อนจะเปิดขึ้นอีกครั้ง

วิญญาณมนตราพฤกษา!