บทที่ 22 คำนวณพลาดจนย้อนเข้าตัว

บทที่ 22 คำนวณพลาดจนย้อนเข้าตัว

ที่พักที่คณบดีจัดให้ตันเหิงนั้นถือว่าดีที่สุดในโรงเรียนวายุเทพ (Shenfeng Academy) เพียงยืนริมหน้าต่าง ก็สามารถมองเห็นพื้นที่ส่วนใหญ่ของโรงเรียนวายุเทพได้ในคราวเดียว

นักเรียนบางคนที่เดินเล่นในโรงเรียนก็สังเกตเห็นพื้นที่นั้นเช่นกัน ห้องที่ไม่ค่อยมีใครได้พัก ตอนนี้มีผู้มาพักคนใหม่แล้ว

"ชายหนุ่มคนนั้นเป็นใครกัน? ทำไมถึงไปอยู่ในที่ที่คณบดีเตรียมไว้รับรองแขกคนสำคัญโดยเฉพาะ?"

"ไม่รู้สิ แต่หน้าตาดีใช้ได้เลยนะ"

"ฉันว่าเขาต้องเป็นยอดฝีมือที่เก่งกาจแน่ๆ ไม่งั้นคณบดีจะจัดให้พักห้องนั้นทำไม?"

"พวกเธอมาเดินเตร่อะไรกันเวลาเรียน?"

ขณะที่คนกลุ่มนั้นกำลังคุยกันเจี๊ยวจ๊าว เฟิงเสี่ยวเทียน (Feng Xiaotian) ก็โผล่มาแล้วพูดเสียงเย็น

"รุ่นพี่! พวกเรา..."

การปรากฏตัวของเฟิงเสี่ยวเทียนทำให้พวกเขาตกใจ แต่ในเมื่อเป็นเฟิงเสี่ยวเทียน ก็ไม่ต้องกังวลอะไร

"รุ่นพี่ พวกเราจำได้ว่า วันนี้ตัวแทนจากโรงเรียนอัคคี (Blazing Academy) จะมาแลกเปลี่ยนที่โรงเรียนเราไม่ใช่เหรอคะ?"

คำพูดของหนึ่งในนักเรียนหญิงจี้ใจดำเฟิงเสี่ยวเทียนเข้าเต็มๆ

"เอ้อ จริงสิ วันนี้ฮั่วอู่ (Huo Wu) จะมานี่นา! ลืมเรื่องนี้ไปได้ไงเนี่ย! บ้าจริง!"

วันนี้ที่เขาออกจากโรงเรียน ก็เพราะโรงเรียนอัคคีส่งคนมาแลกเปลี่ยน และเขาต้องไปรับฮั่วอู่ แต่ระหว่างทางดันไปสนใจฝูงชนที่มุงดูตันเหิงซะก่อน

โดยเฉพาะหลังจากเห็นศพของหมีปีศาจวายุกระหน่ำ (Raging Wind Giant Bear) ความสนใจของเขาก็เบนไปที่ตันเหิง จนลืมเรื่องฮั่วอู่ไปเสียสนิท!

"แย่แล้ว แย่แล้ว ฮั่วอู่คงไม่โกรธนะ?"

เฟิงเสี่ยวเทียนพึมพำกับตัวเองแล้วรีบผละจากไปอย่างรวดเร็ว

จะโทษเขาไม่ได้นะ ก็ใครใช้ให้มันเป็นหมีปีศาจวายุกระหน่ำหมื่นปีล่ะ? ถ้าเอาอุ้งตีนหมีมาเสริมพลังฝ่ามือ เขาเชื่อว่าพลังของทักษะวิญญาณที่คิดค้นเอง (Self-Created Soul Skill) จะต้องยกระดับขึ้นไปอีกขั้นแน่นอน!

"เฮ้อ... กะแล้วเชียว รุ่นพี่เสี่ยวเทียนพอได้ยินข่าวเกี่ยวกับฮั่วอู่ปุ๊บ IQ ก็เหลือศูนย์ทันที"

หลังจากเฟิงเสี่ยวเทียนจากไป นักเรียนหญิงคนนั้นก็ถอนหายใจโล่งอกและหันไปแซวเพื่อนข้างๆ

"เฟิงเสี่ยวเทียนชอบผู้หญิงที่ชื่อฮั่วอู่เหรอ?"

"ใช่ค่ะ เรื่องนี้ใครๆ ในโรงเรียนวายุเทพก็รู้กันทั้งนั้น คุณ..."

เด็กสาวหันกลับมาอย่างงุนงง พบว่าตันเหิงมายืนอยู่ข้างหลังพวกเธอตั้งแต่เมื่อไหร่ไม่รู้

"สะ-สวัสดีค่ะ!"

เด็กสาวรีบยืนตัวตรงและทำความเคารพ แขกที่คณบดีจัดให้พักห้องนั้นต้องมีฐานะสูงส่งแน่ๆ

"ไม่ต้องมากพิธี ช่วยเล่าเรื่องคุณหนูฮั่วอู่ให้ฟังหน่อยได้ไหม?"

ตันเหิงก็สงสัยเหมือนกันว่าทำไมคนที่มีความหยิ่งในศักดิ์ศรีอย่างเฟิงเสี่ยวเทียน ถึงได้หลงใหลผู้หญิงที่ชื่อฮั่วอู่ขนาดนั้น

"คุณหนูฮั่วอู่... บอกตามตรง พวกเราก็ไม่ค่อยรู้ละเอียดหรอกค่ะ รู้แค่ว่าเธอเป็นอัจฉริยะจากโรงเรียนอัคคี หนึ่งในห้าโรงเรียนธาตุ"

"รุ่นพี่เฟิงเสี่ยวเทียน น่าจะเรียกว่ารักแรกพบกับคุณหนูฮั่วอู่มั้งคะ แต่คุณหนูฮั่วอู่ดูจะไม่ค่อยสนใจรุ่นพี่เสี่ยวเทียนเท่าไหร่"

"คุณคะ เรารู้แค่นี้แหละค่ะ ขอตัวกลับไปเรียนก่อนนะคะ"

พูดจบ เด็กสาวกลุ่มนั้นก็รีบวิ่งกลับห้องเรียนอย่างตื่นตระหนก

แค่อู้งานออกมานิดหน่อย ดันมาเจอทั้งเฟิงเสี่ยวเทียน ทั้งแขกคนสำคัญของคณบดี ดวงซวยชะมัด!

คราวหน้าต้องหาจังหวะดีๆ กว่านี้แล้ว!

"...ดูเหมือนลูกไม้ของอาฮา (Aha) จะไม่ได้ผลแล้วแฮะ"

หลังจากตันเหิงยืนคิดอยู่ครู่หนึ่ง เขาก็ตระหนักได้

แม้สีหน้าของเด็กสาวพวกนี้จะดูไม่เป็นธรรมชาติเมื่อเห็นเขา แต่พวกเธอก็ไม่ได้พยายามจะลวนลามเขาเหมือนคนที่เคยเจอมาก่อนหน้านี้

"ไม่ได้ผลก็ดีแล้ว เฮ้อ..."

ตันเหิงถอนหายใจยาว พอไม่มีอาฮา การเดินทางบุกเบิกก็ราบรื่นดีจริงๆ!

"แต่ว่าฮั่วอู่นั่น..."

ตันเหิงคิดอยู่ครู่หนึ่ง ไหนๆ ก็ว่างอยู่ ไปดูหน่อยดีกว่า!

เขาอยากรู้เหมือนกันว่าไอ้ที่เรียกว่า 'ทุ่มเททั้งใจ' ของเฟิงเสี่ยวเทียนหน้าตามันเป็นยังไง

"ฮั่วอู่จ๋า~ วันนี้พี่มีธุระสำคัญจริงๆ เลยไปสาย อย่าโกรธพี่เลยนะ~"

ตันเหิงมองเฟิงเสี่ยวเทียนที่กำลังพูดเสียงอ่อนเสียงหวานกับหญิงสาวผมยาวลอนสีแดงเข้มที่อยู่ไม่ไกล แล้วไม่รู้ว่าควรจะทำหน้ายังไงดี

"ฉันบอกนายกี่ครั้งแล้ว เฟิงเสี่ยวเทียน? สายก็คือสาย ฉันยังไม่ได้ว่าอะไรสักคำ ทำไมนายต้องตามมาขอโทษเซ้าซี้อยู่ได้?"

แม้ฮั่วอู่จะสูงเพรียว แต่ก็ยังเตี้ยกว่าเฟิงเสี่ยวเทียนเล็กน้อย ทว่าออร่าของเธอกลับกดข่มเฟิงเสี่ยวเทียนอยู่หมัด

"เอ่อ แหะๆ พี่ผิดเองที่ทำให้น้องรอนาน"

เฟิงเสี่ยวเทียนหัวเราะแห้งๆ เขาชอบนิสัยมั่นใจและเอาแต่ใจของฮั่วอู่แบบนี้แหละ

"พวกเรามาแลกเปลี่ยนกับโรงเรียนนาย รีบๆ หน่อยเถอะ ฉันเบื่อนายเต็มทนแล้ว"

ฮั่วอู่กลอกตาอย่างจนใจ เฟิงเสี่ยวเทียนอยากทำอะไรก็ทำไป เธอเหนื่อยจะบ่นแล้ว

"จะไปกันตอนนี้เลยเหรอ? ไม่เดินเล่นในเมืองวายุเทพ (Shenfeng City) หน่อยเหรอ? ที่นี่มีของสนุกๆ เยอะนะ"

เฟิงเสี่ยวเทียนลังเลครู่หนึ่ง แล้วกลอกตาไปมา นึกแผนออก

"เอาอย่างนี้ไหม ให้น้องๆ ไปก่อน แล้วพี่พาเธอเที่ยวเมืองวายุเทพ? โรงเรียนจัดคนมารับรองพวกเขาแล้ว ไม่ต้องห่วงหรอก"

"อะแฮ่ม ขอบอกนะ เฟิงเสี่ยวเทียน ลูกคิดในใจนายนี่ดังจนจะกระแทกหน้าฉันอยู่แล้ว ช่วยเนียนกว่านี้หน่อยได้ไหม?"

ก่อนที่ฮั่วอู่จะทันได้พูด ชายหนุ่มที่ยืนข้างเธอก็ชิงพูดขึ้นก่อน

ถ้าให้น้องสาวเขาพูด เฟิงเสี่ยวเทียนคงโดนด่าเปิงอีกรอบ

"อ้อ ก็แค่เสนอเฉยๆ ถ้าไม่อยากไปก็ช่างเถอะ ไปกัน"

ขณะที่เฟิงเสี่ยวเทียนพูด สายตาเขายังคงจับจ้องที่ฮั่วอู่ เมื่อเห็นว่าฮั่วอู่ไม่แสดงท่าทีอะไร เขาจึงจำใจเดินนำทางให้นักเรียนโรงเรียนอัคคี

ทำไมวันนี้เขาต้องคอยเดินนำทางให้ชาวบ้านตลอดเลยนะ!

"เอ๊ะ? คุณตันเหิง?"

เดินไปได้ไม่ไกล เฟิงเสี่ยวเทียนก็เหลือบไปเห็นตันเหิงที่กำลังมองดูพวกเขาอยู่ไม่ไกล

"ขอโทษที ฮั่วอู่ พวกเธอรู้จักทางไปโรงเรียนอยู่แล้ว ไปกันก่อนเลยนะ พี่มีเรื่องสำคัญกว่าต้องทำ"

พูดจบ ภายใต้สายตางุนงงของสมาชิกโรงเรียนอัคคี เฟิงเสี่ยวเทียนก็เดินตรงดิ่งไปหาตันเหิง

"หือ? นี่เป็นครั้งแรกเลยนะที่เห็นเฟิงเสี่ยวเทียนทิ้งพี่หญิงฮั่วอู่ไว้ แล้วไปทำอย่างอื่น"

"จริงด้วย แถมยังไปหาผู้ชายด้วยนะ"

"พี่หญิงฮั่วอู่ รู้ไหมว่าเกิดอะไรขึ้น?"

การจากไปกะทันหันของเฟิงเสี่ยวเทียนทำให้สมาชิกโรงเรียนอัคคีวิพากษ์วิจารณ์กันยกใหญ่

"หมอนั่น แข็งแกร่งขึ้นกว่าเดิมอีกแล้ว"

ฮั่วอู๋ซวง (Huo Wushuang) พี่ชายของฮั่วอู่ ไม่ได้สนใจเรื่องซุบซิบ เขาเพียงแค่ประเมินความแข็งแกร่งของเฟิงเสี่ยวเทียนอย่างเป็นกลาง

"พลังวิญญาณเพิ่มขึ้น แต่ไม่รู้ว่าฝีมือต่อสู้จริงจะเป็นยังไง"

ฮั่วอู่รับคำส่งๆ แล้วพาสมาชิกโรงเรียนอัคคีมุ่งหน้าไปโรงเรียนวายุเทพก่อน

การแลกเปลี่ยนระหว่างห้าโรงเรียนธาตุเป็นเรื่องปกติ ประกอบกับความชอบพอที่เฟิงเสี่ยวเทียนมีต่อฮั่วอู่ ทั้งสองโรงเรียนจึงไม่รังเกียจที่จะมีการแลกเปลี่ยนกันบ่อยๆ

"น้องพี่ เธอคิดว่าเฟิงเสี่ยวเทียนอ่อนแอจริงๆ งั้นเหรอ?"

ฮั่วอู๋ซวงคิดในใจ เฟิงเสี่ยวเทียนอาจไม่เคยเอาชนะสองพี่น้องได้ แต่ไม่ได้หมายความว่าเฟิงเสี่ยวเทียนอ่อนแอ

"คุณตันเหิง ทำไมออกมาล่ะครับ?"