บทที่ 16 คูเมืองสิทธิบัตร

บทที่ 16 คูเมืองสิทธิบัตร

สำหรับข้อได้เปรียบเรื่องราคาถูกนี้ จ้าวเถียจู้ก็ยังพอมีความหวังกับมือถือออเรนจ์ รุ่นที่ 1 อยู่บ้าง

จากนั้น เขาก็เงยหน้าขึ้น สบตาเฉินโม่ด้วยแววตาสับสนเล็กน้อย แล้วถามออกไป

“พี่เฉิน! แล้วตอนนี้เราจะทำยังไงกันต่อ?”

เฉินโม่ยิ้มมุมปากอย่างมั่นใจ เขาวางมือลงบนกล่องที่บรรจุถุงพลาสติกสีฟ้าซีลอย่างดีบนโต๊ะยาว บนถุงมีฉลาก “สินค้าพรีเมียมชั้นดี 3.5 นิ้ว” ติดอยู่อย่างเด่นชัด

“เถียจู้! ไปหาพวกแผงลอยหรือพวกพ่อค้าแบกเป้ รีบปล่อยของพวกจอแรงต้าน นี้ออกไปให้หมด”

จ้าวเถียจู้มองไปที่มุมโรงงานเล็กๆ ตรงนั้นยังมีกล่องแบบเดียวกันกองอยู่อีกเก้ากล่อง

“ปล่อยหมดเลยเหรอ?”

นี่คืออะไหล่พรีเมียมชั้นดีที่พวกเขาสองคนตระเวนหาซื้อมาจากพวกพ่อค้าขยะ ในหัวเป่ยเฉียง เมื่อช่วงก่อนหน้านี้ ในราคาประมาณ 18 หยวน

“แน่นอน มือถือออเรนจ์ รุ่นที่ 1 ของเราตอนนี้ต้องการจอคาปาซิทีฟจอแรงต้าน มันตกรุ่นไปแล้ว เก็บไว้ก็จมทุนเปล่าๆ!”

สิบกล่องใหญ่นี้ มีจอแรงต้าน TFT ขนาด 3.5 นิ้ว ความละเอียด 480x320 พิกเซล รวมทั้งหมด 1,005 ชิ้น

ตอนนี้เฉินโม่ต้องการเปลี่ยนมือถือออเรนจ์ รุ่นที่ 1 ไปใช้จอคาปาซิทีฟ ก็เลยต้องรีบเอาจอแรงต้าน ที่เป็นสต็อกจมทุนก้อนใหญ่ที่สุดนี้ไปเปลี่ยนเป็นเงินสดก่อน ไม่อย่างนั้นเงินทุนในมือของเฉินโม่ตอนนี้ ไม่พอที่จะซื้ออะไหล่สเปกใหม่แน่นอน

จ้าวเถียจู้ลังเลเล็กน้อย สีหน้าลำบากใจ “พี่เฉิน! ถ้าให้เวลาสักครึ่งเดือนค่อยๆ ปล่อยของ ผมมั่นใจว่าล็อตนี้คืนทุนได้แน่”

เฉินโม่ขมวดคิ้วตามสัญชาตญาณ แววตาฉายความรีบร้อน เขาโบกมือไปมา

“ไม่ต้อง! ตอนนี้เราขาดแคลนที่สุดคือเวลา ให้เวลาแกสามวันจอแรงต้าน พวกนี้ปล่อยที่ 18 หยวนได้ก็ปล่อย ถ้าไม่ได้ 17 หยวนก็ต้องปล่อย!”

เพื่อป้องกันไม่ให้จ้าวเถียจู้เข้าใจความหมายของเขาผิดแล้วไปขายถูกเกินไป เฉินโม่จึงกำชับเป็นพิเศษ

“ของล็อตนี้เราคัดมากับมือจากพวกพ่อค้าขยะเลยนะ เป็นของพรีเมียมชั้นดี ไม่ต้องกลัวไม่มีคนซื้อ อย่าไปขายแบบลดแหลกแจกแถมล่ะ!”

จ้าวเถียจู้ยิ้มพยักหน้า “อันนั้นแน่นอนอยู่แล้ว ผมไม่ยอมให้พวกนั้นมาหลอกกดราคาหรอก แค่สามวันที่พี่เฉินให้มันกระชั้นไปหน่อย ไม่งั้นผมคืนทุนได้สบายๆ”

เฉินโม่พูดทีเล่นทีจริง “เถียจู้! แกน่ะเป็นว่าที่ 'สุดยอดนักขาย' ของออเรนจ์ เทคโนโลยี เชียวนะ เรื่องแค่นี้จะมาขวางแกได้ไง? พี่ฝากความหวังไว้กับแกเลยนะ!” พูดจบ เขาก็ตบไหล่จ้าวเถียจู้แรงๆ แววตาเต็มไปด้วยความเชื่อมั่น

หลังจากนั้น จ้าวเถียจู้ก็ไปยืมรถเข็นเล็กๆ มาจากเถ้าแก่แผงลอยใกล้ๆ กว่าจะยกจอแรงต้าน สองกล่อง ประมาณ 200 ชิ้นขึ้นรถเข็นได้ก็เล่นเอาเหงื่อตก

เขาออกแรงลากรถเข็นเล็กๆ มุ่งหน้าไปยังโซนแผงลอยของหัวเป่ยเฉียง แต่ละก้าวดูหนักอึ้ง

ตลอดทางผู้คนเดินกันขวักไขว่ เสียงเรียกลูกค้า เสียงต่อรองราคาจากแผงขายอุปกรณ์อิเล็กทรอนิกส์ต่างๆ ดังไม่ขาดสาย

จ้าวเถียจู้แทรกตัวผ่านฝูงชน ในใจก็ภาวนาให้หาผู้ซื้อที่เหมาะสมได้โดยเร็วที่สุด ถ้าได้กำไรสักหน่อยไปเซอร์ไพรส์พี่เฉินได้จะดีมาก แล้วค่อยฉวยโอกาสนี้ขอโบนัสเขาสักหน่อย

ในขณะเดียวกัน เฉินโม่ก็นั่งอยู่หน้าโต๊ะที่เต็มไปด้วยชิ้นส่วนอะไหล่ที่ถูกรื้อออกมา เขาเริ่มหยิบสมุดโน้ตขึ้นมา รวบรวมสิทธิบัตรสมาร์ทโฟนในยุคหลังที่อยู่ในความทรงจำของเขา เพื่อวางแผนสร้างคูเมืองป้องกันด้านสิทธิบัตรให้กับออเรนจ์ เทคโนโลยี

จอเต็มหน้าจอ เขาจินตนาการถึงทิศทางของเทคโนโลยีการซีลขอบกระจกแบบไร้รอยต่อสำหรับโครงสร้างไร้ขอบที่สมบูรณ์ที่สุดในยุคหลัง

การสแกนลายนิ้วมือใต้จอ ก็เป็นทิศทางเทคโนโลยีอัลตราโซนิกที่สมบูรณ์ที่สุดในยุคหลัง

การจดจำใบหน้า ก็ใช้แนวทางเทคโนโลยีการสแกน 3 มิติบวกกับการถ่ายภาพอินฟราเรด ซึ่งมีความปลอดภัยสูงสุดในยุคหลัง แน่นอนว่า แนวทางเทคโนโลยีที่แยกส่วนกันก็สามารถจดทะเบียนได้เช่นกัน

บานพับจอพับได้ ก็เป็นโครงสร้างจอแสดงผลแบบยืดหยุ่นบวกกับกลไกหลายแกนร่วมที่ถูกนำไปใช้อย่างแพร่หลายและสมบูรณ์ที่สุดในยุคหลัง

อัลกอริทึมกล้องหลายตัว ก็เป็นทิศทางการวางเลย์เอาต์เลนส์ไวด์บวกกับเลนส์เทเลโฟโต้ที่ใช้กันทั่วไปในยุคหลัง

การชาร์จเร็วไร้สาย ก็ใช้โมเดลการรวมสนามแม่เหล็กที่ปรับปรุงบนพื้นฐานมาตรฐาน Qi ที่สมบูรณ์ในยุคหลัง

รวมถึงสิทธิบัตรอีกหลายด้านที่เกี่ยวข้องกับการโต้ตอบด้วยท่าทางบนหน้าจอ ซึ่งครอบคลุมท่าทางการควบคุมหน้าจอหลายรูปแบบในยุคหลัง

สิทธิบัตรในความทรงจำของเฉินโม่เหล่านี้ ส่วนใหญ่เป็นหมวดหมู่สิทธิบัตรหลักที่ผ่านการพิสูจน์แล้วว่าสมบูรณ์ในสมาร์ทโฟนยุคหลัง

ครอบคลุมขอบเขตที่สำคัญที่สุดในการพัฒนาสมาร์ทโฟน ทั้งเทคโนโลยีการแสดงผล สถาปัตยกรรมฮาร์ดแวร์ เซ็นเซอร์โต้ตอบ อัลกอริทึมซอฟต์แวร์ และเทคโนโลยีการสื่อสาร

ต่อให้เฉินโม่เกิดใหม่แล้วไม่มีระบบ แต่ขอแค่มีสิทธิบัตรหลักสำหรับการพัฒนาสมาร์ทโฟนกว่า 80 รายการนี้อยู่ในมือ ต่อให้ตอนนี้ออเรนจ์ เทคโนโลยี เจ๊งไป ในอนาคตแค่เก็บค่าลิขสิทธิ์ เขาก็มีกินมีใช้ไปทั้งชาติ

ในจำนวนนี้ มี 5 รายการที่เกี่ยวกับแบตเตอรี่ลิเธียมสถานะก๊าซ ที่ยังไม่เป็นที่รู้จัก ซึ่งเป็นเทคโนโลยีสุดล้ำที่ได้มาจากระบบ

ประกอบไปด้วย

สิทธิบัตรกระบวนการซีลอิเล็กโทรไลต์สถานะก๊าซ ชื่อสิทธิบัตร แผ่นปิดซีลคอมโพสิตสำหรับแบตเตอรี่ลิเธียมไอออนสถานะก๊าซและวิธีการซีล

สิทธิบัตรสูตรอิเล็กโทรไลต์สถานะก๊าซ ชื่อสิทธิบัตร สารตัวนำลิเธียมไอออนสถานะก๊าซที่มีโบรอนไนไตรด์นาโนทิวบ์เป็นพื้นฐาน

สิทธิบัตรโครงสร้างอิเล็กโทรดแบตเตอรี่สถานะก๊าซ ชื่อสิทธิบัตร วิธีการเตรียมอิเล็กโทรดคอมโพสิตพอลิเมอร์ลิเธียมโลหะ-กราไฟต์พรุนสามมิติ

สิทธิบัตรระบบความปลอดภัยแบตเตอรี่สถานะก๊าซ ชื่อสิทธิบัตร อุปกรณ์ความปลอดภัยรูปแบบใหม่สำหรับป้องกันการรั่วไหลหลายรูปแบบและภาวะความร้อนหนีการควบคุมในแบตเตอรี่ลิเธียมสถานะก๊าซ

สิทธิบัตรสูตรสารเร่งปฏิกิริยาการกลายเป็นไอของแบตเตอรี่สถานะก๊าซ ชื่อสิทธิบัตร สารตัวกลางพอลิเมอร์ประเภทโบรอนที่สามารถรักษาพอลิเมอร์ลิเธียมโลหะให้อยู่ในสถานะกลายเป็นไออย่างต่อเนื่องในสภาวะไอออน

หลังจากจดสิทธิบัตรที่วางแผนจะยื่นขอโดยคร่าวๆ เสร็จแล้ว เฉินโม่ก็ดึงประตูม้วนของโรงงานเล็กๆ ของออเรนจ์ เทคโนโลยี ลง เขาตั้งใจจะไปที่นิคมอุตสาหกรรมซอฟต์แวร์หนานซานก่อน เพื่อหาบริษัทตัวแทนจดทะเบียนสิทธิบัตร

เรื่องแบบนี้ต้องให้ผู้เชี่ยวชาญทำโดยเฉพาะ เรื่องงานเฉพาะทาง ก็ต้องมอบให้มืออาชีพทำ

คุณต้องเข้าใจว่าการมีอยู่ของบริษัทตัวแทน ย่อมมีเหตุผลของมัน

ความคิดของเฉินโม่นั้นเรียบง่าย ออเรนจ์ เทคโนโลยีไม่ได้คิดจะใช้สิทธิบัตรเหล่านี้ไปบีบคอใคร แค่ขอให้มีทุนไว้โต้กลับในอนาคต เวลาที่คนอื่นคิดจะใช้สิทธิบัตรมาบีบคอตัวเองก็พอ

เถ้าแก่แผงลอยข้างเคียงซ้ายขวาในหัวเป่ยเฉียง เห็นจ้าวเถียจู้ลากของอะไรสักอย่างไปที่แผง ส่วนเฉินโม่ก็ดึงประตูม้วนปิดโรงงานไม่ทำงาน ก็เริ่มจับกลุ่มซุบซิบนินทากันทันที

เถ้าแก่หวังที่อยู่ข้างๆ ซึ่งไม่พอใจเฉินโม่ที่สุดและยังพนันกับเขาไว้ กำลังนั่งไขว่ห้างอยู่หน้าแผงของตัวเอง พลางสูบบุหรี่พลางคุยเล่นกับคนข้างๆ

พอเห็นภาพนี้ เขาก็ยิ้มอย่างกระหยิ่มใจ พ่นควันบุหรี่เป็นวง แล้วพูดเยาะเย้ย “ไอ้หนูเฉินโม่นั่นน่ะเหรอ จะวิจัยแบตเตอรี่รูปแบบใหม่ ข้าว่ามันไปต่อไม่ไหวแล้วต่างหาก โรงงานเล็กๆ นั่นน่ะ อีกไม่นานก็ต้องตกเป็นของข้า!”

เถ้าแก่แผงลอยเจ้าอื่นที่อยู่ในวงการเดียวกันรีบผสมโรง พูดประจบเขาสองสามคำ แล้วก็หัวเราะแยกย้ายกันไป ในใจต่างก็คิดคำนวณว่าควรจะฉวยโอกาสนี้กดราคาซื้อของล็อตนี้จากออเรนจ์ ดีหรือไม่

ถึงยังไง ของในสต็อกของออเรนจ์ เทคโนโลยีก็ถือเป็นของพรีเมียมชั้นดีที่คัดมาอย่างดี ต่อให้รับมาขายส่งในราคาเดิมก็ยังมีกำไร

แน่นอน ถ้ากดราคาได้อีก ก็ยิ่งฟันกำไรมากขึ้น

เฉินโม่ทำเป็นมองไม่เห็นเหล่าเถ้าแก่แผงลอยที่กำลังชี้ไม้ชี้มือและวิพากษ์วิจารณ์เขา เขาเดินตรงไปที่ริมถนนแล้วโบกเรียกมอเตอร์ไซค์ไฟฟ้า

“อาจารย์! ไปนิคมอุตสาหกรรมซอฟต์แวร์หนานซาน โซน C!”

“ได้เลย! พ่อหนุ่ม ใส่หมวกกันน็อกด้วย ไปนิคมอุตสาหกรรมซอฟต์แวร์หนานซาน โซน C เดี๋ยวฉันลัดให้ แป๊บเดียวก็ถึง แต่กันไว้ดีกว่าแก้ ใส่ไว้เป็นพิธีก็ยังดี!”

คนขับมอเตอร์ไซค์ไฟฟ้าเป็นชายวัยกลางคนผิวคล้ำ เขาเชื้อเชิญเฉินโม่อย่างกระตือรือร้น

“ไปกัน!”

เฉินโม่สวมหมวกกันน็อกเรียบร้อย พอขึ้นนั่งบนรถ มอเตอร์ไซค์ไฟฟ้าก็พุ่งทะยานราวกับลูกธนูที่หลุดจากแหล่ง มุ่งหน้าไปยังนิคมอุตสาหกรรมหนานซาน

ตลอดทาง ลมพัดหวีดหวิวผ่านหู ความคิดของเฉินโม่ก็ล่องลอยไปไกล

เขารู้ว่าตัวเองเกิดใหม่แถมยังมีระบบ ชาตินี้ถูกกำหนดไว้แล้วว่าจะไม่เป็นแค่หนูติดโต๊ะ เหมือนชาติก่อน

ชาติก่อนเฉินโม่ถูกชีวิตและหนี้สินขยี้จนจมดิน ทำอะไรก็ไม่รุ่ง ความฝันก็พังทลาย

แต่ตอนนี้ไม่เหมือนเดิม เกิดใหม่พร้อมนิ้วทองคำ ชาตินี้เขาต้องผงาดขึ้นมา นำมือถือออเรนจ์ บุกตะลุยวงการเทคโนโลยีให้ราบเป็นหน้ากลอง พุ่งทะยานไปข้างหน้า สร้างปรากฏการณ์สะเทือนวงการ

ชีวิตคนเราก็เหมือนต้นไม้ใบหญ้าที่มีฤดูร่วงโรย ห่านบินผ่านยังทิ้งเสียงร้อง คนเราอยู่มาทั้งทีก็ต้องทิ้งชื่อไว้

ชาตินี้ยังไงก็ต้องสร้างซีรีส์มือถือออเรนจ์ ที่โคตรระเบิดเถิดเทิงในวงการเทคโนโลยีออกมาให้ได้ ทำให้ชื่อของออเรนจ์ เทคโนโลยี ดังกระฉ่อนไปทั่วประเทศ

เฉินโม่ก็อยากจะเป็นเหมือนเหลยปู้ซือที่เป็นตัวตึงสุดยอดของวงการที่ใครๆ ก็ชื่นชม พลิกเขียนบทชีวิตชาติก่อนของตัวเองใหม่ทั้งหมด

(จบบท)