บทที่ 3: Dual list

บทที่ 3: Dual list

ท้องฟ้าเหนือเมืองแมกโนเลียเป็นสีฟ้าคราม มีเมฆขาวลอยล่อง และแสงแดดส่องลอดผ่านสลับกับเงาอาคารและต้นไม้สั่นไหวเบาๆ ลมพัดเบาๆ ทำให้เส้นผมและเสื้อผ้าของคนเดินถนนปลิวไสว ในขณะที่เสียงหัวเราะและพูดคุยดังก้องอยู่รอบๆ กิลด์แฟรี่เทล

ลูซี่มองเชสด้วยสายตาแบบ (•ิ_•ิ)

“คนดีๆ ที่ไหน เขาถามเรื่องสัดส่วนของผู้หญิงตั้งแต่ครั้งแรกที่เจอกันแบบนี้?” เธอถามด้วยน้ำเสียงโกรธปนงง

เชสยิ้มมุมปาก แก้เขินเล็กน้อย “อย่าถามแบบทำให้คนอื่นอึดอัดสิ ฮ่าฮ่าฮ่า”

“ฮ่าฮ่าฮ่า ขอโทษ ขอโทษ อาจจะกะทันหันไปหน่อย”

เชสเกาหัวด้วยสีหน้ากังวลใจ หลังจากคิดแปบเดียว เขาก็พูดอย่างจริงจัง

“งั้นฉันจะบอกขนาดของฉันให้ก็แล้วกันนะ”

ลูซี่หน้าเหวอทันที

“ฉันไม่สนใจเลยสักนิด! ใครจะไปอยากรู้ขนาดไร้ประโยชน์ของนายกัน!”

ใบหน้าของเธอสลด ความเกรงขามและความชื่นชมที่เธอมีต่อจอมเวทระดับ S ผู้ยากจะเข้าถึงนั้นหายไป และเสียงของเธอดังขึ้นหลายเท่า ขณะที่เธอตะโกนออกมา

เชสโดนน้ำลายกระเด็นเข้าที่หน้า แต่เขาไม่ได้โกรธ เขาแค่หัวเราะเบาๆ แล้วยกมือเช็ดให้สะอาด

“ฮ่าฮ่าฮ่า อย่าเพิ่งเครียดไปเลย มันแค่เรื่องตลก”

“...นั่นไม่ตลกเลยซักนิด!” ลูซี่ยังคงโกรธจัด กัดฟันแน่น

เชสมองเธอด้วยสายตาอ่อนโยน แต่แฝงความชาญฉลาด

“เมื่อเทียบกับท่าทีขี้อายแบบตอนแรกนะ ลูซี่ ฉันชอบที่เธอแสดงความรู้สึกจริงๆ แบบนี้มากกว่า”

ลูซี่ยังไม่ทันโต้ตอบ เธอเห็นรอยยิ้มของเชส และจู่ๆ ก็หยุดนิ่ง

“หรือว่า... ท่าทางหยาบคายของเขาเมื่อกี้ เป็นการทำเพื่อไม่ให้ฉันที่ประหม่าเกินไปงั้นหรอ?”

เชสพูดต่ออย่างใจเย็น

“หัวเราะ คุย ด่าเวลาที่อยากด่า สู้เวลาที่อยากสู้ นั่นแหละคือแฟรี่เทลของเรา”

ลูซี่ตาค้าง “เชส นาย...” เธอตกตะลึงเล็กน้อย

ชีวิตที่เชสบรรยายเป็นสิ่งที่เธอไม่เคยกล้าจินตนาการ เติบโตมาในสภาพแวดล้อมเย็นชาและอึดอัด แต่ตอนนี้มันเป็นชีวิตที่เธอใฝ่ฝันและชื่นชม

“เมื่อเทียบกับเรื่องไม่สำคัญแบบนั้น มันก็ไม่สำคัญจริงๆนั้นแหละ” เชสบอก

"มาสู้กันเถอะน่า เชสสสส "

ทันใดนั้น เสียงตะโกนดังกระหึ่ม ทำลายอารมณ์ของลูซี่

ชายผมสั้นสีชมพู ผูกผ้าพันคอ กระโดดออกมาจากฝูงชน เปลวไฟลุกโชนบนมือ เขาคือดราก้อนสเลเยอร์ผู้รักการต่อสู้ที่สุดของแฟรี่เทล—นัตสึ ดรากูนิล!

“นัตสึ?!” ลูซี่ตกใจและรู้สึกประหม่า

“ด้วยท่าทีนั้น นายไม่ได้ให้โอกาสคนอื่นปฏิเสธเลย!” เธอรีบโต้ตอบ

แฮปปี้บินลงมาจากกลางอากาศ

“ไอซ์! ลูซี่ นัตสึทักทายไปแล้วนะ”

“นั่นมันทักทายแบบไหนกัน! อย่างน้อยก็ให้มีคนเขาเตรียมตัวหน่อยสิ!” ลูซี่ถูหน้าผาก

“คู่ต่อสู้คือเชสนะ ถ้าบอกล่วงหน้า แล้วเราจะมีโอกาสได้ยังไงละ” แฮปปี้พูด

ลูซี่ตกใจเล็กน้อย “นัตสึ? ลอบโจมตีน่ะหรอ? ไม่น่าเชื่อ...”

นัตสึวิ่งไปข้างหน้า กำปั้นขวาเปลวไฟลุกโชน จิตใต้สำนึกของลูซี่อยากเตือนเชสให้ระวัง แต่ทันใดก็มีแสงจากวงเวทมนตร์ส่องมา

เมื่อเธอเปิดตาอีกครั้ง ดวงตาเบิกกว้างด้วยความตกตะลึง นัตสึถูกตรึงอยู่กับที่ เปลวไฟลุกโชน แต่ไม่สามารถก้าวไปข้างหน้าได้

ใต้ฝ่าเท้าเขา วงกลมเวทมนตร์รูปดาวหกแฉกและรูนโบราณสลักอยู่ เปล่งรัศมีลึกลับ พลังยับยั้งพุ่งออกมา

“ยังประมาทเหมือนเดิมนะ นัตสึ” เชสพูดด้วยสีหน้าสงบ มือขวายกไพ่ปรากฏระหว่างนิ้ว

การ์ดกับดัก [เวทย์ผูกมัดดาวหกเเฉก]: สร้างวงเวทมนตร์ผูกมัดด้วยพลังเวทมนตร์ของตนเอง จำกัดการเคลื่อนไหวเป้าหมายอย่างมาก

“หนอยแน่ เชส ! นายกล้าดียังไงมามองฉันแบบนี้ ตอนนี้ฉันแข็งแรงกว่าปีที่แล้วตั้งหลายสิบเท่า!!” นัตสึคำราม พลังเวทย์พุ่งพล่าน ร่างกายลุกไหม้

ด้วยการระเบิดฉับพลัน เขาหลุดจากการผูกมัด ฟาดหมัดไฟตรงไปที่ใบหน้าหล่อของเชส

“ฮ่าฮ่าฮ่า ฉันทำได้แล้ว!” นัตสึหัวเราะ

เชสยิ้มมุมปาก ไม่ขยับ

ปัง! เปลวไฟกระจาย ลูกขนสีน้ำตาลแดงโง่เง่าขวางหมัดไฟ นัตสึเบี่ยงหลบไม่ทัน

การ์ดสัตว์ประหลาด [คิรุโบ้]: ป้องกันความเสียหายได้ 1 ครั้ง

คิรุโบ้ส่งเสียงแหลมแล้วสลายไปในแสงดาว

เชสเงยหน้า ยิ้ม ล้อเลียนนัตสึ

“ไม่ได้เก่งอย่างที่นายพูดเลยนะ ไฟระดับนี้เหมาะกับจุดเทียนบนเค้กวันเกิดมากกว่า”

นัตสึกำหมัด เส้นเลือดบนหน้าผากเริ่มโป่ง

“หนอยแน่แกก! นี่ไฟที่อิกนีลสอนฉันนะ!!”

พลังเวทย์พุ่งอีกครั้ง กลายเป็น เปลวเพลิงมังกร

“นั่นไฟของราชามังกรไฟอิกนีลงั้นหรอ...” เชสหรี่ตา ท่าทางผ่อนคลายหายไป

ไฟของนัตสึเทียบกับพลังทำลายล้างของ อิกเนีย เทพมังกรที่เชสเคยเจอแล้ว นี่ต่างกันจนเทียบไปติดเลยเเฮะ

ลูซี่ถอยไปมุมหนึ่ง จ้องคิรุโบ้ด้วยความมึนงง

“เจ้าตัวน้อยน่ารักจังเลย! นี่เป็นเวทย์มนตร์อัญเชิญแบบพลังแห่งดวงดาวรึเปล่า?”

แฮปปี้พยักหน้า

“ไม่ทั้งหมดนะ คิรุโบ้สามารถป้องกันการโจมตีได้ เป็นสัตว์ประหลาด ส่วนวงเวทดาวหกแฉกเป็นการ์ดกับดัก ทั้งสองใบคือเวทมนตร์ของเชส   ดูเอลโซล!”

แฮปปี้หยิบเหรียญทองออกจากถุง วางเดิมพันให้เชสบนโต๊ะพนัน มาคาโอและคนอื่นๆ ก็จ้องเชส

ลูซี่เห็นชิปทั้งหมดอยู่ฝั่งเชส ไม่มีฝั่งนัตสึแม้แต่เหรียญเดียว

“ไอซ์! ลูซี่ เธออยากเล่นด้วยไหม? เดิมพันกับนัตสึโอกาสชนะสูงมากเลยน้าา~” แฮปปี้ล่อลวง

คนอื่นมองด้วยสายตาเชิญชวน

ลูซี่รู้สึกอึดอัด เลื่อนนิ้วไปชี้ที่ใบหน้า

“ฉันดูเหมือนคนโง่ที่ยินดีให้เงินพวกนายรึไง?”

แต่จากการสังเกตและสัญชาตญาณ เธอรู้ทันที...

เชสระดับ S แข็งแกร่งอย่างน่ากลัว

รอบๆ ลมพัดแรง ต้นไม้สั่น ฝุ่นฟุ้ง และเปลวไฟของนัตสึลุกโชติช่วง ลมพัดเส้นผมของลูซี่และเชสให้ปลิวไสว

ความตื่นเต้น ความโกรธ และความกลัวปะปนกันอย่างชัดเจนในสายตาตัวละครทุกคน บรรยากาศเต็มไปด้วยพลังเวทและความคาดเดาไม่ได้ เหมือนฉากต่อสู้ในอนิเมะแฟรี่เทลเต็มรูปแบบ