ตอนที่ 1 แผงค่าประสบการณ์

【คาถานินจา: คาถาแยกร่าง (E): เลเวล 4 (287/400)】

【คาถานินจา: คาถาแปลงร่าง (E): เลเวล 7 (698/700)】

【คาถานินจา: คาถาสลับร่าง (E): เลเวล 6 (435/600)】

【วิชากระบวนท่า: มวยอ่อนฮิวงะ (C): เลเวล 5 (1856/2000)】

【วิชาเนตร: เนตรสีขาว (A): เลเวล 2 (2023/3200)】

【คาถานินจา: คาถาสลับร่าง (E): เลเวล 10 (สูงสุด) (สามารถทะลุขีดจำกัดได้)】

【วิชาฝึกฝนจักระ (D): เลเวล 10 (สูงสุด) (สามารถทะลุขีดจำกัดได้)】

【ค่าประสบการณ์อิสระ: 10890】

【การประเมิน: เกะนินที่แข็งแกร่งพอสมควรในด้านวิชากระบวนท่า!】

“ฮู่วว~” หลังจากฝึกมวยอ่อนเสร็จสิ้น ฮิวงะ โฮชิมิ ก็ค่อย ๆ ผ่อนลมหายใจสีขาวออกมา เขามองดูแผงทักษะของตน แต่ใบหน้ากลับไม่มีความสุขเท่าใดนัก

เขาหยิบผ้าขนหนูข้างตัวขึ้นมาเช็ดเหงื่อเม็ดเล็ก ๆ ที่หน้าผาก จากนั้นก็ทิ้งตัวลงนั่งกับพื้นเพื่อฟื้นฟูพละกำลัง ในขณะเดียวกันก็ครุ่นคิดถึงอนาคตของตนด้วย

“ไม่คาดคิดจริง ๆ! ฉันไม่คิดเลยว่าหลังจากข้ามภพมาแล้ว ฉันจะมาอยู่ในโลกนารูโตะที่แสนจะโหดร้ายนี้ ไม่ได้เป็นเซ็นจู ไม่ได้เป็นอุจิฮะ แต่กลับกลายเป็นฮิวงะแทน!”

“แถมยังเป็นสมาชิกตระกูลสาขาฮิวงะอีกด้วย!”

ฝ่ามือของเขาเผลอสัมผัสหน้าผากโดยไม่ได้ตั้งใจ ฮิวงะ โฮชิมิ อดไม่ได้ที่จะยิ้มอย่างขมขื่น

“นี่มันดวงซวยอะไรกันเนี่ย? แม้แต่การข้ามภพไปเป็นพลเรือนยังดีกว่าเป็นสมาชิกตระกูลสาขาฮิวงะที่ถูกประทับผนึกนกในกรงเสียอีก!”

แม้จะบ่น แต่เมื่อเวลาผ่านไป ฮิวงะ โฮชิมิ ก็ค่อย ๆ ปรับตัวเข้ากับอัตลักษณ์ของตนเองได้แล้ว

จะมีเพียงช่วงดึกดื่นหรือตอนที่อยู่คนเดียวเท่านั้น ที่ฮิวงะ โฮชิมิ จะบ่นออกมาสองสามครั้ง

“พริบตาเดียว ฉันก็อยู่ในโลกนี้มาห้าปีแล้ว ถึงแม้ฉันจะควบคุมจักระ ซึ่งเป็นพลังเหนือมนุษย์ที่แม้แต่ในชาติก่อนก็ไม่กล้าฝันถึงได้แล้ว แต่ทำไมฉันถึงยังไม่มีความสุขเลยนะ?”

นี่เป็นคำถามที่ฮิวงะ โฮชิมิ ชอบถามตัวเองมากที่สุด แต่ในความเป็นจริงแล้ว ในใจเขามีคำตอบอยู่แล้ว

นั่นคือเขาไม่เต็มใจที่จะยอมรับชะตากรรมที่ควรจะเป็นของตระกูลสาขาฮิวงะ!

ในฐานะชายหนุ่มรูปงามที่เติบโตอย่างสงบสุขภายใต้ธงแดงในชาติที่แล้ว กระดูกของฮิวงะ โฮชิมิ โหยหาความสงบและอิสรภาพ

แต่น่าเสียดาย ในโลกนินจาที่โหดร้ายนี้ สองสิ่งนี้เป็นสิ่งที่แทบจะเป็นไปไม่ได้เลยที่จะได้มา!

ไม่ต้องพูดถึงความสงบ แม้แต่อิสรภาพขั้นพื้นฐานก็ยังเป็นความหรูหราสำหรับเขา ซึ่งเป็นสมาชิกตระกูลสาขาฮิวงะ!

เขาเป็นแค่สมาชิกตระกูลสาขา ถูกตีตราด้วยผนึกนกในกรงหลังจากเกิดได้ไม่นาน สมาชิกตระกูลหลักฮิวงะเหล่านั้นถึงขั้นสามารถเอาชีวิตเขาได้ทุกเมื่อ!

ทุกครั้งที่เขาคิดว่าชีวิตของเขาอยู่ในกำมือของคนอื่น ดวงตาของฮิวงะ โฮชิมิ ก็จะเย็นชาลงเรื่อย ๆ!

บางทีในสายตาของผู้คนในโลกนี้ ทุกคนควรยอมรับและเข้าใจชะตากรรมของตนเองตั้งแต่เกิด เพราะมันเป็นสิ่งที่หนีไม่พ้นและไม่สามารถต่อสู้ได้!

แต่สำหรับฮิวงะ โฮชิมิ เขาจะไม่มีวันยอมรับชะตากรรมของตัวเองอย่างแน่นอน

แม้จะต้องแลกด้วยชีวิต เขาก็จะไม่ยอมเป็นทาสของกลุ่มสมาชิกตระกูลหลักอย่างเต็มใจ!

อย่างไรก็ตาม โชคดีที่ฮิวงะ โฮชิมิ ยังมีพลังพิเศษ มาช่วยเหลือ ดังนั้นแม้ว่าเขาจะต่อต้าน โอกาสที่เขาจะเสียชีวิตก็ยังค่อนข้างน้อย

สายตาของฮิวงะ โฮชิมิ จดจ่ออยู่บนแผงระบบของเขา และเขาก็เผยรอยยิ้มอย่างโล่งใจเมื่อมองข้อมูลบนแผง

นี่คือผลประโยชน์ที่ยิ่งใหญ่ที่สุดที่ฮิวงะ โฮชิมิ ได้รับจากการข้ามภพ แผงนี้ได้ตื่นขึ้นโดยอัตโนมัติตั้งแต่ที่เขาสามารถจำความได้ อย่างชัดเจน นี่คือผลประโยชน์ของนักข้ามภพ

พลังพิเศษนี้คือแผงค่าประสบการณ์ และไม่สามารถสร้างบางสิ่งจากความว่างเปล่าได้ การที่จะพัฒนา ฮิวงะ โฮชิมิ ยังคงต้องทำงานหนักไปทีละขั้นตอน!

แต่ถึงกระนั้น ด้วยแผงค่าประสบการณ์นี้ การพัฒนาในอนาคตของฮิวงะ โฮชิมิ จะต้องเหนือกว่าจินตนาการของทุกคนอย่างแน่นอน

แม้แต่ตอนนี้ เขาก็ได้กลายเป็นอัจฉริยะที่โดดเด่นเพราะมันแล้ว

เพียงแต่ในฐานะสมาชิกตระกูลสาขาฮิวงะธรรมดา เขาไม่ได้แสดงพรสวรรค์ของตนออกมา!

แผงค่าประสบการณ์ ตามชื่อที่บ่งบอก คือตราบใดที่โฮชิมิฝึกฝนอย่างขยันขันแข็ง ค่าประสบการณ์ของทักษะก็จะเพิ่มขึ้นอย่างต่อเนื่อง และเมื่อถึงขีดจำกัดที่กำหนด เขาก็จะสามารถทะลุระดับได้!

และนี่หมายความว่า ฮิวงะ โฮชิมิ จะไม่พบกับปัญหาคอขวดในการฝึกฝนเหมือนกับนินจาคนอื่น ๆ ตราบใดที่เขาขยันพอ เขาก็สามารถฝึกฝนทักษะไปสู่ระดับที่ไม่เคยมีมาก่อนได้!

ในโลกนินจานี้ ทักษะครอบคลุมหลายสิ่งมากเกินไป รวมถึงคาถานินจา วิชากระบวนท่า คาถาผนึก และอื่น ๆ แม้แต่ความสามารถโดยกำเนิด เช่น ขีดจำกัดสายเลือด ก็ถูกรวมไว้ด้วย

แน่นอนว่าทักษะอย่างความสามารถโดยกำเนิดนั้นยากต่อการพัฒนามากกว่าทักษะอื่น ๆ มาก เนื่องจากสิ่งนี้เกือบจะเกี่ยวกับการยกระดับขีดจำกัดสูงสุดของบุคคล

กล่าวอีกนัยหนึ่ง ฮิวงะ โฮชิมิ สามารถพึ่งพาแผงค่าประสบการณ์เพื่อฝึกฝนคาถานินจา วิชากระบวนท่า และคาถาผนึกเหล่านี้ให้ถึงขีดจำกัด และปลดปล่อยพรสวรรค์ของตนได้อย่างเต็มที่!

ยิ่งไปกว่านั้น แม้ว่าทักษะของเขาจะถูกยกระดับถึงขีดจำกัดเดิมแล้ว ฮิวงะ โฮชิมิ ก็ยังสามารถทะลุขีดจำกัดได้โดยใช้ค่าประสบการณ์อิสระ!

และฮิวงะ โฮชิมิ เคยลองพยายามทะลุขีดจำกัดดังกล่าวมาแล้วครั้งหนึ่ง นั่นคือการยกระดับวิชาฝึกฝนจักระ ซึ่งเดิมถูกจัดอันดับ E ให้เป็น D โดยการทะลุขีดจำกัด!

และระบบยังแจ้งเขาอีกว่า หากเขามีค่าประสบการณ์อิสระเพียงพอ เขาก็สามารถพัฒนาต่อไปได้

นี่แสดงให้เห็นว่า ตราบใดที่ฮิวงะ โฮชิมิ ยินดีที่จะลงทุนค่าประสบการณ์อิสระจำนวนมาก เขาก็สามารถยกระดับคาถาสลับร่างพื้นฐานให้กลายเป็นคาถานินจามิติ-เวลาที่แท้จริงได้!

ครอบครองพลังที่แท้จริงของ “วิชาก้าวพริบตา”!

แต่การทำเช่นนั้นจะเป็นการสิ้นเปลืองเกินไป ด้วยค่าประสบการณ์อิสระจำนวนมากเช่นนี้ การหาคาถานินจาที่ทรงพลังอย่างแท้จริงจะไม่ดีกว่าหรือ?

ปัจจุบัน ดูเหมือนจะมีเพียงสองวิธีเท่านั้นในการได้รับค่าประสบการณ์อิสระ: วิธีหนึ่งคือระบบจะให้รางวัลค่าประสบการณ์อิสระจำนวนหนึ่งเมื่อทักษะถึงระดับสูงสุด

ยิ่งระดับเดิมของทักษะสูงเท่าไหร่ ค่าประสบการณ์อิสระที่ได้รับรางวัลหลังจากถึงระดับสูงสุดก็จะยิ่งมากขึ้นเท่านั้น!

อีกวิธีหนึ่งคือผ่านการต่อสู้และการฝึกซ้อมจริง

ในความเป็นจริง สิ่งเหล่านี้โดยพื้นฐานแล้วเป็นรูปแบบเดียวกัน เพราะการต่อสู้จริงก็เป็นการฝึกฝนรูปแบบพิเศษเช่นกัน เพียงแต่มีประสิทธิภาพสูง

ในการต่อสู้จริง หลังจากเอาชนะคู่ต่อสู้ได้ ฮิวงะ โฮชิมิ สามารถได้รับค่าประสบการณ์อิสระจำนวนหนึ่งเป็นรางวัล อย่างไรก็ตาม แม้ว่าเขาจะล้มเหลว เขาก็ยังสามารถได้รับค่าประสบการณ์อิสระได้ ถึงแม้จะมีจำนวนน้อยกว่ามากก็ตาม

สำหรับการฝึกซ้อมนั้นง่ายมาก ตราบใดที่โฮชิมิฝึกฝนอย่างขยันขันแข็ง ระบบจะให้รางวัลค่าประสบการณ์อิสระจำนวนหนึ่งตามความพยายามของเขา

สำหรับฮิวงะ โฮชิมิในปัจจุบัน การสะสมค่าประสบการณ์อิสระส่วนใหญ่มาจากการฝึกฝนอย่างหนักในแต่ละวัน

โดยเฉลี่ยแล้ว โฮชิมิ สามารถได้รับค่าประสบการณ์อิสระตั้งแต่หลายสิบไปจนถึงหนึ่งร้อยต่อวันของการฝึกซ้อม มันไม่มาก แต่ก็ไม่น้อยเช่นกัน!

เพราะท้ายที่สุดแล้ว ในระหว่างการฝึกซ้อม ค่าประสบการณ์ของทักษะเองก็เพิ่มขึ้นด้วย

สำหรับค่าประสบการณ์อิสระที่ได้รับจากการฝึกฝนทักษะจนถึงระดับสูงสุดนั้น ค่อนข้างมากทีเดียว ตัวอย่างเช่น ทักษะระดับ E เมื่อฝึกฝนจนถึงระดับสูงสุด จะได้รับค่าประสบการณ์อิสระประมาณสองถึงสามพันในคราวเดียว

เหตุผลของความผันผวนแน่นอนว่าคือแม้แต่ทักษะระดับ E ก็ยังมีขีดจำกัดศักยภาพที่แตกต่างกัน

ทักษะเดียวที่ฮิวงะ โฮชิมิ ฝึกฝนจนถึงระดับสูงสุดคือ วิชาฝึกฝนจักระ ระดับ E หลังจากนั้นเขาใช้ค่าประสบการณ์อิสระเพื่อทะลุขีดจำกัดไปหนึ่งครั้ง จนถึงระดับ D!

“แม้ว่าทักษะจะถึงระดับสูงสุดแล้ว แต่เนื่องจากอายุยังน้อย ขีดจำกัดทางร่างกายของฉันจึงยังคงอยู่ ดังนั้นปริมาณจักระที่ฉันสามารถฝึกฝนได้จึงไม่มาก!”

“แม้แต่ตอนนี้ ก็อยู่ในระดับเกะนินเท่านั้น!”

“และเนื่องจากข้อจำกัดของร่างกายและจักระ ความเร็วในการฝึกทักษะอื่น ๆ ของฉันก็ช้าลงด้วย ตัวอย่างเช่น ทักษะเนตรสีขาวที่ฉันให้ความสำคัญที่สุด ค่าประสบการณ์ของมันเพิ่มขึ้นช้าเกินไป!”

“หากฉันจะใช้ค่าประสบการณ์อิสระอย่างประมาท มันไม่สมจริงอย่างแน่นอน ใครจะรู้ว่าระดับหลัง ๆ จะต้องใช้ค่าประสบการณ์เท่าไหร่!”

“การทะลุเนตรสีขาวไปสู่เนตรจุติ  ยังคงเป็นการเดินทางที่ยาวนานและยากลำบาก!”

“และนี่เป็นเพียงเส้นทางเดียว การพัฒนาเนตรสีขาวไปสู่เนตรจุติ  อาจทำลายผนึกนกในกรงของฉันได้โดยตรง แต่วิธีที่น่าเชื่อถือกว่ายังคงเป็นคาถาผนึก!”

“เพราะท้ายที่สุด ผนึกนกในกรง ก็เป็นผนึกชนิดพิเศษ!”

“ดังนั้น สำหรับคาถาผนึก ฉันก็ต้องประหยัดค่าประสบการณ์อิสระไว้...”

จบตอน