บทที่ 4: สตีฟ

บทที่ 4: สตีฟ

"โอ้พระเจ้า เอฟเฟกต์จัดเต็ม เต็มกราฟเลยว่ะ! ชิมแปนซีตัวนี้ไม่ใช่แค่สูบบุหรี่นะ แต่มันปาขี้ด้วย"

"ไม่คิดเลยว่าแค่กดเข้ามาดูไลฟ์สตรีมมั่วๆ จะได้เห็นฉากเด็ดขนาดนี้ คุ้มค่าสุดๆ"

"คุณพระช่วย ชิมแปนซีตัวนี้บรรลุธรรมแล้วหรือไง? เมื่อกี้คนนั้นเพิ่งล้อมันว่าหัวล้าน ก็โดนขี้โปะหน้าทันทีเลย"

"ไม่ใช่เรื่องบังเอิญแน่ๆ คนยืนอยู่นอกกรงตั้งเยอะแยะ แต่มันเลือกปาใส่แค่ไอ้หัวเหลืองคนเดียว"

"ขำจะตายอยู่แล้ว คนคนนี้น่าจะได้ลิ้มรสขี้ลิงสมใจอยากแล้วล่ะมั้ง"

"โอ๊ย หมดสภาพเลยกู เละเทะไปด้วยขี้"

...ในขณะนี้ รอยยิ้มได้ย้ายจากใบหน้าของนักท่องเที่ยวในที่เกิดเหตุ ไปอยู่บนใบหน้าของผู้ชมไลฟ์สตรีมอย่างสมบูรณ์แบบ

ตอนนี้เอง สตรีมเมอร์ที่โดนขี้ลิงปาใส่หน้าเต็มๆ ก็ได้สติและเริ่มร้องขอความช่วยเหลือจากเพื่อนร่วมทีม

"พี่หง พกทิชชู่มาไหม? แหวะ..."

"เจ๊หม่า มีบ้างไหม..."

แต่ยังพูดไม่ทันจบ เพื่อนร่วมทีมที่ปกติรักใคร่กลมเกลียวกันดี ต่างก็พากันวงแตกหนีไปให้ไกลที่สุดเท่าที่จะทำได้

และในจังหวะนั้นเอง ชิมแปนซีหลี่เหว่ยที่อยู่ในกรงก็เผยสีหน้าผู้ชนะออกมาทันที

มันแยกเขี้ยวเหลืองอ๋อยและใช้กำปั้นทุบหน้าอกตัวเอง

วินาทีถัดมา มันถึงกับเริ่มเดินวนไปวนมาในกรงต่อหน้าทุกคน

ท่าทางแบบนี้พอผู้ชมในไลฟ์เห็นเข้า ก็ยิ่งตื่นเต้นกันเข้าไปใหญ่

"เชี่ย เชี่ย! ชิมแปนซีตัวนี้สมองมันต้องมีอะไรผิดปกติแน่ๆ มันรู้จักเยาะเย้ยคนด้วยว่ะ"

"ตายแล้ว ขำจนท้องแข็ง สตรีมเมอร์อยู่ไหน? อยู่ไหนแล้ว? เอากล้องเข้าไปใกล้ๆ หน่อย"

"ถ้ากล้าเข้าไปใกล้กรงเหล็ก เดี๋ยวเปย์ของขวัญ TikTok Number One ให้เลย!"

"ฉันสมทบด้วย!"

ภายใต้การยุยงของผู้ชมทางบ้าน เหล่าสตรีมเมอร์ที่เดิมทีรักษาระยะห่างก็เริ่มลังเลและเกิดความโลภขึ้นมา

"พี่หง ขยับเข้าไปใกล้หน่อยคงไม่เป็นไรมั้ง? ตราบใดที่เราไม่พูดจาไม่ดีใส่ชิมแปนซีตัวนี้ มันคงไม่ปาของใส่เราหรอก"

"อีกอย่าง เมื่อกี้มันคงแค่ฟลุคปาโดน จะไปแม่นยำขนาดนั้นทุกครั้งได้ไง?"

เมื่อได้ยินคำพูดของเพื่อน อินฟลูเอนเซอร์ตัวเล็กๆ ที่เป็นหัวหน้าทีมก็ตัดสินใจได้ในที่สุด

"ในเมื่อทุกคนอยากดู งั้นวันนี้ผมจะพาไปดูแบบใกล้ชิดเลยครับ"

พูดจบ เขาก็ค่อยๆ ก้าวเข้าไปหากรงทีละก้าว

เวลานี้ ชิมแปนซีหลี่เหว่ยในกรงดูเหมือนจะเหนื่อยหน่อยๆ แล้ว มันนั่งลงบนก้อนหินใหญ่ด้วยท่าทางสบายอารมณ์

วินาทีต่อมา มันถึงกับดึงซองบุหรี่ออกมาจากซอกหินต่อหน้าต่อตาทุกคน

หลังจากจุดบุหรี่อย่างชำนาญ สายตาที่เต็มไปด้วยความกร้านโลกของมันก็เหม่อมองฝูงชนนอกกรง

เมื่อเห็นท่าทางของมัน คนนอกกรงถึงกับแยกไม่ออกชั่วขณะว่าใครกันแน่ที่เป็นสัตว์ และใครกันแน่ที่เป็นนักท่องเที่ยว

สิ่งเดียวที่พวกเขามั่นใจได้คือ ตอนนี้ดูเหมือนพวกเขาจะปลอดภัยแล้ว

แต่มันเป็นอย่างที่พวกเขาคิดจริงๆ หรือ?

ทันทีที่คนกลุ่มนั้นลดการป้องกันลง หลี่เหว่ยที่เพิ่งอัดควันบุหรี่เข้าปอดเฮือกใหญ่ก็เอื้อมมือไปด้านหลังทันที

ทุกคนรู้สึกแค่ว่ามีวัตถุสีดำพุ่งเข้ามา และยังไม่ทันได้ตั้งตัว พี่หงที่เดินนำหน้าสุดก็โดนเข้าเต็มหน้า

"อ๊าก เชี่ย! เชี่ยเอ้ย! ถอยเร็ว! ไอ้วานรนี่มันหลอกเรา!"

เสียงโหยหวนของพี่หงดังขึ้น ทุกคนในที่นั้นต่างแตกฮือวิ่งหนีออกไปที่รอบนอกของกรง

แต่ชิมแปนซีหลี่เหว่ยในกรงไม่ได้คิดจะปล่อยพวกเขาไป ก้อนขี้ลิงถูกปาสวนออกมาจากช่องว่างด้านบนกรงอย่างต่อเนื่อง

และไม่มีข้อยกเว้น ขี้ลิงพวกนี้ลงจอดบนตัวกลุ่มเน็ตไอดอลสตรีมเมอร์พวกนั้นอย่างแม่นยำ

สถานการณ์กลายเป็นความโกลาหลในพริบตา

และในจังหวะนี้เอง นักท่องเที่ยวกลุ่มอื่นๆ ก็ทยอยเดินเข้ามาในสวนสัตว์

เมื่อพวกเขาเห็นกลุ่มสตรีมเมอร์ที่เปรอะเปื้อนไปด้วยขี้ลิงเหม็นคลุ้ง ใบหน้าของทุกคนต่างฉายแววตกตะลึง

"ว้าว นี่เป็นจุดขายพิเศษของสวนสัตว์เหรอ? เปิดศึกปาขี้เนี่ยนะ? เล่นแรงชะมัด"

"นี่มันพวกเน็ตไอดอลหิวแสงของเมืองหนิงหนานเราไม่ใช่เหรอ? ว่าแล้วเชียว ยอมทำทุกอย่างเพื่อกระแสจริงๆ สงสัยแพ้ PK มามั้ง เลยต้องมาทาตัวด้วยขี้แก้บน"

ขณะที่นักท่องเที่ยวหน้าใหม่เหล่านี้เต็มไปด้วยคำถาม ไม่นานพวกเขาก็เห็นชิมแปนซีหลี่เหว่ยกำลังก้มเก็บขี้ไปทั่ว

ในตอนนี้เอง พวกเขาถึงได้รู้ว่าขี้ลิงบนตัวกลุ่มคนที่วิ่งหนีอยู่นั้นมาจากไหน

แต่เพราะแบบนี้แหละ ความอยากรู้อยากเห็นของพวกเขายิ่งรุนแรงขึ้น

ชิมแปนซีสูบบุหรี่ได้ก็พิสดารพอแล้ว แต่นี่ยังปาขี้ใส่นักท่องเที่ยวอีก? จะเทพเกินไปไหมเนี่ย?

บางครั้ง ความอยากรู้อยากเห็นของมนุษย์ก็แปลกประหลาดแบบนี้แหละ

ขณะที่ทุกคนกำลังเตรียมจะเข้าไปดูใกล้ๆ จู่ๆ หยางหลินก็ลากกล่องใบใหญ่เดินเข้ามา

"ร่มจ้า ร่มขายจ้า! ร่มใสคันละ 20 หยวน สินค้ามีจำนวนจำกัด มาก่อนได้ก่อนนะครับ"

ได้ยินเสียงเรียก นักท่องเที่ยวเหล่านี้ก็รีบหันไปมองทันที

พอเห็นเขาลากกล่องที่เต็มไปด้วยร่มใส ทุกคนก็ทำหน้างง

"เอ๊ะ? นั่นคนขายตั๋วเมื่อกี้ไม่ใช่เหรอ? ทำไมตอนนี้มาขายร่มล่ะ?"

"บ้าหรือเปล่า? แดดเปรี้ยงขนาดนี้มาขายร่ม? ฝนก็ไม่ตก"

"นั่นสิ แถมเป็นร่มใสด้วย กันแดดก็ไม่ได้"

"ร่มพวกนี้หน้าสถานีรถไฟใต้ดินขายคันละ 10 หยวนเองไม่ใช่เหรอ? หน้าเลือดชะมัด"

ในสายตาของนักท่องเที่ยวเหล่านี้ การกระทำของหยางหลินดูโง่เขลาอย่างไม่ต้องสงสัย

ทว่า ท่ามกลางความสงสัยของทุกคน ใบหน้าของหยางหลินกลับปรากฏรอยยิ้มประหลาด

วินาทีถัดมา เขาก็ได้ยินเสียงกรีดร้องดังมาจากหมู่นักท่องเที่ยว

เป็นไปตามคาด นักท่องเที่ยวคนหนึ่งที่เข้าไปใกล้เกินไปโดนก้อนขี้ลิงสดๆ ปาอัดเข้าหน้าเต็มเปา

เห็นฉากนี้เข้า นักท่องเที่ยวคนอื่นๆ ต่างตกใจ แต่สายตาก็อดไม่ได้ที่จะหันไปมองร่มตรงหน้าหยางหลิน

ในพริบตา พวกเขาก็พุ่งเข้าไปหาหยางหลินอย่างบ้าคลั่ง

"เถ้าแก่ เอาคันนึง"

"ฉันด้วย!"

"ขออันนึง"

...ไม่ถึงห้านาที ร่มใสทั้งกล่องที่หยางหลินขนมาก็ถูกนักท่องเที่ยวเหมาไปจนเกลี้ยง

พอได้ร่มแล้ว พวกเขาก็กางออกและถือบังไว้ด้านหน้า โดยไม่ลืมหยิบมือถือออกมาถ่ายคลิปผ่านร่มใสๆ นั่น

และเมื่อคลิปวิดีโอที่ถ่ายโดยนักท่องเที่ยวเหล่านี้ รวมถึงเหล่าสตรีมเมอร์ก่อนหน้านี้ถูกอัปโหลดขึ้นโลกออนไลน์ คลิปเหล่านี้ก็กลายเป็นกระแสไวรัลทันที

แทบทุกคลิปมียอดไลก์หลักหมื่นและยอดวิวหลักล้าน

ชาวเน็ตแทบทุกคนที่ได้เห็นลิงที่ทั้งสูบบุหรี่และปาขี้ตัวเองใส่นักท่องเที่ยวแบบนี้ ต่างก็ระเบิดเสียงหัวเราะออกมาทันที

ภายในเวลาไม่ถึงชั่วโมง ชิมแปนซีหลี่เหว่ยก็โด่งดังบนโลกอินเทอร์เน็ตอย่างรวดเร็วในฉายา 'สตีฟ วานรปาขี้'

และสวนสัตว์ซีหงที่เป็นบ้านของมันก็พลอยโด่งดังไปด้วยในทางที่แปลกประหลาด บัญชีทางการมียอดผู้ติดตามพุ่งแตะหลักล้านเพียงชั่วข้ามคืน

อย่างไรก็ตาม นี่เป็นเพียงจุดเริ่มต้นเท่านั้น