บทที่ 28: ม้วนคัมภีร์ปริศนา

บทที่ 28: ม้วนคัมภีร์ปริศนา

“การที่ท่านอาจารย์ใหญ่ยอมมอบป้ายทองให้เธอได้ ถือว่าไม่ธรรมดาจริงๆ”

“เธอเข้าไปเลือกของข้างในได้ตามใจชอบสองชิ้น ไม่จำกัดเวลา”

หลังจากยืนยันว่าป้ายทองเป็นของจริง สายตาที่ชายวัยกลางคนมองต้วนอี้ก็เปลี่ยนไปในทันที

“ขอบคุณครับอาจารย์” ต้วนอี้ยิ้มให้ชายวัยกลางคนแล้วรีบวิ่งเข้าไปในหอเก็บสมบัติทันที

หลินเหิงที่อยู่ด้านหลังก็เดินตามไปอย่างเงียบๆ คิดจะฉวยโอกาสตอนที่ชายวัยกลางคนเผลอ แอบย่องเข้าไปด้วย

แต่ในขณะนั้นเอง มือใหญ่ข้างหนึ่งก็คว้าตัวเขาไว้ทันควัน

“ใครอนุญาตให้แกเข้าไป อยู่เฉยๆ ตรงนี้แหละ” ชายวัยกลางคนพูดกับหลินเหิงอย่างไม่สบอารมณ์

“โธ่ อาจารย์ครับ ผมเป็นเพื่อนรัก เพื่อนตายของต้วนอี้นะครับ แค่เข้าไปดูเฉยๆ ไม่หยิบของหรอกครับ” หลินเหิงกล่าวอย่างว่าง่าย

“ไม่มีทาง ถ้าพูดมากอีกคำเดียว ฉันจะโยนแกออกไป”

หลินเหิงได้ยินดังนั้นก็หัวเราะแห้งๆ ยืนนิ่งอยู่กับที่อย่างเชื่อฟัง

ทว่าในตอนนี้ต้วนอี้ไม่ได้สนใจหลินเหิงเลย เขาวิ่งเข้าไปในหอเก็บสมบัติอย่างตื่นเต้น

ทันทีที่ก้าวเข้าไปในหอเก็บสมบัติ ม่านตาของต้วนอี้ก็สั่นไหวอย่างรุนแรง

สิ่งที่ปรากฏอยู่ตรงหน้าต้วนอี้ในตอนนี้คือแถวของวัตถุดิบวิวัฒนาการล้ำค่า หรือไม่ก็เป็นการ์ดวิญญาณที่แผ่คลื่นพลังงานที่แข็งแกร่งออกมา กระทั่งยังมีของกระจุกกระจิกอื่นๆ อีกด้วย

“ว้าว! นี่สินะ หอเก็บสมบัติที่ทุกคนในโรงเรียนใฝ่ฝันอยากจะเข้ามา!”

ต้วนอี้ไล่สายตามองไปทีละอย่าง ดวงตาเบิกกว้างจนแทบจะถลนออกมา น้ำลายแทบจะไหลย้อย

ประเภท: หญ้าวิญญาณ

ชื่อ: หญ้าน้ำค้างแข็ง

คุณภาพ: สีเขียว

คำอธิบาย: หญ้าวิญญาณที่วิวัฒนาการจากการดูดซับหยาดน้ำค้างยามเช้าที่อุดมไปด้วยพลังวิญญาณ มักใช้เป็นวัตถุดิบวิวัฒนาการสำหรับอสูรวิญญาณธาตุน้ำ

——

ประเภท: หญ้าวิญญาณ

ชื่อ: หญ้าใจอัคคี

คุณภาพ: สีเขียว

คำอธิบาย: หญ้าวิญญาณที่ถือกำเนิดขึ้นในเปลวเพลิง ภายในร่างกายกักเก็บพลังงานธาตุไฟอันแข็งแกร่ง มักใช้เป็นวัตถุดิบวิวัฒนาการสำหรับอสูรวิญญาณธาตุไฟ

——

ประเภท: หินวิญญาณ

ชื่อ: ผลึกศิลาทราย

คุณภาพ: สีเขียว

คำอธิบาย: เมื่ออสูรวิญญาณธาตุดินคุณภาพสีเขียวขึ้นไปที่อาศัยอยู่ในทะเลทรายตายลง จะมีโอกาสดรอป มักใช้เป็นวัตถุดิบวิวัฒนาการสำหรับอสูรวิญญาณธาตุดิน

ต้วนอี้เพียงแค่กวาดตามองคร่าวๆ ข้อมูลเกี่ยวกับหญ้าวิญญาณและหินวิญญาณจำนวนมากก็ปรากฏขึ้นในหัวของเขา ทำให้ในชั่วขณะนั้นต้วนอี้ไม่สามารถเลือกได้จริงๆ

“ช่วยคัดกรองวัตถุดิบวิวัฒนาการที่ต้องการให้หน่อยได้ไหม?”

ก่อนที่จะข้ามมิติมา ต้วนอี้ก็เป็นหนอนหนังสือที่อ่านนิยายนับไม่ถ้วน เขาย่อมไม่แปลกใจกับนิ้วทองคำ ในสถานการณ์เช่นนี้ มักจะมีฟังก์ชันแบบนี้อยู่เสมอ

“โปรดระบุวัตถุดิบวิวัฒนาการที่ต้องการ”

เป็นไปตามที่ต้วนอี้คาดไว้จริงๆ ในหัวของเขามีเสียงจักรกลไร้อารมณ์ดังขึ้นทันที

“ฉันนี่มันฉลาดจริงๆ!” ต้วนอี้อดไม่ได้ที่จะยกมุมปากขึ้นเล็กน้อย

“วัตถุดิบที่อสรพิษวิญญาณน้ำแข็งของตัวเองต้องการนั้นหายากเกินไป นั่นคือเกล็ดมังกร 10 ชิ้น และโลหิตแก่นแท้มังกร 1 หยด ไม่รู้ว่าที่นี่จะมีหรือเปล่า?”

ด้วยความรู้สึกไม่แน่ใจ ต้วนอี้จึงตะโกนออกไปว่า “ช่วยคัดกรองเกล็ดมังกรกับโลหิตแก่นแท้มังกรให้หน่อย”

“ได้รับคำขอจากโฮสต์ กำลังดำเนินการคัดกรอง...”

“ณ ที่แห่งนี้ไม่มีวัตถุทั้งสองชิ้นนี้” คำพูดของระบบสั้นกระชับมาก พูดจบก็เงียบเสียงไป

“จริงอย่างที่คิด ที่นี่เป็นแค่โรงเรียนมัธยมในเมืองเล็กๆ เท่านั้น จะมีวัตถุดิบจากอสูรวิญญาณเผ่าพันธุ์มังกรได้อย่างไร ตัวเองคิดมากไปหน่อยแล้ว”

ต้วนอี้หัวเราะเยาะตัวเองเล็กน้อย

เพราะในความทรงจำของต้วนอี้ อสูรวิญญาณเผ่าพันธุ์มังกร แม้แต่ชนิดที่อ่อนแอที่สุด ก็ยังเป็นระดับสัตว์อสูรร้าย

ไม่ใช่สัตว์ร้ายธรรมดาที่จะเทียบได้เลย

“ช่างเถอะ ตอนนี้คิดถึงวัตถุดิบวิวัฒนาการของวานรหิมะจอมพลังก่อนดีกว่า”

“หญ้าพลังยักษ์ค่อนข้างหายาก แต่ผลึกศิลาพละกำลังสามารถหยิบจากที่นี่ไปได้เลย”

หลังจากครุ่นคิดอยู่ครู่หนึ่ง ต้วนอี้ก็ให้ระบบคัดกรองหาผลึกศิลาพละกำลัง

คราวนี้การทำงานของระบบรวดเร็วมาก ในชั่วพริบตาก็ทำเครื่องหมายตำแหน่งของผลึกศิลาพละกำลังให้ต้วนอี้

ดังนั้นต้วนอี้จึงเดินไปตามตำแหน่งที่ระบบทำเครื่องหมายไว้ แล้วหยิบกล่องใบหนึ่งลงมาจากชั้นวาง

หลังจากเปิดออก ก็เป็นไปตามคาด ข้างในคือผลึกศิลาพละกำลังหนึ่งเม็ด

สำหรับโอกาสในการเลือกชิ้นสุดท้าย ต้วนอี้กลับตกอยู่ในความลังเล

หากเลือกผลึกศิลาพละกำลังอีกชิ้น ก็จะครบเงื่อนไขหนึ่งข้อของการวิวัฒนาการขั้นสูงของวานรหิมะจอมพลังทันที

แต่ปัจจุบันวานรหิมะจอมพลังยังอยู่ในสถานะแรกเกิด กว่าจะเติบโตจนถึงขั้นที่สามารถวิวัฒนาการได้ ยังต้องใช้เวลาอีกนานมาก

ต่อให้เขาป้อนของล้ำค่าจากสวรรค์และปฐพีให้มันทุกวัน ก็ไม่มีทางเติบโตทันก่อนการสอบเข้ามหาวิทยาลัยได้

แม้ว่าตอนนี้ต้วนอี้จะอาศัยอสรพิษวิญญาณน้ำแข็งระดับสีฟ้า ทำให้การสอบเข้ามหาวิทยาลัยไม่มีแรงกดดันแล้วก็ตาม

แต่ท้ายที่สุดแล้ว พลังของตัวเองก็ยังอ่อนแออยู่เล็กน้อย แม้วิชาชี้นำปราณที่เรียนในโรงเรียนจะดีมากแล้ว แต่หากต้องการไล่ตามเหล่าอัจฉริยะเหล่านั้น ก็ยังห่างไกลนัก

"เช่นนั้น... สู้ไปดูกันดีกว่า ว่าในหอสมบัติแห่งนี้ จะมีเคล็ดวิชาฝึกปรือที่ทรงพลังยิ่งกว่า 'วิชานำปราณ' หรือไม่?"

หลังจากคิดอยู่ครู่หนึ่ง ต้วนอี้ก็เดินไปยังชั้นวางของกระจุกกระจิกที่อยู่ด้านข้างทันที

ที่นี่ส่วนใหญ่เป็นของจิปาถะและหนังสือต่างๆ

ต้วนอี้ไม่มีความสนใจในของจิปาถะเหล่านี้เลย สายตาของเขาจับจ้องไปที่หนังสือเหล่านั้นอย่างไม่วางตา

“...”

“ไม่ใช่เล่มนี้”

“ก็ไม่ใช่เล่มนี้อีก...”

ต้วนอี้เปิดดูทีละเล่ม น่าเสียดายที่ส่วนใหญ่เป็นเพียงหนังสือเกี่ยวกับเกร็ดประวัติศาสตร์ หรือเรื่องเล่าขานในป่าเขาเท่านั้น

เคล็ดวิชาบ่มเพาะนั้นไม่เห็นแม้แต่เงา

แต่ในขณะนั้นเอง ต้วนอี้ก็รู้สึกได้ว่าในหน้าจอเรดาร์ตรวจจับของระบบ ปรากฏจุดแสงสีแดงขึ้นมาจุดหนึ่ง

“ให้ตายสิ! จุดแสงสีเหลืองกับสีเขียวฉันพอจะรู้ว่าเป็นอะไร แล้วจุดแสงสีแดงนี่มันคืออะไรกัน?” ต้วนอี้ตกใจในทันที

“ตรวจพบม้วนคัมภีร์ที่ขาดวิ่นอยู่เบื้องหน้า”

“ม้วนคัมภีร์ที่ขาดวิ่น นั่นมันคืออะไรกัน”

ต้วนอี้มีสีหน้าประหลาดใจ แต่ในเมื่อระบบถึงกับเตือนเขาโดยเฉพาะ มันย่อมไม่ใช่ของธรรมดาแน่นอน

ดังนั้นต้วนอี้จึงรีบวิ่งไปตามทิศทางที่ระบบแจ้งเตือนทันที

ผลปรากฏว่า ที่ปากรูหนูแห่งหนึ่ง เขาพบม้วนคัมภีร์หนังแกะที่เหลืออยู่เพียงครึ่งเดียว

ม้วนคัมภีร์หนังแกะนี้ถูกใช้เป็นสิ่งที่อุดรูหนูอยู่ ในตอนนี้มันเต็มไปด้วยฝุ่น

ด้วยความอยากรู้ ต้วนอี้จึงทำความสะอาดมัน

ผลก็คือ เขาเห็นตัวอักษรขนาดใหญ่สามตัวบนม้วนคัมภีร์หนังแกะอย่างชัดเจนในทันที

“เคล็ดวิชาเสวียนเทียน”

“นี่มัน...”

ต้วนอี้ไม่พูดพร่ำทำเพลง เริ่มอ่านมันทันที

ครู่ต่อมา ม่านตาของต้วนอี้สั่นสะท้านอย่างรุนแรง ชั่วขณะหนึ่งเขาถือไว้ไม่มั่นคง ม้วนคัมภีร์หนังแกะจึงร่วงหล่นลงบนพื้น

ประเภท: สมบัติวิญญาณ—เคล็ดวิชาบ่มเพาะ (ครึ่งแรก)

ชื่อ: เคล็ดวิชาเสวียนเทียน

คุณภาพ: สีทอง

คำอธิบาย: เคล็ดวิชาบ่มเพาะที่แข็งแกร่งเป็นพิเศษซึ่งสร้างขึ้นโดยผู้ยิ่งใหญ่ในยุคโบราณ หากรวบรวมได้ครบถ้วน จะได้รับเคล็ดวิชาบ่มเพาะที่อยู่เหนือกว่าเคล็ดวิชาใดๆ บนดาวทะเลคราม

“เคล็ดวิชาเสวียนเทียน! ไม่น่าเชื่อว่าในหอเก็บสมบัติของโรงเรียนจะมีเคล็ดวิชาบ่มเพาะที่น่าสะพรึงกลัวเช่นนี้อยู่ด้วย!”

“แม้จะเป็นเพียงครึ่งแรก แต่มันก็เหนือกว่าวิชาชี้นำปราณอย่างเทียบไม่ติดแล้ว!”

“ถ้าหากรวบรวมได้ครบถ้วน เกรงว่าตัวเองคงจะได้ครอบครองเคล็ดวิชาบ่มเพาะที่ทรงพลังอย่างยิ่งยวดเป็นแน่”

“แต่ทำไมเคล็ดวิชาบ่มเพาะโบราณที่ยอดเยี่ยมขนาดนี้ ถึงไม่มีใครหยิบไป?”

“แถมยังถูกทิ้งอย่างไม่ไยดี กระทั่งถูกใช้เป็นของอุดรูหนูอีก?”

แม้ว่าในใจของต้วนอี้จะตกตะลึงอย่างยิ่งในตอนนี้ แต่ความสงสัยกลับมีมากกว่า