บทที่ 127 แม่ม่ายจิตเหี้ยม ประสบการณ์พุ่งกระฉูด !

บทที่ 127 แม่ม่ายจิตเหี้ยม ประสบการณ์พุ่งกระฉูด !

ในบ้านตระกูลเหยียน ขณะที่เสื้อผ้าถูกลองพอดีตัว เหออวี่จู้ก็ลุกขึ้นจากเก้าอี้ เตรียมตัวกลับ

เสื้อผ้าขนาดพอดิบพอดี ราวกับตัดมาจากรูปร่างจริงไม่มีผิด เขาจึงตัดสินใจทันที บอกให้ป้าสามทำชุดอื่นต่อให้เสร็จ

หลังจากที่ทั้งสองคนกลับไปป้าสามก็หันขวับไปหาเหยียนปู้กุ้ย

ถามด้วยน้ำเสียงรีบร้อน “พ่อบ้าน..เสี่ยวจู้มันว่าไงบ้าง ? มันตกลงไหม ?”

เรื่องจะให้เหยียนเจียฟางกับเธอได้ไปทำงานที่ร้านอาหาร เป็นเรื่องที่ทั้งบ้านวางแผนกันมาแล้ว วันนี้พอมีโอกาสลองเสื้อผ้า จึงให้เหยียนปู้กุ้ยถือโอกาสหยิบยกขึ้นมา

คนอื่นถ้าจะขอเข้าทำงานในร้านอาหารน่ะ อย่าหวังเลย เหออวี่จู้ต้องไม่ยอมแน่ แต่บ้านตระกูลเหยียนไม่เหมือนใคร ตอนนี้ใคร ๆ ก็รู้ว่า ตระกูลเหยียนกับเหออวี่จู้นั้นแน่นแฟ้นยิ่งกว่าใคร เพื่อเขาแล้ว ถึงกับกล้าหักหน้าหลิวไห่จงกับอี้จงไห่ แบบนี้จะไม่ให้ผลประโยชน์กันบ้างก็คงไม่แฟร์ !

“ยังไม่ตอบตกลงทันทีแต่ก็ไม่ได้ปฏิเสธนะ บอกว่าถ้าขาดคน จะให้บ้านเราก่อนแน่นอน แค่นี้ก็นับว่าไม่เลวแล้ว !”

“คนในซื่อเหอหยวนทำร้ายจิตใจเขาไปหมดแล้ว ! อีกอย่าง วันนี้เขายังบอกด้วยว่าถ้าร้านเปิดเมื่อไหร่ หลัวปั้นเฉิงกับเพื่อน ๆ จะย้ายงานเลี้ยงรับรองจากโรงงานไปจัดที่ร้านเขาทั้งหมด !”

“มีโรงงานค้ำจุนแบบนี้ ร้านเหออวี่จู้ไม่มีวันเจ๊งหรอก ! โชคดีชะมัด ได้เป็นลูกเขยของหลัวปั้นเฉิงเชียวนะ !”

เหยียนปู้กุ้ยพูดจบ น้ำเสียงเต็มไปด้วยความอิจฉา ถ้าเป็นลูกชายเขาล่ะก็ อย่าว่าแต่หลัวปั้นเฉิงเลย แค่ “หลัวสี่เฉิง” ก็ยอมให้เป็นลูกเขยแล้ว !

เสียดาย ไม่มีใครสักคนที่พึ่งพาได้ ต้องให้พ่ออย่างเขาคอยวางแผน จัดการโน่นนี่ ช่วยหางานให้ตลอด

“สุดยอดจริง ๆ ! ถ้าร้านเปิดเมื่อไหร่ เหออวี่จู้หาเงินยังกะน้ำไหลเลย !”

“ก็พ่อบ้านนี่แหละ ! คิดล่วงหน้าไว้นานแล้วว่าจะต้องผูกมิตรกับเขาให้ดี ! ถึงได้สักตำแหน่งก็ยังดี !”

“แบบนี้แหละถึงเรียกว่าบ้านที่มีหวัง ! สามคนมีงานทำ วันข้างหน้าจะได้สบาย !”

บนใบหน้าป้าสาม แปรเปลี่ยนเป็นรอยยิ้มแสนสุข นั่งฝันกลางวันอย่างไม่รู้ตัว

เหยียนปู้กุ้ยก็หัวเราะตาม หยิบถ้วยน้ำชา ดื่มด้วยอารมณ์เริงใจ

…

กลางดึก เหออวี่จู้นั่งอยู่ข้างโต๊ะ กำลังแปลเอกสารด้วยสมาธิแน่วแน่ กลางวันมัวแต่มั่วอยู่กับเรือนร่างของหลัวเสี่ยวเอ๋อร์ ไม่มีเวลาแตะเอกสารแม้แต่นิด

ค่าจ้างของงานแปลชุดนี้ไม่น้อย ต้องรีบคว้ามาให้ได้ก่อน คนในซื่อเหอหยวนต่างก็จ้องจะเห็นเขาล้มเหลว

ตั้งแต่ประกาศจะเปิดร้านอาหาร นอกจากเหยียนปู้กุ้ยที่ยื่นหน้ามาขอสมัครงาน คนอื่นไม่มีใครเลยที่มาพูดด้วย ทุกคนรอดูเขาล้มเหลว รอให้เขาอารมณ์เย็นลง แล้วค่อยมาเกาะใหม่

แต่ถ้าเปิดร้านได้จริงเมื่อไหร่ เชื่อเถอะว่า พวกนั้นต้องกรูกันมาอย่างกับฝูงผึ้ง

ต่างคนต่างอ้อนวอน ขอตำแหน่งงาน นั่นแหละ ถึงจะเป็นฉากที่แท้จริงของละครเรื่องนี้

ตอนนี้ยังแค่ “ความสงบก่อนพายุจะมาเท่านั้น !”

…

ฝั่งบ้านตระกูลเจี่ย

ฉินหวยหรูนอนคว่ำอยู่บนเตียง แผ่นหลังเต็มไปด้วยรอยฟกช้ำ เป็นฝีมือเจี่ยตงซวีที่ใช้เข็มขัดเฆี่ยนเธอไม่ยั้ง ลงมือหนักมาก หนักจนเธอกรีดร้องไม่ออก

เหงื่อไหลเต็มหน้า

จนเจี่ยตงซวีหมดแรงจึงหยุด แต่พอพักสักครู่ พอเห็นร่างยับเยินของเธอ กลับเกิดอารมณ์ใคร่ จับเธอเปลื้องผ้าหมดแม้จะเป็นพวก “เสร็จไว” แต่ก็ยังอยากเล่นอะไรเเผลง ๆ

หลังจากหมดฤทธิ์ ฉินหวยหรูก็หมดใจเช่นกัน ชีวิตแบบนี้ มืดมิดจนมองไม่เห็นแสง เหมือนจมอยู่ในเหวลึกไร้ก้นมีเพียงสองปีศาจ เจี่ยตงซวีกับเจี่ยจางซื่อ คอยลากเธอลงไปลึกยิ่งกว่าเดิม

ไม่มีทางอื่นอีกแล้ว ถ้าไม่กำจัดสองแม่ลูกคู่นี้ ชีวิตเธอไม่มีวันเห็นฟ้าใหม่

“ถ้าพวกแกไม่เห็นฉันเป็นคน ก็อย่ามาโทษฉันทีหลัง ! ในชนบท คนยังเห็นวัวควายเป็นคน แต่ฉันขยันยิ่งกว่าวัว ยังไม่เคยได้ยินคำชมสักคำ !”

“มีแต่คำด่า มีแต่การเฆี่ยนตี ! ! ไม่ต้องพูดมาก พรุ่งนี้กลับบ้าน ฉันจะเอายาฆ่าหนูติดมือกลับมาด้วย !”

...

รุ่งเช้า

เหออวี่จู้ตื่นแต่เช้า ออกกำลังกาย ล้างหน้า และเข้าครัว เมื่ออาหารพร้อม ก็ไปปลุกน้องสาวอวี่สุ่ยให้ล้างหน้าแปรงฟัน กินข้าว พอพระอาทิตย์โผล่พ้นขอบฟ้า เขาก็เข็นจักรยานออกเดินทาง

พาน้องไปส่งที่โรงเรียนอนุบาล เจอหร่านชิวเย่ ก็ทักทายตามมารยาท จากนั้นจึงไปตลาด แวะร้านขายของแห้ง

“เฮียหล่อ มาแล้วเหรอ !”

เจ้าของร้านต้อนรับเต็มที่ ถึงกับบอกว่า กำลังจะส่งคนไปตาม ของที่เหออวี่จู้ฝากไว้ ได้ครบแล้ว

“ของครบไหม ?”

“ครบแล้ว ! เตรียมวัตถุดิบสำหรับพระกระโดดกำแพงยี่สิบชุดตามที่สั่ง !”

เหออวี่จู้ตามไปดูถึงคลังสินค้า ทุกอย่างจัดไว้อย่างเรียบร้อย ไม่มีของเสีย ไม่มีของเก่า เขาก็พอใจมาก ยอมจ่ายทันทีห้าร้อยหยวน

ราคานี้มันถูกเกินไปแล้ว ! เพราะในอีกยี่สิบปีข้างหน้า ของแบบนี้จะหาซื้อไม่ได้เลย ขนาดมีเงินก็ยังซื้อไม่ได้ ต้องใช้คูปองด้วยซ้ำ !

“แบบนี้ต้องตุนไว้ในระบบสิ ! พื้นที่ในระบบยังเล็กอยู่ แต่ถ้าอัปเลเวลสกิล ก็ขยายได้ !”

เขาเริ่มคิดแผน…

ทำร้านอาหาร เสร็จงานแปล แล้วจะมานั่งฟาร์มสกิลยกชุด ตั้งเป้าเพิ่มพื้นที่ให้ได้เป็นร้อยลูกบาศก์เมตร

...

พอกลับถึงบ้าน ทักทายป้าสามเสร็จ เขาก็เดินเข้าบ้าน แต่พอเดินไปถึงตรงกลางลาน ก็เจอฉินหวยหรูที่เดินสวนออกมา ใบหน้าเธอยิ้มแฉ่ง

“เสี่ยวจู้ กลับมาแล้วเหรอ ? ตื่นเช้าจังเลยนะ ! พี่สาวจะกลับบ้านนอก ถ้าอยากได้อะไร ก็บอกพี่ได้เลยนะ !”

เขามองเธอแวบหนึ่ง ยิ้มเย็นชา ไม่พูดอะไร กลับเข้าบ้าน ปิดประตูเงียบ เห็นได้ชัดว่าเขาจำคำพูดเมื่อวานได้แม่น ฉินหวยหรูไม่โกรธ เธอสะพายเป้ให้แน่น หันกลับไปมองบ้าน สายตาเจาะลึกผ่านกำแพงเข้าไปถึงสองแม่ลูกปีศาจ จากนั้นก็ยิ้มอีกครั้ง แล้วหมุนตัว เดินออกจากบ้านไปอย่างมั่นใจ

…

พระกระโดดกำแพง หรือ ฝูโส่วฉวน เป็นอาหารชื่อดังของมณฑลฝูเจี้ยน

มีตำนานมากมาย บ้างว่าคิดค้นโดยเจ้าของภัตตาคาร บ้างก็ว่ามาจากกลุ่มขอทาน

วัตถุดิบที่ใช้ทำก็มีหลากหลาย เช่น เป๋าฮื้อ ไข่นกกระทา หูฉลาม ฯลฯ

นำไปตุ๋นในน้ำซุปเก่า เติมเหล้าจีน กลิ่นหอมลึก ซับซ้อน แต่ไม่เลี่ยน

รสจัดเต็มอย่างมีระดับ

เหออวี่จู้เตรียมไว้ยี่สิบชุด แต่วันนี้จะทำแค่หก หนึ่งชุดไว้กินเองกับน้องสาว อีกชุดฝากไปให้หร่านชิวเย่ อีกชุดให้หลัวเสี่ยวเอ๋อร์ และอีกสองชุดฝากให้พ่อตาแม่ยาย เผื่อใครติดใจจะได้กินซ้ำอีก

แต่ในตอนที่เริ่มเตรียมของ จู่ ๆ ระบบก็เด้งแจ้งเตือนขึ้นมาตลอด ไม่ใช่เสียงนะ เพราะเขาปิดเสียงไปแล้ว จึงเหลือแค่ข้อความ

ไว้ค่อย ๆ ไล่ดูทีหลังได้ จะได้ไม่รกหัว

วันนี้ค่า ประสบการณ์ทำอาหาร เด้งทีละห้าคะแนน ! โอ้โห ทำเมนูใหญ่แบบนี้ ได้คะแนนไวจริง !

เขาใช้เวลาทำอยู่พักใหญ่ จนในที่สุดเขาก็เข้าภาวะ “สงบ” อีกครั้ง ถึงจะเคยเข้าสู่สภาวะแบบนี้มาหลายหน แต่ครั้งนี้มันพิเศษกว่า เพราะใช้เวลานานกว่า และคะแนนที่ได้ก็เพิ่มขึ้นไม่หยุด !

จนในที่สุด เขาใส่วัตถุดิบลงหม้อเสร็จ ตั้งไฟตุ๋นเบา ๆ เขาก็ออกจากสภาวะนี้พอดี

แม้สติจะกลับมาแล้ว แต่ในสมองก็ยังอบอวลไปด้วยเทคนิคใหม่ ๆ จนต้องนั่งนิ่ง หายใจลึกหลายรอบ ถึงค่อย ๆ หลุดจากภาวะนั้น

“โคตรฟินเลยเว้ย ! เมนูใหญ่แบบนี้ เข้าภาวะได้ง่าย แถมคะแนนก็พุ่ง !”

“รอบนี้ได้ตั้ง 3,800 คะแนน ! ห่างอีกแค่ 1,200 คะแนนก็จะอัปเป็นเลเวล 8 แล้ว !”

คิดได้แบบนั้นเขาก็เปิดหน้าระบบขึ้นมา

【ชื่อ : เหออวี่จู้ 】

【อายุ : 16 ปี】

【อาชีพ: พ่อครัว】

【ทักษะ:ทำอาหาร เลเวล 7 (8800/10000 , ภาษาอังกฤษ เลเวล 6 (4300/5000 , ปาจี้ เลเวล 5 (1600/3000 , งานบ้าน เลเวล 4 (590/1000) , ปิกวก เลเวล 4 (1080/1000), ภาษารัสเซีย เลเวล 3 (150/500), ออกแบบ เลเวล 2 (270/300), งานไม้ เลเวล 1 (12/100), ยิงปืน เลเวล 0 (1/50), ล่าสัตว์ เลเวล 0 (10/50)】

【พื้นที่ระบบ: 27 ลูกบาศก์เมตร】

【ของสะสม: บัตรเพิ่มประสบการณ์ x10】

อีกแค่ 1,200 คะแนน ก็จะเป็นสกิลแรกที่แตะเลเวล 8 จะได้รู้ด้วยว่าเดาถูกไหมว่าเลเวล 8 จะปลดอะไรพิเศษบ้าง แล้วค่อยตัดสินใจว่าจะไล่ฟาร์มเลเวลอื่นต่อไหม

“ปล่อยให้ตุ๋นต่อ...ไปแปลเอกสารต่อดีกว่า ! เป้าหมายวันนี้ อัปสกิลภาษาอังกฤษให้ได้อีกหนึ่งเลเวล !”

คิดได้แบบนั้น เขาก็เดินไปในห้อง จุดบุหรี่ ดื่มชา หยิบเอกสารจากระบบ และเริ่มต้นวันใหม่ในการ “ฟาร์มเงินและคะแนน” อย่างมีเป้าหมายชัดเจน !