บทที่ 110 - คลื่นยักษ์ถาโถม

บทที่ 110 - คลื่นยักษ์ถาโถม

ความตื่นตระหนก คือโรคระบาดที่เร็วยิ่งกว่าความเร็วแสง

นับตั้งแต่เกิดโศกนาฏกรรมที่ [สมาพันธ์คนเก็บขยะเสรี] ตายยกกิลด์ กระแส "ตื่นทอง" อันบ้าคลั่งในระบบดาวกลีซี 581 ก็เหมือนโดนไนโตรเจนเหลวราดรดหัว เย็นวาบจนแข็งทื่อทันที

ช่องสาธารณะที่เคยสับสนวุ่นวายและคึกคัก ตอนนี้เต็มไปด้วยสัญญาณขอความช่วยเหลือ เสียงเตือนภัย และรายงานการพบเห็น "วอยด์สตอล์กเกอร์"

"พิกัด [G-581-E44] พวกเราโดน 'เงา' สามตัวเล็งเป้า! ขอกำลังเสริมด่วน! การโจมตีของมันทะลุเกราะพลังงานได้!"

"แม่งเอ๊ย! โดรนขุดแร่ของฉันโดนขโมยอีกแล้ว! เหมือนโดนแมวอวกาศล่องหนคาบไปกินเลย!"

"ประกาศด่วนจากชมรม [ทุบไข่อุกกาบาต]: ตั้งแต่วันนี้ ทางชมรมของดกิจกรรมสันทนาการทุกชนิด เปลี่ยนเป็น [หน่วยกำจัดแมลงอวกาศ] รับงานคุ้มกัน ราคาคุยกันได้ ของไม่ถึงอย่ามา!"

ผู้เล่นเริ่มตระหนักแล้วว่า ระบบดาวแห่งนี้ไม่ใช่ "ขุมทรัพย์" ที่จะมาตักตวงได้ตามใจชอบ แต่เป็นป่าทึบอันมืดมิดที่เต็มไปด้วยภยันตรายและ "เจ้าถิ่น" ส่วนพวกเขาก็คือ "ผู้บุกเบิก" เสียงดังหนวกหูที่เป็นเป้าล่อตาที่สุด

ในบรรดาพื้นที่อันตรายทั้งหมด น่านอวกาศรอบดาวแก๊สยักษ์ที่ชื่อว่า "ตาพายุ" ได้รับการยอมรับว่าเป็น "เขตต้องห้ามแห่งความตาย"

ดาวเคราะห์ยักษ์ที่มีขนาดใหญ่กว่าดาวพฤหัสหลายเท่าดวงนี้ มีวงแหวนที่สวยงามแต่ถึงตายและพายุซูเปอร์สตอร์มที่ไม่มีวันหยุดหมุน สภาพแรงโน้มถ่วงที่ซับซ้อนและชั้นบรรยากาศหนาทึบ ดูเหมือนจะเป็นรังที่สมบูรณ์แบบที่สุดของพวก "วอยด์สตอล์กเกอร์" ที่ผลุบๆ โผล่ๆ เหล่านั้น

รายงานวิเคราะห์จากหลี่ซิวและทีมงานแล็บ [สุนัขล่าเนื้อแห่งสัจธรรม] ก็ยืนยันเรื่องนี้ในทางอ้อม

"ท่านจอมพล ผลสรุปของเราออกมาแล้วครับ" หลี่ซิวยืนอยู่หน้าโฮโลแกรมของหลินฟาน รายงานด้วยสีหน้าเคร่งเครียด "จากการวิเคราะห์ข้อมูลเหตุโจมตีนับสิบครั้ง ความถี่ในการปรากฏตัวของ 'วอยด์สตอล์กเกอร์' มีความสัมพันธ์เชิงบวกสูงมากกับความเข้มของ 'สัญญาณแรงโน้มถ่วง' จากกองยานผู้เล่น"

"หมายความว่าไง?" ซูหว่านชิงที่นั่งฟังอยู่ด้วยอดถามไม่ได้

"พูดง่ายๆ ก็คือ" หลี่ซิวขยับแว่นตาที่ไม่มีอยู่จริง ดวงตาฉายแววแห่งปัญญา "ยานของพวกเรา โดยเฉพาะยานอุตสาหกรรมขนาดใหญ่และพวกคลัสเตอร์วิศวกรรมยักษ์อย่าง 'ยานตะขาบ' เวลาทำงานจะสร้างคลื่นแรงโน้มถ่วงมหาศาล ซึ่งเจ้า 'วอยด์สตอล์กเกอร์' ดูจะไวต่อคลื่นพวกนี้เป็นพิเศษ"

เขาชี้ไปที่รอยทางเดินเรือของผู้เล่นที่ยุ่งเหยิงบนแผนที่ "พฤติกรรม 'ทุบไข่' ขนานใหญ่และต่อเนื่องหลายสัปดาห์ของเรา ก็เหมือนไปตีกลองร้องป่าวอยู่ข้างหูสัตว์ยักษ์ที่ชื่อว่า 'ตาพายุ' ตลอดเวลา ทุกครั้งที่เราใช้แรงโน้มถ่วงลากอุกกาบาต ทุกครั้งที่เดินเครื่องจักรอุปกรณ์ขนาดใหญ่ เรากำลังประกาศตำแหน่งของเราให้ความมืดได้รับรู้"

"พวกเรา... ปลุกพวกมันตื่นแล้ว" หลี่ซิวสรุป

หลินฟานฟังรายงานจบ สีหน้าไม่แปลกใจเลยแม้แต่น้อย เขาถามเรียบๆ "วิเคราะห์จุดอ่อนพวกมันคืบหน้าไหม?"

"ครับ!" พอพูดถึงเรื่องนี้ หลี่ซิวก็กระตือรือร้นขึ้นมา "เราพบว่าสิ่งมีชีวิตชนิดนี้แม้จะวาร์ปในระยะสั้นๆ ได้ดูเหมือนผี แต่เนื้อแท้มันคือสิ่งมีชีวิตพลังงาน แกนพลังงานของมันเปราะบางมากต่อคลื่นแม่เหล็กไฟฟ้าแบบ 'สั่นพ้อง' (Resonance)! แค่ความถี่และกำลังถูกต้อง การโจมตีด้วย EMP ครั้งเดียว ก็ทำให้มันหลุดจากสถานะ 'ล่องหน' และติดสถานะชะงัก (Stun) ได้ชั่วคราว!"

"ดีมาก" หลินฟานพยักหน้า แววตาฉายแววชื่นชม "วิจัยต่อไป รีบแปลงทฤษฎีให้เป็นโมดูลอาวุธที่ใช้งานได้จริง สหพันธรัฐต้องการมันสมองของพวกเธอ"

เมื่อการสื่อสารจบลง ซูหว่านชิงมองหลินฟานด้วยความเป็นห่วง "ฟังจากหลี่ซิว กิจกรรมของผู้เล่นรบกวนสมดุลนิเวศของดาวดวงนั้นอย่างหนัก ถ้าพวกเขายังไม่หยุด จะไม่..."

"หยุดเหรอ?" หลินฟานยิ้ม เป็นรอยยิ้มที่แฝงความโหดร้ายอันเยือกเย็น "ไม่ ฉันต้องการให้พวกเขา... เติมเชื้อไฟเข้าไปอีก"

เขามองออกไปนอกหน้าต่าง ไปยังดาวแก๊สยักษ์ที่หมุนช้าๆ บนแผนที่ดาว สวยงามแต่อันตราย แววตาลึกซึ้งดั่งจักรวาล

"น้ำขึ้น... ต้องรอให้ขึ้นถึงจุดสูงสุด ถึงจะหอบเอา 'ปลา' จำนวนมากที่สุด ซัดขึ้นมาเกยตื้นได้"

"คำทำนาย" ของหลินฟานเป็นจริงในไม่ช้า

ต่อหน้าผลประโยชน์มหาศาล ความกลัวทำได้แค่กดความโลภของผู้เล่นไว้ชั่วคราว แต่ถอนรากถอนโคนไม่ได้

เมื่อกิลด์ใหญ่อย่าง [ดวงดาวและมหาสมุทร] จัดตั้ง "กองยานคุ้มกันติดอาวุธ" ที่มีอุปกรณ์ครบครัน ความกล้าของผู้เล่นก็กลับมาอีกครั้ง พวกเขาเลิกลุยเดี่ยว หันมารวมตัวกันเป็น "สหพันธ์เหมืองแร่" ขนาดใหญ่ ภายใต้การคุ้มกันของเรือฟริเกต บุกเข้าไปในเขตเหมืองอันตรายต่อ

พวกเขาคิดอย่างไร้เดียงสาว่า แค่เกาะกลุ่มกันไว้ แค่มีไฟร์พาวเวอร์มากพอ ก็จะจัดการกับการก่อกวนเล็กๆ น้อยๆ ได้

พวกเขาหารู้ไม่ว่า การรวมตัวขนาดใหญ่ขึ้นแบบนี้ คลื่นแรงโน้มถ่วงที่เกิดขึ้น สำหรับฝูงสัตว์มหึมาในส่วนลึกของ "ตาพายุ" แล้ว มันไม่ใช่แค่ "เสียงรบกวน" แต่มันคือ "แตรสัญญาณสงคราม"

วันนี้ ถูกกำหนดให้ต้องจารึกในประวัติศาสตร์ของ "Second Home"

กองยานเหมืองแร่พันธมิตรที่เกิดจากการรวมตัวของกิลด์เกือบสิบกิลด์ ซึ่งเคลมว่าเป็น "สเกลใหญ่ที่สุดในประวัติศาสตร์" ได้แล่นเข้าสู่วงแหวนของ "ตาพายุ" อย่างยิ่งใหญ่ กองยานนี้มียานทุกระดับรวมกว่าสามร้อยลำ รวมถึงยานธง "ตงเฟิงเอ็กซ์เพรส" ของหลี่มั่ว และ "ยานตะขาบ" อีกครึ่งตัว

เป้าหมายของพวกเขา คือดาวหางยักษ์ในวงแหวนที่ตรวจพบว่ามี "สตาร์โกลด์" ความบริสุทธิ์สูงมาก

"ทุกหน่วยฟัง! นี่คือผู้บัญชาการกองยานพันธมิตร หลี่มั่ว จาก [ดวงดาวและมหาสมุทร]!" เสียงของหลี่มั่วกึกก้องในช่องสาธารณะ เต็มเปี่ยมด้วยความมั่นใจ "กองยานคุ้มกันรอบนอกกางรูปแบบขบวน 'เม่น'! กองยานวิศวกรรมเริ่มยิงสมอแรงโน้มถ่วงใส่เป้าหมาย 'ลัคกี้สตาร์'! วันนี้เราจะจัดหนัก ให้ไอ้พวก 'แมลง' ที่ซ่อนอยู่ในรูดูว่า ใครกันแน่คือเจ้าของระบบดาวนี้!"

"รับทราบ!"

"เพื่อสตาร์โกลด์!"

"อูร่า!"

ในช่องสื่อสารเต็มไปด้วยความฮึกเหิม กองยานมหึมาเริ่มปฏิบัติงานอย่างเป็นระบบ ลำแสงแรงโน้มถ่วงนับร้อยสายยิงไปที่ดาวหางพร้อมกัน พยายามลากมันออกจากวงโคจร

กระแสคลื่นแรงโน้มถ่วงรุนแรงที่เกิดจากเครื่องกำเนิดแรงโน้มถ่วงนับร้อยเครื่องทำงานพร้อมกัน เปรียบเสมือนหินยักษ์ถูกโยนลงน้ำนิ่ง ระลอกคลื่นแผ่ขยายลึกลงไปในชั้นบรรยากาศของ "ตาพายุ" ทันที

ตอนแรก ทุกอย่างปกติดี

แต่ห้านาทีต่อมา ความวิบัติก็บังเกิด

"คำเตือน! ชั้นบรรยากาศ 'ตาพายุ' ตรวจพบปฏิกิริยาพลังงานรุนแรง!"

"คำเตือน! ตรวจพบสัญญาณพลังงานสูงหลายพัน... ไม่สิ! หลายหมื่นจุด กำลังไต่ระดับขึ้นมาจากบ่อแรงโน้มถ่วงของ 'ตาพายุ' ด้วยความเร็วสูง!"

ผู้เล่นที่รับผิดชอบการมอนิเตอร์ เสียงเพี้ยนไปด้วยความกลัวจนกู่ไม่กลับ

ทุกคนหันขวับไปมองดาวแก๊สยักษ์ดวงนั้นโดยสัญชาตญาณ

เห็นเพียงดวงตายักษ์อันเป็นเอกลักษณ์บนพื้นผิวดาว — "นัยน์ตาพายุ" กำลังปั่นป่วนรุนแรงด้วยความเร็วที่ไม่เคยปรากฏมาก่อน

ตามมาด้วยภาพที่ทำให้ทุกคนหนังหัวชา

ในใจกลางพายุยักษ์นั้น จุดแสงสีแดงเข้มหนึ่งจุด... ไม่สิ เป็นหมื่นเป็นแสนจุด ผุดขึ้นมาจากชั้นบรรยากาศหนาทึบเหมือนฟองอากาศในน้ำเดือด!

พวกมันรวมตัวกัน ก่อตัวเป็น... "คลื่นยักษ์" สีแดงเข้มที่บดบังท้องฟ้า ซึ่งประกอบไปด้วย "วอยด์สตอล์กเกอร์" นับไม่ถ้วน!

มันไม่ใช่แค่ไม่กี่ตัว หรือไม่กี่สิบตัว

แต่มันคือเป็นหมื่น เป็นแสน หรืออาจถึงหลายแสนตัว!

พวกมันไม่ซ่อนตัวอีกต่อไป แต่ปลดปล่อยพลังงานออกมาอย่างเปิดเผย ก่อตัวเป็นเมฆสิ่งมีชีวิตสีแดงเข้มที่กว้างใหญ่ไพศาล เคลื่อนไหวราวกับเนบิวลา!

เป้าหมายของ "เมฆ" กลุ่มนี้มีเพียงหนึ่งเดียว — กองยานพันธมิตรที่กำลังทำงานอยู่ ซึ่งเด่นหราเหมือนกองไฟในคืนมืดสำหรับพวกมัน!

"คุณพระช่วย..." หลี่มั่วจ้องมอง "คลื่นแมลง" ที่ถาโถมเข้ามาเต็มหน้าจอ รู้สึกเหมือนเลือดในกายแข็งตัวไปชั่วขณะ

เขาเข้าใจแล้วว่า ที่พวกเขาเจอก่อนหน้านี้ ไม่ใช่ "มอนสเตอร์" อะไรเลย

มันเป็นแค่ฟองคลื่นเล็กๆ... ที่กระเซ็นออกมาจาก "คลื่นยักษ์" สุดสยองนี้เท่านั้น!

"ศัตรูบุก! ศัตรูบุก!!!"

เสียงไซเรนโหยหวนดังลั่นช่องสื่อสารทั้งกองยาน ฉีกกระชากจินตนาการอันสวยหรูของผู้เล่นจนขาดวิ่น

"ยานวิศวกรรมทั้งหมด! ตัดลำแสงแรงโน้มถ่วงเดี๋ยวนี้! เร่งเครื่องยนต์สูงสุด! ถอย! ถอยกลับฐานหลัก!" หลี่มั่วตะโกนสุดเสียงจนคอแทบแตก

แต่สายไปเสียแล้ว

คลื่นสีแดงเข้มนั้น กวาดเข้ามาด้วยความเร็วที่เหนือกว่ายานรบมาก

พวกมันไม่ได้ลอบโจมตี แต่พุ่งเข้าชนตรงๆ อย่างป่าเถื่อนและดิบเถื่อนที่สุด!

"วอยด์เวิร์ม" (หนอนแห่งความว่างเปล่า — ชื่อใหม่ที่หลี่ซิวตั้งตามรูปร่าง) นับไม่ถ้วนเหมือนฝูงตั๊กแตน ถล่มเข้าใส่เรือฟริเกตวงนอกสุดของกองยานทันที

"ตูม! ตูม! ตูม!"

แสงระเบิดสว่างวาบขึ้นต่อเนื่องใน "เนบิวลา" สีแดงเข้มเหมือนดอกไม้ไฟงานเทศกาล แล้วดับวูบไปอย่างรวดเร็ว

เรือฟริเกตที่ติดตั้ง [เกราะคอมโพสิตสตาร์โกลด์] เมื่อถูกวอยด์เวิร์มนับสิบตัวพุ่งชน ตัวยานที่แข็งแกร่งก็เหมือนขนมปังกรอบโดนค้อนทุบ แตกสลายในพริบตา! ผู้เล่นที่ขับมันยังไม่ทันได้สั่งเสีย ก็กลายเป็นฝุ่นผงในอวกาศ

[เกราะคอมโพสิตสตาร์โกลด์] ต่อหน้า "คลื่นยักษ์" ที่ทำลายล้างโลกได้นี้ เปราะบางเหมือนกระดาษทิชชู!

"พวกมัน... พวกมันเยอะเกินไป!"

"นี่ไม่ใช่สงคราม! นี่มันการสังหารหมู่!"

"หนีเร็ว!"

ความกลัว ความสิ้นหวัง ความโกลาหล... เข้าครอบงำกองยานพันธมิตรทันที รูปขบวนพังทลายตั้งแต่ปะทะ ทุกคนเหมือนแมลงวันหัวขาด หนีตายกันอุตลุดไปทิศทางตรงข้ามกับ "ตาพายุ"

แต่มันเปล่าประโยชน์

คลื่นวอยด์เวิร์มโอบล้อมมาจากทุกทิศทาง ก่อตัวเป็นวงล้อมขนาดยักษ์ที่หดแคบลงเรื่อยๆ พวกมันเหมือนฝูงฉลามได้กลิ่นเลือด รุมทึ้งเหยื่อทุกตัวที่พยายามหนี

บนยาน "คุนหลุน" ซูหว่านชิงหน้าซีดเผือดมองดูภาพนรกแตกนี้ มือทั้งสองกำแน่นจนข้อนิ้วขาว

"หลินฟาน..." เสียงเธอสั่นเครือ "นี่... นี่คือสิ่งที่คุณต้องการเหรอ? ความพ่ายแพ้... อย่างย่อยยับ?"

"ไม่" สีหน้าหลินฟานยังคงสงบนิ่ง แต่ในดวงตา กลับลุกโชนด้วยประกายแสงที่ไม่เคยมีมาก่อน มันคือความตื่นเต้นของนายพรานที่เห็นเหยื่อเดินเข้ากับดักจนครบ

"นี่ไม่ใช่ความพ่ายแพ้"

"นี่คือ... การคัดกรอง"

"คัดกรองผู้กล้าที่ยังมีความกล้าหาญพอที่จะยกอาวุธขึ้นสู้ในสถานการณ์สิ้นหวัง"

"และเป็นการบอกผู้รอดชีวิตทุกคนให้รู้ความจริงข้อหนึ่ง—"

เขาหยุด สายตาราวกับทะลุหน้าจอไปสบตากับหลี่มั่วที่กำลังสั่งการป้องกันอย่างสุดชีวิตในสนามรบไกลโพ้น

"ในอวกาศอันมืดมิดนี้ การหนี ไม่มีประโยชน์"

"ทางเดียวที่จะรอด คือหยิบอาวุธขึ้นมา แล้วเปลี่ยนศัตรูที่ขวางหน้า..."

"—ให้กลายเป็น 'ทรัพยากร' เพื่อก้าวต่อไป!"

ในขณะที่กองยานพันธมิตรกำลังจะถูกกลืนกินจนหมดสิ้น และผู้เล่นทุกคนตกอยู่ในความสิ้นหวังถึงขีดสุด ประกาศสีทองดั่งโองการสวรรค์ที่ดังสะเทือนทั้งระบบดาว ก็จุติลงมา

[คำสั่งระดมพลฉุกเฉินแห่งสหพันธรัฐ / ประกาศอัปเดตแพตช์: "การทำเหมืองแบบติดอาวุธ"]

"เหล่าผู้บุกเบิกผู้กล้าหาญ พวกคุณได้ปลุกผู้พิทักษ์ที่หลับใหลของระบบดาวนี้ — 'วอยด์เวิร์ม' ให้ตื่นขึ้นแล้ว การหลบหนีไม่ช่วยให้รอด ความกลัวมีแต่นำมาซึ่งความพินาศ บัดนี้ สหพันธรัฐขอมอบสิทธิ์และพลังในการโต้กลับให้กับพวกคุณ!"

[ทรัพยากรใหม่]: 'วอยด์เวิร์ม' ถูกสหพันธรัฐกำหนดอย่างเป็นทางการให้เป็น [ทรัพยากรชีวภาพหมุนเวียนมูลค่าสูง] เปลือกและแกนพลังงานของพวกมัน คือวัสดุสำคัญในการอัปเกรดอุปกรณ์กองยานของพวกคุณ!

[เทคโนโลยีใหม่]: [เกราะเสริมชีวภาพ], [แส้ดาบอนุภาคแบบชาร์จพลัง], [หัวรบ EMP แบบสั่นพ้อง] และพิมพ์เขียวเทคโนโลยีเฉพาะทางอีกมากมาย เปิดให้ผู้บุกเบิกทุกคนเข้าถึงแล้ว! ไปล่าพวกมัน แล้วใช้ซากของพวกมัน ติดอาวุธให้ตัวเอง!

[ภารกิจค่าหัว]: สังหาร 'วอยด์เวิร์ม' จะได้รับแต้มผลงานสหพันธรัฐ บุคคลและกิลด์ที่มีแต้มผลงานติดอันดับต้นๆ จะได้รับรางวัลสูงสุดจากสหพันธรัฐ — ใบอนุญาตสร้างยานรบระดับ [เรือลาดตระเวน (Cruiser)]!

"ตอนนี้ เช็ดน้ำตา แล้วเก็บความกลัวของพวกคุณซะ!"

"นี่ไม่ใช่ภัยพิบัติ"

"แต่นี่... คือมหกรรมความบันเทิงที่ไม่เคยมีมาก่อน!"

"สงคราม หรือ การทำเหมืองแบบติดอาวุธ? ทางเลือก อยู่ในมือพวกคุณ!"

"— จอมพลแห่งสหพันธรัฐ, หลินฟาน"