บทที่ 35 - เหนือหลุมยักษ์ ดาบแห่งโลก

บทที่ 35 - เหนือหลุมยักษ์ ดาบแห่งโลก

หลุมยักษ์เรียบกริบบนยอดเขาเจดพอร์ต สุดท้ายก็ปิดไม่มิด

ในยุคที่ดาวเทียมเต็มฟ้า ใครๆ ก็เป็นสื่อ การจะทำให้ยอดเขาหายไปลูกหนึ่งโดยไม่มีใครรู้ ยากพอๆ กับให้ไซบีเรียนฮัสกี้สารภาพผิด

AI "ผานกู่" เข้าคุมเน็ตทั่วโลกทันที ปล่อยคำอธิบาย "ธรณีวิทยายุบตัวทรงกลมหายาก" ที่ฟังดูวิชาการแต่ไม่มีใครเข้าใจ เพื่อคุมกระแสชั่วคราว

พร้อมกันนั้น กองทัพวิศวกรรมเทียนอวี่กรุ๊ปเข้าพื้นที่ในนาม "กู้ภัย" ปิดล้อมพื้นที่และตั้งป้ายโฮโลแกรมยักษ์: 【อยู่ระหว่างวางแผนฟื้นฟูระบบนิเวศและชุมชนแห่งอนาคต โปรดติดตาม เทียนอวี่เรียลเอสเตท - ซานไห่หมายเลข 1】

ชุดคอมโบ "เกิดเรื่อง - ปิดปาก - แก้ตัว - ขายฝัน" ลื่นไหลระดับมืออาชีพ

คนทั่วไปอาจถูกกล่อม แต่สมาชิกแกนนำ "ประชาคม" ได้กลิ่นทะแม่งๆ พวกเขารู้ดี ธรณีวิทยาบ้าอะไรจะปาดเขาทิ้งได้เรียบเนียนขนาดนี้?

นี่มัน... ผลจากอาวุธชนิดใหม่ชัดๆ!

ข่าวลือแพร่สะพัด ตัวแทนที่ไวต่อสถานการณ์เริ่มรู้ตัว พายุที่น่ากลัวกว่า "การกวาดล้าง" กำลังก่อตัว

หลินฟาน ตั้งใจใช้ความกลัวนี้

เขาไม่ปิดบัง

สิบสองชั่วโมงหลัง "โปรโตคอลชำระล้าง" เขาเรียกประชุมฉุกเฉินระดับสูงสุดของ "ประชาคมร่วมสืบสานอารยธรรมมนุษย์"

สถานที่ประชุม ไม่ใช่ห้องประชุมชาติไหน ไม่ใช่สำนักงานใหญ่เทียนอวี่

แต่เป็น... สถานีอวกาศ "ว่างซู"

การตัดสินใจนี้สื่อชัดเจน: หัวข้อที่จะคุย เกินขอบเขตความเข้าใจของสิ่งมีชีวิตบนพื้นโลกแล้ว

เมื่อตัวแทนทุกคนนั่งยานมาถึงวังเหล็กกล้าลอยฟ้า สิ่งที่ต้อนรับไม่ใช่พนักงานยิ้มแย้ม แต่เป็นบรรยากาศฆ่าฟันที่ไม่เคยมีมาก่อน

สิ่งอำนวยความสะดวกบันเทิงปิดหมด ทางเดินมีแต่หุ่นยนต์รบเดินลาดตระเวน

ในห้องประชุมหลัก บรรยากาศกดดันจนหายใจไม่ออก

กลางโต๊ะประชุม ไม่ใช่โฮโลแกรมโลกสีฟ้าสดใส

แต่เป็น... ท้องฟ้าดวงดาวที่มืดมิด เย็นยะเยือก

และใจกลางดาวนั้น มีโมเดลกองยานอวกาศมหึมาที่สร้างจากผลึกสีดำ กำลังขยายใหญ่ขึ้นเรื่อยๆ...

ดีไซน์ที่ดุร้าย ต่อต้านสิ่งมีชีวิต สร้างมาเพื่อฆ่าและเก็บเกี่ยวโดยเฉพาะ แค่มองโมเดล ก็ทำเอาทุกคนหนาวสั่นไปถึงขั้วหัวใจ

หลินฟานยืนอยู่ใต้ "ดวงดาว" นั้น

เขาเปลี่ยนมาใส่ชุดเกราะรบ 【ทหารสวรรค์】 สีดำ แม้ไม่ใส่หน้ากาก แต่เกราะทรงพลังนั้นก็บอกทัศนคติชัดเจน

วันนี้ คนที่นั่งตรงนี้ ไม่ใช่ผู้นำธุรกิจมาดดี

แต่เป็น... ผู้บัญชาการสูงสุด ที่จะพาทั้งอารยธรรมเข้าสู่สงครามที่ไม่รู้จัก

"สุภาพบุรุษ สุภาพสตรี"

หลินฟานเอ่ยปาก เสียงไม่ดังแต่ชัดเจนในหูและสมองทุกคนผ่านระบบขยายเสียง

"ผมรู้ หลายคนสงสัยเรื่อง 'หลุมยักษ์' ที่เจดพอร์ต ตอนนี้ ผมจะให้คำตอบ"

เขายกมือ วาดเบาๆ

คลิปวิดีโอที่ผ่านการประมวลผล จากช่วงสุดท้ายของทีม "ไนท์เรเวน" ถูกฉายขึ้น

พวกเขาเห็นคฤหาสน์บิดเบี้ยว

เห็น "หุ่นเชิด" กลายพันธุ์

เห็นเอ็ดเวิร์ด ล็อกฟิส ที่หลอมรวมกับเศษโลหะดำกลายเป็น "เสาสัญญาณมนุษย์"

และสุดท้าย ได้ยินประกาศที่เหยียดหยามจากเสียงซ้อนที่ไม่ใช่มนุษย์:

【...เจ้าพวกแมลง... พวกเจ้า... สายไปแล้ว...】

ภาพตัดจบด้วยแสงขาวจากระเบิดปฏิสสารที่กลืนกินทุกอย่าง

ห้องประชุมเงียบกริบ

ได้ยินเสียงเข็มตก

ทุกคนในที่นี้คือยอดคน ผ่านวิกฤตมาโชกโชน คิดว่าโลกนี้ไม่มีอะไรทำให้กลัวได้อีก

จนกระทั่งวันนี้

ภาพในวิดีโอเกินขอบเขตความรู้ เป็น "มลพิษ" ที่บิดเบือนความจริงยิ่งกว่าสงครามหรือการฆ่าฟัน

เหมือนฉากเทพมารจุติในตำนาน!

และ "คำทักทาย" จากห้วงอวกาศนั้น ก็เหมือนลิ่มน้ำแข็งแทงหัวใจทุกคน

"นี่คืออารยธรรมต่างดาวชื่อ 'ผู้เก็บเกี่ยว' "

เสียงเย็นชาของหลินฟาน ทำลายความเงียบ และทำลายความเพ้อฝันของทุกคน

"พวกมันไม่ได้มาแลกเปลี่ยน ไม่ได้มาค้าขาย ไม่ได้มา 'ช่วย' เรา พวกมันคือตั๊กแตนจักรวาล คือโรคระบาดอารยธรรม เป้าหมายเดียวคือ —— เก็บเกี่ยว"

"เก็บเกี่ยวทรัพยากร เก็บเกี่ยวชีวิต เก็บเกี่ยวทุกอย่างของเรา"

เขาหยุดนิดหนึ่ง สายตาดุจมีดโกนกวาดมองตัวแทนหน้าซีดเผือด

"และตอนนี้ พวกมันมาแล้ว"

"จากข้อมูลที่เชื่อถือได้ กองยานลาดตระเวนของ 'ผู้เก็บเกี่ยว' จะมาถึงระบบสุริยะในอีก... 363 วัน"

"ตูม!"

ประโยคนี้เหมือนระเบิดนิวเคลียร์ลงกลางสมองทุกคน!

ความตื่นตระหนกไม่อาจกดข่ม

"ไม่... เป็นไปไม่ได้!" ส.ส. เก่าแก่จากตะวันตกตะโกนคนแรก "นี่ต้องเป็น... เรื่องเข้าใจผิด! หรือไม่ก็... แผนลวงของเทียนอวี่กรุ๊ป!"

"ใช่! คุณหลิน! มันไร้สาระเกินไป!" ตัวแทนอีกคนลุกขึ้น เสียงสั่น "คุณแน่ใจได้ไงว่าไม่ใช่เรื่องล้อเล่น? ทำไมหอดูดาวเราไม่เคยเจอพวกมัน?!"

"หอดูดาว?"

หลินฟานยิ้ม... ยิ้มเยาะเย้ย

"คุณหมายถึงกล้องส่องทางไกลที่นับดาวเคราะห์แคระในระบบสุริยะยังไม่ครบพวกนั้นเหรอ? หรือคุณคิดว่า อารยธรรมที่เดินทางเหนือแสงได้ จะโง่ให้คุณใช้อุปกรณ์ออปติคอลส่องเห็นล่วงหน้า?"

"ส่วนแผนลวง..." แววตาหลินฟานคมกริบ "ผมต้องใช้ 'แผนลวง' แบบนี้มาเสริมอำนาจตัวเองเหรอ? ในที่นี้ มีใคร กล้าต่อต้านผมบ้าง?"

ส.ส. ตะวันตกคนนั้นตัวสั่น นึกถึงความน่ากลัวของ "การกวาดล้าง" เหงื่อแตกพลั่ก หุบปากทันที

อำนาจเด็ดขาด แสดงประสิทธิภาพสูงสุดในวินาทีนี้

ความตื่นตระหนกยังอยู่ แต่เสียงคัดค้านหายไป

"งั้น... งั้นเราทำไง?" ตัวแทนประเทศเกาะเล็กๆ หน้าซีดถาม "เจรจา? ยอมแพ้? เรา... ยังมีโอกาสไหม?"

"เจรจา?" หลินฟานย้อนถาม "คุณจะเจรจากับมดที่คุณจะเหยียบไหม?"

"ยอมแพ้?" เขาถามอีก "คุณจะเลิกเก็บเกี่ยวข้าวสาลี เพราะมันกราบกรานคุณไหม?"

สองประโยค ทำลายความหวังลมๆ แล้งๆ ของทุกคนจนป่นปี้

ความสิ้นหวังแผ่กระจาย

ช่องว่างเทคโนโลยีมันห่างเกินไป ห่างจนความคิดจะต่อต้านยังดูฟุ่มเฟือย

"งั้น... ทุกอย่างจบแล้วเหรอ?" มีคนพึมพำ

"ไม่"

เสียงหลินฟานดังขึ้นอีกครั้ง

คราวนี้ ไม่ใช่คำพิพากษาเย็นชา แต่แฝงด้วยเจตจำนงที่... บ้าคลั่งและลุกโชน!

"จบ? ผมยังไม่อนุญาต ใครกล้าบอกว่าจบ!"

เขาโบกมือ ภาพโฮโลแกรมกลางห้องเปลี่ยนทันที!

โมเดลกองยานหายไป

แทนที่ด้วย พิมพ์เขียววิศวกรรมที่ยิ่งใหญ่จนทุกคนตาค้าง!

แกนหลักคือ 【หอคอยระฟ้า】 ที่กำลังสร้าง

แต่หน้าที่ของมันไม่ใช่ขนส่งหรือวิจัยอีกต่อไป

ยานวิศวกรรมนับไม่ถ้วน ขนทรัพยากรมหาศาลผ่าน "ลิฟต์สวรรค์" ไปยังดวงจันทร์!

ด้านหลังดวงจันทร์ ฐานทัพขนาดมหึมา กำลังก่อตัว!

กลางฐาน ปืนใหญ่แม่เหล็กไฟฟ้าขนาดยักษ์ระดับดาวเคราะห์ (Planetary-class) ที่ปากกระบอกใหญ่เท่าย่านเมืองหนึ่ง กำลังถูกประกอบ!

กระสุนของมัน ไม่ใช่ลูกปืน

แต่เป็น... ดาวเคราะห์น้อย ที่ถูกคำนวณอย่างแม่นยำ ติดตั้งเครื่องขับดันและระบบนำวิถี!

"ทุกท่าน"

เสียงหลินฟานเหมือนกลองศึก ตีลงในใจทุกคน

"ศัตรูอยู่บนฟ้า สนามรบเรา ก็อยู่บนฟ้า!"

"ในเมื่อเปลโลกเล็กเกินไป งั้นเราก็... ย้ายสนามรบ ไปดวงจันทร์!"

"แผน 【หอคอยระฟ้า】 จะเร่งความเร็วเต็มพิกัด เข้าสู่โหมดสงคราม! มันจะเป็น 'เส้นทางสวรรค์' สู่สนามรบ!"

"แผน 【ไฟแห่งโพรเมธีอุส】 จะขยายตัวแบบไม่สนต้นทุน! เพื่อมอบพลังงานไร้ขีดจำกัดให้ 'ป้อมปราการดวงจันทร์' ของเรา!"

"และบนพื้นฐานนี้ ผมขอประกาศ เริ่มแผนการสงครามระดับสูงสุดของอารยธรรมมนุษย์ ——"

เขายื่นนิ้ว จิ้มลงบนพิมพ์เขียวปืนใหญ่ยักษ์นั้น พูดเน้นทีละคำ

"—— แผน 【ดาบสวรรค์】 (Heavenly Sword)!"

"ดาบสวรรค์"...

ตัวแทนทุกคนจ้องมองพิมพ์เขียวบ้าคลั่งนั้นตาค้าง

สร้างปืนใหญ่ยักษ์บนดวงจันทร์ ยิงดาวเคราะห์น้อยเป็นกระสุน?

นี่มัน... บ้าคลั่ง เหลือเชื่อ และ... โรแมนติก ขนาดไหน!

พวกเขาเหมือนเห็นภาพ ในความมืดของจักรวาล ด้านหลังดวงจันทร์สว่างวาบด้วยแสงไฟฟ้าที่แทงทะลุฟ้าดิน!

ดาวเคราะห์น้อยที่ลุกไหม้ ถูกเร่งความเร็วจนเกือบเท่าแสง เหมือน "ดาบสวรรค์" จากพระเจ้า ฉีกกระชากสุญญากาศ แทงใส่กองยานต่างดาวที่หยิ่งผยอง!

ในใจที่สิ้นหวัง เหมือนถูกจุดไฟไม้ขีดก้านหนึ่ง

แม้จะริบหรี่ แต่... นั่นคือแสงสว่าง!

นั่นคือ... ความหวัง!

"มัน... เป็นไปได้เหรอ?" มีคนถามเสียงสั่น "เวลาหนึ่งปี... สั้นเกินไป!"

"เวลา ต้องบีบออกมา ทรัพยากร ต้องรีดออกมา"

หลินฟานหันกลับมาหาทุกคน ผายมือออก

"ตั้งแต่นี้ไป 'ประชาคม' เข้าสู่สถานะสงครามเต็มรูปแบบ สมาชิกทุกประเทศต้องระงับการผลิตอุตสาหกรรมที่ไม่จำเป็นทั้งหมด ทุ่มทรัพยากรและกำลังการผลิต 90% เข้าสู่สามแผนการนี้"

"ไม่มีการถกเถียง ไม่มีส่วนลด มีแต่... ปฏิบัติ"

"ใครเห็นด้วย? ใครคัดค้าน?" สายตาเขากวาดมองราบเรียบ

คราวนี้ ไม่มีใครคัดค้าน

เพราะทุกคนรู้ เรือผุๆ ชื่อ "อารยธรรมโลก" ลำนี้ ไม่มีทางเลือกที่สอง

ไม่บ้าคลั่งเพื่อคว้าโอกาสรอด

ก็เงียบงันรอความตาย

"...เรา... เห็นด้วย"

ตัวแทนผมขาวคนหนึ่งลุกขึ้นคนแรก เสียงแหบพร่าแต่มั่นคง

จากนั้น คนที่สอง คนที่สาม...

ทุกคนลุกขึ้นยืน

ต่อหน้าภัยคุกคามการสูญพันธุ์ อารยธรรมมนุษย์ เป็นครั้งแรกจริงๆ ที่ถูกบิดเป็นเชือกเส้นเดียวกัน

"ดีมาก"

หลินฟานพยักหน้า ไม่แปลกใจกับผลลัพธ์

เมื่อการประชุมจบ ทุกคนเตรียมจากไป

เสียงแจ้งเตือนระบบที่ห่างหายไปนาน ก็ดังขึ้นในหัวเขา

[ตรวจพบตัวตนอารยธรรมเข้าสู่สถานะ 'สงครามเต็มรูปแบบ'!]

[ความสามัคคีของอารยธรรมถึงจุดสูงสุดในประวัติศาสตร์ เจตจำนงการอยู่รอดถูกปลุก!]

[สิทธิ์ "ระบบอารยธรรมทะยานฟ้า" อัปเกรด... ปลดล็อก LV.4!]

[ผังเทคโนโลยีใหม่เปิดแล้ว ——]

[ยินดีต้อนรับสู่ ลำดับสงคราม!]