บทที่ 25 - มรดกผู้บุกเบิก เกมกระดานข้ามเวหาของ "ท่านประธาน"

บทที่ 25 - มรดกผู้บุกเบิก เกมกระดานข้ามเวหาของ "ท่านประธาน"

ความเงียบสงัดปกคลุมโถงวงกลมอันโอ่อ่า

สมาชิกทีม 【จู๋หลง】 ยังคงจมอยู่กับ "ศึกชิงอำนาจ" ที่พลิกโลกทัศน์เมื่อครู่ ไม่อาจดึงสติกลับมาได้

สายตาพวกเขารวมอยู่ที่ร่างชายหนุ่มที่เหยียบหัวอดีต "เทพเจ้า"

ถ้าบอกว่าพลังการต่อสู้ส่วนตัวที่หลินฟานโชว์ก่อนหน้าทำให้พวกเขายำเกรง งั้นตอนนี้ ความสามารถระดับบั๊กที่ "พูดแล้วเป็นจริง" แก้กฎได้ดื้อๆ แบบนี้ สิ่งที่มอบให้พวกเขา เหลือเพียงความสั่นสะท้านเหมือนแหงนมองพระเจ้า

นี่ไม่ใช่คำว่า "แข็งแกร่ง" จะอธิบายได้แล้ว

นี่คือ... การสร้างโลก

หลินฟานไม่สนใจความตกใจของลูกทีม เขาคลายเท้า มอง "จูมัง" ที่นอนแน่นิ่ง แววตาเรียบเฉย

เขารู้ว่านี่ไม่ใช่ชัยชนะที่แท้จริง แต่เป็นการบดขยี้ด้วยความต่างชั้นของข้อมูลทางเทคนิค

อีกฝ่ายยึดถือโค้ดพื้นฐานเมื่อหมื่นปีก่อน ส่วนเขา เอา "เครื่องมือแคร็ก" ระดับท็อปของจักรวาลมาด้วย

" 'ผานกู่' ฟอร์แมตคำสั่งโจมตีของมัน เก็บฟังก์ชันหลักในฐานะ 'ไกด์' ไว้ จากนั้น ใช้สิทธิ์ของฉันเป็นลำดับความสำคัญสูงสุด เปิดใช้งานมันใหม่"

"รับทราบคำสั่ง กำลังฟอร์แมต... เขียนทับโปรโตคอลหลัก... เริ่มโปรแกรมเปิดใช้งาน"

สิ้นเสียง "จูมัง" บนพื้นก็สั่นเบาๆ ไฟสีเขียวใต้หน้ากากนกดับลง แทนที่ด้วยแสงข้อมูลสีฟ้าอ่อนที่เหมือนในตาหลินฟาน ซึ่งเป็นตัวแทนของความมีเหตุผลสมบูรณ์

เขาลุกขึ้นช้าๆ แล้วคุกเข่าข้างหนึ่งต่อหน้าหลินฟาน ทำความเคารพแบบโบราณ

เสียงแหบพร่าและเก่าแก่ดังขึ้นในหัวทุกคนอีกครั้ง แต่คราวนี้ เต็มไปด้วยความเคารพและเชื่อฟัง

"ผู้มีสิทธิ์สูงสุด 'จูมัง' รอรับคำสั่งท่าน"

"เชี่ย..." ชางหลางหลุดคำหยาบออกมาจนได้ เขารู้สึกโลกทัศน์วันนี้โดนจับกดพื้นถูไปมา "นี่... นี่เปลี่ยนข้างบอสได้เลยเหรอ? แถมถาวรด้วย?"

"ไม่ใช่เปลี่ยนข้าง นี่คือ... ลงวินโดว์ใหม่" เทียนซูขยับแว่นที่ไม่มีจริง เปรียบเปรยได้เห็นภาพกว่า

หลินฟานไม่สนลูกทีมที่ "ตื่นตูม" เขามองไปที่ผนังหลังบัลลังก์ที่ซ่อนอยู่ในเงามืด

"เปิดประตูสู่ 'คลังปัญญาหลัก' (Core Archive)"

"รับทราบ"

"จูมัง" ลุกขึ้น เดินไปที่ผนัง กดเข็มทิศสัมฤทธิ์ยักษ์ลงในช่องว่างช่องหนึ่ง

"วูม——"

เสียงหึ่งๆ ของพลังงานดังขึ้น ผนังทั้งแถบกระเพื่อมเหมือนน้ำ เผยให้เห็นทางเดินลึกที่ส่องแสงสีขาวนวล

"ผู้มีสิทธิ์ 'คลังปัญญา' เปิดให้ท่านแล้ว ตามคำสั่งสุดท้ายของ 'ผู้บุกเบิก' ที่นี่จะเปิดได้ก็ต่อเมื่อท่าน —— ทายาทผู้ถือครอง 'สิทธิ์ราก' (Root Access) ปรากฏตัวเท่านั้น"

"สิทธิ์ราก?" หลินฟานจับคำนี้ได้

"ใช่ มันคือสิทธิ์ที่เหนือกว่า 'สิทธิ์ผู้พิทักษ์' ที่ 'ผู้บุกเบิก' มอบให้ข้า สิทธิ์ที่สามารถกำหนดและแก้ไขทุกสิ่งได้อย่างแท้จริง" "จูมัง" ตอบอย่างนอบน้อม "หมื่นปีมานี้ ทายาทของ 'ผู้พิทักษ์' —— คนที่เรียกตัวเองว่า 'สภา' พยายามเจาะระบบป้องกันข้าหลายครั้ง แต่พวกเขาไม่เคยเข้าใจว่า 'กุญแจ' ไม่เคยใช่ความรุนแรง"

หลินฟานพยักหน้า เข้าใจแล้ว

ดูท่า ที่เขาใช้ "ผานกู่" เขียนทับลงไป ก็คือไอ้ "สิทธิ์ราก" นี่แหละ

เขาเดินนำเข้าทางเดิน ทีม 【จู๋หลง】 และ "จูมัง" ตามหลัง

สุดทางเดิน คือพื้นที่ที่น่าตื่นตะลึงยิ่งกว่าโถงเมื่อกี้

ที่นี่เหมือนห้องสมุดยักษ์ แต่บนชั้นวางไม่ใช่หนังสือ แต่เป็นเสาผลึกสีฟ้าเรียงรายที่ส่องแสงระยิบระยับ ในเสาผลึกแต่ละต้น มีข้อมูลไหลเวียนเหมือนเนบิวลา

กลางห้อง มีแท่นควบคุมทรงกลมขนาดยักษ์ แสงจากเพดานรวมตัวกันที่นี่ เหมือนเป็น "สมอง" ของทั้งฐาน

"ที่นี่ เก็บเทคโนโลยีที่ไม่ใช่การทหาร ประวัติศาสตร์ และ..." "จูมัง" ชี้แท่นควบคุมกลางห้อง "... 'คำสั่งเสีย' สุดท้าย... ที่เขาทิ้งไว้ให้ท่าน ก่อนจากไป"

หลินฟานเดินไปที่แท่นควบคุม วางมือลงเบาๆ

"บึ้ม!"

"คลังปัญญา" สว่างวาบทันที ข้อมูลมหาศาลไหลผ่านตาเขาเหมือนน้ำตก

จากนั้น ภาพโฮโลแกรมร่างมนุษย์สูงใหญ่ เลือนราง สร้างจากแสงบริสุทธิ์ ปรากฏขึ้นเหนือแท่นควบคุม

มองไม่เห็นหน้า แต่กลิ่นอายโบราณและเมตตาที่เหมือนมาจากจุดเริ่มต้นของจักรวาล ทำให้ทุกคนจิตใจสั่นสะท้าน

เขาคือ "ผู้บุกเบิก"

"ลูกของข้า เมื่อเจ้าเห็นข้อความนี้ หมายความว่าสองสิ่ง"

เสียงผู้บุกเบิก อ่อนโยนและเหนื่อยล้า ดังขึ้นในจิตวิญญาณทุกคน

"หนึ่ง เจ้าได้ครอบครอง 'สิทธิ์ราก' แล้ว พิสูจน์ว่าไฟแห่งปัญญาของสายเลือดเรา ยังไม่ดับสูญ สอง ข้า... น่าจะล้มเหลวไปแล้ว"

"ข้าไม่รู้ว่าเวลาผ่านไปนานเท่าไหร่ แต่ข้าต้องบอกเจ้า จักรวาลมืดมนและแออัดกว่าที่เจ้าคิด เราไม่ใช่ 'ผู้หว่านเมล็ด' เพียงหนึ่งเดียว ยังมี 'ผู้เก็บเกี่ยว' ที่ดำรงชีพด้วยการกลืนกินอารยธรรม"

"พวกมันเหมือนเซลล์มะเร็งจักรวาล ตามกลิ่น 'ฟีโรโมนข้อมูล' ที่อารยธรรมปล่อยออกมา เปลี่ยนภูมิปัญญา การสร้างสรรค์ และชีวิตทั้งหมด ให้เป็นอาหารเพื่อขยายพันธุ์ พวกมัน... สื่อสารไม่ได้ มีแต่การล่า... ของจุดสูงสุดห่วงโซ่อาหาร"

ภาพผู้บุกเบิกยกมือ แผนที่ดวงดาวสามมิติขยายออก

"ข้าไล่ตามร่องรอย 'ผู้เก็บเกี่ยว' ตัวหนึ่ง ออกไปจากพวกเจ้า ข้าล่อมันไปที่ 'หุบเหวแห่งความเงียบ' สุสานสุดท้ายที่อารยธรรมเราใช้ทำลายตัวเอง ข้าหวังว่าจะตายตกไปพร้อมมัน แต่ความหวัง... ริบหรี่"

"ข้าทิ้งฐาน 'เชื้อไฟ' (Tinder) นี้ และฐานย่อยอีกเก้าแห่งทั่วเครือข่ายชีพจรโลก ข้างในมีความรู้พื้นฐานวิทยาศาสตร์ทั้งหมดของอารยธรรมเรา ทั้งพลังงาน วัสดุ พันธุกรรม ข้าปิดผนึกไว้ เพราะการมอบเทคโนโลยีที่เกินระดับอารยธรรมเร็วเกินไป มีแต่จะนำมาซึ่งความพินาศ"

"แต่ตอนนี้ เจ้ามาแล้ว เจ้ามี 'สิทธิ์ราก' แปลว่าเจ้ามีคุณสมบัติที่จะเลือก"

"ลูกของข้า จำไว้ เทคโนโลยีไม่มีดีชั่ว แต่ใจคนมี สิ่งที่ข้าทิ้งไว้ เป็นเครื่องมือ และเป็นยาพิษ จะเป็นบันไดพาอารยธรรมเจ้าสู่ทะเลดาว หรือกุญแจเปิดกล่องแพนโดร่า อยู่ที่เจ้า"

"อย่า... ซ้ำรอยพวกเรา..."

ภาพค่อยๆ จางลง

"สุดท้าย... เกี่ยวกับทายาท 'ผู้พิทักษ์'... เด็กหลงทางพวกนั้น... ถ้าเป็นไปได้ ชี้นำพวกเขา ถ้าไม่ได้... ชำระล้างพวกเขา ความเข้าใจต่อ 'วิวัฒนาการ' แบบผิดเพี้ยนของพวกเขา เป็นการดูหมิ่นชีวิตที่สุด"

"เวลาของข้า... หมดแล้ว... ขอให้เชื้อไฟ... จงนิรันดร์..."

แสงหายไป ทุกอย่างกลับสู่ความสงบ

ใน "คลังปัญญา" เงียบกริบ

ข้อมูลที่ผู้บุกเบิกทิ้งไว้ หนักอึ้งและมหาศาลเกินไป

ที่แท้ ใต้เท้าพวกเขา เป็นแค่ฐานหลักในสิบฐาน

ที่แท้ "สภาวิวัฒนาการ" ก็แค่คนน่าสงสารที่หลงทาง

ที่แท้ เหนือหัวในท้องฟ้าดวงดาวที่ดูโรแมนติก มีภัยพิบัติสยองขวัญชื่อ "ผู้เก็บเกี่ยว" ซ่อนอยู่ รอขย้ำอารยธรรม

หลินฟานเงียบไปนาน ก่อนจะเอ่ยปากช้าๆ

" 'ผานกู่' เริ่มรับข้อมูล แบ็กอัปข้อมูลในเสาผลึกทั้งหมดด้วยการเข้ารหัสสูงสุด"

"รับทราบ เริ่มรับข้อมูล คาดว่าใช้เวลา 72 ชั่วโมง"

ตอนนั้นเอง "จูมัง" ก็พูดขึ้น "ผู้มีสิทธิ์ ข้าต้องเตือนท่าน การที่ท่านยึดสิทธิ์ฐานทั้งหมดเมื่อครู่ ตัดการแทรกซึมควบคุมพื้นที่รอบนอกของ 'สภา' ไปแล้ว ตาม 'โปรโตคอลสื่อสารฉุกเฉิน' ของฐาน เมื่อสิทธิ์สูงสุดเปลี่ยนมือ ระบบจะส่ง... ข้อความสอบถาม ไปยัง 'ผู้พยายามเข้าถึงสิทธิ์สูงสุด' คนก่อนหน้าอัตโนมัติ"

"ผู้พยายามเข้าถึง?"

"ใช่ หัวหน้าทายาท 'ผู้พิทักษ์' ที่เรียกตัวเองว่า 'ท่านประธาน' (Chairman) เขาเคยใช้วัตถุที่ 'ผู้บุกเบิก' ทิ้งไว้ พยายามเจาะสิทธิ์ข้าหลายครั้ง แม้จะล้มเหลว แต่ในโปรโตคอล เขาถูกบันทึกเป็น 'ผู้เข้าถึงรอง'"

สิ้นเสียง "จูมัง"

บนแท่นควบคุมกลมกลางห้อง ก็เด้งคำร้องขอการสื่อสารสีแดงขึ้นมา

ผู้ร้องขอ ระบุชัดเจน —— 【ท่านประธาน】

หลินฟานตาเป็นประกาย ลูกทีมรีบยกอาวุธขึ้นอย่างระแวง

"รับสาย" หลินฟานพูดเรียบๆ

ทันทีที่รับสาย ไม่มีภาพปรากฏ มีแต่เสียงอิเล็กทรอนิกส์ที่เข้ารหัสและปลอมแปลงหลายชั้น ฟังไม่ออกว่าชายหญิงหรืออายุเท่าไหร่ ดังขึ้นช้าๆ

"...คิดไม่ถึงเลย 'จูมัง'... ไอ้แก่งี่เง่าที่ดื้อด้านมาพันปี... จะถูกเปิดออกจนได้"

น้ำเสียงแฝงความประหลาดใจอย่างไม่อยากเชื่อ และ... ความหวาดระแวงที่ซ่อนลึก

"ฉันควรเรียกคุณว่าอะไร? 'พระเจ้า' องค์ใหม่?"

"เรียกฉันว่า ผู้ยุติพวกแก ก็ได้" เสียงหลินฟานเย็นชาไร้อารมณ์

อีกฝ่ายเงียบไปครู่หนึ่ง เหมือนกำลังย่อยความเป็นศัตรูในคำพูดหลินฟาน

จากนั้น เสียงอิเล็กทรอนิกส์ก็หัวเราะเบาๆ

"ฮึๆ... ผู้ยุติ? พ่อหนุ่ม คุณมี... พลังงานดีนะ แต่คุณดูจะไม่เข้าใจ เราไม่ใช่ศัตรูกัน"

"โฮ่?"

"เรามีเป้าหมายเดียวกัน — ให้เผ่าพันธุ์มนุษย์ที่เปราะบาง อยู่รอดหน้า 'ตัวกรองที่ยิ่งใหญ่' ที่กำลังจะมาถึง เรามีศัตรูร่วมกัน — 'นักล่า' ที่จ้องมองเราจากห้วงอวกาศลึก"

"ความหมายคือ" มุมปากหลินฟานยิ้มเยาะ "พวกแกสร้าง 'พรีเดเตอร์' ฆ่าคนบริสุทธิ์ ทดลองผิดมนุษย์สารพัด เพื่อปกป้องมนุษย์?"

"การเสียสละที่จำเป็น เพื่อการดำรงอยู่ที่ยิ่งใหญ่กว่า" เสียง "ท่านประธาน" เคร่งขรึม "ดอกไม้ในเรือนกระจก ไม่มีวันต้านพายุจักรวาล ฉันแค่ใช้วิธีของฉัน 'ชุบแข็ง' อารยธรรมเราล่วงหน้า ส่วนคุณ เพื่อนยาก คุณครอง 'เทคโนโลยี' ที่ละเอียดกว่า ลองคิดดู ถ้า 'วิวัฒนาการ' ของเรา รวมกับ 'เทคโนโลยี' ของคุณ เราจะสร้าง... มนุษย์ใหม่ ที่สมบูรณ์แบบได้ขนาดไหน?"

คำพูด "ท่านประธาน" เต็มไปด้วยการชักจูง

เขาพยายามดึงหลินฟานไปอยู่ระดับเดียวกับเขา ห่อหุ้มพฤติกรรมบ้าคลั่งด้วยอุดมการณ์สูงส่งอย่าง "กู้ชาติทางอ้อม"

"ข้อเสนอคุณ ฟังดู... น่าสนใจ" หลินฟานพูดเรียบๆ

"แน่นอน!" "ท่านประธาน" นึกว่ากล่อมสำเร็จ น้ำเสียงเจือความได้ใจ "งั้น ผมขอเชิญคุณอย่างเป็นทางการ มาที่ 'วิหาร' ของผม เรามาเปิดศักราชใหม่ของมนุษยชาติด้วยกัน ขอแค่คุณยอม ผมจะแบ่งปันสิทธิ์ที่สองของ 'สภา' ให้คุณ"

"วิหารคุณอยู่ที่ไหน?"

"บอกตัวตนคุณมา ผมจะส่งคนไป 'รับ' เชื่อเถอะ นั่นจะเป็น... การต้อนรับระดับสูงสุด"

เผยหางออกมาแล้ว

ไอ้ "คำเชิญ" นี่ ก็แค่เพื่อหลอกถามตำแหน่งและตัวตน

ถ้าหลินฟานเผยตัว สิ่งที่รออยู่ ไม่ใช่ "การต้อนรับระดับสูงสุด" แน่ แต่เป็นการไล่ล่าและปล้นชิงไม่จบสิ้น

"เอาสิ" หลินฟานยิ้ม รอยยิ้มที่ทำเอาชางหลางข้างๆ ขนลุก

"ตัวตนของฉัน คือประธานเทียนอวี่กรุ๊ป หลินฟาน"

เขา... บอกชื่อแซ่ไปตรงๆ!

"ท่านประธาน" ปลายสาย อึ้งไปชัดเจน ดูเหมือนคิดไม่ถึงว่าอีกฝ่ายจะหงายการ์ดง่ายขนาดนี้

เทียนอวี่กรุ๊ป? ยักษ์ใหญ่เทคโนโลยีที่กำลังดัง?

เป็นไปได้ยังไง?!

ยังไม่ทันที่ "ท่านประธาน" จะหายช็อก

คำพูดต่อมาของหลินฟาน ก็เหมือนน้ำแข็งจากนรก แช่แข็งอากาศในพริบตา

"อีกอย่าง ฉันเตรียม 'ของขวัญพบหน้า' ไว้ให้แกด้วย"

เขายกมือ สั่งการแท่นควบคุม

" 'ผานกู่' ใช้ 'สิทธิ์ราก' เปิดใช้งาน 'โปรโตคอลชำระล้าง' ของฐานย่อยทั้งเก้า เป้าหมาย — ล็อกสัญญาณชีวภาพของ 'สภา' ทั้งหมด"

"เริ่มได้เลย"

"—— การล้างบาง"