บทที่ 23 - น้ำตามังกร และ "ปฐมกาล" จากละอองดาว

บทที่ 23 - น้ำตามังกร และ "ปฐมกาล" จากละอองดาว

พักฟื้นเสร็จ หน่วยปฏิบัติการ 【จู๋หลง】 ออกเดินทางต่อ

เป้าหมาย: น้ำตกยักษ์ "น้ำตาแห่งมังกร" ที่อยู่ห่างออกไปสามกิโลเมตรทางทิศตะวันตก

ถ้าป่าช่วงก่อนหน้าคือ "โหมดยาก" ช่วงต่อไปนี้ ก็คือบทนำของ "โหมดนรก"

พื้นดินใต้เท้ากลายเป็นโคลนเหนียวหนืด ทุกย่างก้าวจะมีเชื้อราประหลาดหลากสีผุดขึ้นมาพยายามพันข้อเท้าชุดเกราะ กลิ่นหอมเอียนในอากาศเข้มข้นขึ้น จนเริ่มกัดกร่อนเซ็นเซอร์ภายนอกของชุดเกราะเล็กน้อย

"คำเตือน เข้าสู่พื้นที่ปกคลุมด้วย 'พรมเชื้อรา' ตรวจพบกลุ่มหมอกสปอร์กัดกร่อนรุนแรง"

เสียง "ไป๋หลิง" ดังขึ้น บนเทอร์มินัลยุทธวิธี พื้นที่ข้างหน้าสีแดงเถือกเป็นบริเวณกว้าง

มองไปข้างหน้า มันคือหนองน้ำกว้างใหญ่ แต่ผิวน้ำถูกปกคลุมด้วยพรมเชื้อรามีชีวิตหนาเตอะ ผิวพรมเป็นสีรุ้งเหมือนฝัน ก้อนเชื้อราขนาดกำปั้นนับไม่ถ้วนขยับขึ้นลงตามจังหวะ "หายใจ" พ่นหมอกสปอร์สีสันสดใสออกมา

ภาพที่ดูสวยงามนี้ กลับแผ่กลิ่นอายอันตรายยิ่งกว่า "พรีเดเตอร์" ตัวไหนๆ

" 'ฮัมมิงเบิร์ด' เผาทางให้หน่อย" หลินฟานสั่ง

"ยินดีรับใช้!"

"ฮัมมิงเบิร์ด" หยิบระเบิดเพลิงพิเศษออกจากเป้ เล็งมุม ยิงออกไปอย่างแม่นยำ

"บึ้ม——!"

ระเบิดเพลิงระเบิดกลางพรมเชื้อรา เปลวไฟความร้อนสูงสีส้มแดงเหมือนมังกรคำราม กลืนกินพื้นที่กว้างขวางในพริบตา

แต่ทว่า ฉากประหลาดก็เกิดขึ้น

พรมเชื้อราพวกนั้นพอมันถูกจุดไฟ นอกจากจะไม่กลายเป็นเถ้าถ่าน กลับส่งเสียงกรีดร้องแหลม ขอบที่ไหม้เกรียมงอกใหม่และขยับตัวด้วยความเร็วที่ตามองเห็น พยายามดับไฟ!

"เชี่ย! ไอ้พวกนี้... มี 'หลอดเลือด' แถม 'รีเลือด' ได้ด้วย?" "ฮัมมิงเบิร์ด" อึ้ง

"เชื้อเพลิงธรรมดาไม่ได้ผล โครงสร้างเซลล์มันมีโปรตีนกันความร้อนสูง" จินหลี่วิเคราะห์รวดเร็ว "จุดอ่อนมันคือ... ความเย็น! ความเย็นจัดจะทำลายกิจกรรมของเซลล์ ทำให้มันจำศีล"

"ความเย็น?" ชางหลางขมวดคิ้ว "ในที่แบบนี้จะไปหาไนโตรเจนเหลวมาจากไหน?"

"ไม่ต้องหา"

หลินฟานยกแขนซ้ายขึ้นเรียบๆ

เกราะแขนของเขาเปลี่ยนรูปเผยให้เห็นหัวพ่นสีเงิน

"โมดูลพ่นไนโตรเจนเหลว 【ไอซ์ฟรอสต์-I】 เทียนซู เทียนเฉวียน พวกนายก็มี" หลินฟานพูดเรียบๆ "เดิมทีเอาไว้แก้ปัญหาอุปกรณ์อิเล็กทรอนิกส์ร้อนจัดในสภาพแวดล้อมสุดขั้ว"

เทียนซูและเทียนเฉวียน (สมาชิกทีมทหารสวรรค์) ได้ยินดังนั้น ก็สลับโมดูลออกมาทันที

"โห... หัวหน้า ชุดเกราะนี้ซ่อนของดีไว้อีกเท่าไหร่เนี่ย? อย่างกับกระเป๋าโดราเอมอน!" "ฮัมมิงเบิร์ด" อดแซวไม่ได้

"รอสิทธิ์นายถึง ค่อยไปอ่านคู่มือเอง" หลินฟานตอบกลับเรียบๆ

สามคนก้าวออกมาพร้อมกัน พ่นไอเย็นสีขาวจัดใส่พรมเชื้อราข้างหน้า

"ฟู่——!"

ไนโตรเจนเหลวอุณหภูมิต่ำสุดขั้วปกคลุมพรมเชื้อราทันที เชื้อราเจ็ดสีที่เคยดิ้นพล่านเหมือนกดปุ่มหยุด โดนเกล็ดน้ำแข็งสีขาวจับแข็งทื่อ เปราะบางทันตาเห็น

"เดินหน้า!"

ลูกทีมรีบตามไป เหยียบพรมเชื้อราที่แข็งตัวเสียงดัง "กรอบแกรบ" ผ่านหนองน้ำมรณะไปอย่างรวดเร็ว

ผ่านหนองน้ำมาได้ วิสัยทัศน์ก็เปิดกว้าง

"ครืน——!"

เสียงน้ำดังกึกก้องเหมือนม้านับหมื่นวิ่งตะบึง พัดเข้าใส่หน้า

น้ำตกยักษ์ที่จินตนาการไม่ออกปรากฏแก่สายตา เหมือนเทลงมาจากฟากฟ้า สูงหลายร้อยเมตร กว้างเกือบพันเมตร มวลน้ำมหาศาลกระแทกแอ่งน้ำลึกเบื้องล่างจนเกิดละอองน้ำพุ่งสูง หักเหแสงอาทิตย์เกิดเป็นรุ้งกินน้ำที่ไม่มีวันจาง

ภาพอันงดงามและเต็มไปด้วยพลังธรรมชาติ ทำให้ทุกคนตะลึงงัน

"นี่คือ... 'น้ำตาแห่งมังกร'" ชางหลางพึมพำ

"การรบกวนสนามพลังงานพุ่งสูงสุด ต้นตอสนามพลัง อยู่หลังน้ำตก!" เสียงไป๋หลิงตื่นเต้น

"ทุกคน เปิดโหมดปิดผนึกสมบูรณ์ เปิดรองเท้าดูดแม่เหล็กแรงสูง" หลินฟานสั่ง "เราจะอ้อมไปทางหน้าผาด้านข้างน้ำตก"

รองเท้าบูททุกคนส่งเสียงเบาๆ แรงแม่เหล็กยึดเกาะหน้าผาลื่นๆ ได้มั่นคง พวกเขาเริ่มไต่ไปด้านข้างเหมือนตุ๊กแก

ยิ่งใกล้น้ำตก แรงกระแทกของน้ำยิ่งน่ากลัว ละอองน้ำฟุ้งกระจาย มองเห็นไม่เกินห้าเมตร หูได้ยินแต่เสียงน้ำคำราม

ในสภาพนี้ ต้องพึ่งระบบนำทางและตำแหน่งเพื่อนร่วมทีมจากเทอร์มินัลยุทธวิธี ถึงไม่พลัดหลง

เมื่อพวกเขาอ้อมไปหลังน้ำตกได้อย่างยากลำบาก ทุกคนก็ต้องชะงักกับภาพตรงหน้า

หลังน้ำตก คือหน้าผาขนาดยักษ์ที่ถูกม่านน้ำบังไว้มิดชิด

และบนหน้าผานั้น มีปากถ้ำเทียมขนาดยักษ์ สูงหลายสิบเมตร กว้างสิบกว่าเมตร!

รูปทรงปากถ้ำไม่ใช่วงกลมหรือสี่เหลี่ยมง่ายๆ แต่เป็นรูปหลายเหลี่ยมที่ไม่สมมาตร เต็มไปด้วยความงามแบบเรขาคณิตนอกแบบยุคลิด (Non-Euclidean geometry) ขอบเรียบกริบเหมือนกระจก ราวกับถูกตัดด้วยพลังงานความร้อนสูง

เหนือปากถ้ำ มีสัญลักษณ์บิดเบี้ยวขนาดใหญ่สลักอยู่ ไม่เหมือนอักษรภาพหรือรูปทรงเรขาคณิตใดๆ ที่รู้จัก แผ่กลิ่นอายลึกลับและกดดันแบบบรรพกาล

"พระเจ้าช่วย..." จินหลี่มองสัญลักษณ์พวกนั้น ตาค้าง แววตาหลังแว่นทองลุกโชนด้วยความคลั่งไคล้ "นี่... นี่ไม่ใช่การแกะสลัก! นี่มัน... ขึ้นรูปชิ้นเดียว! ภูเขาทั้งลูก ถูกแก้ไขและสร้างใหม่ในระดับโมเลกุล!"

คำพูดเขาทำเอาทุกคนสูดหายใจลึก

ใช้เทคโนโลยีปรับเปลี่ยนโมเลกุลเจาะภูเขาทำถ้ำ แถม "ตกแต่ง" นิดหน่อย? อารยธรรมระดับไหนถึงทำแบบนี้ได้?

นี่ไม่ใช่เทคโนโลยีแล้ว นี่มัน... ปาฏิหาริย์!

"ทางเข้าไม่มีปฏิกิริยาพลังงาน ไม่มีสัญญาณชีพ ระบบป้องกันน่าจะอยู่ข้างใน" หลินฟานสังเกตการณ์อย่างใจเย็น "เทียนซู ส่งโดรน 'แมลงปอ' เข้าไปลาดตระเวน"

เทียนซูปล่อยโดรนเลียนแบบสิ่งมีชีวิตขนาดเท่าฝ่ามือจากหลัง บินเงียบเชียบเข้าปากถ้ำมืดมิด

ไม่กี่นาทีต่อมา โดรนส่งภาพเรียลไทม์กลับมา

หลังปากถ้ำ คืออุโมงค์ใต้ดินที่อลังการงานสร้าง กว้างพอให้รถบรรทุกหนักสามคันวิ่งสวนกัน เพดานสูงลิบหายไปในความมืด

ผนังอุโมงค์ไม่ใช่หิน แต่เป็นโลหะปริศนาสีบรอนซ์หม่น เต็มไปด้วยลายเส้นซับซ้อนเหมือนแผงวงจร

ที่น่าตะลึงที่สุด คือภาพวาดฝาผนังขนาดยักษ์

"ปลอดภัย"

ยืนยันว่าไม่มีภัยคุกคามโดยตรง หลินฟานนำทีมเดินเข้าสู่โบราณสถานยุคก่อนประวัติศาสตร์ที่ถูกปิดตายมาเนิ่นนาน

ทันทีที่ทุกคนก้าวเข้าอุโมงค์ ด้านหลังก็มีเสียง "วูม" เบาๆ ม่านพลังงานกึ่งโปร่งใสปรากฏขึ้นที่ปากถ้ำกั้นเสียงน้ำตกข้างนอกจนเงียบสนิท

รอบตัวตกอยู่ในความเงียบสงัด

มีเพียงลำแสงจากระบบไฟของชุดเกราะ ที่แทงทะลุความมืดนิรันดร์

"นี่... นี่มัน..."

เมื่อแสงไฟส่องกระทบภาพวาดบนผนังสองข้างทาง ทุกคนก็กลั้นหายใจ

จินหลี่เหมือนโดนไฟช็อต พุ่งไปที่ภาพหนึ่ง ลูบไล้เส้นแกะสลักเย็นเฉียบด้วยมือสวมถุงมืออย่างหลงใหล

"หัวหน้า... เรา... เราอาจค้นพบ... ความจริง ที่จะพลิกประวัติศาสตร์อารยธรรมมนุษย์!" เสียงเขาสั่นเพราะตื่นเต้นสุดขีด

ท่ามกลางสายตาทุกคน จินหลี่เริ่มแปลมหากาพย์ไร้เสียงนี้จากขวาไปซ้าย

ภาพที่หนึ่ง

ภาพท้องฟ้าดวงดาว วัตถุเรืองแสงขนาดใหญ่เหมือนเมล็ดดอกแดนดิไลออนนับไม่ถ้วน ลอยออกจากเนบิวลาหมุนวน มุ่งสู่อวกาศลึก หนึ่งในนั้น กำลังลอยมาทางดาวเคราะห์สีน้ำเงิน

"นี่คือ 'การหว่านเมล็ด'!" เสียงจินหลี่สั่นเครือ "ถ้าผมเข้าใจไม่ผิด นี่วาดถึง 'เมล็ดแห่งชีวิต' หรือ 'เรือแห่งปฐมกาล' (Source Ark) ที่บรรทุกข้อมูลพันธุกรรม ออกจากกาแล็กซีแม่ หว่านชีวิตไปทั่วจักรวาล! และดาวเคราะห์สีน้ำเงินนี้... คือโลกยุคดึกดำบรรพ์แน่นอน!"

ทุกคนใจสั่นสะท้าน

ต้นกำเนิดมนุษย์... คือการ "หว่านเมล็ด" โดยเจตนาจากผู้มาเยือนต่างดาว?

ภาพที่สอง

"เมล็ดแห่งชีวิต" ตกลงในมหาสมุทรโลกยุคโบราณ บนดาวสีน้ำเงินเริ่มมีสิ่งมีชีวิตรูปร่างประหลาดเกิดขึ้น ไดโนเสาร์ สัตว์ยักษ์ พืชยักษ์... โลกดึกดำบรรพ์ที่เต็มไปด้วยชีวิตแต่สับสนวุ่นวาย

ภาพที่สาม

ภาพเปลี่ยนกะทันหัน อุกกาบาตยักษ์ลากหางยาวตกลงมาจากฟ้า กระแทกพื้นโลก ไฟไหม้ สึนามิ ภูเขาไฟระเบิด... โลกตกอยู่ในหายนะระดับวันสิ้นโลก สัตว์ยักษ์ล้มตาย

"นี่คือ... การสูญพันธุ์ครั้งใหญ่!" ชางหลางอุทาน "ตอนไดโนเสาร์สูญพันธุ์!"

"ใช่!" จินหลี่ตาเป็นประกาย "แต่จุดสำคัญอยู่ข้างหลัง!"

ภาพที่สี่

บนซากปรักหักพัง สิ่งมีชีวิตรูปร่างเหมือนมนุษย์ที่เปล่งแสง เดินออกมาจาก "เมล็ดแห่งชีวิต" — ในภาพเรียกว่า "ผู้บุกเบิก" (Forerunner) เขายื่นมือออกไป คัดเลือกเผ่าพันธุ์ที่อ่อนแอคล้ายลิงกลุ่มหนึ่งจากสิ่งมีชีวิตที่เหลือรอด

"ผู้บุกเบิก" ถ่ายทอด "แสง" บางอย่างเข้าสู่ร่างกายลิงพวกนั้น

"เขากำลัง... ให้ปัญญา!" จินหลี่ชี้ภาพ ตื่นเต้นจนแทบหยุดหายใจ "เขากำลังแก้ไฃยีนของเรา! เขากำลังมอบ... ไฟแห่งปัญญาให้เรา! มนุษย์เรา... ถูก 'ผู้บุกเบิก' คัดเลือกและ 'เร่งโต' มากับมือ!"

ข้อสรุปนี้เหมือนฟ้าผ่ากลางสมองทุกคน

วิวัฒนาการธรรมชาติอะไร ลิงกลายเป็นคนอะไร... ที่แท้ ความจริงเป็นแบบนี้! มนุษย์เป็นแค่ "ผลงาน" ของอารยธรรมชั้นสูง?

ภาพที่ห้า ยาวและซับซ้อนที่สุด

มนุษย์ที่ได้รับปัญญาเริ่มพัฒนา เรียนรู้ใช้เครื่องมือ สร้างเผ่า จนเกิดอารยธรรม โดยมี "ผู้บุกเบิก" คอยชี้แนะอยู่เบื้องหลังเหมือนพระเจ้า

แต่ครึ่งหลังของภาพ โทนสีหม่นลง

ในท้องฟ้าดวงดาว ปรากฏ "สัตว์ประหลาด" ที่ดูเหมือนสร้างจากกระดูกและโลหะบิดเบี้ยวขนาดมหึมาและน่ากลัว — มันอ้าปากกว้าง ราวกับจะกลืนกินทุกสิ่ง

"ผู้บุกเบิก" ดูจะรับรู้ถึงภัยคุกคามนี้ เขาเริ่มสร้างฐานใต้ดินขนาดใหญ่มากมาย (เหมือนที่พวกหลินฟานยืนอยู่) ทั่วโลก เขาถ่ายทอดความรู้ส่วนหนึ่งให้มนุษย์ที่ฉลาดที่สุดกลุ่มหนึ่ง ให้พวกเขาเป็น "ผู้พิทักษ์" (Guardian) หรือก็คือ... ต้นกำเนิด "สภาวิวัฒนาการ"

จากนั้น "ผู้บุกเบิก" ก็ขับยานบินลำเดียว พุ่งเข้าหา "สัตว์ประหลาด" ในอวกาศนั้น

ภาพที่หก ภาพสุดท้าย

สงครามระหว่าง "ผู้บุกเบิก" กับ "สัตว์ประหลาด" ระเบิดขึ้นในอวกาศ ผลไม่รู้

ส่วนบนโลก "ผู้พิทักษ์" ที่ถูกเลือก เมื่อขาดการชี้แนะจาก "พระเจ้า" ดูเหมือนจะเกิดความขัดแย้งรุนแรงภายใน

กลุ่มหนึ่งยืนกรานรักษาคำสอนของ "ผู้บุกเบิก" ปกป้องมนุษย์เงียบๆ รอคอยการกลับมา

อีกกลุ่มเชื่อว่า "ผู้บุกเบิก" แพ้แล้ว สัตว์ประหลาดอวกาศชื่อ "ผู้เก็บเกี่ยว" (Harvester) จะต้องมาถึงสักวัน พวกเขาเริ่มสุดโต่งและบ้าคลั่ง เชื่อว่าต้องใช้วิธีไร้มนุษยธรรม เร่งวิวัฒนาการมนุษย์ ให้มนุษย์กลายเป็นอาวุธสงครามเหมือน "พรีเดเตอร์" ถึงจะมีทางรอด

ภาพสุดท้ายคือฉากที่ "ผู้พิทักษ์" สองฝ่ายแตกหักกัน และใต้เท้าพวกเขา คือฐานยักษ์ใต้ดินแห่งนี้

"ผมเข้าใจแล้ว... เข้าใจหมดแล้ว..." จินหลี่ทรุดลงกับพื้น พึมพำอย่างเหม่อลอย

"'สภาวิวัฒนาการ'... พวกเขาไม่ใช่คนบ้า หรือต้องบอกว่า พวกเขาคือกลุ่ม 'ผู้พิทักษ์' ที่ตกต่ำกลายเป็นคนบ้า! ที่พวกเขาทดลองชีวภาพบ้าคลั่ง สร้าง 'พรีเดเตอร์' ไม่ใช่เพื่อครองโลก แต่เกิดจากความกลัวสุดขีดต่อ... 'ผู้เก็บเกี่ยว' ในอวกาศนั่น!"

ทั้งอุโมงค์เงียบกริบ

ความจริงที่ภาพวาดเปิดเผย น่ากลัวเกินไป

ต้นกำเนิดมนุษย์ ความจริงของตำนาน แรงจูงใจศัตรู... ทุกอย่างชี้ไปที่ทะเลดาวอันมืดมิด หนาวเหน็บ และเต็มไปด้วยอันตรายเหนือหัว

ขณะที่ทุกคนยังจมอยู่กับข้อมูลมหาศาล

สุดทางอุโมงค์ ประตูโลหะยักษ์ที่ปิดสนิท จู่ๆ ก็ส่งเสียงทึบและหนักแน่น...

"ตึ้ก!"

เหมือน... หัวใจยักษ์ที่หลับใหลมาหมื่นปี ตื่นขึ้นในวินาทีที่พวกเขาเข้ามา

ตามด้วย

"ตึ้ก... ตึ้ก... ตึ้ก..."

เสียงหัวใจเต้นเร็วขึ้น แรงขึ้น เหมือนมีตัวตนที่น่ากลัวสุดขีด กำลังจะ... แหกคุกออกมาจากหลังประตู!