บทที่ 6 - เช็กอิน! เทคโนโลยีแห่งอนาคต และความสิ้นหวังของตระกูลหวัง

บทที่ 6 - เช็กอิน! เทคโนโลยีแห่งอนาคต และความสิ้นหวังของตระกูลหวัง

โถงล็อบบี้สำนักงานใหญ่เทียนอวี่กรุ๊ปตกอยู่ในความเงียบสงัด

ประโยคที่ว่า "ผมคือกฎระเบียบใหม่" เปรียบเสมือนค้อนปอนด์ที่ทุบลงกลางใจพนักงานทุกคนอย่างจัง

เมื่อมองดูหลิวกั๋วตงและพรรคพวกที่ถูก รปภ. "เชิญ" ออกไปในสภาพเหมือนหมาบ้า ผู้คนที่เหลืออยู่แทบไม่กล้าหายใจแรง สายตาที่มองหลินฟานเต็มไปด้วยความยำเกรงและความหวาดกลัว

ชายหนุ่มคนนี้ไม่ได้มีแค่เงินมหาศาลจนน่าตกใจ แต่วิธีการจัดการยังเด็ดขาดและโหดเหี้ยมถึงขีดสุด!

หลินฟานไม่ได้ใส่ใจสายตาเหล่านั้น เขาหันไปยิ้มอย่างอ่อนโยนให้พนักงานต้อนรับสาวที่กำลังยืนตะลึงจนพูดไม่ออก "รบกวนช่วยชงกาแฟไปส่งที่ห้องประธานชั้นบนสุดให้ผมสักแก้วนะครับ"

พนักงานต้อนรับสาวรู้สึกได้รับเกียรติจนแก้มแดงระเรื่อ รีบผงกศีรษะรับคำ "ด... ได้ค่ะ ท่านประธาน!"

การเปลี่ยนสีหน้าของเขาถือว่าสุดยอดจริงๆ เมื่อกี้ยังเป็นทรราชผู้สั่งการเด็ดขาด เผลอแป๊บเดียวกลายเป็นหนุ่มหล่อข้างบ้านที่เข้าถึงง่าย

"ผู้ช่วยจาง เรียกประชุมผู้อำนวยการแผนกและผู้บริหารระดับสูงทั้งหมด อีกครึ่งชั่วโมงเจอกันที่ห้องประชุมชั้นบนสุด" หลินฟานสั่งงานจางจิ้งซวนที่เดินตามหลังมา ขณะเดินตรงไปยังลิฟต์ผู้บริหาร

"รับทราบค่ะ ท่านประธาน!" จางจิ้งซวนหยิบโทรศัพท์ขึ้นมาเริ่มสั่งการอย่างเป็นระบบทันที

เธอมองแผ่นหลังของหลินฟานด้วยความรู้สึกพลุ่งพล่าน ฉากที่เปี่ยมด้วยบารมีเมื่อครู่ได้ปัดเป่าความสงสัยสุดท้ายในใจเธอจนหมดสิ้น ประธานหนุ่มคนนี้ไม่ใช่คนธรรมดาแน่นอน การได้ติดตามเขา บางทีเธออาจจะได้เห็นทิวทัศน์ที่ยิ่งใหญ่อย่างที่ไม่เคยเห็นมาก่อน

...

ในขณะเดียวกัน ณ ห้องผู้ป่วย VIP โรงพยาบาลประชาชนอันดับหนึ่งเมืองเจียงเฉิง

หวังฮ่าวนอนอยู่บนเตียง ขาทั้งสองข้างถูกเข้าเฝือกหนาเตอะ แววตาของเขาเต็มไปด้วยความเคียดแค้นราวกับสัตว์ป่าที่จ้องจะกินเลือดกินเนื้อ

"พ่อ! พ่อไปหาพวกสวะที่ไหนมา! แค่ไอ้ขี้แพ้คนเดียวยังจัดการไม่ได้เนี่ยนะ?!" เขาตวาดใส่ชายวัยกลางคนหน้าตาเคร่งเครียดที่ยืนอยู่ข้างเตียง

ชายวัยกลางคนคนนั้นคือประธานกลุ่มบริษัทหวัง หวังเทียนหลง

ใบหน้าของเขาเขียวคล้ำ เพิ่งได้รับโทรศัพท์จากลูกน้องของเจ้าหน้าบากว่า ยอดฝีมือสิบกว่าคนที่ส่งไป ถูกหลินฟานจัดการเรียบภายในเวลาไม่ถึงหนึ่งนาที! หัวหน้าทีมอย่างหน้าบากกระดูกหัวเข่าถูกเหยียบจนแหลกละเอียด ชาตินี้คงต้องนั่งรถเข็นไปตลอดชีวิต

นี่ไม่ใช่แค่การทะเลาะวิวาทธรรมดา แต่มันคือการท้าทายอย่างโจ่งแจ้ง! คือการเหยียบย่ำศักดิ์ศรีของตระกูลหวังอย่างบ้าคลั่ง!

"แกหุบปากซะ!" หวังเทียนหลงตวาดกลับจนหวังฮ่าวสะดุ้งโหยง "ถ้าไม่ใช่เพราะลูกทรพีอย่างแกไปก่อเรื่องข้างนอก จะเกิดเรื่องใหญ่ขนาดนี้มั้ย?!"

แม้ปากจะด่าลูก แต่แววตาฆ่าฟันของหวังเทียนหลงกลับเข้มข้นขึ้นเรื่อยๆ

ตระกูลหวังของเขายืนหยัดในเจียงเฉิงมาหลายสิบปี คุมทั้งด้านมืดและด้านสว่าง ไม่เคยต้องมาเจอความอัปยศอดสูขนาดนี้มาก่อน

"ไอ้เด็กนั่น... ตกลงมันเป็นใครกันแน่?" หวังเทียนหลงข่มความโกรธ ถามเสียงต่ำ

หวังฮ่าวเบ้ปาก "จะเป็นใครได้ล่ะ? ก็แค่นักศึกษาจนๆ ที่โชคดีถูกหวย! สองวันก่อนเพิ่งโดนนังแพศยาหลี่เชี่ยนทิ้ง เมื่อวานไม่รู้ไปเอาเงินมาจากไหน ก็เลยกล้ามาเบ่งใส่ผม!"

"ไอ้โง่!" หวังเทียนหลงด่าอย่างเหลืออด "คนที่ควักเงินสดหลายสิบล้านซื้อรถได้ง่ายๆ คนที่จัดการบอดี้การ์ดสิบกว่าคนได้ด้วยตัวคนเดียว นี่คือนักศึกษาจนๆ งั้นเหรอ? สมองแกโดนลาเตะมารึไง!"

ทันใดนั้น ประตูห้องผู้ป่วยก็ถูกผลักเข้ามา ผู้ช่วยในชุดสูทเดินจ้ำเข้ามาด้วยสีหน้าตื่นตระหนก

"ท่านประธานครับ ตรวจสอบได้แล้วครับ!"

"ว่ามา!"

"หลินฟานคนนั้น เมื่อเช้าแปดโมง ขับรถ 'แฟนธอม' คันนั้นเข้าไปที่เทียนอวี่กรุ๊ป" ผู้ช่วยกลืนน้ำลาย เสียงสั่นเครือ "แล้ว... แล้วเขาก็ประกาศต่อหน้าทุกคนว่าตัวเองเป็นประธานคนใหม่ของเทียนอวี่กรุ๊ป แถมยังไล่รองประธานหลิวกั๋วตงออกทันทีด้วยครับ"

"ว่าไงนะ?!" หวังเทียนหลงลุกพรวดขึ้นยืน สีหน้าเต็มไปด้วยความไม่อยากเชื่อ "ประธานคนใหม่ของเทียนอวี่กรุ๊ป?! เฉินเทียนอวี่ตาแก่คนนั้นเพิ่งตายไปไม่กี่วัน บริษัทจะเปลี่ยนมือเร็วขนาดนี้ได้ยังไง? แถมยังขายให้เด็กเมื่อวานซืนเนี่ยนะ?!"

เทียนอวี่กรุ๊ป นั่นคือยักษ์ใหญ่ที่มีขนาดธุรกิจพอๆ กับกลุ่มบริษัทหวังของเขาเลยนะ!

ถ้าหลินฟานกลายเป็นเจ้าของเทียนอวี่กรุ๊ปจริงๆ เรื่องนี้ก็จะยกระดับจากความแค้นส่วนตัว กลายเป็นสงครามระหว่างสองอาณาจักรธุรกิจทันที!

"ข่าวกรองยืนยันร้อยเปอร์เซ็นต์ครับ!" ผู้ช่วยรีบรายงาน "ว่ากันว่าเขาเอาตราประทับนิติบุคคลของบริษัทออกมาโชว์ แล้วยังประกาศอัดฉีดเงินหนึ่งพันล้านเป็นของขวัญพบหน้าพนักงานด้วย! ตอนนี้ข่าวลือแพร่ไปทั่วเทียนอวี่กรุ๊ปแล้วครับ!"

ใบหน้าของหวังเทียนหลงดูแย่ถึงขีดสุด เส้นเลือดที่ขมับปูดโปน

ในที่สุดเขาก็เข้าใจแล้วว่า ตัวเองเตะโดนแผ่นเหล็กเข้าให้แล้ว

คนที่สามารถเข้าเทคโอเวอร์เทียนอวี่กรุ๊ปได้อย่างเงียบเชียบ อำนาจขนาดนี้มันเกินจินตนาการของเขาไปไกล

"พ่อ... มัน... มันเป็นประธานเทียนอวี่ แล้วเราจะทำยังไงดี?" หวังฮ่าวเริ่มหน้าเสีย ถึงเขาจะโง่แต่ก็รู้ว่าเรื่องนี้หมายถึงอะไร น้ำเสียงเริ่มเจือความหวาดกลัว

หวังเทียนหลงเดินวนไปวนมาในห้องผู้ป่วย สายตาแปรเปลี่ยนไปมาอย่างรวดเร็ว

ผ่านไปครู่ใหญ่ เขาหยุดเดิน แววตาฉายความอำมหิต

"ทำยังไง? ง้างธนูแล้วลูกศรต้องยิงออกไป!" เขาแค่นเสียงเย็น "ต่อให้มันเป็นประธานเทียนอวี่แล้วจะทำไม? เด็กปากไม่สิ้นกลิ่นน้ำนม คิดว่าจะนั่งเก้าอี้นั้นได้มั่นคงงั้นเหรอ? ภายในเทียนอวี่กรุ๊ปเส้นสายซับซ้อน คนนอกอย่างมัน จะคุมอยู่รึไง?"

"ติดต่อคนของเราที่แฝงตัวอยู่ในเทียนอวี่กรุ๊ปทันที! หาทางเอาสัญญาโครงการสำคัญ ข้อมูลลูกค้า และข้อมูลหลักทั้งหมดออกมาให้ได้!"

"อีกอย่าง เริ่ม 'แผนพายุ'! ฉันต้องการให้โครงการอสังหาริมทรัพย์ทั้งหมดของเทียนอวี่กรุ๊ปหยุดชะงัก! ฉันจะทำให้มันรู้ว่า ในถิ่นเจียงเฉิง ใครกันแน่ที่เป็นคนคุม!"

มุมปากของหวังเทียนหลงยกยิ้มเหี้ยมเกรียม

ไอ้หนุ่ม คิดว่ามีเงินมีกำลังก็พอแล้วเหรอ?

สงครามธุรกิจ เขาเล่นกันที่เส้นสาย ทรัพยากร และกฎกติกา!

ฉันจะทำให้บริษัทยักษ์ใหญ่แสนล้านนั่น กลายเป็นแค่กองกระดาษไร้ค่าในมือแก!

...

ครึ่งชั่วโมงต่อมา ณ ห้องประชุมชั้นบนสุด เทียนอวี่กรุ๊ป

รอบโต๊ะประชุมรูปวงรีขนาดใหญ่ที่จุคนได้ห้าสิบคน เต็มไปด้วยผู้บริหารระดับสูงของบริษัท คนเหล่านี้ล้วนเป็นจิ้งจอกเฒ่าในวงการธุรกิจ แต่วินาทีนี้กลับนั่งตัวตรง สงบเสงี่ยมเจียมตัว มองไปยังร่างของชายหนุ่มที่ดูเด็กเกินวัยบนเก้าอี้ประธานด้วยความยำเกรง

นิ้วของหลินฟานเคาะโต๊ะเป็นจังหวะ

จางจิ้งซวนยืนอยู่ข้างเขา คอยแนะนำผู้บริหารทีละคน

"...ท่านนี้คือผู้อำนวยการฝ่ายการเงิน หลี่เว่ยกั๋ว"

"ท่านนี้คือผู้จัดการทั่วไปฝ่ายอสังหาริมทรัพย์ จ้าวไห่ตง"

"ท่านนี้คือ..."

สายตาของหลินฟานกวาดมองใบหน้าของทุกคน เก็บทุกรายละเอียดสีหน้า มีทั้งคนที่ตื่นเต้น คนที่สงสัยใคร่รู้ และ... คนที่แววตาลึกๆ ซ่อนความดูถูกและเป็นศัตรูเอาไว้

"เอาล่ะ ไม่ต้องแนะนำแล้ว" หลินฟานยกมือห้ามจางจิ้งซวน

เขามองไปรอบห้อง แล้วเอ่ยเรียบๆ "ผมรู้ว่าพวกคุณหลายคนในที่นี้ไม่ยอมรับผม คิดว่าผมเด็กเกินไป คิดว่าผมใช้วิธีสกปรกอะไรสักอย่างถึงได้มานั่งตรงนี้"

"ไม่เป็นไร ผมไม่ถือ"

"วันนี้ที่เรียกทุกคนมา ผมมีเรื่องจะพูดแค่สามเรื่อง"

เขาชูนิ้วขึ้นมาหนึ่งนิ้ว

"เรื่องแรก ตั้งแต่วันนี้เป็นต้นไป เงินเดือนของทุกคน ปรับเพิ่มสองเท่า โบนัสปลายปี สองเท่า"

ฮือฮา!

ประโยคเดียวทำเอาห้องประชุมแทบแตก!

ผู้บริหารทุกคนอึ้ง นึกว่าหูฝาด เงินเดือนสองเท่า? โบนัสสองเท่า? นี่มันเจ้านายเทพบุตรชัดๆ!

คนที่เมื่อกี้ยังมีใจต่อต้าน สีหน้าเปลี่ยนจากศัตรูเป็นตื่นตะลึงและดีใจสุดขีดทันที ไม่มีอะไรจะกระตุ้นคนได้ดีไปกว่าเงินสดๆ อีกแล้ว!

หลินฟานมองปฏิกิริยาของทุกคนอย่างพึงพอใจ แล้วชูนิ้วที่สอง

"เรื่องที่สอง ยกเลิกโครงการทั้งหมดที่หลิวกั๋วตงเคยดูแล จัดตั้งแผนกตรวจสอบภายใน โดยให้ผู้ช่วยจางจิ้งซวนรักษาการหัวหน้าแผนก ตรวจสอบบัญชีย้อนหลังสามปี หากพบใครใช้อำนาจเพื่อผลประโยชน์ส่วนตัว หรือทุจริตคอรัปชัน ไม่ว่าหน้าไหน ส่งเข้าคุกให้หมด"

ประโยคนี้เหมือนน้ำเย็นจัดสาดใส่หน้า ดับความดีใจเมื่อครู่จนมอดสนิท

อุณหภูมิในห้องประชุมเหมือนลดลงฮวบฮาบ

ผู้บริหารบางคนที่มีชนักติดหลัง หน้าซีดเผือดทันที มองจางจิ้งซวนด้วยความหวาดระแวง

นี่มันแผน "ไม้อ่อนกับไม้แข็ง"! มือหนึ่งยื่นเงิน อีกมือถือมีด!

ทุกคนเข้าใจแจ่มแจ้งแล้วว่า ประธานคนใหม่นี้เขี้ยวลากดิน ไม่ใช่หมูในอวยให้ใครมาเคี้ยวเล่น!

"ส่วนเรื่องที่สาม..."

สายตาของหลินฟานเปลี่ยนเป็นคมกริบ เขาจ้องไปที่จ้าวไห่ตง ผู้จัดการฝ่ายอสังหาฯ

"ภายในสามวัน ผมต้องเห็นโครงการอสังหาริมทรัพย์ทั้งหมดของเทียนอวี่กรุ๊ปกลับมาดำเนินการ และเร่งความคืบหน้าให้ได้ 50% ผู้จัดการจ้าว มีปัญหาไหม?"

จ้าวไห่ตงได้ยินดังนั้น หน้าซีด เหงื่อแตกพลั่ก

เขาลุกขึ้นยืน ปาดเหงื่อที่หน้าผาก พูดอย่างยากลำบาก "ท่าน... ท่านประธาน เรื่องนี้... เกรงว่าจะยากครับ โครงการหลักๆ ของเราอย่าง 'เทียนอวี่หมายเลข 1', 'ไข่มุกริมน้ำ' ตอนนี้เจอปัญหาใหญ่ครับ"

"หือ? ปัญหาอะไร?" หลินฟานถามอย่างสนใจ

"ซัพพลายเออร์วัสดุก่อสร้างของเรา จู่ๆ ก็พร้อมใจกันผิดสัญญา ไม่ส่งของให้ ทีมผู้รับเหมาหลายเจ้าก็หาเรื่องขอขึ้นราคา ไม่งั้นจะหยุดงาน แม้แต่... แม้แต่กรมโยธาก็ส่งคนมา บอกว่าไซต์งานเรามีปัญหาความปลอดภัย สั่งระงับการก่อสร้าง..." เสียงของจ้าวไห่ตงเบาลงเรื่อยๆ

พอเขาพูดจบ ผู้บริหารคนอื่นก็เริ่มผสมโรงทันที

"ใช่ครับท่านประธาน ฝ่ายการเงินก็โดนธนาคารระงับสินเชื่อก้อนใหญ่โดยไม่มีสาเหตุ"

"ศิลปินในสังกัดบันเทิงของเรา ก็โดนบริษัทคู่แข่งขุดซื้อตัวกันให้วุ่น..."

ชั่วขณะหนึ่ง ห้องประชุมเต็มไปด้วยเสียงบ่นและเสียงร้องทุกข์

เทียนอวี่กรุ๊ป เหมือนตกอยู่ในวงล้อมของศัตรูรอบทิศทางในชั่วข้ามคืน

สีหน้าของจางจิ้งซวนเคร่งเครียดขึ้นมาทันที เธอรู้ทันทีว่านี่คือการโจมตีทางธุรกิจที่มีการวางแผนมาอย่างดีเพื่อเล่นงานเทียนอวี่กรุ๊ป! และคนบงการ ไม่ต้องบอกก็รู้ว่าเป็นใคร

คนในที่นี้ล้วนเป็นจิ้งจอกเฒ่า ใครดูก็รู้ว่าตระกูลหวังอยู่เบื้องหลัง แต่รากฐานตระกูลหวังในเจียงเฉิงนั้นแน่นหนา ใครจะกล้าพูดออกมาตรงๆ พวกเขาต่างรอดูว่าประธานคนใหม่จะแก้เกมสถานการณ์ตายซากนี้ยังไง

ถ้าเขาจัดการไม่ได้ บารมีก็จะหมดสิ้น บริษัทคงแตกเป็นเสี่ยงๆ ในพริบตา

สายตาทุกคู่จับจ้องไปที่หลินฟาน

แต่ทว่า ผิดคาด หลินฟานไม่มีท่าทีตื่นตระหนกเลยแม้แต่น้อย แถมยังมีรอยยิ้ม... ผุดขึ้นที่มุมปาก?

"แค่นี้?" เขาหัวเราะเบาๆ น้ำเสียงเต็มไปด้วยความดูแคลน

"ซัพพลายเออร์ไม่ส่งของ? ก็เปลี่ยนเจ้าสิ ทั่วโลกมีซัพพลายเออร์ตั้งเยอะแยะ กลัวหาไม่ได้รึไง?"

"ผู้รับเหมาหยุดงาน? ก็ไล่ออก จ้างใหม่ด้วยราคาที่สูงกว่าตลาดสองเท่า ผมไม่เชื่อว่าจะไม่มีใครทำ!"

"ธนาคารไม่ปล่อยกู้? ก็ไม่ต้องกู้ เดี๋ยวผมอัดฉีดเงินส่วนตัวเข้าไปสักหมื่นล้าน พอไหม?"

คำถามย้อนกลับเป็นชุด ดุดัน!

ง่ายๆ! หยาบๆ! ไม่ต้องใช้เหตุผล!

ใช้เงินฟาด! ใช้ความได้เปรียบของเงินทุนมหาศาล บดขยี้ทุกแผนชั่ว!

ผู้บริหารต่างอ้าปากค้าง จ้าวไห่ตงถึงกับตาถลน "ท่านประธาน... หมื่นล้าน?!"

"ถ้าไม่พอ ก็สองหมื่นล้าน" หลินฟานพูดเหมือนเป็นเรื่องดินฟ้าอากาศ เหมือนเงินสองหมื่นล้านเป็นแค่เงินสองร้อย

"แต่ว่า... คำสั่งระงับก่อสร้างของกรมโยธา..." จ้าวไห่ตงยังลังเล

หลินฟานแค่นหัวเราะ "แค่กระดาษสั่งระงับแผ่นเดียว คิดว่าจะบีบคอบริษัทแสนล้านของเราได้เหรอ? คุณเชื่อไหม พรุ่งนี้ พวกเขาจะมาขอร้องให้เรากลับไปทำงาน?"

เขาเอาความมั่นใจมาจากไหน?

ทุกคนในห้องเต็มไปด้วยความสงสัย

ทันใดนั้น เสียงจักรกลเย็นชาก็ดังขึ้นในหัวของหลินฟาน

[ติ๊ง! ตรวจพบโฮสต์เผชิญกับการตัดสินใจครั้งสำคัญในการพัฒนาองค์กร เปิดใช้งานการเช็กอินวันที่สาม!]

[สถานที่เช็กอินวันนี้: ห้องประธานกรรมการ เทียนอวี่กรุ๊ป!]

[ต้องการเช็กอินทันทีหรือไม่?]

มาแล้ว!

หลินฟานใจเต้น เลือก "ตกลง" โดยไม่ลังเล

[ติ๊ง! เช็กอินสำเร็จ!]

[ยินดีด้วย โฮสต์ได้รับรางวัลดังนี้:]

[1. เงินเช็กอิน: 1,000,000,000 หยวน! (หนึ่งพันล้าน!) ]

[2. รางวัลพิเศษ: สัญชาตญาณทางธุรกิจระดับเทพ! (คุณจะสามารถมองทะลุเห็นโอกาสและความเสี่ยงที่ซ่อนอยู่เบื้องหลังทุกโครงการธุรกิจได้อย่างเฉียบขาด)]

[3. รางวัลเทคโนโลยีแห่งอนาคต: ข้อมูลเทคโนโลยี 'แบตเตอรี่กราฟีน' ครบชุด! (เทคโนโลยีปฏิวัติวงการที่ล้ำหน้าโลกปัจจุบันอย่างน้อย 10 ปี!)]

บึ้ม!

วินาทีที่เห็นรางวัลที่สาม รูม่านตาของหลินฟานหดวูบ!

เทคโนโลยีแบตเตอรี่กราฟีน!

เขารู้ดียิ่งกว่าใครว่าเทคโนโลยีนี้หมายถึงอะไร!

มันจะพลิกโฉมรูปแบบพลังงานในปัจจุบันอย่างสิ้นเชิง! ตั้งแต่โทรศัพท์มือถือ คอมพิวเตอร์ ไปจนถึงรถยนต์ไฟฟ้า และระบบกักเก็บพลังงานของประเทศ... อนาคตการใช้งานของมันประเมินค่าไม่ได้! มูลค่าของมันไม่ใช่แค่ล้านล้าน?!

นี่ไม่ใช่การตอบโต้ทางธุรกิจแล้ว แต่มันคือการโจมตีข้ามมิติ!

ตระกูลหวังเหรอ?

ต่อหน้าเทคโนโลยีแห่งอนาคตแบบนี้ ก็เป็นได้แค่มดปลวกที่บี้ให้ตายเมื่อไหร่ก็ได้!

มุมปากของหลินฟานฉีกยิ้มกว้างอย่างห้ามไม่อยู่

เขาค่อยๆ ลุกขึ้น เดินไปที่หน้าต่างบานใหญ่ มองลงไปยังเมืองเบื้องล่าง กางแขนออกราวกับจะโอบกอดโลกทั้งใบ

เขาหันกลับมามองเหล่าผู้บริหารที่กำลังทำหน้างงงวยในห้องประชุม น้ำเสียงไม่ดัง แต่เปี่ยมไปด้วยความมั่นใจและอำนาจที่ทำให้ฟ้าดินต้องสะเทือน

"แจ้งลงไป บ่ายสามโมง แถลงข่าว"

"บอกไปว่า เทียนอวี่กรุ๊ป จะประกาศเปิดตัวเทคโนโลยีปฏิวัติวงการที่จะเปลี่ยนยุคสมัยให้โลกได้รับรู้!"