Chapter 4

เมื่อมองไปยังตึกเล็ก ๆ และป้ายสีทองที่ซีดจางตรงหน้าของเขา บวกกับการที่เฮอร์ม่าจำได้ว่าโอลิแวนเดอร์นั้นเป็นผู้ขายไม้กายสิทธิ์รายใหญ่ที่สุดในสหราชอาณาจักร

ซึ่งมูลค่าทรัพย์สินของเขาก็น่าจะมีมากมายมหาศาล แล้วทำไมเขาถึงไม่ซ่อมแซมร้านหรือขยายขนาดร้านให้ใหญ่กว่านี้ ?

แต่ถึงอย่างนั้นเมื่อเทียบกับการที่เราสามารถเลือกไม้กายสิทธิ์ได้เหมาะสมกับตัวเรามากที่สุดแล้วนั้น เรื่องสภาพของร้านก็ช่างมันเถอะ

"ขอรบกวนด้วยนะคะ"

ก่อนที่เฮอร์ม่าจะได้พูดอะไร เฮอร์ไมโอนี่ก็ได้เปิดประตูเข้าและเดินเข้าไปอย่างรวดเร็ว ซึ่งเฮอร์ม่าก็ไม่ได้คิดมากนักและเดินตามเฮอร์ไมโอนี่เข้าไปภายในร้าน

หลังจากเดินเข้าไปในร้าน ฉากตรงหน้าของเขามันก็ไม่ได้แตกต่างไปจากหนังที่เขาดูเลยสักนิด

เพราะภายในร้านนั้นเต็มไปด้วยกล่องสีดำขนาดเล็กจำนวนมากมายหลายหมื่นกล่องถูกวางเอาไว้เต็มร้านไปหมดสูงจนถึงเพดานด้านบน!

ส่วนตรงกลางร้านนั้นเป็นโต๊ะขนาดเล็กธรรมดา ๆ ที่มาพร้อมกับม้านั่งที่ชำรุดสองตัววางเอาไว้อยู่

ทำให้เฮอร์ม่าเห็นภาพตรงหน้าอดไม่ได้ที่แววตาเป็นประกาย เพราะการดูหนังกับการมาสัมผัสประการณ์จริง ๆ มันแตกต่างกันอย่างชัดเจน

"สวัสดีตอนบ่ายพ่อมดแม่มดน้อยทั้งสองคน เข้ามาด้านในก่อนสิ ~"

ทันใดนั้นก็มีชายชราคนหนึ่งปรากฏตัวขึ้นมาหลังเคาน์เตอร์และค่อย ๆ เดินมาอยู่ตรงหน้าของพวกเฮอร์ม่าและเฮอร์ไมโอนี่ พร้อมกับใช้สายตาของเขามองสำรวจไปยังพวกเขาทั้งสองคน

"สวัสดีคุณโอลิแวนเดอร์ ฉันเคยมาซื้อไม้กายสิทธิ์กับคุณเมื่อปีที่แล้ว และนี่ก็คือลูกค้าคนใหม่ของคุณ"

เมื่อเห็นเฮอร์ไมโอนี่ดึงไม้กายสิทธิ์ของเธอออกมา โอลิแวนเดอร์ที่กำลังจะวัดขนาดตัวของเฮอร์ไมโอนี่ ก็อดไม่ได้ที่จะถอนมือของเขากลับมาด้วยอับอายเล็กน้อยก่อนที่จะเดินไปทางของเฮอร์ม่า

"พ่อมดตัวน้อย เธอถนัดมือไหน ?"

"มือขวาครับ"

"ได้โปรดยกแขนขึ้น อ่อ คุณเกรนเจอร์ไม้กายสิทธิ์ของเธอทำมาจาก ไม้องุ่น และแกนกลางทำมาจากเส้นเอ็นหัวใจมังกรใช่ไหม ?"

เมื่อเฮอร์ไมโอนี่ได้ยินคำพูดของโอลิแวนเดอร์ เธอก็พยักหน้าขึ้นมาเบา ๆ ทำให้เฮอร์ม่าที่ได้ยินเกือบจะหัวเราะออกมา เพราะวิธีที่โอลิแวนเดอร์ใช้จำคนอื่นนั้นเขาจำจากไม้กายสิทธิ์ของคนผู้นั้น!

ซึ่งวิธีนี้มันค่อนข้างพิเศษ และก็แปลกเล็กน้อยเช่นกัน คนอะไรใช้วิธีการจำคนอื่นด้วยการจำไม้กายสิทธิ์

"แต่คุณเกรนเจอร์ ดูเหมือนว่าไม้กายสิทธิ์ของเธอจะมีบางอย่างผิดปกตินะ"

"ใช่ค่ะคุณโอลิแวนเดอร์ เมื่อปีที่แล้วเกิดอุบัติเหตุบางอย่างก็เลยทำให้ไม้กายสิทธิ์มันหัก ... "

"มันหักจากการโจมตีด้วยเวทย์มนตร์หรือเธอบีบมันหัก ? เอาเถอะ! เธอวางไม้กายสิทธิ์เอาไว้บนโต๊ะ เดี๋ยวฉันจะจัดการให้เอง" โอลิแวนเดอร์เหลือบมองไปยังไม้กายสิทธิ์ของเฮอร์ไมโอนี่ ก่อนที่จะหันไปวัดขนาดตัวของเฮอร์ม่าให้เสร็จสิ้น

โอลิแวนเดอร์เดินไปด้านหลังเคาน์เตอร์เพื่อไปหยิบไม้กายสิทธิ์ให้กับเฮอร์ม่า ส่วนเฮอร์ม่าก็เดินไปนั่งลงถัดจากเฮอร์ไมโอนี่พร้อมกับถามขึ้นมาว่า "เกิดอะไรขึ้นกับไม้กายสิทธิ์ของคุณอย่างงั้นหรอ ? ถูกโจมตีโดยพวกโทรลล์ ?"

"ปีที่แล้วรอนติดอยู่ในห้องน้ำ โดยมีพวกโทรลล์อยู่ด้านในกับเขาด้วย ทำให้ฉันและแฮรี่ต้องเข้าไปช่วยเขาออกมา และถึงแม้ว่ามันจะมีปัญหาอะไรบางอย่างเกิดขึ้นอีกนิดหน่อย แต่ด้วยความโชคดีของพวกเรามันก็เลยผ่านมาได้ด้วยดี"

"..."

เมื่อได้ยินสิ่งที่เฮอร์ไมโอนี่พูด เฮอร์ม่าก็ขมวดคิ้วขึ้นมาทันที เพราะว่าสิ่งต่าง ๆ มันแตกต่างจากในหนัง และถึงแม้ว่าเขาอาจจะลืมพวกรายละเอียดปลีกย่อยของเรื่องแฮร์รี่พอตเตอร์ไปบ้าง แต่เหตุการณ์ที่เกิดขึ้นกับพวกแฮร์รี่ เฮอร์ไมโอนี่ และรอนนั้นมันไม่ตรงกับเนื้อเรื่องอย่างแน่นอน!

เพราะเหตุการณ์ในเนื้อเรื่องนั้นเฮอร์ไมโอนี่เป็นคนที่ติดอยู่ในห้องน้ำ จากนั้นแฮร์รี่และรอนก็เข้าไปช่วยเธอเอาไว้ จึงเป็นเหตุให้ความสัมพันธ์ของพวกเขาทั้งสามคนเพิ่มขึ้นอย่างรวดเร็ว และนี่ก็ยังเป็นเนื้อเรื่องที่เขาได้ดูมาในเรื่องแฮร์รี่พอตเตอร์อีกด้วย!

แต่ทำไมรอนถึงได้ไปติดอยู่ ... ตอนนั้นฉันก็เรียนอยู่ที่ลอนดอนด้วย หรือว่ามันจะเป็นผลมาจากบัตเตอร์ฟลายเอฟเฟกต์ ? มันไม่น่าจะใช่นะ ...

เฮอร์ม่าเลิกคิดเกี่ยวกับเรื่องนี้ก่อนชั่วคราว เพราะว่ามันยังมีเรื่องใหญ่กว่านี้อีก ไม่ว่าจะเป็นการถูกกัดกร่อนโดยฮอร์ครักซ์ของโวลเดอร์มอร์ ?

เพียงเพราะมีการเปลี่ยนแปลงจำนวนมากในเนื้อเรื่อง อาจจะทำให้เขาไม่สามารถเตรียมพร้อมรับมือเกี่ยวกับเรื่องต่าง ๆ ในอนาคตได้อีกต่อไป เพราะตั้งแต่ที่เขาได้เข้ามายุ่งเกี่ยวกับโลกของพ่อมดแม่มดเขาก็ต้องการที่จะทำให้ตัวเองสามารถอยู่รอดและแข็งแกร่งขึ้นได้อย่างราบรื่น

อย่างน้อยก็จนกว่าเขาจะมีความสามารถในการปกป้องคุณแม่และแฮนนาห์น้องสาวของเขาได้ ดังนั้นแล้วเขาจึงต้องพยายามให้มากขึ้น มากยิ่งกว่าที่เคยทำในโลกของมักเกิ้ล!

เพราะท้ายที่สุดแล้วเรื่องของคนธรรมดาสามารถจัดการได้ง่ายกว่าและบรรลุผลลัพธ์ต่าง ๆ ได้ดียิ่งกว่า เพราะอย่างน้อยเขาก็เป็นคนที่กลับชาติมาเกิดใหม่ ทำให้มีหลายสิ่งหลายอย่างที่เขาได้เคยเรียนรู้มาก่อนแล้ว

แต่สำหรับเวทย์มนตร์นั้นมันแตกต่างกันโดยสิ้นเชิง และเขาก็ไม่ได้เป็นพวกอัจฉริยะอะไรพวกนั้น แม้ว่ามันจะมีเรื่องดี ๆ อยู่บ้างที่ตอนนี้โวลเดอร์มอร์ยังไม่ได้คืนชีพขึ้นมา เพราะไม่งั้นแล้วเขาคงไม่มีความแข็งแกร่งเพียงพอที่จะต่อสู้กับโวลเดอร์มอร์ได้ ซึ่งเขาก็ไม่ได้มีพวกนิ้วทองคำหรือระบบอะไรพวกนั้นอยู่กับตัว

"จะเกิดอะไรขึ้นนะถ้าเกิดว่าฉันมีระบบ ?" เฮอร์ม่าพูดขึ้นมาด้วยขบขันเล็กน้อย

"กำลังเรียกหาฉันอย่างงั้นหรอ ?"

"ใคร!?"

เฮอร์ม่าตะโกนขึ้นมาดังลั่นด้วยความตกใจ

เฮอร์ไมโอนี่มองไปที่เฮอร์ม่าด้วยความแปลกใจก่อนที่หันไปถามกับเฮอร์ม่าว่า "เกิดอะไรขึ้นอย่างงั้นหรอคุณอับบอต ? คุณอึดอัด ?"

"ไม่มีไร ... "

เฮอร์ม่าขมวดคิ้วขึ้นมาเล็กน้อยพร้อมกับพูดขึ้นในใจอย่างเงียบ ๆ ‘ระบบ ? มีใครอยู่หรือเปล่า ? หรือว่าฉันจะหลอนไปเอง ?’

"ฮ่าฮ่าฮ่า ~!"

ทันใดนั้นเฮอร์ม่าก็ได้ยินเสียงหัวเราะอันแสนน่ารื่นรมย์ดังขึ้นมาในหัวของเขาอย่างกะทันหัน!

ก่อนที่มีกลุ่มเมฆสีเงินค่อย ๆ กระจายตัวออกมาตรงหน้าของเขา และหลังจากนั้นไม่นานพวกมันก็ค่อย ๆ ควบแน่นเข้าด้วยกันจนเป็นสาวสวยคนหนึ่งที่สวมเสื้อคลุมอยู่ตรงหน้าของเขา

เฮอร์ม่าหันไปมองทางเฮอร์ไมโอนี่เพื่อดูว่าเธอกำลังทำอะไรอยู่ และเขาก็พบว่าเธอกำลังมองไปที่คุณโอลิแวนเดอร์ที่กำลังหาอะไรบางอย่างอยู่ โดยในอ้อมแขนของเธอนั้นกำลังกอดหนังสืออะไรบางอย่างเอาไว้อยู่ ในขณะเดียวกันคุณโอลิแวนเดอร์ก็ค่อย ๆ คลานออกมาจากชั้นวางของ ทำให้เฮอร์ม่าสามารถสรุปได้ว่าเธอไม่สามารถมองเห็นสิ่งที่เขาเห็นอยู่ตรงหน้าได้

หรือในอีกความหมายหนึ่งก็คือเขาสามารถมองเห็นสิ่งที่อยู่ตรงหน้าได้เพียงคนเดียว ดังนั้นแล้วเขาจึงค่อย ๆ กลั้นหายใจอีกครั้งพร้อมกับพูดขึ้นมาในความคิดของเขาว่า "คุณไม่ใช่ระบบใช่ไหม ? เพราะว่าคุณมีสัญลักษณ์ของ สลิทธีลีน อยู่บนเสื้อคลุมของคุณ ?"

"โอ้! … เธอเป็นคนที่ฉลาดมากเด็กน้อย ~"

"เด็กน้อย ? คุณหมายความว่ายังไง ? คุณเป็นผีหรือว่า ... "

"ฉันมีชื่อว่าเสี่ยวเหวินนา เป็นคนที่กลับชาติมาเกิดใหม่เหมือนกับเธอ ซึ่งช่วงเวลาที่ฉันมาเกิดใหม่นั้นก็ราว ๆ ตอนที่โวลเดอร์มอร์เริ่มสร้างความหายนะ"

"ถึงแม้ว่าผมจะไม่มีระบบ ผมก็สามารถที่จะเติบโตและแข็งแกร่งขึ้นได้อย่างช้า ๆ เพราะในโลกของแฮร์รี่พอตเตอร์นั้นสามารถอยู่รอดได้ง่ายถ้าเกิดว่าเราเลือกเดินเส้นทางที่ถูกต้อง"

"แน่นอนว่ามันอาจจะเป็นอย่างนั้น แต่เรื่องราวของฉันนั้นจบลงหลังจากที่เดินไปได้ครึ่งทาง โดยฉันนั้นถูกโวลเดอร์มอร์ฆ่าตายกับมือของเขา และในขณะที่ดวงจิตของฉันจะสลายหายไป ระบบก็ได้ช่วยปกป้องฉันเอาไว้ ... "

เมื่อเล่ามาถึง ณ จุดนี้จู่ ๆ น้ำเสียงของอีกฝ่ายก็ค่อย ๆ เงียบลง ก่อนที่จะหัวเราะออกมาอย่างร่าเริง ทำให้เฮอร์ม่าที่ได้ยินเสียงหัวเราะก็อดคิดไม่ได้ว่าทำไมเธอคนนี้ถึงได้เป็นคนที่มองโลกในแง่ดีมากขนาดนี้

"ระบบได้ใช้พลังงานของการกลับชาติมาเกิดใหม่ที่เหลืออยู่ในการรักษาจิตวิญญาณของฉันเอาไว้ ทำให้ฉันในตอนนี้เหลือเพียงแค่จิตวิญญาณ บวกกับการที่ฉันไม่ใช่คนของโลกใบนี้ ทำให้ฉันทำเพียงแค่บินวินไปมารอบ ๆ จนกว่าคนแบบฉันจะปรากฏตัวขึ้นมาอีกครั้ง"

ทันใดนั้นเฮอร์ม่าก็นึกสิ่งหนึ่งขึ้นมาได้อย่างกะทันหัน เพราะตอนที่เขากลับชาติมาเกิดใหม่และวิญญาณกำลังเข้าสู่ร่างกายนี้ เขาก็พบปัญหาบางอย่างเพราะภายในร่างนี้ยังมีดวงวิญญาณอีกดวงอยู่

แต่ทันใดนั้นจู่ ๆ ก็มีแสงเงาที่เหมือนกับเทพธิดามาช่วยเขาขับไล่ดวงวิญญาณดวงนั้นออกไปและในที่สุดเขาก็สามารถรักษาดวงวิญญาณของเขาเอาไว้ได้

"ในตอนนั้นมันคือคุณใช่ไหม ... คุณทำมันได้ยังไง!?"

เฮอร์ม่ามองไปที่เธอด้วยความประหลาดใจ เพราะว่าเธอไม่มีกายเนื้อมีแต่จิตวิญญาณ ดังนั้นแล้วมันไม่น่าจะทำแบบนั้นได้หรอกจริงไหม!

"จิตสำนึกของระบบนั้นถูกทำลายไปโดยสมบูรณ์หลังจากที่ช่วยฉันเอาไว้ ทำให้จิตวิญญาณของฉันนั้นถูกผูกเข้ากับระบบไปโดยปริยาย"

"แต่ถึงอย่างนั้นระบบในตอนนี้มันก็ไม่ใช่แบบเดิมอีกต่อไป และประสิทธิภาพการทำงานของมันก็เกือบถูกทำลายไปเกือบหมดเช่นกัน ดังนั้นแล้วฉันจึงไม่นับว่าตัวเองเป็นระบบ"

"แต่ถึงอย่างนั้นฉันก็เป็นคนที่กลับชาติมาเกิดใหม่เหมือนกับเธอและอาจจะมาจากโลกเดียวกันด้วย ดังนั้นแล้วฉันจึงตัดสินใจเช่นนั้น เพราะระบบสามารถผูกติดได้กับดวงวิญญาณของโลกอื่นเท่านั้น"

เมื่อได้ยินเช่นนั้นในสุดเฮอร์ม่าก็สามารถเข้าใจรายละเอียดต่าง ๆ ได้อย่างสมบูรณ์ และอีกฝ่ายก็ดูเหมือนว่าจะมีความสามารถของระบบบางอย่างที่สามารถใช้งานได้อยู่ และบางที่มันอาจจะเป็นตัวช่วยของเขาได้ในอนาคต

"เอ่อ ... พี่สาวเสี่ยว ระบบในตอนนี้มันสามารถทำอะไรได้บ้าง ?"

"โอ้ … ฉันก็ไม่ได้รู้อะไรเกี่ยวกับระบบนี้มากนัก ดูเหมือนว่ามันจะชื่อว่า ระบบความสำเร็จของ League Of Legends"

"โดยเธอสามารถรับรางวัลจำพวกเหรียญทองจากการทำเควสและความสำเร็จต่าง ๆ หลังจากนั้นเธอก็จะได้รับพลังจากฮีโร่ต่าง ๆ ที่อยู่ภายใน League Of Legends"

"ตอนนี้ผมสามารถใช้มันได้เลยไหม ?"

"มันจะต้องใช้เงิน ... ถึงแม้ว่าตอนนี้ระบบจะค่อย ๆ ฟื้นฟูอย่างช้า ๆ หลังจากที่ได้ผูกติดกับเธอ แต่ฉันก็ยังต้องการเวลาที่จะเข้าไปควบคุมระบบได้อย่างสมบูรณ์ และมันก็คงจะใช้เวลาอีกนานเลยกว่าฉันจะปล่อยภารกิจออกมาได้"

"อา ~   ลืมมันไปเถอะ สงสัยฉันคงจะต้องใช้ความพยายามของตัวเองสินะ"

"อนิจจา! ดูเหมือนว่าเด็กน้อยอย่างเธอจะเข้าใจอะไรบางอย่างผิดไป ถึงแม้ว่าระบบจะยังไม่สามารถใช้ได้ในตอนนี้ แต่เธอก็ยังมีฉันอยู่ ~"

"แล้วพี่สาวเสี่ยวสามารถทำอะไรได้บ้างละ ?"

"ทำอะไรได้บ้าง ? พี่สาวคนนี้เป็นถึงนักเรียนอัจฉริยะของบ้านสลิธีลีนเลยนะ!"

"แล้วทำไมคุณถึงได้พ่ายแพ้ให้กับโวลเดอร์มอร์ล่ะ ?"

" …….. มันเป็นเรื่องเมื่อนานแล้ว!"

ในขณะที่เฮอร์ม่ากำลังจะพูดคุยกับพี่สาวเสี่ยวต่อ ทันใดนั้นโอลิแวนเดอร์ก็ได้เดินมาตรงหน้าของเขากับเฮอร์ไมโอนี่พร้อมกับกล่องสามอัน