บทที่ 13 - ระบบไฟฟ้า

บทที่ 13 - ระบบไฟฟ้า

☆☆☆☆☆

เช้าวันรุ่งขึ้น ซูหมิงเริ่มลงมือเชื่อมต่ออุปกรณ์ทั้งสองส่วนเข้าด้วยกันตามแผน

การเชื่อมต่อระหว่างเครื่องจักรไอน้ำกับชุดเกียร์อาศัยแค่น็อตสกรูและเพลาต่างๆ ในเมื่อมีอะไหล่ครบครันก็ใช้เวลาไม่นาน แต่ปัญหาอยู่ที่ท่อบางส่วนที่ติดตั้งไม่เข้าที่ จำเป็นต้องมีการเชื่อมประสาน

กระแสไฟจากอินเวอร์เตอร์ไม่มีทางลากตู้เชื่อมไหว ซูหมิงเลยไม่ได้ขนตู้เชื่อมมาตั้งแต่แรก

วันนี้เขาไม่ต้องเสียพลังงานไปกับการส่งของ สภาพร่างกายเลยฟิตเปรี๊ยะ เขาเลยขอให้ไป๋กู่สอนลูกไม้เวทมนตร์พื้นฐานให้สองสามอย่าง แล้วลองใช้วิชามารเชื่อมเหล็กดู แม้จะยังควบคุมธาตุไฟไม่ได้ แต่เขาใช้วิธีใช้ธาตุมืดกัดกร่อนผิวโลหะให้ละลายแล้วรีบสลายเวททิ้ง ผลออกมาแข็งแรงทนทานเกินคาด

“เยี่ยม ตอนนี้ผมกลายเป็นช่างเชื่อมฝึกหัดแล้ว” ซูหมิงหัวเราะเยาะตัวเอง “แถมเป็นรุ่นที่มีตู้เชื่อมติดตัวด้วย”

เนื่องจากอุปกรณ์ส่วนใหญ่ประกอบเสร็จมาแล้ว งานที่ต้องทำเลยมีไม่มาก ซูหมิงใช้เวลาส่วนใหญ่ไปกับการอ่านคู่มือและตรวจสอบการทำงานของอุปกรณ์ทีละชิ้น

ส่วนภารกิจของไป๋กู่ก็หนักหนาไม่แพ้กัน เธอต้องเตรียมเชื้อเพลิงและน้ำ

เชื้อเพลิงนั้นง่ายหน่อย สิ่งที่เรียกว่าชีวมวลจริงๆ แล้วก็คือขี้เลื่อย เศษไม้ ฟางข้าว หรือพืชพรรณต่างๆ รอบหอคอยกระดูกมีพืชขึ้นอยู่เยอะแยะ ทั้งหญ้า พุ่มไม้ หรือแม้แต่ต้นไม้เล็กๆ พวกนี้ใช้ได้หมด ถึงจะไม่ได้ขึ้นหนาทึบ แต่ถ้านับรวมทั้งเนินเขาก็ได้ปริมาณไม่น้อยเลย

เหล่าซอมบี้เลยคว้าเคียวออกไปเริ่มงานตัดหญ้ากันอย่างขะมักเขม้น

แต่เรื่องน้ำนี่สิยุ่งยาก ซูหมิงให้ไป๋กู่สร้างบ่อขนาดสิบลูกบาศก์เมตรขึ้นมา แล้วบอกเธอว่าต้องเติมน้ำสะอาดให้เต็ม

“น้ำบริสุทธิ์เหรอ?” ไป๋กู่ทำหน้าเหวอ

จริงๆ แล้วมันคือน้ำปราศจากไอออน ซูหมิงอธิบายคอนเซปต์ให้ไป๋กู่ฟัง

“ก็คือน้ำไร้มลทินสินะ แบบที่ต้มแล้วไม่มีตะกรัน” ไป๋กู่ว่า วิชาเล่นแร่แปรธาตุของโลกนี้ก้าวหน้าพอสมควร “แต่ทำไม่ได้หรอก ถ้าแค่นิดหน่อยพอไหว แต่เยอะขนาดนี้ฉันทำไม่ทัน”

“ถ้าไม่ไหวจริงๆ คุณใช้วิธีแยกเกลือออกจากน้ำทะเลก่อนได้ไหม” ซูหมิงเสนอ “เดี๋ยวผมจะลองหาเครื่องผลิตน้ำปราศจากไอออนมาให้”

“อันนี้พอทำได้” ไป๋กู่ตอบ

วิธีของเธอนั้นเรียบง่ายและป่าเถื่อนมาก นั่นคือการแช่แข็ง เมื่ออุณหภูมิของน้ำทะเลลดลง ความสามารถในการละลายของเกลือชนิดต่างๆ จะลดลงและตกผลึกแยกออกมา พอแช่น้ำทะเลจนเป็นน้ำแข็ง ก็แค่แยกเกล็ดน้ำแข็งที่ไม่มีเกลือออกมา ก็จะได้น้ำจืด

ไป๋กู่วาดวงเวทขึ้นมาวงหนึ่งเพื่อแช่แข็งน้ำอย่างต่อเนื่อง แล้วเขียนอักขระควบคุมชุดใหม่ใส่ลงไปในซอมบี้ไม่กี่ตัว เพื่อให้พวกมันช่วยทำงานประสานกัน

“เพิ่มขั้นตอนแลกเปลี่ยนความร้อนเข้าไปด้วย” ซูหมิงบอกไป๋กู่

เกล็ดน้ำแข็งจืดที่แยกออกมาแล้ว ให้เอาใส่ภาชนะโลหะ แล้วเอาไปแช่ในน้ำทะเลชุดต่อไปเพื่อช่วยลดอุณหภูมิน้ำใหม่

“ไม่เลว” ไป๋กู่เอ่ยชมเทคนิคนี้ วิธีหมุนเวียนความเย็นแบบนี้ช่วยประหยัดพลังเวทที่ต้องใช้ในการแช่แข็งไปได้โข

เสียงดังแว่วมาจากภายนอก แม้โถงใหญ่จะปิดทึบ แต่ซูหมิงก็ยังสัมผัสได้ถึงคลื่นพลังเวทธาตุไฟ

“ฝั่งตรงข้ามส่งคนมาทักทาย เดี๋ยวฉันออกไปรับแขกหน่อย” ไป๋กู่บอก

『เนตรจิตวิญญาณ!』

ซูหมิงร่ายเวทใส่ตัวเอง สายตาเขาทะลุผ่านกำแพงกระดูกหนาทึบออกไปเห็นสถานการณ์ด้านนอก ร่างมนุษย์ส่องแสงเจิดจ้าลอยอยู่กลางอากาศเหนือหอคอย คอยโยนเวทฝนเพลิงลงมาเป็นระยะ

ไม่นานนัก ร่างเงาสีม่วงเลือนรางก็ปรากฏขึ้นหน้าหอคอยกระดูก เป็นร่างจำแลงที่ไป๋กู่สร้างขึ้นจากธาตุพลัง

“สบายดีนะ ท่านอาร์คบิชอปสแตนตัน”

“อรุณสวัสดิ์ ท่านปราชญ์นกเค้าแมว” อีกฝ่ายโค้งคำนับอย่างจริงจังจนน่าประหลาดใจ ไป๋กู่พยักหน้าตอบรับ

ไป๋กู่ยังคงเชื่อมต่อจิตกับซูหมิงอยู่ บทสนทนาของทั้งคู่เลยส่งตรงถึงสมองเขา ซูหมิงหรี่ตาลงเล็กน้อย ไป๋กู่เรียกอีกฝ่ายว่าอาร์คบิชอป แต่อีกฝ่ายกลับเรียกเธอแค่ปราชญ์

แต่นั่นไม่ได้แปลว่าสถานะของไป๋กู่ต่ำต้อยกว่า!

ซูหมิงที่มีความรู้ทั่วไปเกี่ยวกับต่างโลกอยู่บ้างรู้ดีว่า สแตนตันกำลังเรียกขานฉายา บารมีของไป๋กู่ไม่จำเป็นต้องมียศถาบรรดาศักดิ์นำหน้า แค่ชื่ออาชีพเรียบๆ บวกกับโค้ดเนม ก็เป็นคำยกย่องที่คนทั้งโลกใช้เรียกขานเธอ แม้แต่ศัตรูระดับอาร์คบิชอปยังต้องก้มหัวทำความเคารพพวกนอกรีตผู้นี้

น่ากลัวชะมัด!

ถ้าเลือกได้ ซูหมิงไม่อยากจะโผล่มาต่างโลกปุ๊บก็ต้องมาพัวพันกับสงครามระดับเทพตีกันแบบนี้เลยจริงๆ

“ท่านมาเพื่อจะสงเคราะห์ให้ฉันไปสบายเหรอ” กลางอากาศ ไป๋กู่เอ่ยถาม “เผ่าพันธุ์ของฉันคงยังมาไม่ถึงเร็วขนาดนี้มั้ง”

“มิกล้า ทางวิหารไม่มีความจำเป็นต้องล่วงเกินฝ่าบาทเกเซเลียด้วยเรื่องเล็กน้อยเพียงแค่นี้” สแตนตันตอบ “เห็นท่านใช้ซอมบี้เก็บฟืนแล้วรู้สึกสงสัย ก็เลยแวะมาดู”

“อ้อ ฉันใกล้ตายแล้ว ก็เลยมาถางหญ้าหน้าหลุมศพตัวเองหน่อย” ไป๋กู่ตอบเสียงเรียบ

“งั้นผมช่วยท่านเอง” สแตนตันสะบัดมือโปรยฝนเพลิงลงมาห่าใหญ่ จุดไฟเผาพืชพรรณบนเนินเขาจนวอดวาย ควันโขมงลอยคลุ้งขึ้นทันตา

ท่ามกลางเสียงไม้แตกเปรี๊ยะปร๊ะ มีเสียงวัตถุบางอย่างร่วงกระแทกพื้นดังตุ้บ

ซูหมิงสัมผัสได้ถึงอารมณ์โกรธวูบหนึ่งของไป๋กู่ แต่เธอก็ข่มมันไว้ พลังเวทต้องเก็บไว้ทำเรื่องที่สำคัญกว่า จะมาเสียเปล่าเพราะอารมณ์ชั่ววูบไม่ได้

ไป๋กู่สลายร่างจำแลงทิ้งทันที ท่านอาร์คบิชอปเองก็ไม่ตอแยต่อ หันหลังบินจากไป

“ยุ่งยากชะมัด” ซูหมิงถอนหายใจ “สแตนตันคงไม่รู้หรอกว่าเราเก็บเชื้อเพลิงไปทำไม แต่แค่ขัดขวางไม่ให้เราทำสำเร็จก็พอแล้ว หมอนั่นไม่ปล่อยผ่านรายละเอียดเล็กๆ น้อยๆ เลย”

“เรื่องปกติในสนามรบ” ไป๋กู่ว่า “ที่เก็บมาได้ตอนนี้พอไหม”

ซูหมิงประเมินดู ไม่เยอะเท่าไหร่ แต่ก็ไม่ถือว่าน้อย ประสิทธิภาพการทำงานของซอมบี้นี่สูงใช้ได้เลย

“สำหรับขั้นตอนทดสอบและเตรียมการน่ะพอแล้ว” เขาบอกไป๋กู่ “ที่เหลือค่อยว่ากันทีหลัง สับเชื้อเพลิงให้ละเอียด ยิ่งละเอียดยิ่งดี”

เรื่องมีดสับนี่ไม่ต้องถึงมือซูหมิง ไป๋กู่เนรมิตสายการผลิตซอมบี้เครื่องสับหญ้าขึ้นมาอย่างรวดเร็ว เสียงสับฉับๆ ดังสนั่นหวั่นไหว

ส่วนสายการผลิตน้ำจืดอีกด้านหนึ่ง ไป๋กู่ก็ปรับปรุงกระบวนการ เกล็ดน้ำแข็งที่ผ่านการทำความเย็นมาแล้วละลายกลายเป็นน้ำ แต่ยังเอาไปใช้ทำความเย็นล่วงหน้าให้น้ำทะเลชุดต่อไปได้ ก่อนจะเปลี่ยนเอาเกล็ดน้ำแข็งชุดใหม่มาทำความเย็นต่อ

“สมกับเป็นปราชญ์นกเค้าแมว” ซูหมิงอดชื่นชมจากใจจริงไม่ได้ ถ้ามีเวลามากกว่านี้ เธอน่าจะสร้างท่อแลกเปลี่ยนความร้อนขึ้นมาเองได้แน่ๆ

“ฉันไม่ค่อยชอบฉายานี้เท่าไหร่หรอกนะ” ไป๋กู่เปรย “ถ้าเรารอดไปได้ ของเล่นของนายพวกนี้อาจจะช่วยเปลี่ยนฉายาให้ฉันก็ได้ ใครจะรู้”

“งั้นเหรอ ถ้าอย่างนั้นผมต้องตั้งใจคิดหน่อยแล้ว ว่าจะโชว์ของอะไรดี” ซูหมิงตอบ

ซูหมิงหันกลับมาโฟกัสงานของตัวเอง เขาพบว่าแม้หม้อต้มกับเครื่องจักรไอน้ำจะไม่ต้องใช้ไฟฟ้าในการทำงาน แต่พวกมันเป็นผลิตภัณฑ์สมัยใหม่ ตัวควบคุม PLC และหน้าจอสัมผัสยังต้องการไฟเลี้ยง

แถมพวกวาล์วและสวิตช์ต่างๆ ก็เป็นอุปกรณ์ลมระบบนิวเมติกสมัยใหม่ เลยต้องใช้ปั๊มลมด้วย

ซูหมิงเริ่มคิดถึงระบบสาธารณูปโภคที่ครบครันบนโลกซะแล้ว อยู่ที่นู่นเรื่องพวกนี้ไม่ใช่ปัญหาเลย

ไม่รู้เมื่อไหร่ที่มีกล่องไม้ใบหนึ่งมาวางอยู่ในโถงใหญ่ วัสดุดูหรูหรา ลวดลายวิจิตรบรรจง ซูหมิงลากมันมา พลิกเอาด้านก้นขึ้นทำเป็นโต๊ะวางชิ้นส่วนและเครื่องมือไฟฟ้า

“นาย...” ไป๋กู่ทำท่าเหมือนจะพูดอะไร แต่สุดท้ายก็เงียบไป

ซูหมิงต่อวงจรหลักอย่างรวดเร็ว เชื่อมต่อกับขั้วออก AC ของอินเวอร์เตอร์ตัวหนึ่ง จ่ายไฟได้ประมาณ 3 กิโลวัตต์

ถึงจะมีอินเวอร์เตอร์สองตัว แต่เอามาขนานกันดื้อๆ ไม่ได้ แต่ชุดแบตเตอรี่สลับใช้งานได้ไม่มีปัญหา ซูหมิงเอาแบตเตอรี่ที่ถอดจากรถทั้งสองคันมาต่อเข้าฝั่ง DC ของอินเวอร์เตอร์

[จบแล้ว]