เครื่องจำลองสยองขวัญ บทที่ 649 ปีศาจหลายตนวิปริต!
เครื่องจำลองสยองขวัญ บทที่ 649 ปีศาจหลายตนวิปริต!
"ตั้งแท่น!"
หยวนคงมองจางจี้เซิงด้วยรอยยิ้มเย้ยหยัน ทิ้งประโยคนี้ไว้แล้วเดินไปยังแท่นพิธีที่พรตหญิงหลายคนสร้างไว้
จางจี้เซิงจ้องมองแผ่นหลังของหยวนคงลึกๆ
รอยยิ้มเย็นยะเยือกวูบผ่านใบหน้าของเขา
เขาแกะห่อผ้าที่สะพายไว้ เปิดออกบนพื้น
จากในห่อผ้า เขาสลัดหนังคนสองผืนออกมา!
หนังคนทั้งสองผืนถูกคลี่ราบบนพื้น ยังมองไม่เห็นหน้าตาและเพศ จางจี้เซิงนำไม้ไผ่ที่สลักอักขระประหลาดมาต่อกันเป็นรูปกากบาท ปักลงบนพื้น แล้วแขวนหนังคนทั้งสองไว้บนนั้น
ลมเย็นหนาวพัดกรรโชก
พัดผ่านในชั่วพริบตา
ทำให้หนังคนทั้งสองสะบัดพั่บๆ
จางจี้เซิงยืนระหว่างหนังคนทั้งสอง ล้วงถุงหนังที่เอว หยิบยาลูกกลมห้าเม็ดที่มีสีแตกต่างกันออกมาวางบนฝ่ามือ เอาจมูกเข้าไปดม 'กลิ่น' จากยาเม็ดเหล่านั้น
ในยาแต่ละเม็ดมีพลังชั่วร้ายหมุนวนอย่างแตกต่างกัน
ตัวยาเองไม่มีกลิ่นใดๆ
หัวหน้าสำนักเซียนเอาจมูกดมยาเม็ดนั้นสองสามที ท้องของเขาก็พองโตขึ้นทันที ทำให้เสื้อคลุมที่เดิมหลวมโพรกกลับตึงแน่น!
ก้อนกลมในท้องที่พองโตถูกแรงลึกลับผลักให้กลิ้งขึ้นไปในอก
ในอกของเขา หัวใจและปอดพองขยายขึ้นในทันใด ดันซี่โครงและกระดูกอกจนลั่นกรอบแกรบ จากนั้นเขาก็อ้าปากพรวด – "โอ๊ก!" พ่นของเหลวดำทะมึนออกมา!
ของเหลวดำไหลทะลักลงพื้น เมื่อมองดูใกล้ๆ จึงเห็นว่าสิ่งที่จางจี้เซิงพ่นออกมาไม่ใช่น้ำดำ?!
แต่เป็นหนอนเนื้อมีขนดำนับไม่ถ้วน!
--หนอนเนื้อมีขนดำไม่เพียงพ่นออกจากปากเท่านั้น
ตอนนี้
หนอนเนื้อมีขนดำยังคลานออกมาจากจมูก หู สะดือของเขา ร่วงหล่นจากเสื้อผ้าที่กลับหลวมโพรกอีกครั้ง ร่างของเขาราวกับกลายเป็นภาชนะบรรจุหนอนเนื้อมีขนดำ พวกมันเจาะชอนไชในอวัยวะภายใน เส้นเลือด แม้แต่กระดูกของเขา ทิ้งร่องรอย 'ทางเดิน' และ 'โพรง' นับไม่ถ้วนไว้!
ร่างของเขานอกจากภายนอกจะยังดูเป็นคนแล้ว
ภายในร่างกลวงโบ๋เต็มไปด้วยรู พวกหนอนเจาะไชทำรังไว้ทั่ว!
แม้ในร่างจางจี้เซิงจะมีหนอนมากมายเช่นนี้ ร่างกายและอวัยวะภายในหยุดทำงานไปแล้ว แต่เขายังคงมี 'ชีวิต' ภายนอกดูเหมือนคนเป็น เพราะเขาย้ายรากฐานชีวิต สายเลือด และพลังทั้งหมดไปอยู่ในหนอน ให้การเคลื่อนไหวของหนอนแทนการไหลเวียนของเลือด!
หนอนมหึมาแผ่กระจายใต้เท้าหัวหน้าสำนักเซียน ดำทะมึนปกคลุมพื้น!
หนอนแต่ละตัวแผ่พลังชั่วร้ายแตกต่างกัน
หนอนจำนวนมหาศาลเช่นนี้ กลับแผ่พลังชั่วร้ายถึงห้าชนิด!
หนอนที่แผ่พลังชั่วร้ายต่างกันไต่ขึ้นรถเข็น มุดเข้าทางจมูก หู ของศพหญิงทั้งสิบสี่ เข้าไปในร่างพวกนาง ทำให้ศพที่เพิ่งตายไม่ถึงวันแผ่กลิ่นศพและพลังชั่วร้ายหลากหลาย
ศพหญิงเหล่านั้นส่ายหัว บิดร่าง ลุกขึ้นจากรถเข็นด้วยท่าทางบิดเบี้ยว วิ่งทะลุกำแพงพังออกไปทีละคนๆ มุ่งหน้าไปยังแท่นพิธีเทียนเว่ยบนเขาเฟิ่ง!
"คนเป็น!
จับคนเป็นมาเร็ว!"
หลังจากปล่อยหนอนส่วนใหญ่ออกไปเกาะกินศพ ส่งไปโจมตีแท่นพิธีเทียนเว่ย จางจี้เซิงนั่งขัดสมาธิบนพื้น ร่างที่ผอมแห้งอยู่แล้วยิ่งซูบผอมลงไปอีก กลายเป็นหนังหุ้มกระดูก
เขาตะโกนสั่ง
ด้านหลังเขา หนังคนทั้งสองที่หนอนเข้าไปเติมเต็มร่างจนอวบอิ่ม ดูเหมือนคนจริงๆ แต่ในเบ้าตาและปากที่อ้าของพวกมัน มีเพียงหนอนคลานไปมา ไม่มีลูกตาและฟัน ลิ้นอยู่เลย!
เมื่อได้ยินคำสั่งของจางจี้เซิง หนังคนทั้งสองดิ้นหลุดจากราวไม้ไผ่ พลังชั่วร้ายสองชนิดแผ่ออกจากร่างของพวกมัน
ร่างของพวกมันวูบหายไปในความมืด
ในชั่วพริบตาก็ปรากฏใกล้แท่นพิธีที่หยวนคงอยู่
จับพรตหญิงวัยกลางคนรูปงามได้หนึ่งคน หนังคนทั้งสองที่มีรูปร่างเหมือนชายวัยกลางคนคว้าแขนนางคนละข้าง ยกขึ้นเบาๆ แล้ววูบหายไปจากที่เดิม
จากนั้นก็กดบ่าพรตหญิงลงตรงหน้าจางจี้เซิง
จางจี้เซิงคว้าผมมวยบนศีรษะพรตหญิง ลากเข้ามาในอ้อมอก ไม่สนใจการขัดขืนและเสียงกรีดร้องของนาง 'จูบ' เข้าไปที่ริมฝีปากนางทันที--
หนอนสีแดงดำที่แผ่พลังชั่วร้ายเข้มข้นตัวหนึ่งคลานออกจากริมฝีปากเน่าเหม็นของเขา มุ่งหน้าไปยังริมฝีปากพรตหญิง!
"ท่าน ช่วยด้วย--"
พรตหญิงตกใจสุดขีด อ้าปากร้องขอความช่วยเหลือจากหยวนคง
พรตหญิงผู้นี้เป็นผู้ดูแลศาลเจ้าเทียนเว่ยในสวน คอยช่วยหยวนคงจัดการงานมากมาย แน่นอนว่าเขาไม่อยากให้เครื่องมือที่ยังใช้ประโยชน์ได้ตายในอ้อมอกหัวหน้าสำนักเซียน
อย่างไรก็ตาม
หยวนคงยังไม่ทันพูดอะไร หนอนแดงดำก็มุดเข้าปากพรตหญิงไปแล้ว
พลังชั่วร้ายเข้มข้นแผ่ซ่านไปทั่วร่างพรตหญิงอย่างรวดเร็ว
ใบหน้าของนางซีดขาวเย็นเฉียบ!
นางถูกบังคับให้รับปีศาจร้ายเข้าร่างแล้ว!
จางจี้เซิงย้ายปีศาจร้ายในร่างไปยังร่างผู้อื่น เพื่อป้องกันไม่ให้ 'สมดุล' ในร่างถูกทำลายจนตายนั่นเอง!
พรตหญิงคลานออกจากอ้อมอกจางจี้เซิง ใบหน้าแข็งกร้าว ยืนข้างกายจางจี้เซิง
แม้หัวหน้าสำนักเซียนจะย้ายปีศาจร้ายออกจากร่าง
แต่ปีศาจร้ายนั้นถูกหนอนรับไว้ก่อน แล้วพรตหญิงค่อยรับหนอนเข้าร่าง อำนาจควบคุมยังอยู่ในมือจางจี้เซิง เขาควบคุมหนอน ก็ควบคุมร่างพรตหญิงที่ถูกปีศาจครอบงำจนเสียการควบคุม และควบคุมปีศาจร้ายเองด้วย!
หนังคนทั้งสองพิงราวไม้ไผ่ ยืนแข็งทื่อ
เมื่อรู้สึกว่าหยวนคงจ้องมองมา จางจี้เซิงหันไปมองอีกฝ่าย ใบหน้าซูบผอมเผยรอยยิ้มน่าสยดสยอง: "เพียงหญิงคนเดียวเท่านั้น เจ้าสำนักเชิญพวกเราช่วยงาน หรือว่าแม้แต่คนเดียวก็เสียดาย?
ข้าบอกว่าเจ้าสำนักจะได้พบศิษย์ทั้งสองของข้าอีก
ดูสิ
พวกเขามาแล้วไม่ใช่หรือ?"
หัวหน้าสำนักเซียนชี้ไปที่ชายวัยกลางคนทั้งสองด้านหลัง แม้ภายนอกจะเหมือนคนจริงๆ แต่ใต้หนังคนกลับแน่นขนัดไปด้วยหนอน พลังชั่วร้ายแผ่ซึมผ่านหนอนออกมาภายนอก
หยวนคงรู้สึกถึงพลังชั่วร้ายห้าชนิดที่หนอนมากมายในอากาศแผ่ออกมา ในดวงตาวูบไหวด้วยความหวาดระแวง เบือนหน้าไปทางอื่น--
หยวนจื่อเจิ้งจงต้าซือกงแห่งแท่นพิธีจงอี้และไป๋อู่ชางแห่งแท่นพิธีหลิงจี๋นำพรตเสื้อแดงกว่ายี่สิบคนไปรวมตัวอยู่หลังพระราชาแห่งมวลชน อาจารย์วัดพระกษิติครรภ์พร้อมลูกศิษย์ในชุดเทาสามสิบคน
สองแท่นพิธีเต๋ากลับยอมให้วัดพระกษิติครรภ์นำหน้า
พระในชุดเทาลากหีบไม้มากมายมา หยิบชุดละครและธงประดับที่มีลวดลายต่างกันออกมา ช่วยกันสวมใส่
พระหลายรูปยืนล้อมพระราชาแห่งมวลชน ช่วยสวมเกราะลายเสือดำพื้นทอง สวมรองเท้าคู่งาม ด้านหลังปักธงมากมายราวกับป่าดาบทะมึน บนศีรษะล้านสวมหมวกขุนนางสีดำ ลุกขึ้นยืน หยิบสีน้ำมันนานาชนิดจากโต๊ะ เรียกพระที่สวมชุดละครมาทีละรูป จุดที่หว่างคิ้วแต่ละคนก่อน จากนั้นใช้พู่กันจุ่มสีน้ำมัน วาดหน้ากากน่าสยดสยองบนใบหน้าพระทุกรูป
สีน้ำมันนั้นแผ่พลังประหลาด เมื่อวาดเป็นหน้ากากบนใบหน้าพระแล้ว พลังนั้นก็สงบนิ่งลง
พระราชาแห่งมวลชนปักธูปสองดอกบนมงกุฎละคนของเหล่าศิษย์ ปากพึมพำ: "เทพอยู่ข้างกาย"
ลายเส้นมหาเต๋าอันประหลาดเริ่มหมุนวนรอบกายเหล่าศิษย์หลังจากคำพูดของอาจารย์วัดพระกษิติครรภ์ขาดคำ
เขาหันกลับมา หยิบกระจกทองเหลือง ส่องใบหน้าอ้วนกลมของตน มืออีกข้างถือพู่กัน วาดใบหน้าไปพลางพึมพำ: "นะโมนะโมนะโมนะโม--"
ตามการพึมพำของพระราชาแห่งมวลชน พลังศักดิ์สิทธิ์ไหลออกจากกระจกทองเหลืองเก่าคร่ำในมือ ค่อยๆ ปกคลุมใบหน้าเขา ทำให้หน้ากากปีศาจไข้ทั้งสามที่วาดบนใบหน้าดูมีชีวิตชีวา พลังชั่วร้ายไหลวนออกมาจากหน้ากาก
พระราชาแห่งมวลชนเปิดกล่องไม้บนโต๊ะยาว
หยิบวัตถุกลมสีดำสองชิ้นออกมา
วัตถุกลมทั้งสองมีขนาดและรูปร่างใกล้เคียงเหรียญทองแดง รูตรงกลางเป็นวงกลม ด้านข้างทั้งสองของวัตถุกลมสีดำมีเชือกดำผูกติด พระราชาแห่งมวลชนใช้เชือกดำผูกวัตถุทั้งสองเข้าด้วยกัน ปิดทับดวงตาตนเอง
ในรูกลมของวัตถุสีดำ ค่อยๆ มีแสงเลือดไหลวน พลังศักดิ์สิทธิ์สะสมในแสงเลือด
พระราชาแห่งมวลชนเงยหน้ามองเหล่าศิษย์ที่สวมชุดละครรอบกาย ในดวงตาไม่เห็น 'รูปลักษณ์มนุษย์' ของพวกเขาอีก เห็นเพียงเงาเทพสูงใหญ่ราวต้นไม้ยักษ์ยืนล้อมตนไว้ สูงเทียมเท่าเขาเฟิ่งเบื้องหน้า!
"โอ้ยะยะยะยะ--"
พระราชาแห่งมวลชนเปล่งเสียงละครที่ทำให้ขนลุกซู่!
"พันเทพ--มารร้าย--ขึ้นแท่นพร้อมกัน!"
"หมื่นปีศาจชั่ว--เปิดนรก!"
"ธูปดอกแรกเคารพพระกษิติครรภ์!"
"เชิญพระกษิติครรภ์ชุดดำมา พิธีใหญ่ปราบมารทั่วหล้า!"
ในรูกลมกลางวัตถุที่ปิดตาพระราชาแห่งมวลชน แสงเลือดรวมตัวเป็นรูปธรรม กลายเป็นเลือดสดไหลออกจากรูนั้น เปรอะเปื้อนใบหน้าเขาตามใจชอบ!
เขาถือธูปดอกหนึ่ง ก้มกายคำนับร่างดำมหึมาที่นั่งขัดสมาธิลอยอยู่ตรงหน้าในอากาศว่างเปล่า
ยื่นธูปดอกนั้นถวายในมือของร่างนั้น
ร่างดำที่มีโซ่ดำพันรอบตัวรับธูปจากพระราชาแห่งมวลชน ธูปที่เล็กนิดเดียวในมือพระราชาแห่งมวลชนกลับกลายเป็นภูเขาสูงใหญ่ในมือร่างนั้น ควันพวยพุ่ง สั่นสะเทือนฟ้าดิน!
"ธูปดอกที่สองเคารพราชาไข้!"
"เชิญท่านจ้าวกงหมิงราชาไข้สามฤดู มาอยู่เคียงข้างข้าฆ่าอสูรมาร!"
เลือดสดที่ทะลักออกจากรูกลมในวัตถุสีดำย้อมใบหน้าพระราชาแห่งมวลชนแดงฉาน
หน้ากากผีไข้ที่วาดบนหน้าผากพลันขยับริมฝีปากที่เปื้อนเลือด อ้าปากแยกเขี้ยว 'ฟื้นคืนชีพ' บนใบหน้าเขา หน้ากากผีไข้อีกสองหน้าที่วาดบนแก้มมีแสงเลือดเจิดจ้าในดวงตา--หน้ากากทั้งสามรวมตัวกันที่กลางใบหน้า ซ้อนทับใบหน้าเขาทั้งหมด เขามีแผลเน่าเต็มหน้า ในแผลเน่ามีดวงตาผีผุดขึ้นมากมาย กลายเป็นเทพแห่งโรคระบาด!
แสงเลือดปกคลุมใบหน้า
แล้วแผ่ซ่านจากใบหน้าเต็มไปด้วยแผลเน่าของพระราชาแห่งมวลชน ปกคลุมชุดละครและธงด้านหลังของเขา--
ธงที่วาดลายเสือดำขาวสลับกันพลันพลิ้วไหวตามลม
กลายเป็นมือคนขาวซีดที่ถูกโซ่ดำล่ามไว้ จับลายเส้นมหาเต๋าที่ลอยวนอยู่ข้างกายพระจากวัดพระกษิติครรภ์ทุกรูป แล้วย้อมมันด้วยพิษร้าย!
"ธูปดอกที่สามเทพหมู่มาเคียง!"
"เชิญพระกษิติครรภ์ชุดดำแห่งมวลชนพร้อมบริวาร เทพเพิ่มลดสอง เทพกระสาขาว ผีตายโหง เทพไร้เศียรและเหล่าเทพทั้งปวง!"
"ฆ้องเริ่มดัง!"
'เทพวัด' สองรูปที่วาดหน้ากากแดงดำ สวมเกราะทองทั้งตัว ไม่มีธงหลัง กระโดดไปทางซ้ายขวาของหมู่เทพวัดพระกษิติครรภ์ ถือฆ้องทองเหลือง ตีดังสนั่น!
โหม่งโหมงโหม่งโหมง!
"กลองศึกดัง!"
เทพวัดอีกสองรูปกระโดดไปสองข้างของหมู่เทพ ตีกลองที่เอว!
ตึงตึงตึงตึงตึง!
"เทพทั้งปวงติดตาม!
ฆ่าผีปีศาจ!"
ลายเส้นมหาเต๋าอันงดงามพันรอบกายเทพวัดแต่ละรูป จัดเรียงเป็นแถว เทพวัดแต่ละรูปมีควันน้ำเงินจางๆ ร่วงลงจากธูปสองดอกบนมงกุฎ ควันปกคลุมร่างที่มองไม่เห็น แผ่กระจายออกไปสองข้าง
พระราชาแห่งมวลชนมีโซ่หลายเส้นเต้นระบำอยู่ด้านหลัง มือคนขาวซีดที่ติดอยู่ปลายโซ่ดึงลายเส้นมหาเต๋า--
เขาพลิกฝ่ามือ ในมือปรากฏเขี้ยวโค้งสีดำสองซี่ยาวราวสามนิ้ว
ยัดเขี้ยวนั้นเข้าปากตนเอง
ปีศาจกลับหน้า มารร้ายแยกเขี้ยว!
"โอ้ยะยะยะยะยะ--"
"ติดตาม!"
"ติดตาม!"
"ติดตาม!"
ท่ามกลางเสียงละครก้อง พระราชาแห่งมวลชนนำเหล่าเทพวัด พุ่งทะยานไปยังเขาเฟิ่งในความมืด!
หน้าแท่นพิธีสายพรตมืด!
'อาจารย์เทเจ๋อเซียน' ที่ร่างถูกเสื้อคลุมดำปกปิดมิดชิด เผยเพียงดวงตาเขียววาว ดึงผ้าปิดหน้าออก เผยใบหน้าที่ปกคลุมด้วยขนดำครึ่งหนึ่ง
ลำคอก็ถูกขนดำพันรัดเช่นกัน
'เขา' ใช้มือที่เต็มไปด้วยขนวางบนศีรษะพรตขนสองคนที่คุกเข่าเบื้องหน้า ขนดำบนลำคอบิดเบี้ยว งอกเป็นศีรษะอีกหัวที่ปกคลุมด้วยขนดำข้างศีรษะเดิม!
อาจารย์เทเจ๋อเซียนเปล่งเสียงแหลมสูง: "ตั้งแท่น!"
คำสั่งดังขึ้น!
ใต้ฟ้ามืด ขนดำมากมายร่วงหล่นดั่งสายฝน!
"บูรพาจารย์สามแท่นยืน เทพงูสืบทอดพิธี!
โศก! มืด! ฆ่า! ปีศาจ!
สี่คณะใหญ่รุ่งเรือง!
คำสั่งเหล็กหนึ่งคำ!
วันนี้เชิญปีศาจวาดหน้าแดงขาวสองตนจากใต้ดินพันฉื่อมาสู่โลกมนุษย์ เจ้อเซียวจื่อแห่งสำนักลู่ซาน ขึ้นบัญชีสำนักปีศาจ ได้อภัยไม่อภัย ธงปีศาจวาดหน้าแดงขาวเพียงสะบัด วิญญาณลับดับสิ้นคนตาย!"
ขณะอาจารย์เทเจ๋อเซียนร่ายคำสาป ศีรษะอีกหัวที่เกิดจากขนดำรวมตัวบนลำคอ 'เขา' อ้าปากดำมืด เปล่งเสียงปีศาจ: "เลอะเลอะตาฮาทา!
ถงฮา!
โอม!
เลอะอาหุม!"
ขนดำมากมายร่วงหล่น เกาะติดพรตขนสองคนที่คุกเข่าเบื้องหน้าอาจารย์เทเจ๋อเซียน ทำให้ขนดำทั่วร่างพวกเขายาวลงถึงพื้นทันที!
อาจารย์เทเจ๋อเซียนใช้กรงเล็บงอกขนสอดเข้าไปในขนดำบนศีรษะศิษย์ทั้งสอง
ไม่รู้จับอะไรได้
พลันกระชากออกมา--
วูบ!
กระชากเด็กทารกเลือดอาบสองคนออกมาจากกลุ่มขนดำบนศีรษะพรตขนทั้งสอง!
ทารกทั้งสองดิ้นขาถีบ!
'พวกเขา' ที่มีขนดำยาวถึงพื้นใต้ร่างกลายเป็นหนังแห้งสองผืน ทาบลงบนพื้น พลังชั่วร้ายไหลเข้าสองหนัง เติมเต็มพวกมัน!