บทที่ 22 - วิทยาศาสตร์นี่มันน่าสนุกจริงๆ

“ทำไม?”

เฟิงจือมองหลี่เหวยตาค้าง เหมือนเพิ่งเคยเห็นหน้ากันครั้งแรก

หลี่เหวยกลับมองหวีที่ลอยอยู่ด้วยความตื่นเต้น

เขารู้สึกชัดเจนว่าไม่ใช่การควบคุมโดยตรง แต่เหมือนยืมพลังบางอย่างมาแทรกแซงแรงที่กระทำต่อหวี

ความรู้สึกนี้มหัศจรรย์มาก เหมือนมีอวัยวะงอกเพิ่มขึ้นมา แค่คิดก็สั่งการได้

หลี่เหวยไม่ตอบคำถามเฟิงจือ เขาคิดว่าแค่ทำให้ของลอยได้มันเป็นแค่ขั้นพื้นฐาน

เขามองกวาดไปที่กองขยะบนโต๊ะ ทั้งหวี มีดโกน ปัตตาเลี่ยน...

เริ่มการแทรกแซงกฎแรงโน้มถ่วงสากลอีกครั้ง!

แต่คราวนี้เขารู้สึกกินแรง พื้นที่ที่เขาต้องการลบล้างกฎ ข้าวของแค่ขยับกุกกักนิดเดียว เหมือนภาพลวงตา

แต่หลี่เหวยไม่ท้อ เขาจ้องมือเปื้อนน้ำยาอย่างครุ่นคิด

นึกถึงตอนอัปเวลเมื่อสองวันก่อน เขาอัป [ร่างกาย] กับ [สติปัญญา] อย่างละ 1 แต้ม ร่างกายเห็นผลชัด แต่สติปัญญานิ่งสนิท

ตอนนี้พอได้สกิลฟิสิกส์มา เขาเริ่มเก็ทแล้วว่าค่า [สติปัญญา] มันเอาไว้บัฟอะไร!

ไม่รอช้า เขาเทแต้มสถานะ 2 แต้มลงค่า [สติปัญญา] ทันที!

[ร่างกาย]: 13 [สติปัญญา]: 13 แต้มคงเหลือ: 11

พอค่าสติปัญญาเพิ่ม หลี่เหวยลองใช้พลังอีกครั้ง

คราวนี้ผลลัพธ์ชัดเจน!

ของบนโต๊ะที่เมื่อกี้แค่ขยับ ตอนนี้หลุดจากการยึดเหนี่ยวของโลก ลอยละล่องเคว้งคว้างกลางอากาศ!

ชัดเลย! ค่า [สติปัญญา] มีผลโดยตรงกับกฎวิทยาศาสตร์ในโลกนี้!

แต่หลี่เหวยยังรู้สึกว่าไม่พอ

ระยะมันสั้นไป ของที่ยกได้ก็เบาหวิว

ระดับนี้เอาไปเล่นมายากลเปิดหมวกยังยากเลย

เขาไม่กั๊กแล้ว เทแต้มลง [สติปัญญา] อีก 2 แต้ม!

คราวนี้...

ทั้งร้านตัดผม เหมือนเข้าสู่ภาวะไร้น้ำหนัก!

โต๊ะ เก้าอี้ กาน้ำ ไดร์เป่าผม ตู้ไม้...

ยกเว้นเฟิงจือที่นั่งเอ๋อ กับหลี่เหวยที่ยืนนิ่ง ทุกอย่างลอยขึ้นหมด!

ตัวหลี่เหวยเองก็รู้สึกว่าตัวเบาหวิว กระโดดทีเดียวแตะเพดานสูง 4 เมตรได้สบายๆ

มาถึงขั้นนี้ สกิลควบคุมแรงโน้มถ่วงถึงจะเริ่มมีประโยชน์ในการต่อสู้

ถ้าเขาใช้พลังลดแรงโน้มถ่วงเฉพาะตัวเอง ร่างกายที่แกร่งอยู่แล้วจะยิ่งพริ้วไหวรวดเร็วขึ้นไปอีก

แต่... ยังไม่สะใจ!

แค่บัฟตัวเองมันไก่กา พลังระดับเวทมนตร์แบบนี้มันต้องทำได้มากกว่านี้สิ!

คราวนี้ หลี่เหวยเทหมดหน้าตัก อัดแต้มลง [สติปัญญา] ทีเดียว 5 แต้ม! กลายเป็น 20 แต้ม!

พอค่าสติปัญญาพุ่งเป็น 2 เท่าของค่าเริ่มต้น เขาถึงสัมผัสได้ถึง "พลานุภาพแห่งวิทยาศาสตร์" อย่างแท้จริง!

อาณาเขตแรงโน้มถ่วงขยายกว้างขึ้น รัศมีประมาณ 10 เมตรรอบตัว!

และคราวนี้... ทุกอย่างในรัศมีนั้นเข้าสู่สภาวะไร้น้ำหนัก!

รวมถึงเฟิงจือและตัวเขาเอง ก็ลอยเท้งเต้งกลางอากาศ!

เฟิงจือช็อกจนหน้าตายด้านไปแล้ว

ตัวเธอคลุมผ้ากันเปื้อน หัวดำเมี่ยม ลอยตุ๊บป่อง หน้าตาสิ้นหวังกับชีวิต

แต่หลี่เหวยยิ้มกว้าง!

แบบนี้สิถึงจะคุ้มค่าแต้มที่เสียไป!

และการควบคุมแรงโน้มถ่วง ไม่ใช่แค่ทำให้เบาหรือลอย

คิดกลับกัน... ถ้าทำให้หนักขึ้นล่ะ?

แค่คิด ข้าวของที่ลอยอยู่ก็ค่อยๆ ร่อนลงที่เดิมอย่างนุ่มนวล ไม่มีการตกแตก เฟิงจือที่ลอยเอียงกะเท่เร่ก็กลับลงมานั่งบนเก้าอี้ได้พอดีเป๊ะ

แต่วินาทีต่อมา เฟิงจือที่ยังมึนๆ อยู่ จู่ๆ ก็เหมือนโดนมือยักษ์กดทับ ตุบ! ลงไปหมอบกราบกับพื้น เข่ากระแทกดังลั่น!

เธอได้สติ ตะโกนเสียงหลงปนน้อยใจ

“626! เลิกเล่นได้แล้ว!”

ทุกอย่างรอบตัวโดนแรงกดมหาศาล ฟองน้ำบนพื้นแบนแต๊ดแต๋ เศษผมแนบสนิทไปกับพื้นเหมือนทากาว

หลี่เหวยลองกดแรงใส่ตัวเอง รู้สึกเหมือนขยับตัวในโคลนดูด ยากลำบากสุดๆ

พอทดสอบเสร็จ เขาก็ปลดพลัง ช่วยพยุงเฟิงจือที่หมอบราบคาบแก้วขึ้นมานั่งเก้าอี้

“วิทยาศาสตร์นี่มันน่าสนุกจริงๆ!”

แต่เขาไม่ได้เทแต้มที่เหลือลง [สติปัญญา] จนหมด

เมนูมีให้เลือกแค่ [ร่างกาย] กับ [สติปัญญา] เขาจะไม่ยอมเป็นสายเวทตัวบางร่างน้อยเด็ดขาด

โปรเพลเยอร์เขาต้องปั้นสายสมดุล (All-rounder)

ถึงสกิลวิทยาศาสตร์จะเทพเหมือนเวทมนตร์ แต่สถานการณ์ตอนนี้ ร่างกายที่แข็งแกร่งคือหลักประกันชีวิตที่ดีที่สุด

สกิลแรงโน้มถ่วงตอนนี้เอาไว้ซัพพอร์ต

คิดได้ดังนั้น เขาเทแต้มที่เหลือทั้งหมดลงค่า [ร่างกาย] ให้ตัวเลขสมดุลกัน

[ร่างกาย]: 17 [สติปัญญา]: 20 [แต้มคงเหลือ]: 0

[จบแล้ว]