บทที่ 45 - เลือดล้ำค่าของซวนหนีวัยชรา

บทที่ 45 - เลือดล้ำค่าของซวนหนีวัยชรา

★★★★★

หลายวันต่อมา โจวชิงแทบไม่ออกจากบ้าน ทุ่มเทสมาธิทั้งหมดไปกับการทำความเข้าใจ 《หัตถ์มังกรเงิน》 และ 《ย่างก้าวมังกรเงิน》

และเขาก็โชคดีได้รับไข่วิญญาณมาอีกฟอง ตอนที่ดูดซับมัน ความรู้สึกสบายซ่านไปทั่วร่าง แถมยังสัมผัสได้ชัดเจนว่าแก่นวิญญาณสีขาวดำในตัวกำลังแข็งแกร่งขึ้นทีละน้อย

ได้ข่าวว่าลู่เหยาเหยาเก็บตัวเพื่อทะลวงขั้นสร้างรากฐาน พอไม่มีนางมากวนใจ ชีวิตของโจวชิงก็สงบสุขและรื่นรมย์ขึ้นเยอะ

"เจ้าสี่ วันนี้วันสุดท้ายของงานชุมนุมแล้วนะ ออกไปเดินเล่นกันหน่อยสิ!"

แต่เช้าตรู่ เหยียนเสี่ยวหูก็วิ่งหน้าตื่นมาหาโจวชิง

โจวชิงปฏิเสธทันทีแบบไม่ต้องคิด

เหยียนเสี่ยวหูเหมือนจะเดาได้อยู่แล้ว เลยยิ้มเผล่ "โธ่เอ๊ย จะกลัวอะไรนักหนา จริงหรือเท็จยังไงคนทั้งห้าสำนักเขาก็รู้ไส้รู้พุงพวกเราพี่น้องหมดแล้ว ไม่มีอะไรเสียหายหรอก"

"อีกอย่าง สองสามวันนี้ข้าก็ออกไปเดินร่อนไปทั่ว ไม่เห็นมีใครกล้ามาชี้หน้าด่าข้าว่าเป็นพวกถ้ำมองสักคน อย่างมากก็แค่ซุบซิบข้างหลัง แล้วก็ถ่มน้ำลายใส่ข้าสองสามทีแค่นั้นเอง"

โจวชิง "..."

ในฐานะงานชุมนุมแลกเปลี่ยนสมบัติห้าสำนักที่จัดขึ้นยี่สิบปีครั้ง วันสุดท้ายคนไม่ลดลงเลย กลับยิ่งเยอะกว่าเดิมด้วยซ้ำ

เพราะจะกลับเร็วหรือช้า ก็ไม่ต่างกันแค่วันเดียว

ท่ามกลางฝูงชนที่เบียดเสียด โจวชิงจูงไก่เดินตามหลังศิษย์พี่สามอย่างสบายอารมณ์ คอยมองซ้ายมองขวา

คนข้างหลังชี้ชวนกันดูเขาเยอะแยะ แต่โจวชิงเริ่มทำใจได้แล้ว เรื่องมันแดงขนาดนี้แล้ว ปากหอยปากปูจะไปห้ามได้ยังไง

"เอ๊ะ..."

เดินไปได้ไม่นาน จู่ๆ 《หัตถ์มังกรเงิน》 ในกายโจวชิงก็โคจรเองโดยอัตโนมัติ ตามด้วย 《ย่างก้าวมังกรเงิน》 ที่เกิดปฏิกิริยาตอบสนอง

"หรือว่าจะมีของดี?" โจวชิงดีใจเนื้อเต้น รีบกวาดตามองหา

"เจ้าสี่ เดินช้าๆ หน่อย!" เหยียนเสี่ยวหูตะโกนเรียกอย่างงุนงง

ไม่นานโจวชิงก็ไปหยุดอยู่ที่แผงหนึ่ง สายตาล็อคเป้าไปที่เตาทองแดงขนาดเท่าฝ่ามือใบหนึ่ง

เตานี้ดูเก่าคร่ำครึ สนิมเขรอะไปทั่ว

โจวชิงมั่นใจว่าเจ้านี่แหละคือต้นตอที่ทำให้วิชาเกิดปฏิกิริยา เลยกดใช้ [ตรวจสอบประจำวัน] ทันที

[เตาหลอมไร้ค่า: เตาธรรมดาๆ แต่ผนังด้านในไม่ธรรมดาเพราะเคยเปื้อนเลือดหัวใจของซวนหนีวัยชรา หากใช้ไฟด่านกลั่นหลอม อาจจะสกัดเลือดล้ำค่าออกมาได้สักหยด]

เห็นข้อมูลที่เด้งขึ้นมา รูม่านตาโจวชิงหดเกร็ง

ซวนหนีวัยชรา นั่นมันสัตว์อสูรระดับตำนานที่หายากยิ่งกว่างมเข็ม การที่ทั้ง 《หัตถ์มังกรเงิน》 และ 《ย่างก้าวมังกรเงิน》 ตอบสนอง แสดงว่าเลือดแห้งกรังข้างในนั่นต้องมีประโยชน์มหาศาลต่อสองวิชานี้แน่

"ศิษย์พี่ เตาใบนี้ขายยังไงขอรับ" โจวชิงชี้ไปที่เตา

เจ้าของแผงน่าจะเป็นศิษย์สำนักประตูเทียนจี พอเห็นมีคนถามก็รีบลุกขึ้นมาต้อนรับอย่างกระตือรือร้น

"ศิษย์น้องตาถึงจริงๆ เตานี้เป็นเตาปรุงยาที่หายากมาก ดูท่าทางศิษย์น้องจะเป็นนักปรุงยาผู้ทรงเกียรติ ข้าคิดราคาเดียว สองร้อยหินวิญญาณระดับต่ำ!" เจ้าของแผงชูสองนิ้ว

เหยียนเสี่ยวหูอดแทรกไม่ได้ "เตาผุๆ นี่นะเตาปรุงยา? ไม่พูดถึงขนาดที่เล็กจิ๋ว ขาตั้งสามขาล่ะ? กระจกส่องไฟล่ะ? ฝาปิดล่ะ?"

โดนเหยียนเสี่ยวหูรัวคำถามใส่ เจ้าของแผงก็ยิ้มเจื่อนๆ

"ในเมื่อศิษย์น้องข้าอยากได้จริงๆ ข้าให้สองก้อน!" เหยียนเสี่ยวหูเริ่มต่อราคา

เจ้าของแผงส่ายหน้ารัวๆ "ไม่ได้ๆ ราคานั้นต่ำเกินไป ข้าไม่ได้กำไรเลย ยี่สิบหินวิญญาณก็แล้วกัน"

"ตกลง ยี่สิบก็ยี่สิบ!" โจวชิงตอบตกลงทันที เตรียมจะควักเงินจ่าย

เหยียนเสี่ยวหูได้ยินก็ร้อนใจ รีบดึงแขนโจวชิงไว้ "ของพรรค์นี้ไม่คุ้มราคานั้นหรอก เจ้าตกลงเร็วไป ประสบการณ์ยังน้อย ข้าต่อให้เหลือ..."

"ข้าให้สามสิบ!"

ยังไม่ทันที่เหยียนเสี่ยวหูจะพูดจบ เสียงหนึ่งก็ดังแทรกขึ้นมา

ทั้งสองหันกลับไปมอง ก็เห็นศิษย์วังเต๋าวิถีเพลิงม่วงกลุ่มหนึ่งเดินเชิดหน้าเข้ามา

คนนำหน้ามีกลิ่นอายพลังหนักแน่น ดูแล้วฝีมือพอฟัดพอเหวี่ยงกับเหยียนเสี่ยวหู

พอได้ยินราคานี้ เจ้าของแผงจากสำนักประตูเทียนจีก็ตาเป็นประกายทันที

"แย่แล้ว นั่นมันอินเซียว ได้ยินว่าหมอนี่ตามจีบชุยอิ๋งอิ๋งอยู่ เจ้าไปแอบดูหวานใจมันอาบน้ำ ท่าทางแบบนี้จงใจมาหาเรื่องชัดๆ"

เหยียนเสี่ยวหูเห็นท่าไม่ดี รีบส่งกระแสจิตบอกโจวชิง

โจวชิงหน้าตึงขึ้นมาทันที

"ของชิ้นนี้สำคัญกับเจ้าไหม ถ้าไม่สำคัญ เดี๋ยวข้าจะเป็นหน้าม้า ปั่นราคาให้มันเลือดซิบเลย!" เหยียนเสี่ยวหูกระซิบถาม

โจวชิงพยักหน้าเบาๆ

เหยียนเสี่ยวหูเริ่มเสียใจที่เสนอไอเดีย

"เจ้าคือไอ้โรคจิตถ้ำมองโจวชิงสินะ?" อินเซียวปรายตามองไก่ที่โจวชิงจูงอยู่ แล้วกวาดตามองโจวชิงหัวจรดเท้า ถามด้วยน้ำเสียงเย็นชา

ศิษย์วังเต๋าวิถีเพลิงม่วงคนอื่นๆ ข้างหลังก็กอดอกทำหน้าหาเรื่อง

กะแล้วเชียว มาทวงแค้นให้ชุยอิ๋งอิ๋งจริงๆ

โผล่มาก็แดกดันกันเลย คนอย่างโจวชิงไม่ยอมให้ใครมาหยามฟรีๆ หรอก

มองดูหน้าตาบูดบึ้งของอินเซียว โจวชิงก็ยิ้มกวนๆ

"อ้าว ได้ยินกิตติศัพท์ข้าแล้วเหรอ ข้าจะบอกให้นะ คืนนั้นมันสุดยอดมาก ในบ่อน้ำพุร้อนที่มีไอน้ำลอยฟุ้ง สาวๆ เต็มไปหมด โดยเฉพาะศิษย์แกนหลักสองสามคนนั่น ข้ามองจนตาค้าง..."

"สามหาว!" อินเซียวตะคอกพร้อมก้าวมาข้างหน้า แรงกดดันน่ากลัวแผ่ออกมา

เหยียนเสี่ยวหูรีบเอาตัวมาบังโจวชิง "ทำไม จะเปิดศึกเหรอ? ไป ไปเจอกันที่ลานประลองนู่น!"

อินเซียวจ้องโจวชิง กำหมัดแน่นจนกระดูกลั่นกร๊อบ อยากจะฉีกอกคนตรงหน้าให้ตายคามือ

แต่สักพักเขาก็แค่นเสียงเย็น ชำเลืองมองเหยียนเสี่ยวหู

"ไอ้สวะสองตัว ฝากไว้ก่อนเถอะ สามสิบหินวิญญาณ ห่อมาเลย!"

อินเซียวหันไปสั่งเจ้าของแผงเหมือนออกคำสั่ง

เหยียนเสี่ยวหูสวนทันที "ข้าให้ห้าสิบ!"

"ข้าให้หนึ่งร้อย!" โจวชิงตะโกนสมทบ ทั้งสองพี่น้องมองอินเซียวด้วยสายตายั่วยวน

คนขายจากสำนักประตูเทียนจีเห็นแบบนี้ก็ยิ้มแก้มปริ

ขายของมาตั้งนาน ชอบบรรยากาศแบบนี้ที่สุด

"ร้อยสาม!" อินเซียวสวนกลับ

เหยียนเสี่ยวหูตอบแบบไม่คิด "ร้อยแปด!"

"ข้าสามร้อย!" โจวชิงตะโกนราคา

อินเซียวขมวดคิ้ว เห็นได้ชัดว่าจนถึงตอนนี้เขายังไม่รู้เลยว่าไอ้ของที่จะซื้อมันคืออะไร แค่เห็นไอ้โรคจิตสองตัวนี้กำลังจะซื้อ เลยตะโกนขัดลาภ

ตอนแรกกะจะปั่นหัวพวกมันเล่น แต่ไม่นึกว่าฝ่ายตรงข้ามจะพลิกเกม กลับมาปั่นหัวเขาแทน

แต่ตอนนี้ถอยไม่ได้แล้ว ขืนยอมแพ้เสียหน้าแย่

ได้ ชอบเล่นใช่ไหม งั้นมาเล่นกันสักตั้ง

"ห้าร้อย!" อินเซียวจ้องหน้าทั้งสองเขม็ง

"แปดร้อย!"

"หนึ่งพัน!"

"พันสาม!"

"ข้าพันแปด!"

"แน่จริงก็สองพันสิ!"

"สองพันก็สองพัน!"

"ดีล!"

โจวชิงและเหยียนเสี่ยวหูพูดพร้อมกันเป๊ะ

อินเซียวชะงัก

"พวกเจ้าไม่สู้แล้ว?"

โจวชิงกับเหยียนเสี่ยวหูมองหน้ากัน แล้วยิ้มเผล่ "ไม่เอาแล้วๆ คนวังเต๋าวิถีเพลิงม่วงนี่รวยจริง ยอมจ่ายตั้งแพงซื้อเตาผุๆ ใบเดียว ศิษย์พี่เจ้าของร้าน เดี๋ยวท่านต้องเลี้ยงข้าวพวกเรานะ"

โจวชิงหันไปยิ้มให้เจ้าของแผง

ศิษย์สำนักประตูเทียนจีหน้าบานเป็นจานดาวเทียม พยักหน้ารัวๆ

"งั้นเชิญพวกท่านตามสบาย พวกเราไปล่ะ!"

พูดจบ โจวชิงกับเหยียนเสี่ยวหูก็หันหลังเดินจากไปดื้อๆ

เจ้าของแผงรีบหยิบเตาขึ้นมา ยื่นให้อินเซียวด้วยสองมืออย่างนอบน้อม

"ลูกพี่ สองพันหินวิญญาณระดับต่ำขอรับ!"

อินเซียวมองเตาที่ยื่นมาตรงหน้า รูปร่างเหมือนกระโถนฉี่ แล้วกะพริบตาปริบๆ

เมื่อกี้ไอ้สองคนนั้นตะโกนราคาแข่งกันเสียงดังฟังชัด โดยเฉพาะไอ้เหยียนเสี่ยวหู น้ำลายแตกฟอง หน้าแทบจะชนหน้าเขาอยู่แล้ว

เขาเผลอตัวไหลตามน้ำไป จ่ายสองพันเพื่อไอ้ของพรรค์นี้เนี่ยนะ?

ศิษย์วังเต๋าวิถีเพลิงม่วงคนอื่นๆ ข้างหลังค่อยๆ ถอยกรูด

พวกเขารู้ดีว่าตอนนี้ศิษย์พี่อินเซียวไม่ได้พกเงินมาเยอะขนาดนั้น ขืนหันมายืมพวกเขาจะทำยังไง

[จบแล้ว]