บทที่ 21 บททดสอบบึงสายฟ้า
บทที่ 21 บททดสอบบึงสายฟ้า
บทที่ 21 บททดสอบบึงสายฟ้า
"โย่~ ของดีจริงๆ ด้วยแฮะ~"
"จี้?"
เฟิงหยวนพิจารณาแท่นหินอยู่ครู่หนึ่ง แล้วอุ้มเสี่ยวจีลงมาจากบนหัว เสี่ยวจีทำท่างงๆ พยายามจะหันกลับไปมองเฟิงหยวน เฟิงหยวนวางเสี่ยวจีลงหน้าแท่นหินแล้วพูดว่า
"เสี่ยวจี~ เดี๋ยวพึ่งแกแล้วนะ~ กวาดรางวัลมาให้เกลี้ยงเลยนะ~"
"จี้?"
เห็นท่าทางของเฟิงหยวน คนอื่นๆ ก็เดินเข้ามามุงดูด้วยความสงสัย ชีเฉินมองตัวอักษรบนแท่นหินแล้วถามอย่างงุนงง
"นายอ่านออกด้วยเหรอ?"
"แน่นอน ก็แค่อักษรโบราณ อ่านออกสบายมาก"
"นายนี่รู้ไปหมดทุกเรื่องจริงๆ ไหนลองแปลให้ฟังหน่อยสิพ่อคนเก่ง?"
จ้งหลิวเหยียนแซวขำๆ เฟิงหยวนกวาดตามองตัวอักษรบนแท่นหินแล้วบอกว่า
"รายละเอียดพวกเธอถ่ายรูปกลับไปค่อยๆ แปลเอาเองแล้วกัน ความหมายคร่าวๆ ก็คือ ผู้มีวาสนาที่เข้ามาในแดนลับ สามารถเข้ารับบททดสอบจากแท่นหินได้หนึ่งครั้ง รางวัลจะขึ้นอยู่กับผลการทดสอบ"
"เอ๊ะ? รางวัลคืออะไร? แล้วมีอันตรายไหม?"
"เรื่องอันตรายข้างบนเขียนไว้ชัดเจนว่าไม่มี ส่วนรางวัลดูเหมือนจะเป็นยาวิเศษต่างๆ นะ"
"แล้วเข้าร่วมยังไง?"
พอได้ยินคำอธิบายของเฟิงหยวน จ้งหลิวเหยียนก็ทำท่าอยากลอง เฟิงหยวนชี้ไปที่แท่นหิน
"แค่ถ่ายพลังของสัตว์วิญญาณลงไปในแท่นหินนิดหน่อยก็พอ ดูเหมือนบททดสอบจะเป็นการทดสอบความสามารถในการต่อสู้จริงของสัตว์วิญญาณนะ"
"ไม่เป็นไร ให้อามู่ลองดูก็ได้ ยังไงก็ไม่มีอันตรายนี่นา?"
เห็นเฟิงหยวนมองตนสลับกับอามู่ ชีเฉินก็พูดขึ้นยิ้มๆ เฟิงหยวนก้มลงตบหัวเสี่ยวจีเบาๆ แล้วพูดว่า
"เสี่ยวจี ถ่ายพลังของแกเข้าไปในแท่นหินสิ"
"จี้~"
ทันทีที่เสี่ยวจีถ่ายพลังลงไป แสงสีเขียวครามก็ห่อหุ้มร่างของเฟิงหยวนและเสี่ยวจีไว้ พอแสงจางลง ทั้งคู่ก็หายวับไปจากตรงนั้น
"จี้?!"
พอรู้ตัวว่ามาโผล่กลางทุ่งหญ้ากว้างใหญ่ เสี่ยวจีก็มองซ้ายมองขวาอย่างตื่นตระหนก เฟิงหยวนก้มลงลูบหัวมันแล้วปลอบว่า
"ไม่ต้องกลัว ฉันอยู่ข้างๆ นี่แหละ"
"จี้~"
พอหันมาเห็นเฟิงหยวนยืนยิ้มให้ เสี่ยวจีก็เขินนิดๆ แล้วหันกลับเดินไปข้างหน้าไม่กี่ก้าว ทันใดนั้นนกน้อยสีฟ้าครามที่มีปุยฝ้ายสีขาวประดับตามตัวก็ปรากฏขึ้นตรงหน้า
"จิ๊บ!~"
"เอ๊ะ? นกกระจอกฝันละเมอเหรอ? ดูจากรูปร่างน่าจะเป็นตัวเต็มวัยแล้ว อย่างน้อยก็น่าจะมีพลังต่อสู้ระดับทั่วไป แล้วล่ะมั้ง? เสี่ยวจี ไหวไหม?"
"จี้!"
เห็นเสี่ยวจีทำท่ามั่นใจว่า 'งานนี้สบายมาก' เฟิงหยวนก็ส่ายหน้ายิ้มๆ
"โอเค ลุยเลย ถ้าไม่ไหวก็เรียกฉันช่วยนะ"
"จี้~"
เสี่ยวจีร้องรับคำอย่างร่าเริง จ้องมองนกกระจอกฝันละเมอที่จ้องกลับมาอย่างเตรียมพร้อมรบ ก่อนที่อีกฝ่ายจะทันได้ลงมือ เสี่ยวจีก็ชิงจังหวะพ่นลูกไฟสีน้ำเงินเข้มออกไปก่อน
"จิ๊บ!!"
"จี้!"
นกกระจอกฝันละเมอกระพือปีกบินหลบลูกไฟของเสี่ยวจี แล้วสวนกลับด้วยท่าพายุหมุน สายลมรุนแรงพุ่งเข้าใส่เสี่ยวจีอย่างรวดเร็ว
"จิ๊บ!"
"จี้!"
รัศมีของพายุหมุนกว้างเกินกว่าจะหลบพ้น เสี่ยวจีโดนพายุหมุนซัดกลิ้งไปกับพื้นหลายตลบ แต่นกกระจอกฝันละเมอก็โดนท่าลมหมุนที่เสี่ยวจีปล่อยสวนออกไปจนร่วงลงพื้นเหมือนกัน
"เสี่ยวจี เป็นไรไหม?"
"จี้!"
เห็นเฟิงหยวนคว้าเคียวเตรียมจะเข้ามาช่วย เสี่ยวจีก็ส่ายหน้าปฏิเสธ มันลุกขึ้นจ้องมองนกกระจอกฝันละเมอที่กำลังตะเกียกตะกายลุกขึ้นด้วยแววตามุ่งมั่น แล้วพุ่งเข้าไปปะทะกันอีกครั้ง
ทั้งลมทั้งไฟปลิวว่อน นกกระจอกฝันละเมอคอยใช้ท่าเพลงกล่อมเด็กและสายลมนิทรารบกวนสมาธิเสี่ยวจีเป็นระยะ แต่สุดท้ายด้วยฤทธิ์กัดกร่อนจากพลังแห่งความตายที่แฝงอยู่ในท่าโจมตีของเสี่ยวจี นกกระจอกฝันละเมอก็ทนไม่ไหว สลบเหมือดกลางอากาศ ก่อนที่ร่างจะกระแทกพื้น ก็มีแสงสีเขียวครามมาห่อหุ้มแล้วหายวับไป
"จี้~"
พอจัดการนกกระจอกฝันละเมอได้สำเร็จ เสี่ยวจีก็กระโดดโลดเต้นดีใจเข้ามาหาเฟิงหยวน เฟิงหยวนยิ้มช่วยจัดขนยุ่งๆ ให้เข้าที่พลางชม
"เสี่ยวจีเก่งมาก~ แต่คราวหน้าต้องหัดหลบให้เก่งกว่านี้นะ ถึงสเตตัสโดยรวมของแกจะสูงกว่าตัวอื่นในระดับเดียวกัน แต่จะเล่นแลกหมัดแบบนี้ไม่ได้นะ~"
"จี้~"
เสี่ยวจีนั่งลงบนพื้นหญ้าอย่างมีความสุข ปล่อยให้เฟิงหยวนจัดขนให้
"จี้?"
"ไม่เป็นไร น่าจะเป็นการรักษาหลังการต่อสู้น่ะ"
เห็นแสงสีเขียวครามมาห่อหุ้มตัวเสี่ยวจี เฟิงหยวนก็เดาได้ทันที มือยังคงลูบหัวปลอบโยนมันอยู่ ครู่เดียวแสงก็จางหายไป เผยให้เห็นเสี่ยวจีที่ฟื้นฟูสภาพร่างกายสมบูรณ์เต็มร้อย
"จี้~"
"ดูท่ารอบต่อไปจะเป็นระดับผู้เชี่ยวชาญแล้วนะ เสี่ยวจีไหวไหม?"
"จี้!!!"
เห็นลูกมังกรนิทราโผล่ออกมาไม่ไกล เสี่ยวจีก็รีบมายืนขวางหน้าเฟิงหยวน ส่งสัญญาณห้ามไม่ให้เขาเข้ามายุ่ง เฟิงหยวนได้แต่ยิ้มแห้งๆ
"โอเคๆ ตามใจแกแล้วกัน"
"จี้!"
"โฮก~"
เห็นเสี่ยวจีพุ่งเข้าไปฟัดกับลูกมังกรนิทรา เฟิงหยวนได้แต่พึมพำกับตัวเอง
"หวังว่ากลับไปคงไม่ตีกันแบบนี้นะ หอพักรับมือศึกนี้ไม่ไหวแน่..."
"จี้!!!"
ถึงเสี่ยวจีจะมีศักยภาพระดับสัตว์เทพ แต่เพราะยังปรับตัวรับพลังนั้นได้ไม่สมบูรณ์ พลังระดับเฉียดๆ ระดับทั่วไปของเสี่ยวจีจึงโดนลูกมังกรนิทราที่มีพลังระดับผู้เชี่ยวชาญไล่ต้อนอยู่ฝ่ายเดียว ผ่านไปสักพัก เสี่ยวจีที่โมโหจัดก็พ่นพายุหมุนไฟสีน้ำเงินเข้มออกมาจากปาก
"พายุเพลิง? ไม่สิ น่าจะเป็นพายุเพลิงโลกันตร์มากกว่ามั้ง? เสี่ยวจีหัวไวนี่นา แต่ทำไมรู้สึกมันแปลกๆ แฮะ?"
เห็นเสี่ยวจีพ่นพายุเพลิงออกมา เฟิงหยวนก็ตกใจปนระอา เพราะไก่เปลือกไข่ปกติเป็นสัตว์วิญญาณธาตุลมล้วนๆ ไม่รู้ทำไมพอได้รับพลังแห่งความตายจากสัตว์เทพมา เสี่ยวจีถึงชอบเรียนรู้ท่าโจมตีธาตุไฟนัก
"จี้~"
"โฮก!!!"
ลูกมังกรนิทราโดนพายุเพลิงของเสี่ยวจีเข้าไปเต็มเปาจนเจ็บตัว มันโกรธจัด จ้องเสี่ยวจีเขม็งแล้วพ่นวังวนเพลิง ออกมาหลายสาย เห็นเสี่ยวจีกำลังจะโดนวังวนเพลิงกลืนกิน เฟิงหยวนร้องอุทานในใจว่าแย่แล้ว รีบกระชับเคียวพุ่งไปขวางหน้าเสี่ยวจี ด้ามเคียวกระแทกพื้นสร้างเกราะป้องกันสีเทาหม่นขึ้นมาคุ้มกันทั้งคู่ไว้
"จี้~"
เสี่ยวจีมองแผ่นหลังที่ยืนบังอยู่ตรงหน้าด้วยความตะลึง พอวังวนเพลิงสลายไป เฟิงหยวนก็ก้มลงยิ้มถามเสี่ยวจี
"เป็นไง? ยังจะดวลเดี่ยวอีกไหม?"
"จี้..."
เสี่ยวจีลังเลนิดหน่อยก่อนจะส่ายหน้า เฟิงหยวนยืดตัวขึ้นมองลูกมังกรนิทราที่กำลังหงุดหงิด แล้วตวัดเคียววูบเดียว คลื่นดาบสีเทาหลายสายพุ่งผ่านร่างลูกมังกรนิทราไป มันมองเฟิงหยวนที่ถือเคียวอยู่อย่างเจ็บใจ ก่อนจะร่วงลงสู่พื้น แล้วถูกแสงสีเขียวครามมาห่อหุ้มหายไป
"จี้~"
เสี่ยวจีเอาหัวมาถูไถขาเฟิงหยวน เฟิงหยวนหันกลับมายิ้ม แล้วอุ้มเสี่ยวจีขึ้นวางบนหัว
"เอาล่ะ ต่อไปตาฉันโชว์บ้างละนะ~"
"..."
"ใครถอนหายใจ?"
"จี้?"
เฟิงหยวนมองซ้ายมองขวาหาต้นตอของเสียงถอนหายใจ ทันใดนั้นแสงสีเขียวครามก็ห่อหุ้มเฟิงหยวนและเสี่ยวจีไว้ พอแสงจางลง ทั้งคู่ก็กลับมายืนอยู่หน้าแท่นหินเหมือนเดิม
"โฮก~~"
ลูกมังกรนิทราหาววอดลอยมาเกาะไหล่เฟิงหยวน เฟิงหยวนรู้สึกเหมือนเห็นแววตาประหลาดใจในดวงตามัน พอนึกถึงฉากที่เสี่ยวจีสู้กับลูกมังกรนิทราในทุ่งหญ้าเมื่อกี้ เฟิงหยวนก็รีบเอื้อมมือไปปลอบเสี่ยวจีบนหัว
"จี้~"
"เฮ้ย! อย่าคุ้ยสิ! เดี๋ยวหัวล้านหมด!"
รู้สึกเหมือนเสี่ยวจีใช้กรงเล็บคุ้ยผมเล่น เฟิงหยวนก็รีบอุ้มมันลงมา เสี่ยวจีสบตาเฟิงหยวนแวบหนึ่งแล้วสะบัดก้นหันหลังให้ เฟิงหยวนวางเสี่ยวจีลง จัดทรงผมให้เข้าที่ แล้วรีบอุ้มเสี่ยวจีขึ้นมาก่อนที่มันจะทันได้โกรธ พลางบ่นอย่างอ่อนใจ
"ให้ตายสิ แกอยู่นิ่งๆ ไม่เป็นหรือไง? จะคุ้ยหาอะไร ไม่ใช่รังแกนะ"
"จี้!"
"ช่างเถอะๆ มาดูรางวัลกันดีกว่า"
เฟิงหยวนอุ้มเสี่ยวจีเดินไปที่แท่นหิน หน้าแท่นหินมีหน้าจอแสงโปร่งใสสีเขียวปรากฏขึ้น เฟิงหยวนอ่านรายละเอียดบนหน้าจออย่างละเอียด แล้วก้มมองเสี่ยวจีในอ้อมแขน
"เลือกยาวิเศษได้อิสระเลยแฮะ~ เสี่ยวจี แกอยากวิวัฒนาการไปทางสายไหน?"
"จี้?"
เห็นเสี่ยวจีเอียงคอมองตาแป๋วอย่างไม่เข้าใจ เฟิงหยวนคิดดูแล้วก็เลือกยาวิเศษมาสองสามอย่าง
"ช่างเถอะ ตอนนี้คุยเรื่องนี้กับแกคงยังเร็วไป เอาเป็นว่าแกมีความสุขก็พอแล้วมั้ง~"
"จี้~"