บทที่ 31 ค่าเก่าใหม่

บทที่ 31 ค่าเก่าใหม่

"ค่าเก่าใหม่?"

"ใช่ สาระสำคัญของการซ่อมแซม คือการทำให้สิ่งของกลับสู่สภาพเดิม ดังนั้นจึงต้องใช้ค่าเก่า ส่วนการอัปเกรด คือการเพิ่มสิ่งที่แตกต่างให้กับสิ่งของนั้น จึงต้องใช้ค่าใหม่ นอกจากนี้หมายเลข 6 ต้องการรักษาการทำงานที่ปกติของตัวเอง ในแต่ละวันก็ต้องใช้ค่าเก่าใหม่ในระดับหนึ่งด้วย"

มาหลู่คิดอยู่ครู่หนึ่ง "แนวคิดเรื่องค่าเก่า ค่าใหม่ ฉันเข้าใจ แต่จะคำนวณยังไงกันแน่? ยกตัวอย่าง ถ้าฉันใช้ยางรัดของเก่าๆสักเส้นมาทำหนังสติ๊ก หนังสติ๊กอันนี้ควรจะนับว่าเป็นของใหม่ หรือของเก่ากันแน่?"

"นับว่าใหม่" เฒ่าหวังตอบอย่างเด็ดขาด "แต่ถ้ากระบวนการทำหนังสติ๊กเป็นแค่การนำยางมารัดกับกิ่งไม้แค่ประกอบเข้าด้วยกัน ค่าใหม่ที่ให้ได้ก็จะน้อยจนแทบไม่มี"

"งั้นค่าใหม่ ไม่เพียงแต่เกี่ยวข้องกับตัวสิ่งของเอง แต่ยังเกี่ยวกับความซับซ้อนของกระบวนการผลิตด้วยใช่ไหม?"

"ใช่แล้ว ทีวีที่มันกินไปนั้น ให้ค่าใหม่ 8 จุด และค่าเก่า 46 จุด ส่วนการอัปเกรดถุงเก็บของนั้น ใช้ค่าใหม่ไป 100 จุด"

"การอัปเกรดครั้งนี้ ใช้ค่าใหม่ที่มันสะสมมาระยะหนึ่งจนเกือบหมด เพราะงั้นตอนนี้มันถึงได้อ่อนแรงขนาดนี้ ถ้านายยังอยากอัปเกรดอุปกรณ์ต่อ ก็ต้องเติมค่าใหม่ให้มัน"

เฒ่าหวังพูดจบ เส้นลวดโลหะเส้นหนึ่งก็สอดออกมาจากใต้เสื้อโลหะของเขา แล้วสอดเข้าไปในกำไลของมาหลู่อีกครั้ง

ไม่กี่วินาทีต่อมา กำไลนักเดินทางก็เปิดฟังก์ชันใหม่ที่ชื่อว่า การอัปเกรดอุปกรณ์

อุปกรณ์ทั้ง 4 ชิ้น ที่มาหลู่มีอยู่ก็แสดงอยู่บนนั้น [ถุงเก็บของ] lv2, [มีดเชฟ] lv1, [กำไลนักเดินทาง] lv1, มีเพียง [ของขวัญแห่งโชคชะตา] เท่านั้น ที่มีข้อความระบุว่าไม่สามารถอัปเกรดได้

ราวกับรู้ว่ามาหลู่กำลังคิดอะไร เฒ่าหวังจึงกล่าวต่อ "สิ่งประดิษฐ์มิติสูงไม่ใช่ทุกชิ้นที่จะอัปเกรดได้ สิ่งประดิษฐ์มิติสูงบางชิ้นที่แข็งแกร่งมากตั้งแต่เริ่มต้น และสิ่งประดิษฐ์มิติสูงบางชิ้นที่ไม่มีศักยภาพอะไรในตัวเอง ล้วนไม่สามารถยกระดับไปอีกได้"

"แล้วไข่แมลงล่ะ?"

"ไข่แมลงไม่ใช่สิ่งประดิษฐ์มิติสูง มันมีอยู่แล้วตั้งแต่จักรวาลเกิด ต้องสะสมระยะทางให้ครบเท่านั้น ถึงจะเปิดเส้นทางใหม่ได้"

จากนั้นมาหลู่ก็คลิกดู

[ถุงเก็บของ]

ระดับ: lv2

การใช้งาน: เก็บวัตถุดิบ มีฟังก์ชันรักษาความสดและลดน้ำหนักเพื่อพกพาสะดวก ขีดจำกัดการเก็บในปัจจุบัน 500 ปอนด์

การอัปเกรด: การอัปเกรดครั้งถัดไป ต้องใช้ค่าใหม่ 200 จุด สามารถเพิ่มขีดจำกัดการเก็บได้ 100 ปอนด์

ถัดมาคือ

[มีดเชฟ]

ระดับ: lv1

การใช้งาน: หั่นวัตถุดิบทุกชนิดได้ ไม่สามารถทำลายได้

การอัปเกรด: การอัปเกรดครั้งถัดไป ต้องใช้ค่าใหม่ 100 จุด สามารถเพิ่มความเสียหาย 10% เพิ่มประสิทธิภาพการประมวลผลวัตถุดิบ 20%

ถัดมาคือ

[กำไลนักเดินทาง]

ระดับ: lv1

การใช้งาน: ผู้ช่วยตัวน้อยในการเดินทางข้ามมิติ ที่มีฟังก์ชันหลากหลาย

การอัปเกรด: การอัปเกรดครั้งถัดไป ต้องใช้ค่าใหม่ 100 จุด สามารถยืดเวลาอยู่ในมิติอื่นได้อีก 1 ชั่วโมง

สุดท้ายคือ

[ของขวัญแห่งโชคชะตา]

ระดับ: ของเทพ

การใช้งาน: แทรกกฎใหม่เข้าไปในจักรวาลปัจจุบัน ที่ผู้ถือครองสามารถใช้ได้

การอัปเกรด: ไม่สามารถอัปเกรดได้

มาหลู่ดูข้อมูลจนครบ ก็อดใจหวิวไม่ได้ ถ้าไม่นับของขวัญแห่งโชคชะตาที่เป็นของเทพอัปเกรดไม่ได้แล้ว อุปกรณ์อีก 3 ชิ้นที่เหลือ เมื่อมีการอัปเกรด มีผลที่น่าดึงดูดมาก

ถุงเก็บของสามารถเพิ่มขีดจำกัดการเก็บได้ กำไลนักเดินทางยืดเวลาพำนักได้ ส่วนมีดเชฟมีบัฟเพิ่มขึ้นมา 2 อย่าง ไม่เพียงเพิ่มความเสียหาย แต่ยังเพิ่มความเร็วในการประมวลผลวัตถุดิบอีกด้วย

น่าเสียดายที่ตอนนี้ เจ้าเครื่องซักผ้าหมายเลข 6 เหลือค่าใหม่แค่ 5 จุด พอให้มันทำงานได้แค่ 5 วันเท่านั้น

มาหลู่คิดสักพัก ก็เดินไปที่ห้องนอนเอาแท็บเล็ตเก่าที่ไม่ได้ใช้มานานมาวางไว้ต่อหน้าหมายเลข 6 ที่อ่อนแรง

ทันทีที่เขาปล่อยมือ ท่อระบายน้ำข้างตัวหมายเลข 6 ก็ยื่นออกมาอย่างใจร้อน พันรอบแท็บเล็ตเก่านั้นไว้ แต่หลังจากนั้นก็ไม่มีการกระทำอะไรต่อ

จนกระทั่งมาหลู่เอ่ยขึ้น "กินสิ" แท็บเล็ตเก่านั้นจึงหายไป

นี่เป็นครั้งแรกที่มาหลู่เฝ้าดูหมายเลข 6 กินอาหาร แท็บเล็ต 10 นิ้วเต็มๆ กลับถูกดูดเข้าไปในท่อระบายน้ำที่มีปากประมาณ 1 นิ้วได้

หลังจากนั้นก็ลื่นเข้าไปในท้องของหมายเลข 6 มาหลู่เห็นค่าใหม่ที่มุมขวาบนของกำไลเปลี่ยนจาก 5 เป็น 7 ส่วนค่าเก่าก็เพิ่มขึ้นมา 12 จุด ในใจก็เริ่มมีข้อสันนิษฐาน

หมายเลข 6 กินแท็บเล็ตเก่าลงไป ฟื้นฟูจิตใจขึ้นมาบ้าง สั่นตัว 2-3 ครั้ง ยังใช้ท่อระบายน้ำถูไถไปที่ขาของมาหลู่อย่างประจบประแจง แต่ดูแล้วยังอ่อนแรงอยู่บ้าง

มาหลู่จึงไปหยิบเสื้อเก่าที่ไม่ชอบมาโยนให้หมายเลข 6

ท่อระบายน้ำยื่นเข้ามา "ดมกลิ่น" แล้วก็หดกลับไป จนกระทั่งมาหลู่เร่งเร้า มันถึงยอมกินเสื้อเก่านั้นลงไปอย่างไม่เต็มใจ

กำไลแสดงว่าค่าเก่าเพิ่มขึ้น 1 จุด ส่วนค่าใหม่ไม่มีการเปลี่ยนแปลง

ตอนนี้ข้างนอกก็มีเสียงเคาะประตูอีก มาหลู่เปิดประตู ครั้งนี้เป็นตู้แช่ที่มาส่งถึงจริงๆ

เขารีบเปิดกล่อง เสียบปลั๊กตรวจสอบดู พอเห็นว่าไม่มีปัญหาอะไร มาหลู่ก็เซ็นรับอย่างรวดเร็ว

หลังจากพี่คนส่งของเดินกลับไป เขาก็ตัดสินใจทำการทดลอง

เขากับเฒ่าหวังช่วยกันยกตู้แช่ไปที่ระเบียง "นี่ก็ให้เจ้าด้วย"

หมายเลข 6 ดูเหมือนจะไม่กล้าเชื่อว่า เรื่องดีๆแบบนี้จะตกมาถึงตัวเอง มันได้ยินแล้วก็ไม่มีปฏิกิริยาอะไร จนกระทั่งมาหลู่พูดซ้ำอีกครั้ง มันถึงค่อยๆ ยื่นท่อระบายน้ำออกมาอีกครั้งอย่างลังเลใจ

เมื่อมันเห็นว่าไม่ถูกด่า ในที่สุดก็กลืนตู้แช่ตรงหน้าลงไปอย่างร่าเริง ตัวของมันก็สั่นสะเทือนรุนแรงขึ้น เสียงดังก้องอยู่บนพื้น ท่อระบายน้ำนั้นก็แกว่งไปมา แสดงความตื่นเต้นยินดี

แต่ความสนใจของมาหลู่ในตอนนี้ไม่ได้อยู่ที่หมายเลข 6 แต่มองไปที่ค่าใหม่ที่เพิ่งเพิ่มขึ้นมา 9 จุดบนกำไล เขารู้สึกว่าตัวเองเริ่มจะเข้าใจกฎการคำนวณค่าเก่าค่าใหม่อะไรนี่บ้างแล้ว

สิ่งนี้น่าจะมีความสัมพันธ์เชิงบวกกับราคาขายของสินค้า แต่ก็ไม่สมบูรณ์แบบ หมายเลข 6 ชัดเจนว่าชอบผลิตภัณฑ์อิเล็กทรอนิกส์ที่มีเทคโนโลยีสูงกว่า ที่ให้ค่าเก่าใหม่มากกว่าด้วย

นอกจากนี้เมื่อสินค้าถูกใช้งาน ค่าใหม่ก็จะลดลง ค่าเก่าจะเพิ่มขึ้น แต่ค่ารวมน่าจะไม่เปลี่ยนแปลง

มาหลู่ไม่มีของที่จะให้กินเพิ่มอีกแล้ว การทดลองก็ทำได้แค่นี้ก่อน

กินอิ่มแล้ว ถังของหมายเลข 6 ก็หมุนขึ้นมาอีกครั้ง ครั้งนี้ไม่รุนแรงเท่าครั้งก่อน

"มันบอกว่าอยากอยู่กับพวกเราด้วย" เฒ่าหวังพูด "และสามารถรับประกันได้ว่า ต่อไปนี้ถ้าไม่ได้รับอนุญาตจากนายก่อน มันจะไม่กินอะไรไปเอง"

"อืม อยู่ด้วยเหรอ?" มาหลู่เกาก้นตัวเอง "ฉันไม่มีความคิดเห็นอะไร แต่ถ้ามันไม่กลับไปนานๆ ฝั่งช่างฝีมือจะไม่เป็นไรเหรอ?"

แม้ว่าการเก็บเครื่องซักผ้าแบบเก่าที่ชอบกินเครื่องใช้ไฟฟ้าไว้จะดูแปลกอยู่บ้าง แต่อยู่กับเฒ่าหวังมาระยะหนึ่ง มาหลู่ก็เริ่มคุ้นชินกับเรื่องแบบนี้แล้ว

และเขาก็ต้องการฟังก์ชันอัปเกรดที่หมายเลข 6 มีให้จริงๆด้วย ถ้าหมายเลข 6 ยินดีอยู่ ก็แปลว่าฟังก์ชันอัปเกรดจะพร้อมใช้ตลอดเวลา ยังสะดวกให้เขาทดลองต่อ เพื่อหาอาหารที่คุ้มค่าที่สุดอีกด้วย

"มันบอกว่า ช่างฝีมือสร้างมันขึ้นมาเพื่อให้มันบริการลูกค้า และในจักรวาลนี้ลูกค้าของช่างฝีมือมีแค่พวกเรา มันอยู่ที่อื่นก็หาค่าเก่าใหม่ได้ยาก ยังต้องเสี่ยงถูกถอดชิ้นส่วนอยู่เสมอ"

"พูดอย่างนั้นแล้ว มันก็ดูลำบากมาพอสมควรนะ"

มาหลู่มองไปที่หมายเลข 6 อีกครั้ง มันก็รีบโบกท่อระบายน้ำทันที

"งั้นก็ได้ ต่อไปนี้พอพวกเราออกไปตั้งร้าน ก็จะได้มีคนดูแลบ้านด้วย"

--------------------------------

ฝากติดตาม สนับสนุน และเป็นกำลังใจให้ด้วยนะ

หากพบคำผิด แจ้งได้เลย