บทที่ 13 ตลาดสด

บทที่ 13 ตลาดสด

ตอนนี้เป็นเวลาตี 5

มาหลู่ออกเดินทางเวลา 16:59 น. คำนวณเวลาแล้วผ่านไป 12 ชั่วโมงพอดี

เขาจึงต้องกดความตื่นเต้นในใจไว้ รีบไปที่ครัวเอาวัตถุดิบทั้งหมดออกมาก่อน

การออกไปครั้งนี้เขาได้มาทั้งหมด ลูกกิ้งก่าไฟ 23 ตัว หูช้างสีเทา 12 ตัว หนูกระรอก 12 ตัว หมาป่าสองหัว 6 ตัว ไก่อกดำ 3 ตัว งูดำมีเขา 2 ตัว และตัวตุ๊กแกปัดทราย 1 ตัว

ในจำนวนนี้ยกเว้นหมาป่าสองหัวที่เป็นวัตถุดิบ 2 ดาว ที่เหลือทั้งหมดเป็นวัตถุดิบ 1 ดาว

วัถุดิบเหล่านี้กองเต็มห้องครัวเล็กๆของห้องเช่าเกือบหมด กลิ่นคาวเนื้อพวยพุ่งเข้ามา

เฒ่าหวังตามเดินเข้าครัวไปด้วย ยังไม่รอให้มาหลู่พูด ก็เห็นเส้นลวดโลหะกลมเส้นหนึ่งโผล่ออกมาจากใต้เสื้อแจ็คเก็ต แทงเข้าไปในช่องเสียบด้านซ้ายของกำไลนักเดินทาง

"ตอนนี้ฉันจะส่งสูตรอาหารให้นาย นายสามารถใช้นี่เป็นเกณฑ์ จัดทำและปรับเมนูประจำวันตามวัตถุดิบที่มี แล้วส่งมาให้ฉันปรุงอาหาร"

กระบวนการส่งข้อมูลทั้งหมดใช้เวลาประมาณ 10 กว่าวินาที หลังจากนั้นมาหลู่พบว่า กำไลมีฟังก์ชันใหม่ คือ ชื่อสูตรอาหาร

คลิกเข้าไป สิ่งแรกที่โผล่ขึ้นมาคือประโยคหนึ่ง

ในจักรวาลนี้ไม่มีเชฟที่สมบูรณ์แบบ มีแต่เชฟที่ไล่ตามความสมบูรณ์แบบไม่หยุด

มาหลู่ลูบคาง "เอ๋ รู้สึกเหมือนคนที่เขียนสูตรอาหารเหล่านี้ จะเข้มงวดกับตัวเองมากสินะ"

เฒ่าหวังเห็นมาหลู่มองมาทางเขา รีบส่ายหน้า "ฉันไม่รู้ว่าใครเป็นคนทิ้งสูตรอาหารเหล่านี้ไว้ อย่างไรก็ตาม ตอนที่ฉันลืมตาขึ้นในจักรวาลนี้ มันอยู่ในเซ็กเตอร์หน่วยความจำของฉันแล้ว"

"งั้นก็ได้ งั้นให้ฉันดูก่อนว่าข้างในมีอะไรบ้าง"

มาหลู่พูดไปก็เลื่อนดูต่อ ไม่นานก็ถูกเมนูแปลกประหลาดข้างในดึงดูดความสนใจ

"อ๊า! แมลงสาบ 3 ปีก กินได้ด้วยหรอ? แค่ดูชื่อก็รู้สึกไม่ดีแล้ว!"

"วิธีนึ่งแห้งกำมะถันแบบม่า นี่คือวิธีใช้ทำอะไร?"

"แล้วก็ฮวกทง นี่คือเครื่องปรุงอะไร?"

เฒ่าหวังเตือน "อาหารบางจาน ด้วยเครื่องมือที่เรามีอยู่ตอนนี้ไม่สามารถปรุงได้ และอาหารบางจานต้องใช้เครื่องปรุงพิเศษ ก็สามารถคัดออกไปก่อนได้ อีกอย่าง! ถ้าต้องการเปิดร้านทันที ไม่ควรเลือกอาหารที่มีขั้นตอนการเตรียมล่วงหน้าเยอะ สุดท้ายและสำคัญที่สุด…จำไว้ว่าให้ใช้ฟังก์ชันค้นหาอย่างชาญฉลาด!"

มาหลู่ก็เริ่มตาลายกับเมนูแปลกต่างๆนานา เมื่อได้ยินก็รีบพิมพ์หมาป่าสองหัวลงในช่องค้นหา สูตรอาหาร 999+ ทันใดนั้นก็เหลือเพียงแค่ 13 สูตร

มาหลู่มองดูทีละสูตร ส่วนใหญ่ในนั้นไม่เป็นไปตามเงื่อนไขการปรุง หรือไม่ก็ต้องใช้เครื่องมือพิเศษ หรือมีเครื่องปรุงหลายอย่างที่ดูแปลกตา

สุดท้ายเหลือแค่ 5 สูตรที่ทำได้ในตอนนี้ และ 3 สูตรก็ไม่เหมาะกับการขายตามถนน ดังนั้นที่เลือกได้จริงๆ มีแค่ 2 สูตร

[ไส้กรอกเนื้อหมาป่า] และ [เนื้อหมาป่าทอด]

จากนั้นมาหลู่ก็ค้นหา ลูกกิ้งก่าไฟ

ครั้งนี้ออกมา 7 สูตร ส่วนที่ทำได้ในช่วงนี้ก็น้อยกว่านั้น เหลือแค่[หางกิ้งก่ามัสตาร์ด]และ[ลูกกิ้งก่าย่าง]

ลูกกิ้งก่าย่าง ตามทฤษฎีแล้วค่อนข้างเหมาะกับการตั้งแผงลอยขาย เงื่อนไขคือต้องมีคนยอมรับรูปลักษณ์ของกิ้งก่า และไม่โทรแจ้งตำรวจ

น่าเสียดายที่โอกาสนี้มีน้อยมาก หางกิ้งก่าอาจจะปลอมเป็นหนวดปลาหมึกได้ แต่น่าเสียดายที่น้อยเกินไป หาง 23 เส้น ยังไม่พอทำ 1 จานเลย

หลังจากนั้นมาหลู่ก็พิมพ์ค้นหาไก่อกดำ หูช้างสีเทา หนูกระรอก งูดำมีเขา และตัวตุ๊กแกปัดทรายแยกกัน

ในนั้นไก่อกดำมีสูตรอาหารมากที่สุด รู้สึกว่าควรจะใกล้เคียงกับเนื้อไก่บนโลก มีวิธีปรุงหลายแบบ

ตัวหูช้างสีเทา กับหนูกระรอก มีหน้าตาคล้ายกัน สามารถใช้แทนกันได้ในระดับหนึ่ง ทำเป็นเนื้อแห้งรสชาติดีที่สุด และแบบนี้ลูกค้าจะไม่เห็นรูปร่างเดิมของมัน ก็จะไม่มีปัญหาเหมือนลูกกิ้งก่าย่างแล้ว

ส่วนงูดำมีเขา ทั้งนำมาต้มซุปงูและแช่เหล้าได้ สุดท้ายตัวตุ๊กแกปัดทรายสามารถทำเป็นซุปเนื้อหม้อดิน

นอกจากนี้มาหลู่ยังสังเกตเห็นตัวเลขใต้สูตรอาหาร ตัวเลขเหล่านี้มีตั้งแต่หลักหน่วยถึงหลักร้อย

"นี่คืออะไร?" มาหลู่ชี้ตัวเลข 48 ใต้สูตร [เนื้อหมาป่าทอด] พลางถาม

"คะแนนประสบการณ์" เฒ่าหวังตอบ

"คะแนนประสบการณ์?"

"ใช่ เชฟเป็นอาชีพที่ต้องพัฒนาโดยการสะสมประสบการณ์จากการปรุงอาหารซ้ำๆ ฉันไม่รู้ว่าตัวฉันในอดีตฝีมือไปถึงขั้นไหน แต่ฉันในตอนนี้ผ่านการเสียหายครั้งใหญ่ของเซ็กเตอร์ และข้อมูลส่วนนี้ก็หายไปด้วย จึงต้องเริ่มต้นใหม่หมด"

"อย่างนั้นเหรอ แล้วคะแนนประสบการณ์สูงขึ้น แล้วมีประโยชน์อะไร?"

"สะสมคะแนนประสบการณ์จนถึงระดับหนึ่ง ฝีมือการทำอาหารของฉันจะเพิ่มขึ้น สามารถปลดล็อกสูตรอาหารเพิ่มเติม และยังสามารถปรับปรุงเมนูที่มีอยู่ เพิ่มระดับความอร่อย"

"ระดับความอร่อย?" มาหลู่เห็น ★☆ หลังสูตร [เนื้อหมาป่าทอด]

"อ๋า นายพูดถึงอันนี้เหรอ งั้นหมายความว่าตอนนี้นายทำอาหารจานนี้ได้ความอร่อยระดับหนึ่งดาวครึ่ง นี่เป็นแนวคิดแบบไหน?"

"การใช้แค่ระบบภาษาตอบคำถามของนายให้แม่นยำนั้นยากมาก ไม่เช่นนั้นฉันลองทำให้นายดู แต่นายต้องเก็บเครื่องปรุงที่เหลือมาให้ครบก่อน"

"ดีเลย" มาหลู่ได้ยินก็สนใจ เขาออกไปล่าสัตว์มานานแล้ว ท้องก็หิว

มาหลู่จำได้ว่า ห่างจากชุมชนไม่ถึง 2 กิโลเมตร มีตลาดสด แค่ไม่รู้ตอนนี้จะเปิดแล้วหรือยัง

เขาไม่เคยทำอาหารมาก่อน ก็เลยไม่ค่อยตื่นเช้า ไม่เคยสนใจที่นั่น แต่ตอนนี้อยู่ๆก็หลับไม่ได้ เลยแวะไปดูหน่อยก็แล้วกัน

กลับเข้าห้องไปเปลี่ยนเป็นเสื้อแขนสั้น กางเกงขาสั้น มาหลู่ลงไปขี่รถสามล้อที่พึ่งซื้อมาใหม่ มุ่งหน้าไปตลาดสด

ที่เหนือความคาดหมาย เวลาตี 5:21 น. ตลาดสด ไม่เพียงแค่เปิดแล้ว แต่ยังคึกคักมาก เต็มไปด้วยผู้คนและรถ

ในนั้น คนขี่รถสามล้อเหมือนเขาส่วนใหญ่เป็นพ่อค้าผักมาส่งของ ยังมีรถบรรทุกของห้างใหญ่และแพลตฟอร์มอีคอมเมิร์ซ ขนของคันแล้วคันเล่าที่ประตู

ไก่ เป็ด ปลา เนื้อ ผักผลไม้กองเป็นภูเขาในตลาด มีคนล้อมรอบข้างๆ คลำๆ หยิบๆ ต่อรองราคา

มาหลู่หามุมจอดรถสามล้อไว้ เขาไม่รีบซื้อผัก แต่เดินเที่ยวรอบตลาดก่อน เพื่อสำรวจราคา

เขาให้ความสนใจเป็นพิเศษกับราคาเนื้อ ตอนนี้เนื้อหมูยังอยู่จุดราคาสูง แม้ส่วนที่ถูกที่สุด ครึ่งกิโลก็ 13 หยวน มาหลู่คำนวณเรื่อยๆ หมายความว่าการเดินทางครั้งนี้ เขานำเนื้อที่มีมูลค่าอย่างน้อย 3,000 หยวนกลับมา

ดูแบบนี้แล้วการเดินทางครั้งนี้ค่อนข้างคุ้ม แค่น่าเสียดายที่เนื้อมีที่มาปริศนาเหล่านี้ ไม่สามารถเอาออกไปขายตรงๆได้ แค่ใช้เองได้เท่านั้น

ตอนเดินเที่ยวตลาด เขายังเจอกับเพื่อนร่วมอาชีพบางคน ดูท่าทางน่าจะเป็นเชฟหรือเจ้าของร้านอาหารในท้องถิ่น การต้อนรับพวกเขาในตลาดนี้เหมือนดารา

ไม่ว่าไปไหนก็มีคนทักทาย เจ้าของแผงก็จะเก็บของดีๆ หรือส่วนหายากไว้ให้พวกเขา

ดังนั้นการแข่งขันระหว่างร้านอาหาร จริงๆแล้วเริ่มขึ้นตั้งแต่ก่อนเปิดร้าน

หากสามารถจัดซื้อวัตถุดิบคุณภาพดีที่สุด ด้วยราคาต่ำที่สุด เท่ากับการวิ่งออกไป 40 เมตรก่อน ในการแข่งวิ่ง 100 เมตร

มาหลู่เกาหัว รู้สึกว่าครั้งหน้าที่ข้ามมิติไปอีกด้าน จะต้องถามโปจิ เพื่อเรียนรู้เรื่องการประเมินคุณภาพเนื้อ ไม่งั้นพึ่งแค่เรตติ้งจากกำไลนักเดินทาง ข้อมูลยังคร่าวเกินไป แม้จะเป็นเนื้อเหมือนกัน ส่วนต่างๆ รสชาติเวลากินแตกต่างกันอย่างเห็นได้ชัด

รู้สึกว่าเดินเที่ยวพอแล้ว เขาจึงซื้อของและเครื่องปรุงรสที่เฒ่าหวังต้องการตามรายการ ขี่รถสามล้อกลับบ้าน

--------------------------------

ฝากติดตาม สนับสนุน และเป็นกำลังใจให้ด้วยนะ

หากพบคำผิด แจ้งได้เลย

--------------------------------

ฝากติดตาม สนับสนุน และเป็นกำลังใจให้ด้วยนะ

หากพบคำผิด แจ้งได้เลย