บทที่ 17 เป้าหมายร่วมกัน

บทที่ 17 เป้าหมายร่วมกัน

"แล้ว...เจ้าอยากได้อะไร?"

การก้มหัวยอมแพ้ แบ่งออกเป็นครั้งแรก กับอีกหลายครั้ง

หลังจากกินปลาย่างตัวแรก ลูกมังกรก็สละการตัดสินใจที่ไม่มีวันประนีประนอมเดิมทิ้งไปแล้ว

'มีศักดิ์ศรีสูงส่ง ไม่มีวันยอมแพ้ต่อสัญญาอะไรต่างๆ เอาไว้ค่อยพูดกันทีหลัง วันนี้ขอกินปลาย่างก่อน'

'แน่นอนว่า สิ่งนี้ไม่ได้เป็นเพราะว่าปลาย่างที่มนุษย์คนนี้ทำอร่อย แต่เป็นเพียงเพราะว่าข้าหิว และได้รับบาดเจ็บ จึงต้องกินเสริมแรง'

'กินให้อิ่มแล้วเท่านั้น ข้าถึงจะมั่นคง ไม่ยอมแพ้ต่อสัญญาได้ ถึงจะแสดงจิตใจอันสูงศักดิ์ของเผ่ามังกรยักษ์ได้ อืม…ใช่แล้ว ต้องเป็นอย่างนี้แน่นอน! ต้องเป็นอย่างนี้!'

ลูกมังกรกินปลาย่างไปด้วย สร้างกำลังใจให้ตัวเองไปด้วย

ส่วนหลี่เฟิงที่อยู่ข้างๆ ตั้งแต่ลูกมังกรยอมรับปลาย่างของเขาแล้ว ก็ไม่พูดอีก

เขาเพียงเงียบๆ ย่างปลาทีละตัว เหลือเวลาให้ลูกมังกร ให้มันมีเวลาปรับตัว และปรับสภาพใจ ทำให้สามารถเข้ากันได้อย่างปกติ

ในที่สุด หลังจากกินปลาแฮร์ริงเรืองแสงหมดแล้ว ลูกมังกรก็อดไม่ได้ เอ่ยปากถาม

"แล้ว...เจ้าอยากได้อะไร?"

ลูกมังกรหมายถึงสิ่งที่หลี่เฟิงเพิ่งพูดว่า

"เปลี่ยนรูปแบบการเข้ากันได้"

เผ่าพันธุ์มังกรยักษ์ เป็นเผ่าพันธุ์ที่มีสติปญญา พวกมันเข้าใจภาษาของมนุษย์

"ไม่ใช่ว่าฉันอยากได้อะไร"

หลี่เฟิงคุ้ยฟืนในกองไฟ ให้ไฟลุกแรงขึ้น

"ความจริงก็คือ ในฐานะฝ่ายที่เป็นผู้นำของสัญญาทาส ฉันอยากทำอะไรก็ทำได้"

หลี่เฟิงมองลูกมังกรแวบหนึ่ง พูดอย่างมีนัย

ส่วนลูกมังกรก็นึกถึงภาพที่ในถ้ำใต้น้ำทันที มันถูกมนุษย์คนนี้ควบคุม เกือบจมน้ำตายด้วยมือตัวเอง

ความเศร้าโศกและความหนาวเย็น คลานขึ้นสันหลังของลูกมังกร

"ฉันไม่เหมือนนักล่าคนนั้น ฉันไม่สนใจที่จะควบคุมคนอื่น แน่นอนว่า ฉันก็ไม่อยากให้มีลูกมังกรที่คอยคิดจะฆ่าฉันตลอดเวลา…อยู่ข้างกาย"

เมื่อพูดคำเหล่านี้ หลี่เฟิงไม่มีอารมณ์ใดๆ ที่ตั้งใจจะแสดง

เขาราวกับกำลังพูดเรื่อง "อากาศเป็นอย่างไร กินข้าวเที่ยงอะไร" เป็นประเภทหัวข้อที่ไม่สำคัญ

แต่ก็เพราะอย่างนี้ ถึงทำให้ลูกมังกรเชื่อคำพูดของเขา

คิดว่านี่ไม่ใช่เล่ห์กลที่เขาใช้เพื่อบรรลุเป้าหมายอะไร

ในฐานะเผ่าพันธุ์มังกรยักษ์ที่ภูมิใจในความเจ้าเล่ห์โดยกำเนิด หากหลี่เฟิงแสดงความเป็นมิตรอย่างชัดเจน ลูกมังกรตัวนี้จะยิ่งระแวดระวังมากขึ้น

แต่เมื่อเผ่าพันธุ์มังกรยักษ์ทั้งหมดภูมิใจในความเจ้าเล่ห์ ลูกมังกรสีดำตัวหนึ่งนี้ ก็ไม่ใช่เป้าหมายที่หลอกลวงง่าย

เมื่อหลี่เฟิงพูดว่า "ไม่สนใจควบคุมคนอื่น" ลูกมังกรก็ให้ความเป็นไปได้อีกแบบหนึ่งทันที

"สัญญาทาสถาวร สามารถยกเลิกได้ แน่นอนว่า ถ้าสิ่งที่เจ้าพูดเป็นความจริง และไม่อยากควบคุมข้าจริงๆ"

ได้ยินคำพูดนี้ หลี่เฟิงหลับตาลง ยิ้มเบาๆ

เขาจะไม่ยกเลิกสัญญาถาวรเด็ดขาด อย่างน้อยก่อนที่เขาจะเลื่อนขั้นไปสู่ระดับสูง

เขาวิเคราะห์ในใจอย่างรวดเร็ว สมมุติฐานความเป็นไปได้ทั้งหมด หลี่เฟิงทำสีหน้าอ่อนโยน ยิ้มถามว่า

"แล้ว...จะยกเลิกสัญญาได้อย่างไร?"

ลูกมังกรกะพริบตาสีทอง 1 ครั้ง ในใจไม่อยากเชื่อ มนุษย์คนนี้ เมื่อกี้ไม่ได้แกล้งทำ เจ้าคิดจะยกเลิกสัญญาจริงๆ เหรอ?

"เพียงแค่เจ้าเลื่อนขั้น เป็นนักล่าเลเวล4 ก็สามารถยกเลิกสัญญาทาสถาวรกับข้าได้"

ได้ยินคำนี้ หลี่เฟิงหัวเราะเงียบๆ ผลลัพธ์เป็นอย่างที่เขาคาดไว้

เมื่อกี้เขาคิดถึงความเป็นไปได้นี้ ถึงได้ถาม

"วิธียกเลิกสัญญา"

เห็นได้ชัดว่า มีเพียงผู้เหนือธรรมชาติเท่านั้น ที่จัดพิธีทำสัญญาได้ งั้นการยกเลิกสัญญาก็ต้องเป็นผู้เหนือธรรมชาติเท่านั้น!

เมื่อการยกเลิกสัญญา ต้องการผู้เหนือธรรมชาติ นั่นก็ไม่ขัดกับเป้าหมายปัจจุบันของหลี่เฟิง

ลมกลางคืนโอบอ่อนโยน คลื่นทะเลสั่นไหว

หลี่เฟิงวางแท่งไม้ที่ใช้เขี่ยไฟลง ค่อยๆหยิบปืนลูกโม่สีดำที่ชื่อหินเหล็กไฟออกมา

นี่คือสิ่งที่เขาหามาจากนักล่าที่เขาฆ่าไป

"สมบัติลึกลับ?"

ลูกมังกรมองปืนลูกโม่ พลางถาม

หลี่เฟิงพยักหน้า

"ถูกต้อง แต่เป็นเพียงครึ่งชิ้นส่วนของสมบัติลึกลับ"

เขาสะบัดลูกโม่ปืนออก ให้ลูกมังกรเห็นว่าข้างในไม่มีกระสุน

"ถ้าหวังจริงๆว่า ฉันจะยกเลิกสัญญาได้ งั้นก็ช่วยทำให้ฉันเป็นผู้เหนือธรรมชาติก่อน"

กิ่งไผ่แห้งถูกกองไฟเผาจนส่งเสียงดัง

ลูกมังกรช็อกมาก เมื่อมองหลี่เฟิง มนุษย์คนนี้ยังไม่ใช่ผู้เหนือธรรมชาติเหรอ?

ถ้าไม่ใช่ผู้เหนือธรรมชาติ แล้วเขาฆ่านักล่าคนนั้นได้อย่างไร?

คนธรรมดา ฆ่าผู้เหนือธรรมชาติ เลเวล1 ชั้น9 ในทันที นี่เป็นไปได้เหรอ?

และลูกมังกรจำได้แม่นยำ

มนุษย์คนนี้ ตอนแรกพึ่งปรากฏตัว ไม่ว่าจะเป็นความเร็วหรือพลัง ก็ได้แสดงให้เห็นในระดับที่น่าทึ่ง

และวิธีการฆ่าคนของเขา ยิ่งแม่นยำ รวดเร็ว และโหด เป็นแบบไม่มีทางหนีรอด ฆ่าให้ตายในมีดเดียว นี่ไม่ควรเป็นสิ่งที่คนธรรมดาทำได้

แม้ว่าในช่วงเวลาต่อมา ลูกมังกรจะไม่รู้สึกถึงรูปลักษณ์เหนือธรรมชาติของหลี่เฟิง

แต่นี่ก็ไม่แปลก เพราะสาวกของเทพหลายองค์ สามารถซ่อนความสามารถเหนือธรรมชาติของตัวเองได้

แต่ตอนนี้ มนุษย์คนนี้กลับบอกอย่างชัดเจนว่า เขาไม่ใช่ผู้เหนือธรรมชาติ

นี่ทำให้ลูกมังกรช็อกมาก

"ข้าอยากรู้ว่า ทำไมเจ้าฆ่านักล่าคนนั้น"

ลูกมังกรระมัดระวังไม่เปิดเผยข้อสงสัยจริงๆของตัวเอง เพียงถามคำถามทางอ้อม

"ฉันมีเหตุผลของฉัน"

หลี่เฟิงพูดเพียงประโยคนี้ แต่ความหมายชัดเจน คือ ฉันไม่จะบอกคุณ!

ลูกมังกรไม่ถามอีก

เมื่อมนุษย์คนนี้ เต็มใจที่จะเป็นผู้เหนือธรรมชาติ เป้าหมายก็ไม่ขัดกับความต้องการของข้า

งั้นข้ากับมนุษย์คนนี้ ดูเหมือนจะบรรลุความร่วมมือได้จริงๆ

"ข้าช่วยเจ้า หากระสุนเงินลึกลับได้ แต่เมื่อเจ้าเลื่อนขั้นเป็นผู้เหนือธรรมชาติ เจ้าต้องเป็นนักล่า เลเวล4 ให้ได้"

ลูกมังกรเสนอเงื่อนไขของตัวเอง

เพราะมีเพียงนักล่า เลเวล4 เท่านั้น ที่ยกเลิกสัญญาถาวรได้

หากหลี่เฟิงเลือกเป็นสาวกของเทพองค์อื่น สัญญาถาวรก็ไม่มีทางยกเลิกได้ตลอดกาล

ตัวเองก็ไม่มีทางมีอิสระได้ตลอดไป

ได้ยินเงื่อนไขของลูกมังกร หลี่เฟิงคิดอยู่สักพัก

"ตกลง"

ปืนลูกโม่ของหลี่เฟิงที่ชื่อหินเหล็กไฟ เป็นสมบัติลึกลับ เลเวล2 ที่มีรูปลักษณ์นักล่า

จริงๆแล้วไม่ต้องให้ลูกมังกรขอร้อง ในการเลือกเส้นทางเหนือธรรมชาติ หลี่เฟิงก็โน้มเอียงไปทางการเลือกผสมผสานหินเหล็กไฟ และเป็นนักล่ามากกว่า

เพราะว่า หินเหล็กไฟ ไม่เพียงเป็นสมบัติลึกลับเพียงชิ้นเดียวของหลี่เฟิง แต่ยังเป็นสมบัติลึกลับ เลเวล2 ด้วย มันสามารถให้จุดเริ่มต้นเหนือธรรมชาติที่สูงกว่าเขาได้

อีกทั้ง การเลือกในอนาคตจะเป็นอย่างไร ก็ไม่ส่งผลกับการตอบตกลงตอนนี้

เห็นหลี่เฟิงตอบตกลงอย่างเต็มใจ ลูกมังกรดีใจมาก

แต่มันก็ยังไม่เปิดเผยอารมณ์เลย เพียงแนะนำแผนการโดยไม่แสดงสีหน้า

"อยากได้กระสุนเงินลึกลับ ต้องไปเกาะใหญ่ ใกล้ที่นี่ที่สุดคือเกาะพายุ เราต้องไปที่นั่น"

ข้อเสนอนี้ สอดคล้องกับหลี่เฟิง

เกาะแสงจันทร์ไม่มีทรัพยากรที่ใช้ได้แล้ว ถ้าเขาอยากพัฒนาต่อไป ก็ต้องไปที่เกาะใหญ่จริงๆ

"ฉันมาจากทางตะวันออก ที่นี่ก็ไม่คุ้นเคย ด้วยสภาพปัจจุบันของเรา พอมีทางไปเกาะพายุไหม?"

หลี่เฟิงตั้งคำถาม

"มี"

ลูกมังกรพยักหน้า

มันใช้อุ้งเท้าหน้าชี้ไปทางทะเล

"เกาะนี้ชื่อเกาะแสงจันทร์ เป็นเกาะเล็กๆ บนเส้นทางเดินเรือที่จำเป็นต้องผ่านไปเกาะพายุ เพราะบนเกาะมีน้ำจืด เรือพาณิชย์ที่ผ่านทาง จึงจะมาเกาะนี้เพื่อเติมน้ำจืด"

"แล้วเรือพาณิชย์จะมาเมื่อไหร่?"

หลี่เฟิงถาม เขาไม่อยากรอนานเกินไป

ยังไงซะรอนานเท่าไหร่ ความคืบหน้าภารกิจของผู้เล่นคนอื่นก็ยิ่งมีโอกาสแซงหน้าเขา

"ไม่เกิน 2 วัน เกาะพายุเป็นเกาะใหญ่ วัตถุดิบอุดมสมบูรณ์ เรือพาณิชย์ไม่เคยขาดสาย"

หลี่เฟิงที่ได้คำตอบพยักหน้า เริ่มคิดแผนใหม่ในใจ

พระจันทร์เสี้ยวเหมือนอัญมณีใส ฝังอยู่บนทางช้างเผือกเหมือนผ้าไหมบาง

หลังจากบรรลุเป้าหมายร่วมกันแล้ว ความสัมพันธ์ระหว่างหลี่เฟิงกับลูกมังกรก็กลายเป็นมิตร

"เซีย"

มองดูท้องฟ้ายามค่ำคืน ลูกมังกรพูดประโยคหนึ่งขึ้นมาทันที

"อะไร?"

หลี่เฟิงถาม เขาไม่เข้าใจ

"ข้าหมายถึงชื่อของข้า เรียกข้าว่า…เซีย"

--------------------------------

ฝากติดตาม สนับสนุน และเป็นกำลังใจให้ด้วยนะ

หากพบคำผิด แจ้งได้เลย