บทที่ 17: สายฟ้าทมิฬและการเผชิญหน้าคนกันเอง

บทที่ 17: สายฟ้าทมิฬและการเผชิญหน้าคนกันเอง

ร่างกายของ 'อสูรหมาป่า' ที่เคยก่อตัวเป็นรูปร่างชัดเจนกลับบิดเบี้ยววิปริตอีกครั้ง ราวกับภาพวาดลายเส้นมั่วซั่วของเด็กน้อย

ทว่าสายฟ้าสีดำทมิฬที่เป็นองค์ประกอบของมันนั้นกลับรุนแรงเกรี้ยวกราด และรูปลักษณ์ที่มันสร้างขึ้นก็เต็มไปด้วยความดุร้ายน่าสะพรึงกลัว

สิ่งมีชีวิตใดที่ได้พบเห็น ย่อมต้องตัวสั่นเทาด้วยความหวาดกลัว

ระหว่างการต่อสู้ ทั่วทั้งป่าตกอยู่ในความเงียบงัน

แม้แต่เหล่าแมลงยังต้องสงบเสียง ไม่กล้าส่งเสียงร้องออกมาแม้แต่นิดเดียว

ปุ!

ร่างของอสูรหมาป่าสลายตัวลงกะทันหัน กลายเป็นประกายไฟฟ้าและจางหายไปในอากาศ

นี่คือการที่อาโอกิ ฮิโรชิ เรียกคืนพลังของเขากลับมา

...

ภายในป่า บิสเก็ตเอ่ยถามด้วยความกังวล "เป็นยังไงบ้าง?"

"ฝ่ายตรงข้ามหนีไปแล้วเหรอ?"

"เป็นใครกัน?"

ในความคิดของเธอ เวลาสั้นๆ เพียงเท่านี้ น่าจะทำได้แค่บีบให้อีกฝ่ายถอยร่นไปเท่านั้น

ข้อมูลข่าวสารคือสิ่งสำคัญที่สุดในการต่อสู้ของผู้ใช้เน็น

ดังนั้นการหยั่งเชิงจึงเกิดขึ้นบ่อยครั้ง

หากฝ่ายใดไม่มีความมั่นใจ ผู้ที่อ่อนแอกว่าย่อมเลือกที่จะถอยหนีอย่างเด็ดขาดเพื่อหลีกเลี่ยงความพ่ายแพ้

"จัดการเรียบร้อยแล้ว"

ความว่างเปล่าในดวงตาของอาโอกิ ฮิโรชิ เลือนหายไป พร้อมกับออร่าที่เย็นชาและดุดันที่จางลง

เขาออกจากสภาวะ 'ปลดล็อคพันธุกรรมขั้นที่หนึ่ง'

ทว่าครั้งนี้กลับไร้ซึ่งผลกระทบย้อนกลับ

ตลอดหลายวันที่ผ่านมา ด้วยการนวดของ 'คุณคุ้กกี้' ทำให้อาโอกิ ฮิโรชิปลดล็อคพันธุกรรมบ่อยครั้งจนร่างกายเริ่มปรับตัวได้แล้ว

หากปลดล็อคเพียงหนึ่งนาที จะไม่เกิดผลข้างเคียงใดๆ

และแม้จะปลดล็อคจนถึงขีดจำกัด เขาก็แค่รู้สึกหมดแรงและสามารถฟื้นตัวได้หลังจากพักผ่อนเพียงยี่สิบนาที

"จัดการเรียบร้อย?"

บิสเก็ตแทบไม่อยากจะเชื่อหู

"ใช่ครับ อยู่ตรงชายป่านั่นแหละ" อาโอกิ ฮิโรชิชำเลืองมองเธอแล้วกล่าวว่า "คนรู้จักของคุณด้วยนะ"

คนรู้จัก?

สีหน้าของบิสเก็ตแปรเปลี่ยนไปทันที

คนรู้จักของเธอก็คือเหล่าฮันเตอร์ในสมาคม

นั่นหมายความว่ามีหนอนบ่อนไส้ในสมาคมที่สมรู้ร่วมคิดกับ V5 เพื่อมาลอบโจมตีอาโอกิ ฮิโรชิงั้นหรือ!

"ไปเถอะ ไปดูกัน"

อาโอกิ ฮิโรชิ ผู้ตกเป็นเป้าหมายกลับเป็นฝ่ายตบไหล่ปลอบใจเธอเสียเอง

จากนั้นเขาก็ลุกขึ้นและเดินนำออกไป

บิสเก็ตรีบก้าวเท้าตามไปติดๆ

...

ไม่กี่นาทีต่อมา ทั้งสองก็เดินพ้นเขตป่าเขามาถึงตีนเขา

ยังไม่ทันจะเข้าใกล้เป้าหมาย สีหน้าของบิสเก็ตก็เปลี่ยนไป

เธอสัมผัสได้ถึงออร่าที่คุ้นเคย

เมื่อทั้งสองเดินเข้าไปใกล้ บิสเก็ตก็เห็นชายหนุ่มผมทองในชุดสูท

ไม่ใช่ใครอื่น เขาคือรองประธานสมาคมฮันเตอร์... ปาริสตัน!

"ไอ้สารเลว!!"

บิสเก็ตตัวสั่นเทิ้มด้วยความโกรธ เธอกำหมัดแน่นจนเกิดเสียงดังกรอบแกรบ

แต่ในชั่วพริบตา ความโกรธก็แปรเปลี่ยนเป็นความตกตะลึง

ร่องรอยการต่อสู้รอบบริเวณบ่งบอกความจริงที่น่าเหลือเชื่อ

สัตว์เน็นของอาโอกิ ฮิโรชิ สังหารปาริสตันได้ในการโจมตีเพียงครั้งเดียว!

และปาริสตันแทบไม่ได้ตอบโต้เลย มีเพียงร่องรอยของการพยายามหลบหนีเท่านั้น

"อาโอกิ นี่นายแข็งแกร่งขึ้นอีกแล้วเหรอ?" บิสเก็ตหันมองอาโอกิ ฮิโรชิด้วยความช็อก "เจ้านี่เป็นถึงรองประธาน ฝีมือไม่ใช่กระจอกๆ แถมยังรับมือยากสุดๆ อีกด้วยนะ"

"แต่ดูจากร่องรอยแล้ว เขาโดนสัตว์เน็นของนายจัดการในพริบตาเดียวเลยเหรอ?"

"สายฟ้าของนายไม่น่าจะรุนแรงขนาดนี้นี่นา?"

แม้ว่า 'อสูรหมาป่า' ของอาโอกิ ฮิโรชิจะแข็งแกร่ง แต่บิสเก็ตเชื่อว่าถ้าเธอคืนร่างเดิม เธอก็น่าจะรับมือมันได้สักพัก

และปาริสตันก็เป็นผู้ใช้เน็นระดับเดียวกับเธอ

เขาไม่น่าจะพ่ายแพ้ในการโจมตีทีเดียวแบบนี้ไม่ใช่หรือ?

"ตอนที่ลงมือเมื่อกี้ ผมเกิดความเข้าใจบางอย่างขึ้นมา เลยเสริมพลังให้กับสายฟ้าครับ" อาโอกิ ฮิโรชิอธิบายพลางยกฝ่ามือขึ้น

เปรี๊ยะ!

ประกายไฟฟ้าสีดำทมิฬแล่นเปรี๊ยะอยู่บนฝ่ามือของเขา

บิสเก็ตรู้สึกหนาวเหน็บเข้าไปในขั้วหัวใจเมื่อได้เห็นมัน

สายฟ้าสีดำนี้ให้ความรู้สึกที่น่าสะพรึงกลัวอย่างบอกไม่ถูก ราวกับสัตว์ร้ายที่บ้าคลั่ง ดุร้าย และเต็มไปด้วยเจตนาอันมุ่งร้าย

เพียงแค่มองก็ทำให้รู้สึกไม่สบายไปทั้งตัว

"รวมสายเสริมพลังเข้าไปด้วยงั้นเหรอ?"

บิสเก็ตมองเขาด้วยความชื่นชมระคนทึ่ง ก่อนจะถอนหายใจยาว "อาโอกิ นายนี่มันสัตว์ประหลาดชัดๆ!"

"เสริมพลัง, เปลี่ยนแปลง, ควบคุม, แผ่พุ่ง..."

"การผสมผสานที่ลงตัวของทั้งสี่สาย สร้างสัตว์เน็นที่แข็งแกร่งจนสามารถสังหารผู้ใช้เน็นระดับฉันได้ในพริบตา!"

"ฉันว่าตำแหน่งผู้ใช้เน็นที่แข็งแกร่งที่สุดในโลกคงต้องเปลี่ยนมือแล้วล่ะมั้ง!"

เมื่อได้ยินคำชมของบิสเก็ต อาโอกิ ฮิโรชิเพียงยิ้มและส่ายหน้า

เขาไม่ได้สนใจตำแหน่งจอมปลอมพวกนั้น เขาเอ่ยขึ้นว่า "คุณบิสเก็ต ช่วยใช้ 'คุณคุ้กกี้' รักษาเขาหน่อยครับ"

"หือ? นายออมมือไว้เหรอ?" บิสเก็ตชะงักไปครู่หนึ่ง ก่อนจะสัมผัสได้ว่าปาริสตันยังมีชีพจรเต้นอยู่อ่อนๆ

แผลที่ทะลวงร่างนั้นเฉียดหัวใจไปนิดเดียว

สาเหตุที่เธอสัมผัสออร่าของปาริสตันไม่ได้ในตอนแรก เป็นเพราะเขาบาดเจ็บสาหัสและเข้าสู่สภาวะ 【เซ็ทสึ】 โดยสัญชาตญาณเพื่อรักษาชีวิต

"ทำไมถึงออมมือล่ะ?" บิสเก็ตถามด้วยความสงสัย

เธอสนับสนุนให้อาโอกิ ฮิโรชิกำจัดปาริสตันไปซะ

การจัดการกับศัตรูต้องเด็ดขาดและเฉียบคม!

"เขายังมีประโยชน์อยู่ครับ" อาโอกิ ฮิโรชิกระซิบ แววตาไหววูบเล็กน้อย

หลังจากเอาชนะปาริสตันได้ อาโอกิ ฮิโรชิรู้สึกว่าเขาได้รับ 'โชคชะตา' เพิ่มขึ้นอีกส่วนหนึ่ง

แต่ในทางกลับกัน เวลาที่เขาสามารถอยู่ในโลกนี้ได้ก็ลดน้อยลง

นี่คล้ายกับระบบของผู้กลับชาติมาเกิดที่ต้องทำภารกิจ เปลี่ยนแปลงเนื้อเรื่อง และได้รับคะแนน (แต้มกรรม)

แต่ยิ่งเปลี่ยนแปลงเนื้อเรื่องมากเท่าไหร่ แรงผลักดันจากเจตจำนงของโลกก็จะยิ่งรุนแรงขึ้นเท่านั้น

เมื่อปราศจากการคุ้มครองจาก 'พระเจ้า' (Main God) การที่อาโอกิ ฮิโรชิไปกระตุ้น 'ภารกิจ' ย่อมทำให้เวลาของเขาสั้นลง

'ก่อนจะไป ฉันต้องตอบแทนบุญคุณของเนเทโร่และบิสเก็ตเสียก่อน' เขาคิดในใจ

เริ่มแรกคือเงินก้อนโต 3 พันล้านเจนนี่ และคะแนนสะสม 300,000 คะแนน

จากนั้นเพียงแค่เขายื่นเรื่องขอ บิสเก็ตก็มาสอนเขาในวันรุ่งขึ้นทันที

แถมตลอดหลายวันที่ผ่านมา บิสเก็ตยังทุ่มเทเวลาฝึกซ้อมเป็นเพื่อนเขา และเรียกคุณคุ้กกี้มานวดให้โดยไม่บ่น

ทั้งหมดนี้คือน้ำใจจากสมาคม

เนเทโร่อาจจะมีความคาดหวังบางอย่างในตัวเขา

แต่อาโอกิ ฮิโรชิ ซึ่งมีชะตาต้องจากไป ไม่สามารถตอบสนองความคาดหวังนั้นได้

ดังนั้น เขาจึงวางแผนที่จะตอบแทนน้ำใจนี้ในรูปแบบอื่น

"จะสอบสวนเขาเหรอ?"

บิสเก็ตพยักหน้า เข้าใจว่าอาโอกิ ฮิโรชิต้องการรู้ตัวผู้บงการ เธอจึงเรียกคุณคุ้กกี้ออกมา

...

...

ค่ำคืนมาเยือน

ภายในถ้ำแห่งหนึ่ง

"...ผมยังไม่ตายเหรอเนี่ย?"

ปาริสตันลืมตาขึ้น มองไปรอบๆ ด้วยความงุนงง

เขามองซ้ายมองขวา จนสายตาไปหยุดอยู่ที่สองคนที่นั่งอยู่ข้างๆ

บิสเก็ต

และ อาโอกิ ฮิโรชิ

เมื่อเห็นอาโอกิ ฮิโรชิ ม่านตาของเขาก็หดเกร็งทันที เผยให้เห็นความหวาดกลัวอย่างปิดไม่มิด

ภาพอสูรหมาป่าที่ดุร้ายและน่าสะพรึงกลัวนั้นยังคงติดตรึงอยู่ในความทรงจำของปาริสตัน

ผ่านไปครู่หนึ่ง เขาจึงระงับอารมณ์และค่อยๆ ลุกขึ้นนั่ง

บทที่ 19: สามเงื่อนไขเพื่อแลกชีวิต และการถอยทัพของ V5

"ถ้าอยากจะสอบสวนผม ถามมาตรงๆ ได้เลยนะครับ ผมยินดีจะขายพวกที่อยู่เบื้องหลังให้อยู่แล้ว" ปาริสตันกล่าวพร้อมรอยยิ้ม

บิสเก็ตชำเลืองมองเขาด้วยสายตารังเกียจและไม่พูดอะไร

ปาริสตันไม่ถือสา กลับยิ้มกว้างอย่างมีความสุขยิ่งขึ้น

"ฉันไม่ได้สนใจ V5"

อาโอกิ ฮิโรชิเอ่ยขึ้น สายตาอันเย็นชาจับจ้องไปที่เขา

หมอนี่เป็นคนที่มีจิตใจบิดเบี้ยว จะมีความสุขก็ต่อเมื่อถูกคนเกลียดชังเท่านั้น

ดังนั้นเขาจึงมักสร้างแผนการร้ายต่างๆ นานา เพื่อทำให้ผู้คนนับไม่ถ้วนตั้งตัวเป็นศัตรูกับเขา

"นายอยากมีชีวิตอยู่ต่อไหม?" อาโอกิ ฮิโรชิถามเสียงเรียบ

"ถ้าเป็นไปได้ ก็แน่นอนสิครับ" ปาริสตันยักไหล่ ตอบด้วยน้ำเสียงผ่อนคลาย "แต่เกรงว่าผมคงทำให้คุณสมหวังตามคำเรียกร้องไม่ได้หรอกนะ"