บทที่ 5: การประเมินค่าและช่วงเวลาเอาจริง

บทที่ 5: การประเมินค่าและช่วงเวลาเอาจริง

ไคท์เฝ้ามองเนเฟอร์ปิโต้และอาโอกิ ฮิโรชิด้วยความรู้สึกไม่อยากจะเชื่อสายตา

ทั่วทั้งร่างของเนเฟอร์ปิโต้ ไม่ว่าจะเป็นลำคอ แก้ม หน้าท้อง แขน หรือต้นขา ต่างเต็มไปด้วยบาดแผลฉกรรจ์ที่มีเลือดค่อยๆ ไหลซึมออกมาอย่างต่อเนื่อง

ตามเนื้อตัวของเธอยังปรากฏรอยฟกช้ำสีม่วงคล้ำอยู่หลายแห่ง

ที่สำคัญที่สุดคือหางของเธอ... มันหักสะบั้นและตกลงไปกองอยู่ที่ด้านข้าง

สำหรับสัตว์ตระกูลแมวแล้ว หางคืออวัยวะสำคัญอย่างยิ่งในการทรงตัว!

การที่หางของเนเฟอร์ปิโต้ถูกทำลายเช่นนี้ เป็นเครื่องบ่งชี้ชัดเจนว่าเธอกำลังตกเป็นรองในขีดสุด!

"แต่ผู้มาใหม่คนนี้กลับไร้รอยขีดข่วนเลยงั้นหรือ?"

ไคท์มองไปที่อาโอกิ ฮิโรชิด้วยความชื่นชมระคนตกตะลึงอีกครั้ง

ตลอดหน้าประวัติศาสตร์ของสมาคมฮันเตอร์ ไม่เคยมีผู้ใช้เน็นคนใดที่เพิ่งปลุกความสามารถเน็นตื่นขึ้นมา แล้วสามารถต่อกรกับคู่ต่อสู้ระดับฮันเตอร์สามดาวได้ทันทีเช่นนี้มาก่อน

ในสายตาของไคท์ เนเฟอร์ปิโต้ผู้นี้คือศัตรูที่ต้องอาศัยฮันเตอร์ระดับสามดาวเท่านั้นจึงจะรับมือไหว

และต้องเป็นฮันเตอร์สามดาวสายต่อสู้เสียด้วย!

"นี่มันอัจฉริยะชัดๆ"

ไคท์มองดูอาโอกิ ฮิโรชิด้วยดวงตาเป็นประกาย พึมพำกับตัวเองว่า "หากได้รับการฟูมฟักอย่างถูกทาง เขาอาจจะกลายเป็นประธานสมาคมคนต่อไปได้เลยไม่ใช่หรือ?"

"ไม่สิ... หนทางสู่การเป็นผู้ใช้เน็นที่แข็งแกร่งที่สุดนั้นยังอีกยาวไกล"

"แต่การก้าวไปถึงระดับ 'หนึ่งในห้าผู้ใช้เน็นที่เก่งที่สุดในโลก' นั้น เป็นสิ่งที่คาดหวังได้แน่นอน!"

อาจารย์ของไคท์คือ จิน ฟรีคส์ ซึ่งเป็นหนึ่งในห้าผู้ใช้เน็นที่เก่งที่สุดในโลก

ในใจลึกๆ เขาเผลอเปรียบเทียบอาโอกิ ฮิโรชิ กับจินโดยไม่รู้ตัว

ทันใดนั้น ไคท์ก็ได้ข้อสรุป

อาโอกิ ฮิโรชิ จะต้องก้าวไปถึงระดับเดียวกับจินได้อย่างแน่นอน!

และเมื่อถึงเวลานั้น โลกใบนี้จะไม่ได้มีเพียงห้าผู้ยิ่งใหญ่ แต่จะเป็นหกผู้ใช้เน็นที่เก่งกาจที่สุดในโลก!

...

"สุดยอดไปเลย!"

กอร์นที่เกาะอยู่บนต้นไม้ร้องออกมาด้วยความตื่นเต้น

แม้จะอยู่ห่างออกไปพอสมควร แต่เขาก็ดูออกว่าอาโอกิ ฮิโรชิกำลังเป็นฝ่ายได้เปรียบ

"พี่ชายคนใหม่จะต้องชนะแน่ๆ!" กอร์นตะโกนเชียร์อย่างกระตือรือร้น

...

ภายในลานต่อสู้

อาโอกิ ฮิโรชิ ค่อยๆ ก้าวเดินเข้าหาเนเฟอร์ปิโต้อย่างช้าๆ ฝีเท้าหนักแน่น ใบหน้าเรียบเฉยไร้อารมณ์

ออร่าเน็นรอบกายหมุนเวียน พลิ้วไหวขึ้นลงสอดคล้องกับจังหวะการหายใจ

ท่วงท่าที่เป็นธรรมชาติและชำนาญการนี้สร้างแรงกดดันมหาศาลให้กับเนเฟอร์ปิโต้

'หมอนั่นเพิ่งจะควบคุมเน็นได้แท้ๆ แต่ทำไมถึงชำนาญขนาดนี้?'

'บ้าที่สุด!'

'พรสวรรค์ระดับนี้ควรจะเป็นของราชาเท่านั้นสิ!'

เนเฟอร์ปิโต้กัดฟันแน่น จ้องมองอาโอกิ ฮิโรชิด้วยสายตาอาฆาตมาดร้าย

ช่วงเวลาพักหายใจเพียงครู่เดียวทำให้เธอฟื้นตัวได้พอสมควร ประกายแสงวิบวับในดวงตาจางหายไป อาการมึนงงทุเลาลง

แต่ดวงตาที่แดงก่ำยังคงไม่กลับคืนสู่สภาพเดิม

เส้นเลือดฝอยในตาขาวของเธอแตกกระจายจากการโดนเข่ากระแทกเมื่อครู่นี้

"จบช่วงอุ่นเครื่องแล้ว"

อาโอกิ ฮิโรชิมองเนเฟอร์ปิโต้ แล้วเอ่ยขึ้นด้วยน้ำเสียงราบเรียบ "ได้เวลาส่งแกไปลงนรกเสียที"

หือ?

เมื่อได้ยินดังนั้น เนเฟอร์ปิโต้ถึงกับอ้าปากค้าง ใบหน้าเต็มไปด้วยความไม่อยากเชื่อ

ล้อเล่นอะไรกัน?

ที่ผ่านมานั่นแค่ 'อุ่นเครื่อง' งั้นหรือ?

"จะโม้ก็ให้มันน้อยๆ หน่อย!" เนเฟอร์ปิโต้โกรธจนหลุดหัวเราะออกมา เธอไม่เชื่อคำพูดนั้นเลยสักนิด

การต่อสู้เมื่อครู่นี้ อีกฝ่ายต้องทุ่มสุดตัวแล้วแน่นอน

เนเฟอร์ปิโต้ประเมินพละกำลังและความเร็วของมนุษย์ผู้นี้ไว้อย่างชัดเจนมานานแล้ว

มันมีเพียงแค่หนึ่งในสี่ของเธอเท่านั้น!

เพียงแต่ทักษะการต่อสู้ สัญชาตญาณ และการรับรู้ของเขามันเหนือกว่าเธอ

นั่นคือเหตุผลที่เขาสามารถกดดันเธอได้

"ถ้าแกยังมีแรงเหลืออยู่ ตอนที่ฉันพลาดท่าติดกับดักเมื่อกี้ แกคงฆ่าฉันได้เป็นสิบรอบแล้ว!" เนเฟอร์ปิโต้กล่าวอย่างดูแคลน

"แต่แกก็ฆ่าฉันไม่ได้!"

"นั่นพิสูจน์ว่าแกมีปัญญาทำได้แค่นั้นแหละ!"

ขณะที่พูด จู่ๆ เนเฟอร์ปิโต้ก็ฉุกคิดอะไรบางอย่างขึ้นมาได้

เธอเผยรอยยิ้มเหี้ยมเกรียมที่ดูตื่นเต้น ก่อนจะเอ่ยด้วยเสียงแหบพร่า "ข้าเข้าใจแล้ว"

"แกหมดแรงแล้วสินะ ก็เลยพยายามจะลักไก่หลอกข้า?"

"นี่สินะที่เขาเรียกว่า 'ราคาคุย' ของพวกมนุษย์ ฮ่าๆๆๆ!"

เนเฟอร์ปิโต้ระเบิดเสียงหัวเราะออกมา

เธอมั่นใจว่ามองเห็นจุดอ่อนของอาโอกิ ฮิโรชิแล้ว

มันสมเหตุสมผลทีเดียว เผ่าพันธุ์ที่ร่างกายเปราะบางอย่างมนุษย์ย่อมมีพละกำลังจำกัด

หลังจากต่อสู้เต็มกำลังกับเธอมานานขนาดนี้ เขาควรจะหมดก๊อกไปแล้ว

"ดูเหมือนว่าสุดท้าย ผู้ชนะก็คือข้าสินะ" เนเฟอร์ปิโต้กระโดดหยองแหยงอย่างดีใจ ฉีกยิ้มกว้างจ้องมองอาโอกิ ฮิโรชิ

เธอยังเหลือแรงกายอีกเกินครึ่ง!

เพื่อตอบโต้คำเย้ยหยัน

สีหน้าของอาโอกิ ฮิโรชิยังคงสงบนิ่ง เขาไม่ได้อธิบายอะไรแม้แต่คำเดียว

บทที่ 6: เทคนิคชั้นสูง — 【โค】!

ในโลกปกติ เขาจะไปหาคู่ต่อสู้ที่แข็งแกร่งขนาดนี้ได้จากที่ไหน?

ดังนั้น อาโอกิ ฮิโรชิ จึงเห็นคุณค่าในตัวเนเฟอร์ปิโต้มาก

เขาควบคุมพลังของตัวเองอย่างระมัดระวัง กลัวว่าจะเผลอลงมือหนักเกินไปจนฆ่าเนเฟอร์ปิโต้ตายในคราวเดียว

เขายังต้องการใช้เนเฟอร์ปิโต้เป็นเครื่องมือในการขัดเกลาเทคนิคการใช้เน็นของเขา

'เงียว (ผนึก), เร็น (แผ่พุ่ง), ฮัตสึ (ไม้ตาย), เซ็ทสึ (ข่ม) คือเทคนิคพื้นฐาน หรือที่เรียกว่า 4 มหาวิถี'

'ยกเว้น 【ฮัตสึ】 ที่ต้องใส่เจตจำนงและอารมณ์ลงไปเพื่อสร้างความสามารถเฉพาะตัว อีกสามอย่างที่เหลือคือปฏิกิริยาตามสัญชาตญาณที่เกิดขึ้นเองตามธรรมชาติ'

'ผู้ใช้เน็นทุกคนสามารถเรียนรู้ได้'

อาโอกิ ฮิโรชิ ครุ่นคิดเงียบๆ ในใจ

ในสภาวะที่ปลดล็อคพันธุกรรม (Genetic Lock) ได้แล้ว 4 มหาวิถีพื้นฐานแทบไม่นับว่าเป็นเทคนิคด้วยซ้ำ

'ส่วนขั้นสูงของ 4 มหาวิถีคือ ชู, อิน (พราง), และเงียว (ผนึก) สามอย่างนี้ก็ง่ายมากเช่นกัน' อาโอกิ ฮิโรชิรำพึงกับตัวเอง

'ชู' คือการใช้เน็นเสริมความแข็งแกร่งให้วัตถุ, 'อิน' คือการซ่อนเร้นและทำให้เน็นเจือจางลง, และ 'เงียว' คือการรวบรวมเน็นไว้ที่ส่วนใดส่วนหนึ่งของร่างกาย

'และเหนือกว่าขั้นสูงขึ้นไปอีก ก็คือ เอ็น (รัศมี), เค็น (แข็ง), โค, และ ริว (เคลื่อน)'

'นี่คือเทคนิคชั้นสูงของผู้ใช้เน็น'

'ผู้ใช้เน็นทั่วไปอาจต้องใช้เวลาหลายปีในการฝึกฝน แต่สำหรับฉัน... ไม่จำเป็นเลย'

ระบบพันธุกรรมปลดล็อค (Genetic Lock) นั้นมีความสามารถในการปรับตัวเข้ากับระบบพลังเหนือธรรมชาติทุกรูปแบบได้โดยอัตโนมัติ

ไม่จำเป็นต้องฝึกฝนอย่างยากลำบาก

เขาแค่ต้องปลดล็อค! ปลดล็อค! และปลดล็อคต่อไป!

จนกว่าจะถึงขั้นที่ 4 ระดับต้น ซึ่งเขาจะสามารถสำแดงพลังของระบบเหนือธรรมชาติทั้งหมดออกมาได้ 100%

ตอนนี้อาโอกิ ฮิโรชิ อยู่เพียงขั้นที่ 1 ของการปลดล็อคพันธุกรรม

แต่สำหรับวิชาเน็นซึ่งจัดอยู่ในระดับ C เพียงแค่ทดลองนิดหน่อย เขาก็เรียนรู้เทคนิคชั้นสูงได้ทั้งหมดแล้ว

...

แต่ในสายตาของไคท์ สถานการณ์กลับดูแตกต่างออกไป

"เขาหมดแรงแล้วงั้นรึ?"

สีหน้าของไคท์เคร่งเครียดขึ้น เคียวมรณะในมือเปลี่ยนรูปร่างกลับเป็น 'เครซี่สล็อต' (สล็อตแห่งความบ้าคลั่ง)

ตัวตลกบนหัวไม้เท้าหมุนวงล้อเสี่ยงทาย ก่อนจะหยุดลงที่หมายเลข 3

คทาเวทมนตร์รูปทรงประหลาดปรากฏขึ้น

"นั่นสินะ ถึงจะแค่ไม่กี่นาที" ไคท์กระชับคทาแน่น พึมพำกับตัวเอง "แต่การต่อสู้ที่เข้มข้นขนาดนั้นน่าจะผลาญพลังกายไปจนหมดแล้ว"

"พ่อหนุ่มหน้าใหม่ พอแค่นั้นแหละ"

"ที่เหลือปล่อยให้เป็นหน้าที่ของฉันเอง!"

ไคท์ถือคทาเวทมนตร์ ก้าวเท้าเข้าไปในลานต่อสู้ด้วยสีหน้าจริงจัง

แต่ทว่า ทั้งเนเฟอร์ปิโต้และอาโอกิ ฮิโรชิ กลับไม่มีใครสนใจเขาเลยแม้แต่น้อย

นั่นทำให้ไคท์รู้สึกเก้อเขินขึ้นมาเล็กน้อย

...

ไกลออกไป

"พี่ชายคนใหม่ เขาหมดแรงแล้วเหรอ?" กอร์นเกาหัวด้วยความงุนงงเมื่อได้ยินสิ่งที่ไคท์พูด

เขาไม่ได้รู้สึกแบบนั้นเลย

ตรงกันข้ามเสียอีก

ความรู้สึกอันตรายจากตัวอาโอกิ ฮิโรชิ กำลังทวีความรุนแรงขึ้นเรื่อยๆ!

"ผมรู้สึกว่าพี่ชายไม่ได้อ่อนลงเลยนะ แต่กลับแข็งแกร่งขึ้นต่างหาก" กอร์นพูดพลางเกาหัวแกรกๆ

...

...

"ฮ่า! ตายซะ!"

เนเฟอร์ปิโต้คิดว่าตนคาดเดาสภาพของอาโอกิ ฮิโรชิได้ถูกต้อง จึงพุ่งตัวเข้าใส่อีกครั้ง

แต่ครั้งนี้ อาโอกิ ฮิโรชิ ไม่ได้หลบหลีก

เขายกมือขึ้นและง้างหมัดเตรียมชกสวนกลับไป

เงียว + เซ็ทสึ + เร็น + ฮัตสึ + เงียว...

【โค】! (Ko)

เน็นทั้งหมดในร่างกายของเขารวมศูนย์ไปที่หมัดในชั่วพริบตา

"ไม่... เป็นไปไม่ได้!"