บทที่ 3: พรสวรรค์ที่น่าตกตะลึงกับความต้องการรับศิษย์ของไคท์

บทที่ 3: พรสวรรค์ที่น่าตกตะลึงกับความต้องการรับศิษย์ของไคท์

"พลังเน็นที่ปราศจากวงจรพลังงานที่สมบูรณ์ เป็นเพียงการเสริมแกร่งระดับ C เท่านั้น"

ประกายแสงพาดผ่านแววตาที่ว่างเปล่าของอาโอกิ ฮิโรชิ

ในชีวิตประจำวัน เขาฝึกฝนการปลดล็อกซ้ำแล้วซ้ำเล่า จนสามารถเชี่ยวชาญการปลดล็อกพันธนาการยีนขั้นที่หนึ่งได้อย่างสมบูรณ์มานานแล้ว

ดังนั้น เขาจึงสามารถควบคุมพลังเน็นได้อย่างไร้ที่ติ!

...

แต่ทว่า ในสายตาคนอื่นกลับไม่ได้คิดเช่นนั้น

"มาแล้ว!"

ไคท์มองเห็นอาโอกิ ฮิโรชิ เปิดช่องพลังในร่างกาย สีหน้าของเขาฉายแววกังวล "ช่วงเวลาที่อันตรายที่สุดมาถึงแล้ว!"

"ในขั้นตอนนี้ ไม่มีใครช่วยเขาได้ เขาต้องพึ่งพาตัวเองเท่านั้น"

"แต่ว่า คนธรรมดาที่ไม่เคยผ่านการฝึกฝนมาก่อน จะสามารถควบคุมออร่าได้จริงๆ งั้นเหรอ?"

ตามวิถีทางที่ถูกต้อง คือการสอบผ่านฮันเตอร์และเข้ารับการฝึกฝนวิชาสำนักชินเก็นจากสมาคมฮันเตอร์

ทว่า แม้แต่คนที่ผ่านการฝึกฝนมาแล้วจำนวนมากก็ยังล้มเหลว

นับประสาอะไรกับคนที่ไม่เคยฝึกมาก่อนเลย?

"สู้เขานะ พี่ชาย!" กอร์นเองก็กำหมัดแน่น กระซิบให้กำลังใจ

ตัวเขาเองเคยสัมผัสความยากลำบากตอนปลุกพลังเน็นมาแล้ว

สวิง อาจารย์ผู้สอนบอกว่าพรสวรรค์ของเขาจัดอยู่ในระดับยอดเยี่ยม

แต่ผู้เข้าสอบจำนวนมาก แม้จะพยายามอย่างสุดความสามารถ ก็ยังล้มเหลวในการควบคุมออร่าและต้องจบชีวิตลงในขั้นตอนนี้

ในบรรดาฮันเตอร์ที่สอบผ่านตลอดหน้าประวัติศาสตร์ มีเพียงหนึ่งหรือสองคนในสิบคนเท่านั้นที่กลายเป็นผู้ใช้เน็นได้สำเร็จ

"นี่คือขั้นตอนการเรียนรู้เน็นของมนุษย์สินะ?"

เนเฟอร์ปีโต้ มนุษย์สมิงแมวสาวจ้องมองด้วยความอยากรู้อยากเห็น ก่อนจะเริ่มเบื่อหน่ายอย่างรวดเร็ว "ไม่เห็นจะมีอะไรพิเศษ ยุ่งยากชะมัด มนุษย์นี่อ่อนแอจริงๆ"

"เผ่าพันธุ์ที่แข็งแกร่งอย่างแท้จริง ต้องเรียนรู้เน็นได้ตั้งแต่เกิดแบบฉันสิ"

"น่าเบื่อ"

ปีโต้หาวออกมาอย่างเกียจคร้าน

"นี่ นายตรงนั้นน่ะ!"

ไคท์เหลือบมองเนเฟอร์ปีโต้แวบหนึ่ง ก่อนจะตะโกนบอกอาโอกิ ฮิโรชิ "ใช้จินตนาการและความมุ่งมั่นของนายจับยึดออร่าเอาไว้ จินตนาการว่ามันเป็นเหมือนผ้าห่ม..."

ฟุ่บ!

ทันใดนั้น ปีโต้ก็ตวัดมือ ส่งคลื่นดาบที่มองไม่เห็นพุ่งตรงไปยังอาโอกิ ฮิโรชิ

"แก!"

สีหน้าของไคท์และกอร์นเปลี่ยนไปอย่างฉับพลัน

ลอบโจมตีในจังหวะแบบนี้ อาโอกิ ฮิโรชิ ต้องตายแน่ๆ

"ฉันบอกแล้วไงว่ามันน่าเบื่อ" ปีโต้เอ่ยด้วยน้ำเสียงขี้เล่น "งั้นก็ให้เขาตายไปซะเถอะ"

และในวินาทีนั้นเอง

อาโอกิ ฮิโรชิ เงยหน้าขึ้น แล้วก้าวเท้าหลบไปด้านข้างอย่างสบายๆ

วูบ!

คลื่นดาบเฉียดผ่านร่างของเขาไป โดยไม่สร้างรอยขีดข่วนแม้แต่น้อย

"หืม?"

รอยยิ้มของปีโต้แข็งค้าง

"ในเวลาแบบนี้ เขายังขยับตัวได้อีกเหรอ?" ไคท์กล่าวด้วยความประหลาดใจ

"เดี๋ยวสิไคท์ ดูออร่าของเขา!" กอร์นสังเกตเห็นบางอย่างจึงตะโกนขึ้น "ออร่าของเขากำลังเคลื่อนไหว!"

ท่ามกลางสายตาตื่นตะลึงของทั้งสาม

ออร่าของอาโอกิ ฮิโรชิ หดตัวลงอย่างกะทันหัน ราวกับผืนผ้าห่มที่ห่อหุ้มร่างกายของเขาเอาไว้

เท็น!

การควบคุมออร่าให้ห่อหุ้มรอบกาย ใช้เจตจำนงเพื่อปิดกั้นไม่ให้พลังงานรั่วไหล

นี่คือกุญแจสำคัญในการก้าวสู่การเป็นผู้ใช้เน็น

"เขาทำสำเร็จแล้ว ไคท์!" กอร์นร้องออกมาด้วยความดีใจ

"สำเร็จง่ายๆ แบบนี้เลยเนี่ยนะ?" ไคท์พูดด้วยความทึ่ง "ฉันยังไม่ทันได้สอนเทคนิคให้เลย แต่เขากลับเข้าใจได้ด้วยตัวเองและใช้ 'เท็น' ได้สำเร็จ?"

แถมยังทำได้อย่างง่ายดายอีกด้วย!

ไคท์คิดในใจด้วยความตื่นตะลึง

เทคนิค 'เท็น' ของผู้ใช้เน็นมือใหม่มักจะหยาบ และออร่าจะดูแข็งทื่อ

แต่ 'เท็น' ของคนธรรมดาคนนี้กลับทำให้ออร่ากระเพื่อมไหวอย่างอ่อนโยนสอดคล้องกับจังหวะการหายใจ

นี่มันสัญญาณของผู้ใช้เน็นที่เชี่ยวชาญชัดๆ!

'ไม่นึกเลยว่าจะมาเจอเด็กใหม่ที่มีพรสวรรค์ขนาดนี้ในเวลาแบบนี้!'

ไคท์รู้สึกทึ่งอยู่ลึกๆ 'เขาสามารถเปิดช่องพลังได้สำเร็จทั้งที่มีการรบกวนด้วยเจตนาร้าย แถมยังเรียนรู้เท็นได้โดยไม่ต้องมีอาจารย์!'

'เด็กใหม่คนนี้จะต้องกลายเป็นยอดฝีมือในอนาคตแน่ๆ!'

'ฉันชักอยากจะรับเขาเป็นลูกศิษย์ซะแล้วสิ!'

ฮันเตอร์ในสมาคมมีข้อกำหนดให้ฝึกฝนผู้ใช้เน็นหน้าใหม่เพื่อเลื่อนระดับ

ไคท์ไม่เคยหาลูกศิษย์ที่เหมาะสมได้เลย จึงติดแหง็กอยู่ที่เดิมมานาน

พอได้เห็นอาโอกิ ฮิโรชิ ตอนนี้ เขาอดไม่ได้ที่จะรู้สึกสนใจขึ้นมา

'ดูจากภายนอกน่าจะอายุแค่สิบหกสิบเจ็ด ยังไม่แก่เกินไป เหมาะมากที่จะมาเป็นลูกศิษย์ของฉัน!' สายตาที่ไคท์มองไปยังอาโอกิ ฮิโรชิ เริ่มเต็มไปด้วยความกระตือรือร้น

...

"โอ้โห คิดไม่ถึงเลยจริงๆ แฮะ"

ปีโต้กระโดดลงมาจากต้นไม้ เอียงคอมองอาโอกิ ฮิโรชิ

เธอเปลี่ยนท่าทีจากความเกียจคร้านเมื่อครู่ สีหน้าเริ่มจริงจังขึ้น "การที่กลายเป็นผู้ใช้เน็นได้ภายใต้การรบกวนของฉัน แสดงว่าแกคงเป็นพวกที่มีพรสวรรค์สูงที่สุดในหมู่มนุษย์สินะ?"

"แบบนี้คงปล่อยไว้ไม่ได้"

"เพื่อองค์ราชา ฉันต้องกำจัดตัวอันตรายทิ้งให้หมด"

ปีโต้แลบลิ้นเลียกรงเล็บของตัวเอง

ฟุ่บ!

ร่างของเธอหายวับไปทันที

"ตายซะ เจ้ามนุษย์!"

ปีโต้พุ่งเข้าใส่อาโอกิ ฮิโรชิ ด้วยความเร็วเหนือมนุษย์ที่สายตาเปล่ามองไม่ทัน พร้อมตวัดกรงเล็บหมายปลิดชีพ

"แย่แล้ว!" ไคท์พุ่งตัวออกไป เครซี่สล็อตเปลี่ยนเป็นหมายเลข 2 ทันที กลายสภาพเป็นเคียวขนาดมหึมาที่ดูผิดธรรมชาติ

เด็กใหม่คนนี้ยังไม่รู้วิธีใช้ออร่า เขาจะเอาอะไรไปสู้?

บทที่ 4: ไคท์: หรือว่าเขาคืออัจฉริยะด้านการต่อสู้?

ยิ่งไปกว่านั้น ยัยแมวนั่นยังเป็นศัตรูที่แม้แต่ตัวเขาเองยังรู้สึกหวั่นเกรง

ลำพังตัวไคท์เองยังไม่มั่นใจว่าจะชนะได้ เขาไม่คิดเลยว่าเด็กใหม่จะต้านทานไหว

'หวังว่าจะไม่โดนฆ่าตายในทีเดียวนะ'

ไคท์ภาวนาในใจ พลางเหวี่ยงเคียวยาวไล่ตามปีโต้ไป

ด้านหลังพวกเขา

กอร์นกระโดดหลบตามสัญชาตญาณ พละกำลังของเขายังไม่เพียงพอที่จะเข้าร่วมการต่อสู้ระดับนี้

แต่สายตาที่เขามองไปยังอาโอกิ ฮิโรชิ กลับเต็มไปด้วยความฉงน

"ทำไม..."

กอร์นพึมพำ "ทำไมผมถึงรู้สึกว่า... คนคนนี้อันตรายจัง?"

"ดูเหมือนจะอันตรายยิ่งกว่าเนเฟอร์ปีโต้ซะอีก"

"แปลกจังแฮะ?"

...

ฟุ่บ!

เพียงไม่ถึงวินาที ปีโต้ก็พุ่งมาถึงตรงหน้าอาโอกิ ฮิโรชิ พร้อมตวัดกรงเล็บใส่

ด้วยความเร็วระดับนี้ แทบจะเป็นไปไม่ได้เลยที่จะตอบสนองทัน

'ฮ่าฮ่า คอยดูฉันตัดคอแกให้ขาดกระเด็น!' ปีโต้ไม่คิดว่าอาโอกิ ฮิโรชิ จะหลบได้ ดวงตาของเธอเต็มไปด้วยความกระหายเลือด

แต่ในวินาทีถัดมา

อาโอกิ ฮิโรชิ เงยหน้าขึ้น เผยให้เห็นดวงตาที่ว่างเปล่าไร้ความรู้สึก

'อะไรกัน!?'

ปีโต้สบตากับแววตาที่ว่างเปล่าและพร่ามัวคู่นั้น จู่ๆ ก็รู้สึกเย็นวาบไปถึงกระดูกสันหลังอย่างบอกไม่ถูก

ทางด้านอาโอกิ ฮิโรชิ

ในสถานะปลดล็อกพันธนาการยีนขั้นที่หนึ่ง ประสาทสัมผัสของเขาถูกขัดเกลาจนถึงขีดสุด ทักษะการต่อสู้และสัญชาตญาณจำนวนมหาศาลหลั่งไหลเข้ามาในสมอง

เขามองทะลุการเคลื่อนไหวของปีโต้ได้ในพริบตา

ความแรง องศา วิถี จังหวะ และอื่นๆ

เพียงแค่กวาดตามองแวบเดียว เขาก็เข้าใจทุกอย่าง

จากนั้น ร่างกายของอาโอกิ ฮิโรชิ ก็ขยับ

เขาก้าวเท้าสวนออกไปข้างหน้าโดยไม่ลังเล ราวกับว่าสัญชาตญาณได้ตัดสินใจเลือกการตอบโต้ที่ดีที่สุดให้แล้วโดยไม่ต้องผ่านกระบวนการคิด

การก้าวเท้านี้ทำให้เขาประชิดเข้าสู่วงในของปีโต้ทันที

ในขณะเดียวกัน มือซ้ายของอาโอกิ ฮิโรชิ ก็กดลงไปที่กรงเล็บของปีโต้ที่กำลังพุ่งเข้ามา แล้วออกแรงผลักเบาๆ ที่ข้อมือของเธอ

ปัง!

วูบ!

หน้าอกของปีโต้ถูกกระแทกอย่างรุนแรง การโจมตีด้วยกรงเล็บถูกเบี่ยงทิศทางจนฟันถูกเพียงแค่อากาศธาตุ

ร่างของเธอกระเด็นลอยกลับไปด้านหลัง

ภาพเหตุการณ์นี้ทำเอาไคท์ถึงกับตะลึงงันจนตาค้าง

"เด็กใหม่... ซัดเนเฟอร์ปีโต้กระเด็น?"

เขาไม่อยากจะเชื่อสายตาตัวเอง

ความเร็วระดับที่มองไม่ทันนั่น—ไม่ใช่แค่ตอบสนองทัน แต่ยังสามารถสวนกลับได้ด้วย?

แถมการสวนกลับยังสมบูรณ์แบบไร้ที่ติ!

ไม่เพียงแต่สลายการโจมตีของปีโต้ได้ แต่ยังผลักเธอกระเด็นกลับไปอีกต่างหาก!

"เจ้าเด็กใหม่นี่... คืออัจฉริยะในด้านการต่อสู้ชัดๆ!" สายตาที่ไคท์มองอาโอกิ ฮิโรชิ เปลี่ยนเป็นความคลั่งไคล้ในทันที

ไกลออกไป

กอร์นที่เห็นเหตุการณ์ก็กำหมัดแน่นด้วยความตื่นเต้นและกระซิบว่า "กะแล้วเชียว..."

ความรู้สึกของเขาไม่ผิดจริงๆ