บทที่ 69: ซื้อของเตรียมปีใหม่

วันเสี่ยวเหนียน วันเสี่ยวเหนียน เมื่อผ่านวันเสี่ยวเหนียนไปแล้วก็หมายความว่าวันส่งท้ายปีเก่ากำลังจะมาถึง เป็นช่วงเวลาที่ทุกบ้านต่างวุ่นวายกับการเตรียมตัวสำหรับปีใหม่

วันที่ยี่สิบหกตามปฏิทินจันทรคติ เมื่อคืนม่อจิงชุนที่เข้านอนแต่หัวค่ำ ตื่นขึ้นมาเองตอนหกโมงเช้ากว่าๆ

ตอนที่ม่อจิงชุนตื่นนอน ทันทีที่ลืมตาขึ้นมาก็เห็นถังกั่วกำลังเบิกตากลมโตมองเขาอย่างเงียบๆ

พอเจ้าตัวเล็กได้ยินและเห็นว่าม่อจิงชุนตื่นแล้ว ก็หัวเราะอย่างร่าเริง ขาเล็กๆ และมือเล็กๆ ก็ขยับไปมาอย่างมีความสุข

ม่อจิงชุนยิ้มพร้อมกับยื่นหน้าผากออกไปแตะกับหน้าผากของเจ้าตัวเล็ก

“ไอ้หยา เด็กน่ารักบ้านไหนตื่นแล้วเอ่ย”

ม่อจิงชุนที่ลุกขึ้นมาแต่งตัวเรียบร้อยแล้ว ก็เริ่มเปลี่ยนผ้าอ้อมให้ถังกั่วน้องสาวของเขา เขาทิ้งผ้าอ้อมที่หนักเกือบครึ่งชั่งลงถังขยะได้อย่างแม่นยำด้วยความชำนาญ

หลังจากทำความสะอาดให้เจ้าตัวเล็กเรียบร้อย ก็เปลี่ยนผ้าอ้อมผืนใหม่ให้

พอถึงช่วงแปดโมงเช้า ม่อจิงชุนก็ใช้เป้สะพายถังกั่วขึ้นรถประจำทางของหมู่บ้านเพื่อไปตลาดนัดในเมือง ไปซื้อของที่จำเป็นสำหรับปีใหม่

ของที่ต้องซื้อมีเยอะมาก แม้ม่อจิงชุนจะไม่มีประสบการณ์ แต่หลายปีที่ผ่านมาเขาก็เดินตามหลังแม่มาตลอด ทำให้พอจะรู้ว่าต้องซื้ออะไรบ้างอยู่เจ็ดแปดส่วน

ผัก เป็นสิ่งที่ขาดไม่ได้ แต่ก็ไม่จำเป็นต้องซื้อเยอะเกินไป สมัยนี้ไม่เหมือนเมื่อก่อนแล้ว การซื้อผักไม่ใช่เรื่องลำบาก

ยังมีประทัดและดอกไม้ไฟ เมล็ดแตงโมและถั่วลิสง ขนมปังกรอบและของว่างต่างๆ รวมถึงผลไม้ด้วย

ถึงแม้ในหมู่บ้านจะมีการรณรงค์ไม่ให้จุดประทัดและดอกไม้ไฟ เพราะมันก่อมลพิษต่อสิ่งแวดล้อม แต่สำหรับชนบทแล้ว การที่ชาวบ้านจะไม่จุดประทัดในช่วงปีใหม่นั้นเป็นไปไม่ได้เลย

นอกจากของเหล่านี้ สิ่งที่ใช้เงินมากที่สุดก็คือของขวัญสำหรับไปเยี่ยมญาติในช่วงวันตรุษจีน

โดยทั่วไปแล้วก็จะเป็นเหล้าหนึ่งขวดกับนมหนึ่งลัง

ในความทรงจำของม่อจิงชุน มีเพียงบ้านน้าชายใหญ่เท่านั้นที่เป็นข้อยกเว้น เพราะท่านตาอาศัยอยู่ที่บ้านน้าชายใหญ่ ทุกครั้งที่ไปเยี่ยมเยียนที่นั่น ของขวัญจะต้องมีห้าอย่างที่แตกต่างกัน

ขณะเดินอยู่บนถนนที่คึกคักจอแจ ถังกั่วที่อยู่บนหลังของม่อจิงชุนก็ม้วนลิ้นมองซ้ายมองขวา

เมื่อเจอเด็กทารกคนอื่น ถังกั่วก็จะยิ้มและพูดคุยกับอีกฝ่ายเป็นภาษาทารกเป็นครั้งคราว

พวกเขาพูดอะไรกัน ม่อจิงชุนไม่รู้ แต่จากท่าทางที่มีความสุขของเด็กๆ ทุกคนแล้ว คงจะเป็นเรื่องที่น่าสนใจมาก

ตัวอย่างเช่น ถังกั่วกำลังชมว่า “ก๊ะก๊ะ” (พี่ชาย) หล่อมาก

ในซูเปอร์มาร์เก็ตมีคนเยอะมาก เจ้าของร้านเห็นม่อจิงชุนที่พาถังกั่วเข้ามาด้วย ก็คิดว่าเป็นลูกหลานบ้านไหน แค่ยิ้มให้ ไม่ได้ถามว่าต้องการอะไร

“เถ้าแก่ครับ ขอต้งลิ่ว 6 ลังครับ” เหล้าขาวต้งฉางลิ่วหนึ่งลังมีสี่ขวด 6 ลังก็คือ 24 ขวด

“แล้วก็นมเปรี้ยวอีก 16 ลังครับ”

เถ้าแก่เจ้าของร้านอึ้งไปครู่หนึ่ง ก่อนจะรีบให้ลูกสาวหยิบของให้ม่อจิงชุน

ม่อจิงชุนชี้ไปที่สินค้าชิ้นไหน ลูกสาวของเถ้าแก่ก็จะหยิบของไปวางรวมกันไว้ พร้อมกับจดบัญชี

“เอาแค่นี้ก่อนแล้วกันครับ ถ้าไม่พอค่อยมาซื้อเพิ่ม ช่วยคิดเงินให้หน่อยครับ ผมจะจ่ายเงิน”

ติ๊ด~ ติ๊ด~

ลูกสาวของเถ้าแก่กดเครื่องคิดเลขอย่างรวดเร็วเพื่อคำนวณราคารวม

“ทั้งหมด 6,758 หยวนค่ะ คิดแค่ 6,750 หยวนก็พอค่ะ”

“WeChat ได้รับเงิน 6,750 หยวนถ้วน”

ม่อจิงชุนที่ได้รับบิลที่เขียนด้วยมือ ถามเถ้าแก่ว่า “เถ้าแก่ครับ บ้านผมอยู่ที่หมู่บ้านสกุลม่อ หลังบ้านของม่อฉางโหย่ว จะมาส่งให้ได้เมื่อไหร่ครับ”

เหตุผลที่ม่อจิงชุนยอมเลือกร้านนี้เหมือนกับคนส่วนใหญ่ ก็เพราะร้านนี้มีบริการส่งถึงบ้าน ถึงเวลาแค่เอาบิลที่เถ้าแก่ให้มาตรวจนับของทีละอย่างก็พอ

เถ้าแก่อาจจะไม่รู้จักเขาม่อจิงชุน แต่ต้องรู้จักลุงใหญ่ม่อฉางโหย่วอย่างแน่นอน ในชนบทก็เป็นเรื่องน่ามหัศจรรย์แบบนี้

ไม่ไกลออกไป พานเหมิงเหมิงที่กำลังช่วยลูกค้ารายอื่นขนของหันกลับมามองม่อจิงชุนอย่างประหลาดใจ แล้วถามขึ้นว่า “นายคงไม่ใช่คนดังครึกโครมคนนั้น ม่อจิงชุนใช่ไหม”

“เอ่อ... ครับ”

คราวนี้ เถ้าแก่ก็รู้แล้วว่าบ้านของม่อจิงชุนอยู่ที่ไหน

“วางใจได้เลย บ่ายนี้ฉันไปส่งให้แน่นอน”

“ดีเลยครับ ขอบคุณมากครับเถ้าแก่” ม่อจิงชุนพูดอย่างเกรงใจ

“เฮ้ ไม่เป็นไรๆ เป็นเรื่องที่ควรทำอยู่แล้ว ที่สำคัญคือพวกนายให้เกียรติฉัน ยอมมาซื้อของปีใหม่ที่ร้านฉัน”

ม่อจิงชุนยิ้มแต่ไม่ได้พูดอะไร ทุกคนต่างก็เต็มใจมาซื้อที่นี่ ย่อมมีเหตุผลของมัน

มิฉะนั้น บนถนนมีร้านตั้งมากมาย ทำไมไม่ไปร้านอื่น แต่กลับแห่กันมาที่ร้านนี้

ม่อจิงชุนที่ถือบิลเดินออกมา ก็เดินตรงไปตามถนน ในที่สุดก็เดินเข้าไปในธนาคาร

หลังจากต่อคิวอยู่สิบกว่านาที ในที่สุดก็ถึงคิวม่อจิงชุน เขานำบัตรธนาคารออกจากกระเป๋ายื่นให้พนักงานที่เคาน์เตอร์ แล้วพูดอย่างสุภาพว่า “สวัสดีครับ ช่วยถอนเงินสด 3,000 หยวนให้หน่อยครับ”

สิ่งที่ทำให้ม่อจิงชุนต้องอับอายก็คือ พนักงานที่เคาน์เตอร์เหลือบมองเขาแวบหนึ่ง แล้วเลื่อนบัตรธนาคารกลับออกมา

“ออกประตูเลี้ยวขวา มีตู้เอทีเอ็มอัตโนมัติ”

ม่อจิงชุนโกรธจนแทบควันออกหู เดิมทีเขาเตรียมจะด่ากลับไปแล้ว แต่พอนึกขึ้นได้ว่าบนหลังยังมีน้องสาวถังกั่วอยู่ เขาจึงสบถด่าอีกฝ่ายในใจว่า “โง่เอ๊ย” แล้วหันหลังเดินออกไปโดยไม่รอให้อีกฝ่ายได้ทันมีปฏิกิริยา

หน้าตู้เอทีเอ็ม ม่อจิงชุนกดจำนวนเงินสูงสุดคือ 2,000 หยวน หลังจากถอนเงิน 2,000 หยวนสำเร็จ เขาก็กำลังจะถอนอีก 1,000 หยวน แต่เจ้าเครื่องบ้าๆ นี่กลับแจ้งว่าบัตรหนึ่งใบสามารถถอนได้สูงสุดวันละ 2,000 หยวน

ม่อจิงชุน: ฉัน...

โชคดีที่บัตรธนาคารที่มหาวิทยาลัยออกให้ เขาก็พกติดตัวมาด้วย

เมื่อถอนเงินอีก 1,000 หยวนออกมาได้ ม่อจิงชุนยังไม่ทันจะได้ดีใจ วินาทีต่อมาข้อความก็เข้าโทรศัพท์มือถือ หน้าของม่อจิงชุนเปลี่ยนเป็นสีเขียวทันที

ถอนเงินข้ามธนาคาร หักค่าธรรมเนียม 20 หยวน

พูดตามตรง 20 หยวนสำหรับม่อจิงชุนในตอนนี้ไม่ได้มากมายอะไร แต่ในใจเขากลับรู้สึกหงุดหงิดเป็นพิเศษ

…

ตอนบ่าย ใกล้จะมืด เถ้าแก่ก็มาส่งของปีใหม่ที่ซื้อไว้ให้จนได้ แถมยังใจดีช่วยม่อจิงชุนขนของเข้าบ้านด้วย

ในห้องนั่งเล่น ม่อจิงชุนถือรายการสินค้าที่ลูกสาวเถ้าแก่ให้มาเมื่อเช้า แล้วเริ่มตรวจนับจำนวนของปีใหม่ทีละอย่าง

ไม่กี่นาทีต่อมา หลังจากม่อจิงชุนยืนยันว่าจำนวนของไม่ขาดไม่เกิน เถ้าแก่จึงขับรถตู้เก่าๆ ของเขาเหยียบคันเร่งจากไป

ภายใต้การกำกับดูแลของถังกั่วที่อยู่ในรถเข็นเด็ก ม่อจิงชุนก็เริ่มจัดระเบียบของปีใหม่ แยกประเภท และนำไปเก็บในที่ที่ควรอยู่

หลังจากวุ่นวายอยู่พักใหญ่ บนศีรษะของม่อจิงชุนก็มีเหงื่อผุดขึ้นมาเต็มไปหมด

เขาถือโอกาสพักรินน้ำดื่มหนึ่งแก้ว นั่งลงข้างๆ ถังกั่วน้องสาว แล้วหยิบโทรศัพท์มือถือขึ้นมา เริ่มไล่ดูลิงก์วิดีโอรีวิวช้อนอัจฉริยะกันสั่นจากเหล่า UP* ด้านรีวิวต่างๆ ที่สวีเผิงเฟยส่งมาให้

ดูไปดูมา ม่อจิงชุนก็ถึงกับเคลิ้ม ช้อนอัจฉริยะกันสั่นของบริษัทเรามีข้อดีเยอะขนาดนี้เลยเหรอ ทำไมฉันที่เป็นคนออกแบบถึงไม่รู้เลยล่ะ

เปลือกพลาสติกธรรมดาๆ พอไปอยู่ในมือของเหล่านักรีวิวพวกนี้ กลับกลายเป็นวัสดุชั้นสูงไปได้ ฟังดูสิ ช่างดูเป็นมืออาชีพขนาดไหน วัสดุเกรดการแพทย์ ฟังแล้วก็รู้สึกวางใจ

ข้อเสีย ก็ถูก UP ชี้ออกมาเช่นกัน ความจุของแบตเตอรี่น้อยเกินไป ชาร์จเต็มครั้งหนึ่ง ก็ใช้ได้แค่สามครั้งแบบหนักๆ เท่านั้น

อย่างไรก็ตาม ช้อนอัจฉริยะกันสั่นมาพร้อมกับระบบชาร์จเร็วสุดๆ 22 วัตต์ ชาร์จจนเต็มใช้เวลาเพียงครึ่งชั่วโมงเท่านั้น

ม่อจิงชุนไม่กล้าล็อกอินเข้าบัญชีโซเชียลมีเดียของบริษัท กลัวว่าจะโดนถล่มจนใจเสีย

---

*UP/UP Master ย่อมาจาก Uploader คือคำที่ใช้เรียกคอนเทนต์ครีเอเตอร์บนแพลตฟอร์มวิดีโอของจีน เช่น Bilibili