บทที่ 18 - รุ่นพี่?

บทที่ 18 - รุ่นพี่?

เมืองซิงเฉิงเดือนพฤษภาคมร้อนตับแลบ แดดเปรี้ยงส่องลงมาจนหนังศีรษะเสิ่นหยวนแทบไหม้

จากบ้านเดินไปป้ายรถเมล์ต้องใช้เวลาอย่างน้อยสิบนาที

เมื่อก่อนขับซีรีส์ 4 เปิดแอร์ฉ่ำๆ จิบเครื่องดื่มเย็นๆ สบายใจเฉิบ

เบาะข้างคนขับมีโจวหว่านถิงนั่งอยู่ ว่างๆ ก็เอามือไปลูบขาขาวๆ เล่น

พอนึกย้อนไป ชีวิตตอนนั้นมันช่างสุขขีสโมสรจริงๆ

ดูท่าแผนซื้อรถต้องเร่งให้ไวขึ้นแล้ว ไหนๆ ก็มีงบซื้อรถฟรีๆ ตั้งล้านนึง ไม่ใช้ก็เสียของเปล่าๆ

รถยนต์สมัยนี้มีให้เลือกสารพัดยี่ห้อ ทั้งรถร่วมทุน รถนำเข้า รถในประเทศ แต่ละค่ายก็มีจุดเด่นต่างกัน

มือใหม่ถ้าไม่ทำการบ้านมาก่อน มีงงตาแตกแน่

ตอนเสิ่นหยวนซื้อคันแรกก็ไม่ค่อยรู้เรื่อง พ่อแนะนำให้ซื้อ BBA (Benz, BMW, Audi)

ตอนนั้นเสิ่นหยวนมองว่าเบนซ์ดูแก่ ออดี้ก็ดูเป็นทางการไป สุดท้ายเลยเลือกบีเอ็มดับเบิลยูที่ดูวัยรุ่นโฉบเฉี่ยว

นอกจากยี่ห้อแล้ว เดี๋ยวนี้ยังมีระบบขับเคลื่อนให้เลือกอีก ทั้งน้ำมัน ไฟฟ้า ไฮบริด

คนหันมาเล่นรถไฟฟ้ากันเยอะ เพื่อนเสิ่นหยวนคนหนึ่งขับเทสล่า โมเดล เอส อัตราเร่งตีนต้นจัดจ้านมาก 0-100 ไม่ถึง 4 วินาที

แต่ไม่รู้ทำไม เสิ่นหยวนนั่งทีไรเวียนหัวจะอ้วกทุกที

เคยเกือบอ้วกใส่รถเพื่อนมาแล้วรอบหนึ่ง

ตั้งแต่นั้นมาเขาก็ขยาดรถไฟฟ้าไปเลย

เสิ่นหยวนคิดว่าไหนๆ บ่ายนี้ก็ว่าง ไปดูรถเลยดีกว่า

แต่เรื่องแบบนี้ไปคนเดียวมันเหงา ต้องมีสาวสวยไปช่วยดูถึงจะเจริญหูเจริญตา เสิ่นหยวนนึกถึงแม่สาวทรงโตฝางหมิ่นฮุ่ยเป็นคนแรก เลยทักไลน์ไปหา

“บ่ายนี้ว่างไหม ไปดูรถเป็นเพื่อนหน่อยสิ”

ที่หอพักหญิง ฝางหมิ่นฮุ่ยกำลังจะงีบหลับ เสียงแจ้งเตือนดัง ‘ติ๊ง’ พอเปิดดูเห็นชื่อเสิ่นหยวน

ตาที่ปรือๆ อยู่ก็สว่างโร่ เด้งตัวลุกขึ้นนั่ง พิมพ์ตอบกลับแทบไม่ต้องคิด “ว่างจ้ะ บ่ายนี้ไม่มีเรียน นายอยู่ไหน”

“รอหน้ามอ อีกครึ่งชั่วโมงเจอกัน”

“โอเค”

ฝางหมิ่นฮุ่ยลุกจากเตียงด้วยอารมณ์เบิกบาน ตอนนี้เธอใส่แค่เสื้อยืดขาวกับกางเกงยีนขาสั้น จะไปเดินโชว์รูมรถทั้งที ต้องจัดเต็มหน่อย

เฉินหลิงที่นอนอ่านนิยายอยู่บนเตียง ได้ยินเสียงกุกกัก หันมาถาม “หมิ่นฮุ่ย จะไปไหนอะ”

“เสิ่นหยวนนัดเหรอ”

เฉินหลิงเดาได้ทันที เพื่อนซี้อย่างฝางหมิ่นฮุ่ยปกติไปไหนมาไหนกับเธอตลอด ถ้าจู่ๆ ลุกมาแต่งตัวแบบนี้ แสดงว่ามีนัดผู้ชาย

ถ้าเป็นหลี่จานเผิง หมิ่นฮุ่ยคงไม่อลหม่านขนาดนี้ งั้นก็ต้องเป็นเสิ่นหยวนชัวร์

“อื้ม” ฝางหมิ่นฮุ่ยพยักหน้า

“ไปทำไรกันรอบนี้”

“เขาบอกจะไปซื้อรถ ให้ฉันไปช่วยดู”

“ซื้อรถ?”

เฉินหลิงตาโต “รวยจริงไรจริง เขาบอกไหมว่าจะซื้อรุ่นไหน”

“ไม่ได้บอก”

“ระดับเขาซื้อรถ คงไม่กระจอกกว่าบีเอ็มคันเก่าหรอกมั้ง”

“อันนี้ฉันก็ไม่รู้เหมือนกัน”

“อิจฉาตาร้อนผ่าวเลยค่า!”

เฉินหลิงลุกจากเตียงมายืนข้างฝางหมิ่นฮุ่ยที่กำลังเลือกชุด “หมิ่นฮุ่ยของพวกเรานี่โชคดีจริงๆ เจอเศรษฐีถังข้าวสารเข้าให้ แถมยังหล่ออีกต่างหาก”

ตอนแรกเฉินหลิงก็เฉยๆ กับความหล่อของเสิ่นหยวน มองว่าก็แค่ดูดี

แต่พอรู้ว่าพี่แกเปย์ฝางหมิ่นฮุ่ยคืนเดียวห้าหมื่นกว่า ฟิลเตอร์ความหล่อก็พุ่งปรี๊ดขึ้นมาทันที

อานุภาพของเงินตรามันช่างรุนแรงเหลือเกิน

“ยังไม่ได้เป็นแฟนกันสักหน่อย”

ฝางหมิ่นฮุ่ยหน้าแดง หยิบเดรสสายเดี่ยวออกมาจากตู้

“ซื้อรถเสร็จแล้วไปไหนต่อ มีโปรแกรมต่อไหม”

เฉินหลิงยิ้มกรุ้มกริ่มจ้องเพื่อนสาว

คบกันมาสามปี เรื่องพวกนี้คุยกันได้หมดเปลือก ไม่ต้องมีกั๊ก

ยิ่งตอนนี้สองรูมเมตตัวแสบไม่อยู่ทางสะดวก

จริงๆ เฉินหลิงอิจฉาหุ่นฝางหมิ่นฮุ่ยที่สุด โดยเฉพาะหน้าอกหน้าใจที่บะลั่กกั้กนั่น

อย่าว่าแต่ผู้ชายหื่นๆ เลย ผู้หญิงด้วยกันเห็นแล้วยังอยากขยำ!

“ดูรถเสร็จก็น่าจะกลับมอมั้ง”

ฝางหมิ่นฮุ่ยตอบเสียงอ้อมแอ้ม

“ยังจะมาแอ๊บใสอีก”

เฉินหลิงตาเป็นประกาย มือไวคว้าหมับเข้าที่ความนุ่มหยุ่นด้านหลังเพื่อน

“ว้าย! ทำบ้าอะไรเนี่ย!”

ฝางหมิ่นฮุ่ยร้องเสียงหลง รีบเอามือปัดป้อง แต่ก็สายไปเสียแล้ว โดนเฉินหลิงยึดพื้นที่ยุทธศาสตร์ไปเรียบร้อย

“ฮึ! ขอแต๊ะอั๋งหน่อยสิ จะทำไม!”

“ปล่อยเดี๋ยวนี้นะ!”

“ไม่ปล่อยยย ฮี่ๆ ไหนๆ วันหลังก็ต้องตกเป็นของเสิ่นหยวนอยู่แล้ว วันนี้ขอฉันเชยชมก่อนแล้วกัน”

“อย่า... อย่าเล่นแบบนี้...”

“...”

ครึ่งชั่วโมงต่อมา เสิ่นหยวนรับฝางหมิ่นฮุ่ยจากหน้ามอ มุ่งหน้าสู่ศูนย์รวมรถยนต์

วันนี้ฝางหมิ่นฮุ่ยแต่งตัวเซ็กซี่กว่าเมื่อคืนอีก เธอใส่เสื้อสายเดี่ยวรัดรูปสีเทา กับกระโปรงทรงเอสีดำ

สายเดี่ยวเส้นเล็กจิ๋วดูเหมือนจะรับน้ำหนักความอวบอัดตรงหน้าอกแทบไม่ไหว ดูแล้วหวาดเสียวแทน

แต่เสิ่นหยวนสังเกตว่าวันนี้ท่าทีของเธอดูแปลกๆ แก้มแดงปลั่งตลอดเวลา แถมยังพูดจาเหนียมอายผิดปกติ เสิ่นหยวนงงว่าตูก็ไม่ได้ทำอะไรนี่หว่า

ไม่ใช่แค่เสิ่นหยวนที่เสียสมาธิ แม้แต่คนขับแกร็บยังแอบมองกระจกหลังตาเป็นมัน

เสิ่นหยวนแอบด่าในใจ มองขนาดนี้ไม่เคยเห็นผู้หญิงหรือไงวะ เดี๋ยวลงรถจะกดหนึ่งดาวให้เข็ด!

เมืองซิงเฉิงมีศูนย์รถยนต์ใหญ่อยู่หลายที่ ที่ใหญ่สุดอยู่ฝั่งตะวันออก รองลงมาอยู่ฝั่งตะวันตก ซึ่งไม่ไกลจากมหาลัย

ตอนเสิ่นหยวนจบ ม.ปลาย มาออกรถซีรีส์ 4 ก็มาที่ศูนย์ฝั่งตะวันตกนี่แหละ

ที่นี่มีครบเกือบทุกยี่ห้อ ตั้งแต่ BBA, Land Rover, Lexus, Cadillac ยันรถญี่ปุ่น รถจีน หรือรถ EV รุ่นใหม่ๆ อย่าง NIO, Li Auto, Zeekr

ตอนนั้นเสิ่นหยวนดูรถไม่เป็น พ่อเชียร์ BBA

เสิ่นหยวนมองว่าเบนซ์แก่ ออดี้ดูทางการ เลยจบที่บีเอ็ม

นอกจากยี่ห้อแล้ว ตอนนี้ยังมีทั้งรถน้ำมัน รถไฟฟ้า รถไฮบริด

แต่เสิ่นหยวนมีเป้าหมายในใจแล้ว เขาเล็ง Land Rover Defender ไว้ตั้งนานแล้ว

ทั้งสองลงจากรถ เดินเข้าไปในโชว์รูม Jaguar Land Rover พนักงานต้อนรับสาวสวยรีบเดินเข้ามาทักทาย “สวัสดีค่ะ มาดูรถใช่ไหมคะ ได้นัดเซลส์ไว้หรือเปล่าคะ”

“ไม่ได้นัดครับ มาครั้งแรก”

“ได้ค่ะ เดี๋ยวจัดเซลส์มาดูแลให้นะคะ”

“ครับ”

แบรนด์บางแบรนด์จะมีระบบจัดคิวเซลส์สำหรับลูกค้าวอล์กอิน เพื่อความเป็นระเบียบและป้องกันการแย่งลูกค้า

ยิ่ง Land Rover ช่วงหลังๆ ยอดขายในจีนตกลงเรื่อยๆ วันธรรมดาถ้ามีลูกค้าเข้าสักสิบรายก็หรูแล้ว

คนน้อย รถขายยาก ค่าคอมเลยสูง เซลส์บางคนเลยต้องงัดทุกกลยุทธ์มาใช้เพื่อปิดการขาย

สักพัก เซลส์หนุ่มใส่เชิ้ตผูกไท ผมเรียบแปล้ เดินเข้ามาด้วยท่าทางมั่นใจ

“สวัสดีครับทั้งสองท่าน สนใจดูรุ่นไหน...”

เซลส์หนุ่มล้วงนามบัตรออกมาเตรียมจะยื่นให้ แต่พอเห็นหน้าฝางหมิ่นฮุ่ย มือเขาก็ชะงักกึก

“หมิ่นฮุ่ย มาทำอะไรที่นี่?”

“เอ่อ... รุ่นพี่ฉิน?”

(หมายเหตุ: เนื่องจากเป็นแนวเทพทรู พระเอกต้องมีรถหลายคันแน่นอน คันนี้แค่น้ำจิ้มครับ อย่าเพิ่งรีบด่ากันน้า)

[จบแล้ว]