บทที่ 17 - รับโชคสองเด้ง

บทที่ 17 - รับโชคสองเด้ง

‘ติ๊ง!’

[ตรวจสอบพบว่าโฮสต์ทำภารกิจชำระหนี้ครั้งแรกสำเร็จ ระบบกำลังดำเนินการส่งมอบรางวัล]

[ธนาคารเจี้ยนหาง] บัญชีลงท้าย 0098 ของท่านมียอดเงินเข้าเมื่อวันที่ 12 พ.ค. เวลา 11:39 น. จำนวน 400,000 หยวน ยอดเงินคงเหลือ 614,356 หยวน

[ธนาคารเจี้ยนหาง] บัญชีลงท้าย 0098 ของท่านมียอดเงินเข้าเมื่อวันที่ 12 พ.ค. เวลา 11:39 น. จำนวน 1,000,000 หยวน ยอดเงินคงเหลือ 1,614,356 หยวน

แจ๋ว!

เสิ่นหยวนมองข้อความเงินเข้าสองรายการ ยิ้มแก้มปริจนหุบไม่อยู่

นอกจากเงินล้านที่เป็นงบซื้อรถโดยเฉพาะ ตอนนี้เขามีเงินสดสุทธิในบัญชีกว่าหกแสน!

กลับบ้านรอบนี้คุ้มแสนคุ้ม แถมยังช่วยแก้ปัญหาเฉพาะหน้าให้พ่อแม่ได้อีก

ระบบป๋าจงเจริญ!

“เสิ่นหยวน ยิ้มอะไรลูก”

เสิ่นเหอผิงนั่งอยู่บนโซฟา เห็นลูกชายยิ้มกริ่มคนเดียวก็งง

“เอ่อ... เปล่าครับ”

เสิ่นหยวนรีบหุบยิ้ม กลัวพ่อจับพิรุธได้

เขานั่งลงข้างพ่อแล้วสารภาพ “จริงๆ แล้วผมยังถอนออกมาไม่หมด ยังเหลืออีกประมาณสองแสน พ่อกับแม่รีบใช้ไหมครับ”

ตอนนี้เสิ่นหยวนมีเงินหมุนหกแสน แต่เขาอยากเอาเงินต้นก้อนนี้ไปต่อยอดให้งอกเงยก่อน ถ้าที่บ้านยังไม่รีบ เขาจะเก็บไว้ลงทุนก่อน

เพราะเงินหกแสนต่อให้ให้พ่อแม่ไปหมด ก็ยังใช้หนี้ไม่หมดอยู่ดี ยิ่งถ้าจะกู้คุณภาพชีวิตเดิมกลับมา ซื้อบ้านซื้อรถคืน ต้องใช้เงินอีกหลายล้าน ดังนั้นเขาต้องเอาเงินก้อนนี้ไปปั้นให้เป็นก้อนใหญ่

หลี่หงจวนอุทาน “ยังมีอีกสองแสนเหรอ”

เรื่องลูกชายเอาเงินไปลงทุนเธอไม่แปลกใจ เพราะเธอก็ชอบสอนเรื่องให้เงินทำงานอยู่แล้ว

แต่เมื่อก่อนเธอซื้อแต่พวกฝากประจำหรือประกัน ไม่ก็ทองคำ

บิตคอยน์เธอเคยศึกษาแต่ไม่กล้าแตะ

แต่ดูจากผลลัพธ์ ลูกชายเธอตาถึงจริงๆ ทิ้งไว้ไม่กี่เดือนกำไรบานเบอะ ดีกว่ากินดอกเบี้ยธนาคารตั้งกี่เท่า

หลี่หงจวนคิดสักพัก “แม่ว่าเก็บไว้ก่อนก็ได้ หนี้ก้อนอื่นยังไม่รีบเท่าไหร่”

“เดี๋ยวสิ”

เสิ่นเหอผิงกระแอม “เสิ่นหยวน เอามาให้พ่อหมุนก่อนสักห้าหมื่นได้ไหม”

“...”

หลังจากกินมื้อเที่ยงที่บ้าน เสิ่นหยวนก็โอนให้พ่อห้าหมื่น แล้วขอตัวกลับโรงเรียนโดยอ้างว่ามีเรียนบ่าย พ่อกับแม่ก็ไม่ได้ซักไซ้ไล่เลียงอะไร

เดินลงบันไดมา เสิ่นหยวนคิดว่าต้องหาข้ออ้างเรื่องแหล่งรายได้ให้เนียนกว่านี้ ไม่งั้นพอนานไปเงินเยอะขึ้นเรื่อยๆ ความแตกแน่ สู้ปูทางไว้ก่อนดีกว่า

ให้ที่มาของเงินดูขาวสะอาดและตรวจสอบได้

ถึงรอบนี้จะให้ที่บ้านไปสองแสน แต่ถ้าจะใช้หนี้ให้หมด และซื้อบ้านซื้อรถให้พ่อแม่ ก็ต้องมีธุรกิจบังหน้า

กำลังคิดเพลินๆ ก็เดินสวนกับอาจารย์หลีเสี่ยวพอดี วันนี้เธอน่าจะไม่มีสอน ในมือถือกระเป๋าใบเก่ง

“อาจารย์หลี กลับมาแล้วเหรอครับ”

วันนี้อาจารย์หลีใส่เสื้อกล้ามสีดำรัดรูป แมตช์กับกางเกงขาบานสีเขียวขี้ม้า

ผิวขาวเนียนบริเวณไหล่และเนินอกอวบอิ่มเผยให้เห็นอย่างเด่นชัด โดยเฉพาะมุมที่เสิ่นหยวนยืนอยู่บนบันไดขั้นสูงกว่า มองลงไปเห็นร่องอกขาวผ่องเต็มสองตา

หลีเสี่ยวเงยหน้าขึ้นเห็นเสิ่นหยวน ก็ยิ้มหวานจนลักยิ้มโผล่ “จ้ะ วันนี้บ่ายไม่มีสอน”

“เย็นนี้อาจารย์ว่างไหมครับ ผมอยากเลี้ยงข้าวตอบแทนที่อาจารย์เลี้ยงผมคราวที่แล้ว”

เสิ่นหยวนคิดในใจ หลีเสี่ยวกับฝางหมิ่นฮุ่ยเป็นขุมทรัพย์ค่าความชอบเกิน 60 ที่หาได้ยาก ต้องรีบทำคะแนน

เขาจับทางระบบได้แล้ว ว่าต้องมีค่าความชอบเกิน 60 ถึงจะมองเห็นตัวเลข

ถ้าต่ำกว่านั้นจะไม่มีอะไรขึ้นบนหัว

เท่าที่ผ่านมา ก็มีแค่สองคนนี้แหละที่เป็นบ่อเงินบ่อทองของเขา

แต่อนาคตอาจจะมีเพิ่มอีกก็ได้ ใครจะรู้ ดังนั้นตอนนี้ต้องรักษาฐานลูกค้าชั้นดีสองคนนี้ไว้ให้มั่น

แต่พูดจบปุ๊บ เสิ่นหยวนก็แทบอยากตบปากตัวเอง เพราะเพิ่งสังเกตเห็นว่าข้างหลังหลีเสี่ยวมีน้องสาวจอมโหด ‘หลีเมิ่ง’ เดินตามมาติดๆ

หลีเมิ่งจ้องเสิ่นหยวนตาเขม็ง ไม่พูดไม่จา แต่สายตาพร้อมเชือดทิ้งสุดๆ

“เอ่อ... อาจารย์ครับ ผมเพิ่งนึกได้ว่ามีธุระด่วนที่โรงเรียน เย็นนี้คงไม่ว่างแล้ว ไว้วันหลังนะครับ”

“ผมไปก่อนนะครับ!”

เสิ่นหยวนรีบชิ่งหนี ไม่รอคำตอบ วิ่งจู๊ดลงบันไดไปเลย

“บ้าเอ๊ย ดันมาเจอน้องสาวอาจารย์อีกแล้ว”

วิ่งลงมาถึงข้างล่าง เสิ่นหยวนหอบแฮ่ก บ่นอุบ โชคไม่เข้าข้างเลย เจอกันสองครั้งก็มีกขค.ตัวเป้งอยู่ด้วยตลอด

เขาก็ไม่เข้าใจว่าทำไมหลีเมิ่งถึงตั้งป้อมรังเกียจเขาขนาดนั้น เพิ่งเคยเจอกันแค่สองครั้งแท้ๆ

ทำงานบริการแบบนั้นน่าจะมีมนุษยสัมพันธ์ดีกว่านี้สิ ไหงทำตัวเย็นชาเป็นก้อนน้ำแข็งแบบนี้

ส่วนที่ชั้นหก หลีเสี่ยวไขกุญแจห้อง เอากระเป๋าแขวนไว้ แล้วค่อยๆ ถอดรองเท้าแตะออกจากเท้าเรียวสวย

ในใจเธอก็สงสัย เมื่อกี้เสิ่นหยวนชวนกินข้าว หรือว่าเขาคิดจะจีบเธอจริงๆ?

ดูจากพฤติกรรมช่วงหลังๆ มันก็น่าสงสัยอยู่

ถึงสมัยนี้จะเสรีเรื่องความรัก แต่สิ่งที่เธอถูกปลูกฝังมาบอกว่ามันไม่เหมาะสม

แถมเสิ่นหยวนยังดูเด็กไปหน่อย ไม่ค่อยมีความเป็นผู้ใหญ่ ไม่มีอะไรดึงดูดใจเธอสักเท่าไหร่

“เชื่อหรือยัง ฉันบอกแล้วว่าหมอนั่นคิดไม่ซื่อ”

หลีเมิ่งพูดเสียงเย็นไล่หลังมา

“อาจจะแค่ชวนกินข้าวเฉยๆ ก็ได้มั้ง ถึงเขาจะจีบจริง พี่ก็ไม่เล่นด้วยหรอก”

“ขอให้จริงเถอะ”

“...”

[จบแล้ว]