บทที่ 10 สรุปและทบทวน วางแผนก้าวต่อไป

บริเวณกระทรวงค่อยๆ จมลงสู่ความเงียบสงัดของยามค่ำคืน มีเพียงหน้าต่างไม่กี่บานที่ยังคงสว่างไสว ราวกับดวงดาวที่ประดับอยู่บนม่านสีน้ำเงินเข้ม

หลินเฟิงนั่งอยู่หน้าโต๊ะทำงานของตนเองเพียงลำพัง แสงจากโคมไฟตั้งโต๊ะสาดส่องเป็นวงกลมที่อบอุ่นและรวมศูนย์ แยกเขาออกจากความมืดรอบข้าง

ความจอแจและคำชื่นชมในตอนกลางวันได้จางหายไปแล้ว

เอกสารหัวแดงของรางวัลชมเชยภายในนอนอยู่อย่างเงียบๆ ในลิ้นชัก เสียงแสดงความยินดีของเพื่อนร่วมงานไม่ว่าจะจริงใจหรือเป็นเพียงมารยาทก็ได้เงียบหายไปจากข้างหูแล้ว

ณ ขณะนี้ คือเวลาของตนเอง คือช่วงเวลาแห่งการทบทวนและมองไปข้างหน้า

เขาเปิดสมุดบันทึกปกกระดาษคราฟท์ธรรมดาเล่มหนึ่ง—นี่ไม่ใช่สมุดที่หน่วยงานจัดให้ แต่เป็น “สมุดบันทึกเชิงยุทธศาสตร์” ที่เขาใช้บันทึกความคิดส่วนตัว

ปลายปากกาดังเสียดสีกับกระดาษ เขาเริ่มย้อนทบทวนกระบวนการทั้งหมดในการผลักดันการลงทุนในอาลีอย่างใจเย็น

“ปัจจัยแห่งความสำเร็จ”

ใช้ความได้เปรียบด้านข้อมูลอย่างเหมาะสม สามารถเปลี่ยนความรู้เกี่ยวกับอนาคตให้กลายเป็น “ความเข้าใจอย่างลึกซึ้ง” และ “การประเมินแนวโน้ม” บนพื้นฐานของข้อมูลที่มีอยู่ได้อย่างแนบเนียน ไม่ทิ้งร่องรอยใดๆ ไว้

เลือกจุดเริ่มต้นได้แม่นยำ เลือกรูปแบบ B2B ซึ่งค่อนข้างเข้าใจง่ายและสามารถเชื่อมโยงกับยุทธศาสตร์ของชาติในการสนับสนุนวิสาหกิจขนาดกลางและขนาดย่อมได้ หลีกเลี่ยงการแตะต้องแวดวง C2C หรือโซเชียลที่ล้ำสมัยเกินไปตั้งแต่เนิ่นๆ

ยืมพลังผู้อื่น ใช้ประโยชน์จากท่าทีที่เปิดกว้างและความสนใจในสิ่งใหม่ๆ ของท่านอธิบดีเจิ้งอย่างชาญฉลาด หาช่องทางในการเสนอที่เหมาะสม และในยามคับขันก็ใช้ “จุดยืนทางยุทธศาสตร์ของชาติ” เพื่อรวมความคิดเห็นภายในให้เป็นหนึ่งเดียว

เตรียมตัวมาอย่างดี ไม่ว่าจะเป็นรายงานภายในในช่วงแรก หรือร่างสำหรับหารือและแผนการเจรจาในภายหลัง ล้วนทำได้อย่างมีข้อมูลหนักแน่น ตรรกะรัดกุม และพิจารณาอย่างรอบด้าน แสดงให้เห็นถึงความเป็นมืออาชีพ

เมื่อเขียนมาถึงตรงนี้ เขาพยักหน้าเล็กน้อย แต่แล้วคิ้วก็ขมวดเข้าหากันเล็กน้อย ปลายปากกาเปลี่ยนทิศทาง

“ความเสี่ยงและข้อบกพร่อง”

ปัจจัยด้านโชค บังเอิญเจอผู้บริหารที่พอใจให้โอกาสอย่างท่านอธิบดีเจิ้ง หากเจอสายอนุรักษนิยม เรื่องนี้มีแนวโน้มสูงที่จะล้มเหลว ไม่สามารถทำซ้ำได้ และไม่อาจพึ่งพาได้

มุ่งเน้นมากเกินไป ในช่วงแรกทุ่มเทพลังงานไปกับโครงการนี้เพียงโครงการเดียวมากเกินไป ทำให้ละเลยการรักษางานสำคัญอื่นๆ และความสัมพันธ์กับผู้คนในกรมไปบ้าง (หมายเหตุ ต้องเสริมสร้างการสื่อสารในชีวิตประจำวันกับเจ้าหน้าที่อาวุโสเช่นหัวหน้าแผนกโจวและเฒ่าหลี่ให้มากขึ้น และเข้าร่วมกิจกรรมส่วนรวมของแผนกอย่างกระตือรือร้นกว่านี้)

เป็นที่จับตามองมากขึ้น ความสำเร็จครั้งนี้แม้จะนำมาซึ่งชื่อเสียง แต่ก็ทำให้ตนเองตกอยู่ใต้สปอตไลท์ที่ชัดเจนยิ่งขึ้น ทุกคำพูดทุกการกระทำต้องระมัดระวังยิ่งขึ้น ไม้ที่เด่นในป่าย่อมถูกลมโค่น

ความยั่งยืนของ “ความเข้าใจอย่างลึกซึ้ง” ครั้งแรกคือโชค ครั้งที่สองคือความสามารถ การจะแสดง “การหยั่งรู้” ครั้งต่อไปออกมาอย่างสมเหตุสมผลได้อย่างไรนั้น ต้องการการวางแผนที่แยบยลยิ่งขึ้น จะทิ้งช่องโหว่ที่ดูเหมือน “ล่วงรู้เหตุการณ์ล่วงหน้า” ไม่ได้

เขาหยุดปากกา เอนหลังพิงเก้าอี้พลางนวดหัวคิ้ว

นอกหน้าต่าง แสงไฟของเมืองเยียนจิงทอดยาวไปไกล ราวกับความเป็นไปได้นับไม่ถ้วนที่คุกรุ่นอยู่ใต้กระแสธารแห่งยุคสมัยนี้

เขารู้ดีว่าการเดินในระบบราชการนั้นเหมือนเดินบนน้ำแข็งบาง ก้าวพลาดเพียงก้าวเดียวความพยายามที่ผ่านมาก็สูญเปล่า

ความราบรื่นในครั้งนี้ จะต้องไม่กลายเป็นทุนสำหรับความบุ่มบ่ามในครั้งต่อไปเด็ดขาด

“หลักการสำคัญ” เขาเขียนลงบนกระดาษอย่างหนักแน่น “หลอมรวม ‘การหยั่งรู้’ ให้เป็น ‘ความเข้าใจอย่างลึกซึ้ง’ ซ่อน ‘วิสัยทัศน์’ ไว้ใน ‘การปฏิบัติจริง’”

เมื่อทบทวนเสร็จสิ้น จิตใจก็สงบลงอย่างสมบูรณ์ เขาพลิกหน้ากระดาษ สายตาทอดมองไปยังอนาคต

การลงทุนในอาลีเป็นเพียงก้าวแรก เป็นหินลองทองที่พิสูจน์ว่าเส้นทางของเขาใช้การได้ และยังเป็นการต่อสู้ครั้งสำคัญที่เขาสั่งสมทุนรอนเริ่มต้น (ไม่ว่าจะเป็นทุนทางการเมืองหรือทุนทางเศรษฐกิจในอนาคต)

ต่อไป เขาต้องใช้ชื่อเสียงและความสะดวกในการดำเนินการที่ได้มาจากความสำเร็จครั้งนี้เพื่อล็อกเป้าหมายต่อไป

ในหัวของเขา ปรากฏชื่ออีกชื่อหนึ่งขึ้นมาอย่างชัดเจน เป็นลูกนกอีกตัวที่เพิ่งจะเริ่มหัดเดินเตาะแตะในเมืองชายทะเลทางตอนใต้—เผิงเฉิง OICQ

เขารู้ว่าในขณะนี้ทีมงานของเทนเซ็นต์น่าจะลำบากยิ่งกว่าอาลีในตอนนั้นเสียอีก ไอคอนรูปเพนกวินกระพริบตาตัวเล็กๆ นั้นยังไม่ได้แสดงศักยภาพอันน่าสะพรึงกลัวในการเชื่อมต่อเครือข่ายสังคมของผู้คนหลายร้อยล้านคนในอนาคตออกมา

นี่จึงเป็นโอกาสอันยอดเยี่ยมในการเข้าแทรกแซงด้วยต้นทุนที่ต่ำ

จะทำอย่างไรให้ได้จับตามองมัน? จะใช้ข้ออ้างว่า “บังเอิญเห็นสรุปย่อของท้องถิ่น” เหมือนตอนอาลีไม่ได้อีกแล้ว

เขาต้องการโอกาสใหม่ที่สมเหตุสมผล

เขานึกถึงตอนกลางวันที่โรงอาหารของหน่วยงาน ได้ยินจ้าว กั๋วชิ่งกับคนสองสามคนคุยกันเรื่องไปดูงานที่เผิงเฉิง เหมือนจะเป็นการไปสำรวจสถานการณ์การพัฒนาของวิสาหกิจเทคโนโลยีขั้นสูงในท้องถิ่นเพื่อรวบรวมข้อมูลสำหรับ “แผนพัฒนาห้าปีฉบับที่สิบห้า”... แววตาของหลินเฟิงสว่างวาบขึ้นมา

เขาสามารถเสนอขึ้นมาในจังหวะที่เหมาะสมระหว่างการหารือเรื่องเทคโนโลยีสารสนเทศ การสื่อสารอิเล็กทรอนิกส์ หรือประเด็นที่เกี่ยวข้องกับการประกอบการของคนหนุ่มสาวในกรมครั้งต่อไปได้ว่า “ช่วงนี้สังเกตเห็นว่าทางภาคใต้ โดยเฉพาะเขตเศรษฐกิจพิเศษเผิงเฉิง มีเค้าลางใหม่ๆ ในแวดวงการสื่อสารอิเล็กทรอนิกส์และซอฟต์แวร์สื่อสารทันที จะสามารถใช้เป็นกรณีศึกษาพื้นฐานในการสังเกตการณ์การสร้างสังคมสารสนเทศของเราและให้ความสนใจอย่างเหมาะสมได้หรือไม่?”

ห่อหุ้มความสนใจในเรื่องนั้นไว้ภายใต้หัวข้อการวิจัยที่ใหญ่กว่า

หรืออาจจะใช้ช่องทางการติดต่อที่เพิ่งสร้างขึ้นกับทีมงานอาลีที่เจียงโจวเพื่อสอบถามความเคลื่อนไหวในวงการจากทางอ้อม

อยู่ในแวดวงเดียวกัน ย่อมต้องมีร่องรอยอยู่บ้าง

เขาเขียนลงในสมุดบันทึก

“แผนการขั้นต่อไป เป้าหมาย-เผิงเฉิง OICQ (เทนเซ็นต์)”

จุดเริ่มต้น นำเข้าสู่กรอบการวิจัย “การเปลี่ยนแปลงรูปแบบการสื่อสารในสังคมสารสนเทศ” หรือ “การติดตามวิสาหกิจของผู้ประกอบการรุ่นใหม่”

การรวบรวมข้อมูล ให้ความสนใจรายงานอุตสาหกรรมที่เกี่ยวข้องของเผิงเฉิง จับตาดูหนังสือพิมพ์และนิตยสารประเภทคอมพิวเตอร์ ทำความเข้าใจทางอ้อมผ่านช่องทางที่มีอยู่

จังหวะเวลา รอให้เรื่องการลงทุนในอาลีราบรื่นโดยสมบูรณ์และชื่อเสียงส่วนตัวมั่นคงแล้ว ค่อยหาโอกาสลงมือ

วิธีการ ในระยะแรกเน้นการวิจัยและสังเกตการณ์เป็นหลัก รอให้บริษัทปรากฏความต้องการด้านเงินทุนเหมือนกับอาลี แล้วค่อยพิจารณารูปแบบการเข้าแทรกแซง

เมื่อปิดสมุดบันทึก หลินเฟิงก็ถอนหายใจยาว พิมพ์เขียวในใจยิ่งชัดเจนขึ้น

ระยะที่หนึ่ง ตั้งแต่การกำหนดตำแหน่งของตนเองหลังเกิดใหม่ไปจนถึงการทดลองฝีมือครั้งแรกและสร้างผลงานชิ้นแรก ได้สำเร็จลุล่วงไปได้ด้วยดี

เขาได้ยืนหยัดอย่างมั่นคงในระบบอันมหึมานี้และค้นพบเส้นทางการพัฒนาที่เป็นเอกลักษณ์ของตนเองได้สำเร็จ

หนทางเบื้องหน้ายังคงยาวไกล แต่เขาก็เปี่ยมไปด้วยความมั่นใจ

เขาหยิบปากกาขึ้นมาวงกลมวันที่ของวันจันทร์หน้าบนปฏิทินเบาๆ—สัปดาห์ใหม่ การเริ่มต้นใหม่

เขาจะยังคงก้าวเดินไปบนเส้นทางที่เต็มไปด้วยโอกาสและขวากหนามนี้ด้วยย่างก้าวที่สุขุมและมั่นคงต่อไป มุ่งหน้าสู่อนาคตที่กว้างใหญ่ยิ่งขึ้น