บทที่ 19 - เทพเจ้าสงครามชัดๆ!

บทที่ 19 - เทพเจ้าสงครามชัดๆ!

"เพิ่งเดินมาได้ไม่ไกล ดันมาเจอฝูงอิจุจิออกล่าซะแล้ว"

ไป๋เจินจ้องมองเงาสีดำที่วูบวาบไปมาในป่าไผ่ ดูทรงแล้วมีอิจุจิร่วมวงล่าอย่างน้อย 3 ตัว แถมยังมีตัวหัวหน้าฝูงที่เก่งที่สุดรวมอยู่ด้วย

เสียงใบไผ่เสียดสีดัง แซ่กๆ

ไป๋เจินหันขวับไปทางซ้าย ตะโกนบอกชาร์คาเดต์ "ทางซ้าย!"

ชาร์คาเดต์ที่รวบรวมลูกไฟรอไว้อยู่แล้ว ขว้างใส่ทางซ้ายทันที

ตูม! เสียงระเบิดดังสนั่น อิจุจิร่างกำยำตัวหนึ่งโดนแรงระเบิดกระเด็นไป

พร้อมกันนั้น เงาดำทางขวาก็พุ่งเข้ามา ไป๋เจินรีบสั่งเชมิน

"ใช้ใบไม้เวทมนตร์!"

"มี!"

เชมินกระโดดร่วมวงต่อสู้ ปล่อยใบไม้ที่อัดแน่นด้วยพลังเวทสี่ใบพุ่งไปทางขวา

ใบไม้เวทมนตร์พุ่งเข้าเป้าอิจุจิที่กระโจนออกมาอย่างแม่นยำ

ใบไม้คมกริบบาดผิวหนังอิจุจิ จนเกิดแผลลึกเห็นกระดูก

ไป๋เจินไม่กล้ารรอช้า เขารีบพาเชมินและชาร์คาเดต์วิ่งต่อ

เสียงฝีเท้าที่ไล่กวดมายังไม่หยุดลง เจ้าหัวหน้าฝูงตัวเก่งสุดยังไม่ได้ลงมือ

อีกประมาณ 200 เมตรข้างหน้าจะเป็นที่โล่ง ขอแค่ไปถึงตรงนั้นสถานการณ์น่าจะดีขึ้น

อย่างน้อยก็มองเห็นศัตรูได้เต็มตา ไม่ต้องคอยระแวงเจ้าหัวหน้าฝูงที่ซ่อนตัวในป่าไผ่

เจ้าหัวหน้าฝูงที่ซ่อนอยู่ในเงามืดดูเหมือนจะรู้ทัน

ตอนที่ไป๋เจินเหลือระยะทางอีกแค่ร้อยเมตรจะถึงที่โล่ง

หูของไป๋เจินก็ได้ยินเสียง ฟิ้วๆๆ แหวกอากาศ จากนั้นไผ่ลำยักษ์สามต้นด้านหน้าก็ล้มครืนลงมาใส่ ขืนวิ่งต่อมีหวังโดนทับแบน ไป๋เจินรีบเบรกตัวโก่ง

ต้นไผ่กระแทกพื้นดังสนั่นขวางทางเอาไว้

บนกองไผ่ที่ล้มขวางทาง อิจุจิหัวหน้าฝูงตัวมหึมากระโดดขึ้นมายืนเด่นเป็นสง่า มองลงมาที่ไป๋เจินและชาร์คาเดต์

ด้านหลัง อิจุจิลูกสมุนสองตัวตามมาทันแล้ว พวกมันปิดทางหนีของไป๋เจินไว้หมด

ตอนนี้ไป๋เจินได้เห็นโฉมหน้าของอิจุจิหัวหน้าฝูงแบบชัดๆ สักที

มันมีดวงตาสีเหลือง ขนสีส้มปกคลุมตั้งแต่หน้าผากยาวไปจรดปลายหาง บนขนมีลายทางสีขาวพาดผ่าน กลางกระหม่อมและหลังมีขนสีขาวชี้ตั้ง ช่วงล่างหุ้มด้วยเปลือกแข็งสีเทา ขาหน้าเล็กสั้นแต่ขาหลังกำยำแข็งแรง เล็บเท้าโค้งงอ ปลายหางมีกระดูกรูปทรงเคียวขนาดใหญ่

ความยาวลำตัวประมาณ 9 เมตร ความสูงรวม 2.5 เมตร

ไป๋เจินแอบตกใจในใจ

เจ้าหัวหน้าฝูงนี่ฉลาดเป็นบ้า รู้จักใช้วางกับดักล่าเหยื่อด้วย ถึงจะเป็นแค่การตัดไผ่มาขวางทาง แตรายละเอียดเล็กๆ น้อยๆ นี้บอกอะไรได้เยอะ

ข้อมูลสเตตัสของอิจุจิหัวหน้าฝูงปรากฏขึ้นในสายตาไป๋เจิน

[ชื่อ] : อิจุจิหัวหน้าฝูง (Great Izuchi)

[เผ่าพันธุ์] : มอนสเตอร์นก (Bird Wyvern)

[ธาตุ] : ปกติ

[เลเวล] : 21

[ความสามารถ] : สายลมเคียวสามประสาน - สามารถเรียกอิจุจิสองตัวมาร่วมล่าเหยื่อได้

[ค่าสถานะ]

พลังโจมตีกายภาพ : 50

พลังป้องกันกายภาพ : 33

พลังโจมตีเวท : 20

พลังป้องกันเวท : 23

ความเร็ว : 52

[สกิล]

เลือดมอนสเตอร์ Lv.1 (ความหายาก 3) - มี HP สองเท่า

คมเคียวพายุหมุน Lv.1 (ความหายาก 3) - ใช้แรงเหวี่ยงของร่างกายตวัดหางเคียว สร้างความเสียหายแก่ศัตรู 3 จังหวะ

ดูสเตตัสอีกฝ่ายแล้ว ไป๋เจินเห็นความต่างระหว่างมอนสเตอร์กับโปเกมอน

โปเกมอนมีสกิลให้ใช้เยอะแยะ แต่มอนสเตอร์ในโลกนี้มีสกิลน้อยมาก เจ้าหัวหน้าฝูงเลเวล 21 ตัวนี้มีสกิลกดใช้แค่ท่าเดียวเอง

แต่ไม่ได้แปลว่ามันกระจอก เพราะสกิลติดตัว [เลือดมอนสเตอร์] ทำให้มันมีเลือดเยอะกว่าโปเกมอนมาก

ดูจากค่าสเตตัส ไป๋เจินคำนวณคร่าวๆ ค่าสเตตัสรวมของเจ้านี่รวมเลือดแล้วน่าจะอยู่ที่ประมาณ 400

ไป๋เจินชักกระทะสองใบออกมาจากหลัง เตรียมพร้อมสู้

เขาตัดสินใจจะจัดการลูกสมุนสองตัวด้านหลังด้วยตัวเอง

ลูกสมุนสองตัวนี้ต่างจากตัวหัวหน้า ถึงเลเวลจะ 20 แต่พวกมันไม่มีสกิลอะไรเลย ค่าสเตตัสก็แค่ครึ่งเดียวของตัวหัวหน้า

ระดับนี้ ไป๋เจินลุยเดี่ยวได้สบาย

ไป๋เจินไม่อยากเสียเวลากับอิจุจิสามตัวนี้นานนัก เขารีบจะไปหาแคมป์ไฟ

"ชาร์คาเดต์ จัดการตัวหัวหน้าที เอาให้ร่วงเร็วๆ นะ"

"วาสึ" ชาร์คาเดต์รับคำสั่ง รวบรวมลูกไฟขว้างใส่หัวหน้าฝูงบนกองไผ่ทันที

ชาร์คาเดต์ที่กินเบอร์เกอร์เนื้อเข้าไป มีพลังโจมตีเวทถึง 56 แต้ม เจอกับอิจุจิหัวหน้าฝูงที่กันเวทไม่สูง โอกาสชนะมีสูงมาก!

ไป๋เจินไม่ห่วงชาร์คาเดต์ เขาพาเชมินพุ่งเข้าใส่ลูกสมุนสองตัว

"เชมิน ใช้ใบไม้เวทมนตร์ใส่ตัวซ้าย!"

"มี!" ถึงเชมินจะไม่กล้าบวกตรงๆ แต่พอได้หลบหลังไป๋เจิน เธอก็ใจกล้าขึ้นเยอะ

ใบไม้เวทมนตร์สี่ใบพุ่งใส่อิจุจิตัวขวา การโจมตีเข้าเป้าอย่างจัง

ไป๋เจินฉวยโอกาส หวดกระทะเสยขึ้นจากด้านล่าง

พลังโจมตี 32 ต่อ 25 ไป๋เจินได้เปรียบเห็นๆ

เจ้านั่นโดนใบไม้ของเชมินไปรอบนึงแล้ว พอโดนซ้ำอีกที อาการหนักแน่

ผัวะ~

ก้นกระทะฟาดเข้าปลายคางอิจุจิเต็มรัก มันหมุนติ้วกลางอากาศก่อนร่วงกระแทกพื้น

ไป๋เจินเพิ่งน็อกไปหนึ่ง ตัวข้างๆ ก็พุ่งเข้ามากัดที่คอ

ไป๋เจินเอากระทะกันไม่ทัน เลยต้องยกแขนขึ้นรับ

คมเขี้ยวฝังลงมา ไป๋เจินรู้สึกเจ็บจี๊ดขึ้นสมอง

ก้มดู เสื้อผ้าเกรดดีไม่ขาด แต่เสื้อไม่ได้ช่วยลดแรงกัด เจ็บก็คือเจ็บ!

ไป๋เจินเหวี่ยงกระทะมือขวาเป็นวงกว้าง ทุบลงกลางกบาลมันเต็มแรง

ผลสตันเห็นผลทันตา อิจุจิยอมปล่อยปาก

ไป๋เจินได้จังหวะ พอแขนซ้ายเป็นอิสระ ก็ตวัดกระทะสวนกลับไปที่หัวมันอีกที

แรงกระแทกมหาศาลส่งมันกระเด็นถอยหลัง

พอเหวี่ยงแขนซ้าย ไป๋เจินก็เจ็บแปลบขึ้นมา ดูเหมือนแผลเมื่อกี้จะทำให้กระดูกแขนซ้ายร้าว ตอนนี้แค่กำด้ามกระทะยังลำบาก

"แกว๊ก!" อิจุจิตัวที่โดนสอยร่วงตะเกียกตะกายลุกขึ้นมา อาการมึนยังไม่หายดี มันเหวี่ยงหางเคียวมั่วซั่วไปรอบตัว

เชมินเห็นท่าไม่ดี การโจมตีจะโดนไป๋เจินอยู่แล้ว เธอกระชากผมไป๋เจิน ดึงเขาถอยหลังสุดแรง

ปลายเคียวเฉียดอกไป๋เจินไปแค่ 5 เซนติเมตร

ถ้าเมื่อกี้เชมินไม่กระตุกผม เขาโดนผ่าอกไปแล้วแน่ๆ

ถอยหลังไปสองสามก้าว ไป๋เจินมองอิจุจิสองตัวที่ลุกขึ้นมาใหม่อย่างเคร่งเครียด

กระทะไม่ใช่สิ่งมีชีวิต มันยากที่จะสร้างความเสียหายรุนแรงให้ศัตรูได้

ขณะที่ไป๋เจินกำลังคิดว่าจะเปลี่ยนแผนมาเน้นหลบ แล้วให้เชมินยิงเวทตอดดีไหม

ด้านหลังไป๋เจินก็มีเสียงระเบิดดังตูมตามต่อเนื่อง

พร้อมกันนั้น เงาดำขนาดใหญ่ก็ลอยข้ามหัวไป๋เจินไป กระแทกอิจุจิสองตัวตรงหน้าล้มคว่ำ

ไป๋เจินเพ่งมอง พบว่าเป็นร่างของอิจุจิหัวหน้าฝูงที่กระเด็นมา ขนบนตัวมันไหม้เกรียมเป็นหย่อมๆ

ไป๋เจินหันกลับไปมองชาร์คาเดต์ของตัวเอง

เห็นรอบตัวชาร์คาเดต์มีลูกไฟขนาดเท่าลูกแตงโมลอยอยู่สามลูก และในมือทั้งสองข้างก็กำลังเลี้ยงลูกไฟขนาดเท่ากันไว้อีกสองลูก

เปลวไฟสีน้ำเงินในดวงตาลุกโชนโชติช่วง

ไป๋เจินเห็นภาพนี้ยังอดตกใจกับพลังต่อสู้สุดโหดของชาร์คาเดต์ไม่ได้

"เสกสะเก็ดไฟทีเดียวห้าลูก นี่คือผลของการอัปเกรดสกิลเป็น Lv.4 เหรอเนี่ย"

ไป๋เจินไม่รู้ว่าชาร์คาเดต์ทำได้ยังไง

แต่ชาร์คาเดต์ตอนนี้ แม่งอย่างกับเทพเจ้าสงครามชัดๆ!

[จบแล้ว]