บทที่ 18 - เก็บเกี่ยวครั้งใหญ่

บทที่ 18 - เก็บเกี่ยวครั้งใหญ่

[เก็บเกี่ยวสำเร็จ สมุนไพร Lv.1 x8]

[เก็บเกี่ยวสำเร็จ สมุนไพร Lv.2 x11]

[เก็บเกี่ยวสำเร็จ สมุนไพร Lv.3 x3]

ไป๋เจินหยิบกล่องเก็บของที่เตรียมไว้ออกมา บรรจงเก็บสมุนไพรพวกนี้ลงไปอย่างระมัดระวัง

"ไป๋เจิน ทางนี้มีของดีด้วยมี!"

ริมแม่น้ำ เชมินตะโกนเรียกไป๋เจิน

ไป๋เจินเก็บกล่องใส่เป้ แล้วพาชาร์คาเดต์รีบตามไป

ตอนแรกนึกว่าเชมินเจอของกินอร่อยๆ แต่ดันเป็นหญ้าต้นเล็กๆ สูงประมาณ 30 เซนติเมตร สีเขียวทั้งต้น มีใบหรอมแหรมไม่กี่ใบ?

ดูภายนอกคล้ายสมุนไพรนิดหน่อย แต่ที่ต่างกันคือใบของหญ้าชนิดนี้อวบน้ำมาก ผิวด้านนอกมีสารคล้ายวุ้นเคลือบอยู่

"ไม่ใช่ของกินแฮะ"

ไป๋เจินพึมพำอย่างแปลกใจ

เชมินเชิดหน้าอย่างภูมิใจ "ฮึ เชมินเพิ่งกินอิ่ม ยังไม่หิวหรอก หน้าที่หาพืชมีประโยชน์พวกนี้ปล่อยให้เป็นหน้าที่เชมินเถอะ! นายเตรียมทำมื้อใหญ่ให้เชมินก็พอ"

ไป๋เจินรับปากทันที "ถ้าเป็นของดี เดี๋ยวจัดมื้อพิเศษให้แน่นอน"

"สัญญานะมี~!"

ไป๋เจินพิจารณาพืชตรงหน้าอย่างละเอียด

[หญ้าน้ำไหล Lv.1 (วัตถุดิบระดับ E-) - หญ้าที่สะสมน้ำไว้ในใบจำนวนมาก มักขึ้นริมแม่น้ำ หญ้าน้ำไหลนำมาทำอาหารยากมาก ต้องใช้ทักษะการปรุงสูง ว่ากันว่าเหล่านักล่าจะนำพืชชนิดนี้ไปทำเป็นกระสุนน้ำเย็น]

หญ้าน้ำไหล!

นี่มันพืชธาตุของแท้เลยนี่นา

ไป๋เจินเด็ดใบออกมาใบหนึ่ง ใบขนาดครึ่งฝ่ามือแต่หนักอึ้ง

เขากำหมัดบีบ พรวด! น้ำจำนวนมากพุ่งออกมาจากใบ

ไป๋เจินกะดูคร่าวๆ อย่างน้อยก็น่าจะมีสัก 300 มิลลิลิตร

"เก็บน้ำไว้เยอะจริงๆ ด้วย..."

ไป๋เจินลองแตะน้ำที่ค้างอยู่บนมือมาชิม

"ถุยๆๆ" ไป๋เจินรีบบ้วนทิ้งแทบไม่ทัน

รสชาติของน้ำหญ้าน้ำไหลเป็นยังไงน่ะเหรอ?

คำเดียวเลย... ขมปี๋!

เหมือนเคี้ยวมะระดิบๆ แต่ความขมมันกระแทกปากแรงกว่ามะระเยอะ

ไป๋เจินลองชิมใบที่ถูกบีบน้ำออกจนแห้ง

วุ้นเคลือบใบที่ช่วยกักเก็บน้ำนั้นเหนียวจนเคี้ยวไม่เข้า รสชาติเหมือนแทะกระบองเพชร

"มิน่าถึงบอกว่าเอามาทำอาหารยาก รสชาติหมาไม่แดกเลย"

เชมินมองไป๋เจินตาละห้อย ถามว่า "ไม่ใช่ของดีเหรอมี?"

กลัวมื้อใหญ่จะบินหายไปต่อหน้าต่อตา

"เปล่า เป็นของดีเลยล่ะ"

ถึงรสชาติดั้งเดิมของหญ้าน้ำไหลจะขมบรรลัย แต่ไป๋เจินมีสูตรโกง

ถ้าเอาไปผสานกับวัตถุดิบอื่นเพื่อตัดรสขม น้ำของหญ้าน้ำไหลก็น่าจะเอามาทำอาหารได้

แถมยังเป็นพืชธาตุชั้นยอด ถ้าเอาไปอัปเกรด เขาอาจจะสร้างกระสุนน้ำเย็นที่แรงกว่าเดิมได้

สรุปคือพืชชนิดนี้มีศักยภาพสูงมาก อนาคตเอาไปต่อยอดได้เพียบ

"แล้วมื้อใหญ่ของเชมินล่ะ?"

"เดี๋ยวทำให้กิน แต่ตอนนี้มาช่วยกันเก็บหญ้าน้ำไหลพวกนี้ก่อน"

ไป๋เจินสอนวิธีเก็บเกี่ยวพืชชนิดนี้ให้เชมินและชาร์คาเดต์ตามความรู้ที่มีในหัว

[เก็บเกี่ยวสำเร็จ หญ้าน้ำไหล Lv.1 x13]

[เก็บเกี่ยวสำเร็จ หญ้าน้ำไหล Lv.2 x6]

เก็บใส่กล่องเรียบร้อย

ไป๋เจินมองไปรอบๆ อีกครั้ง พอแน่ใจว่าแถวนี้ไม่มีวัตถุดิบอื่นแล้ว พวกเขาถึงออกเดินทางมุ่งหน้าไปทางควันไฟต่อ

แค่แวะเก็บของนิดหน่อย ก็เสียเวลาไปครึ่งชั่วโมงแล้ว

เชมินที่เกาะอยู่หลังหัวไป๋เจิน คอยดมกลิ่นหาของกินรอบๆ ไม่หยุด

สำหรับเธอ เจอของดี = ได้กินของอร่อย งานนี้เธอเลยขยันขันแข็งเป็นพิเศษ

ถ้าเจอของดี เดี๋ยวจะให้ไป๋เจินทำมันบดภูเขาไฟให้กินเลย!

"ตรงนั้นมีเห็ดยักษ์สีน้ำเงินด้วยมี!"

ไป๋เจินเดินตามที่เชมินบอก ไปเจอเห็ดสีน้ำเงินขึ้นอยู่บนขอนไม้ผุ

[เห็ดสีน้ำเงิน Lv.1 (วัตถุดิบระดับ F) - เห็ดรสชาติอร่อย เห็นสีสดๆ แบบนี้แต่ไม่มีพิษ เห็ดสีน้ำเงินมีคุณสมบัติเสริมประสิทธิภาพวัตถุดิบอื่น เป็นส่วนผสมจำเป็นในการผสมไอเทมฟื้นฟูต่างๆ และยังเป็นวัตถุดิบทำอาหารชั้นเยี่ยม!]

เห็นข้อมูลแล้ว ไป๋เจินรีบหยิบกล่องออกมาเก็บเห็ดสีน้ำเงินตรงหน้าให้เกลี้ยง

เห็ดสีน้ำเงินเป็นวัตถุดิบพื้นฐานที่สำคัญมาก คุณสมบัติเสริมพลังวัตถุดิบอื่นนี่แหละทีเด็ด

เสียเวลาเก็บไปอีกห้าหกนาที

ไป๋เจินได้เห็ดสีน้ำเงิน Lv.1 มา 8 ดอก

พอเก็บเสร็จ เชมินก็ชี้ทางให้อีก

"ทางนั้นมีของดีอีกแล้วมี!"

ไป๋เจินเดินไปตามทางที่เชมินชี้ มาหยุดอยู่หน้าต้นไม้ใหญ่ มองดูเถาวัลย์สีเขียวที่พันรอบลำต้น

ไป๋เจินดึงลงมาเส้นหนึ่ง นึกว่าเป็นของกิน แต่กลายเป็นวัสดุ

[ใบไอวี่ Lv.1 (วัสดุระดับ F-) - กินไม่ได้ เป็นเถาวัลย์ที่มีความยืดหยุ่นและเหนียวทนทาน เป็นวัสดุจำเป็นสำหรับทำตาข่ายในกับดักหลุมพราง]

คำอธิบายในหัวเปลี่ยนจากวัตถุดิบอาหารเป็นวัสดุ

ไป๋เจินลองดึงเถาวัลย์ดู เหนียวและยืดหยุ่นจริงด้วย พอใช้มีดผ่าดู เส้นใยข้างในพันเกลียวกันอย่างน่าทึ่ง

"ธรรมชาติสร้างสรรค์จริงๆ พืชแบบนี้ก็มีด้วย"

ไป๋เจินรีบเก็บเถาวัลย์ไอวี่พวกนี้ ใช้เวลาไปอีกสิบนาที

พอเก็บไอวี่ใส่เป้ เชมินก็เจอเห็ดสีน้ำเงินอยู่ไม่ไกลอีก

ไป๋เจินกำลังจะเดินตามเชมินไปเก็บของ แต่ชาร์คาเดต์คว้าตัวเขาไว้

"วาสึ!"

ชาร์คาเดต์เตือนสติไป๋เจิน ตอนนี้ไม่ใช่เวลามาเดินเก็บของนะ ถ้าควันไฟนั่นมาจากแคมป์ชั่วคราว พวกเขาอาจจะคลาดกับสิ่งมีชีวิตทรงภูมิปัญญาพวกนั้นก็ได้

โดนชาร์คาเดต์ทัก ไป๋เจินถึงได้สติ

มัวแต่เก็บของจนเดินย้อนศรห่างจากเป้าหมายไปไกลแล้ว ถ้าคลาดกันคราวนี้ ไม่รู้จะเจอคนอื่นอีกเมื่อไหร่

อีกอย่าง ของที่เก็บได้ตอนนี้ก็เป็นแค่วัสดุพื้นฐาน รอให้มีที่อยู่เป็นหลักแหล่งค่อยมาหาก็ยังไม่สาย ไม่เห็นต้องรีบขนาดนี้เลย

"นั่นสิ ต้องรีบไปที่นั่นก่อน"

ไป๋เจินสงบความตื่นเต้นลง

ป่าในโลกมอนฮันมีสัตว์อันตรายเพ่นพ่าน ต้องรีบหาที่พักปลอดภัยให้ได้ก่อน

ส่วนเรื่องเก็บของ เอาไว้เจอระหว่างทางค่อยเก็บดีกว่า

ปรับอารมณ์ใหม่ ทั้งสามมุ่งหน้าสู่เป้าหมายต่อ

เดินไปได้ประมาณสามสิบนาที ระยะทางราวๆ หนึ่งกิโลเมตร พวกเขาก็โดนมอนสเตอร์โจมตี

ไป๋เจินพาเชมินวิ่งซิกแซกหลบต้นไม้ในป่าอย่างรวดเร็ว

ข้างกาย ชาร์คาเดต์วิ่งไปพลางรวบรวมลูกไฟขนาดเท่าลูกแตงโมไว้ในมือ สายตาจับจ้องป่าไผ่รอบข้างอย่างระแวดระวัง

เสียงร้อง แกว๊กๆ ดังไล่หลังมา... มันคือเสียงล่าเหยื่อของฝูงอิจุจิ (Izuchi)

[จบแล้ว]