บทที่ 22 - จับกอส

บทที่ 22 - จับกอส

หลังจากเดินวนไปวนมาอยู่พักใหญ่ ในที่สุด จิบะ คาเอเดะ ก็มาถึงสุสานเมืองไคนา

สุสานแห่งนี้ตั้งอยู่บนเนินเขาติดทะเล เป็นสถานที่พักผ่อนสุดท้ายของทั้งมนุษย์และโปเกมอน เทรนเนอร์หลายคนมักเลือกที่จะฝังร่างคู่หูของตนไว้ที่นี่

เนื่องจากพื้นที่สุสานกว้างขวางมาก คาเอเดะต้องใช้เวลาเดินหาอยู่นานกว่าจะพบหลุมศพของพ่อแม่เจ้าของร่างเดิม ซึ่งถูกฝังไว้เคียงคู่กัน

คาเอเดะวางช่อดอกไม้ที่ซื้อมาไว้หน้าหลุมศพ ในวินาทีนี้เขาไม่รู้ว่าควรจะทำสีหน้าอย่างไรดี จึงได้แต่โค้งคำนับสามครั้งเพื่อแสดงความเคารพ

"หวังว่าพวกท่านจะได้กลับมาพบกันอีกครั้งบนสวรรค์นะครับ"

หลังจากยืนสงบนิ่งอยู่ครู่ใหญ่ คาเอเดะก็เอ่ยขึ้นด้วยน้ำเสียงที่ยากจะคาดเดาความรู้สึก

เมื่อเห็นว่าท้องฟ้าเริ่มมืดลง คาเอเดะมองดูป้ายหลุมศพเป็นครั้งสุดท้ายก่อนจะหันหลังกลับ ทันใดนั้นเขาก็ได้ยินเสียงร้องไห้แว่วมาจากที่ไกลๆ

คาเอเดะไม่ได้คิดอะไรมาก เขาเดินตามเสียงนั้นไปจนพบเด็กผู้หญิงคนหนึ่งนั่งกอดเข่าร้องไห้อยู่บนพื้น

"หนูน้อย หลงทางเหรอจ๊ะ"

คาเอเดะเอ่ยถามด้วยความเป็นห่วง

น่าเสียดายที่ดูเหมือนเด็กหญิงจะไม่ได้ยินเสียงของเขา เธอยังคงร้องไห้ต่อไปเรื่อยๆ

ตอนนั้นเองที่คาเอเดะเริ่มรู้สึกถึงความผิดปกติ เขามองไปรอบๆ และพบว่าทิวทัศน์ระยะไกลเริ่มพร่ามัว และนอกจากเสียงร้องไห้ของเด็กหญิงแล้ว เขาก็ไม่ได้ยินเสียงอื่นใดอีกเลย

"ออกมาเลย โอสึบาเมะ!"

คาเอเดะตัดสินใจเรียกโอสึบาเมะออกมาทันที ตอนนี้เขามั่นใจแล้วว่าน่าจะตกอยู่ในภาพลวงตาของโปเกมอนธาตุผี และหลังจากวิวัฒนาการ โอสึบาเมะก็ได้ปลุกความสามารถแฝง "ความกล้า" (Scrappy) ขึ้นมาในระดับเบื้องต้นแล้ว

โปเกมอนที่มีความสามารถนี้จะใช้ท่าธาตุปกติและต่อสู้โจมตีโดนธาตุผีได้ และยังไม่ได้รับผลกระทบจากความสามารถข่มขู่ด้วย

ทันทีที่โอสึบาเมะออกมาจากบอล ร่างกายของมันก็แผ่คลื่นพลังบางอย่างออกมาปกคลุมพื้นที่โดยรอบ นี่คือผลจากการกระตุ้นความสามารถความกล้านั่นเอง

"กอส!"

เมื่อถูกคลื่นพลังของโอสึบาเมะครอบคลุม ภาพลวงตารอบตัวคาเอเดะก็สลายไป เด็กหญิงตรงหน้ากลับกลายเป็น "กอส" (Gastly) โปเกมอนธาตุผีและพิษ

ในตำนานของโลกนี้เล่าว่า กอสเกิดจากความเคียดแค้นที่สิงสถิตอยู่ในแก๊สที่ระเหยออกมาจากสุสาน จนกลายร่างเป็นโปเกมอน บ้างก็ว่ามันเกิดจากแก๊สพิษ โดยร่างกาย 95% เป็นแก๊สพิษ ส่วนอีก 5% คือวิญญาณของผู้ที่ตายเพราะแก๊สพิษนั้น

แน่นอนว่าตำนานเหล่านี้ไม่มีใครพิสูจน์ได้ แต่ความจริงก็คือมักจะพบโปเกมอนธาตุผีตามสุสานหรือบ้านร้างบ่อยๆ

คาเอเดะไม่คิดเลยว่าแค่มาสุสานก็ถูกเจ้ากอสหมายหัวเข้าให้แล้ว กอสเป็นโปเกมอนที่ชอบหลอกหลอนและแกล้งคน เรื่องเล่าสยองขวัญส่วนใหญ่ในโลกนี้ก็เป็นฝีมือพวกมันนี่แหละ

เมื่อเผยร่างจริง กอสก็ไม่ได้หนีไปไหน แต่มันกลับแลบลิ้นปลิ้นตาทำหน้าผีหลอกคาเอเดะ พอเห็นท่าทางเปลี่ยนไปมาของมัน คาเอเดะก็อดขำไม่ได้

"เจ้ากอส นายอยู่ที่นี่ตัวเดียวเหรอ"

คาเอเดะเอ่ยถาม

"กอส กอส!"

เมื่อได้ยินคำถาม กอสก็หยุดแกล้งแล้วพยักหน้าตอบ

"คงหิวสินะ เอานี่ไปกินสิ เป็นโปเกบล็อกนะ"

คาเอเดะหยิบโปเกบล็อกเกรดต้นออกมาจากกระเป๋าแล้วยื่นให้

กอสมองรอยยิ้มที่เป็นมิตรของคาเอเดะ นิ่งคิดอยู่ครู่หนึ่งก่อนจะค่อยๆ ลอยเข้ามาใกล้แล้วกินโปเกบล็อก

ทันทีที่เข้าปาก ดวงตาของกอสก็เป็นประกาย มันกินอย่างเอร็ดอร่อย

คาเอเดะยืนมองมันกินเงียบๆ

สักพักกอสก็กินอิ่ม ตอนนี้มันเลิกกังวลใจในตัวคาเอเดะแล้ว มันลอยวนเวียนรอบตัวเขา บางทีก็โชว์อภินิหารให้ดูเล่น

"กอส สนใจจะไปด้วยกันไหม มาเป็นโปเกมอนของฉันสิ!"

คาเอเดะมองดูฟ้าที่มืดสนิทแล้วจึงเอ่ยชวน

"กอส กอส!"

กอสไม่เสียเวลาคิดนาน มันพยักหน้าตกลงทันที

จากนั้นคาเอเดะก็หยิบมอนสเตอร์บอลออกมา กอสพุ่งเข้าไปข้างในเอง บอลเขย่าเพียงครั้งเดียวก็หยุดนิ่ง เป็นอันว่าจับสำเร็จ

แต่ผ่านไปแค่แป๊บเดียว กอสก็มุดออกมาจากบอลเอง ดูเหมือนมันจะไม่ชอบอยู่ในที่แคบๆ

คาเอเดะเห็นว่ามันไม่อยากอยู่ข้างในก็ไม่บังคับ

กว่าจะกลับถึงตัวเมืองก็ปาเข้าไปสองทุ่มกว่า คาเอเดะตรงไปเปิดห้องพักที่โปเกมอนเซ็นเตอร์เมืองไคนา อาบน้ำชำระร่างกายแล้วเข้านอนทันที

เช้าวันรุ่งขึ้น

"ชา... ชาไปหมดแล้ว!"

คาเอเดะลืมตาตื่นขึ้นมาก็พบว่ากอสกำลังใช้ลิ้นยาวๆ เลียหน้าเขาอยู่ ผลจากการเลียทำให้เขารู้สึกชาไปทั้งตัว

กว่าจะหายชาต้องรอพักใหญ่

ดูเหมือนกอสจะรู้ตัวว่าทำเรื่องยุ่งยากให้เจ้านาย มันจึงมองเขาด้วยสายตาสำนึกผิด

"ไม่เป็นไรหรอกกอส แต่อย่าเอาลิ้นมาเลียฉันอีกนะ!"

เห็นท่าทางหงอยๆ ของมัน คาเอเดะก็โกรธไม่ลง ได้แต่กำชับตักเตือนไป

"นี่ได้ยินไหม วันนี้ที่ลานกว้างเมืองไคนามีจัดแข่งโปเกมอนแบทเทิลด้วยนะ เห็นว่าของรางวัลใหญ่มากเลยล่ะ!"

"ฉันรู้มาหลายวันแล้ว กะว่ากินข้าวเสร็จจะรีบไปสมัครเนี่ย!"

ขณะที่คาเอเดะกำลังทานมื้อเช้าที่โรงอาหาร เขาก็ได้ยินเทรนเนอร์โต๊ะข้างๆ คุยกันเรื่องการแข่งขัน

คาเอเดะลองคิดดู วันนี้เขาก็ไม่มีธุระอะไรเป็นพิเศษ น่าจะลองไปสมัครดู จะได้รู้ว่าตอนนี้ฝีมือของโอสึบาเมะอยู่ระดับไหนแล้ว

ตั้งแต่มาโลกนี้ เขาไม่ค่อยได้สู้กับเทรนเนอร์คนอื่นเท่าไหร่ นี่เป็นโอกาสดีที่จะได้สัมผัสความสนุกของการต่อสู้

ทานข้าวเสร็จ คาเอเดะก็พากอสไปที่ลานกว้างเมืองไคนา พอไปถึงก็พบว่าผู้คนแออัดยัดเยียดเต็มไปหมด

หลังจากสอบถามทาง เขาก็ไปลงทะเบียนที่จุดรับสมัคร

ตอนนี้เขารู้แล้วว่าการแข่งนี้จัดโดย "เดวอน คอร์ปอเรชั่น" (Devon Corporation) เพื่อฉลองครบรอบ 10 ปีสาขาเมืองไคนา

เพื่อความยิ่งใหญ่ เดวอนทุ่มทุนไม่อั้น ผู้ชนะเลิศจะได้เลือกหินวิวัฒนาการธาตุต่างๆ 5 ก้อน รองชนะเลิศได้ 3 ก้อน และอันดับสามได้ 1 ก้อน

แถมหินที่เอามาแจกยังเป็นเกรดสูงอีกด้วย แค่มูลค่าหินรวมกันก็เกินล้านโปเกดอลลาร์แล้ว ยังไม่รวมของรางวัลอื่น

พอรู้ว่ารางวัลหนักขนาดนี้ คาเอเดะที่ตอนแรกกะจะมาเล่นขำๆ ก็เริ่มกำหมัดแน่น ตั้งใจจะคว้าชัยให้ได้

เนื่องจากเวลาจำกัด การแข่งจึงเป็นแบบ 1 ต่อ 1 ใช้โปเกมอนได้ตัวเดียว ห้ามเปลี่ยนตัว แพ้คัดออก ชนะเข้ารอบ

นั่นหมายความว่าโปเกมอนที่ใช้ต้องอึดถึกทนและห้ามเจ็บหนักในรอบแรกๆ ไม่งั้นรอบหลังๆ จะเสียเปรียบและอาจแพ้คนที่ฝีมือด้อยกว่าได้

หลังจากรอพักใหญ่ การแข่งขันก็เริ่มขึ้น ลานกว้างถูกแบ่งเป็น 4 สนาม แข่งพร้อมกันได้ 4 คู่

หน้าจอขนาดยักษ์กลางลานแสดงตารางการแข่ง คาเอเดะถูกจัดไปอยู่สนามที่ 4

"โอสึบาเมะ ใบมีดอากาศ!" (Air Cutter)

"มัสสึกุมะ (Linoone) กระโดดขึ้นไป แล้วใช้หัวกระแทก!"

คู่แข่งรอบแรกของคาเอเดะเป็นเด็กนักเรียนรุ่นราวคราวเดียวกัน

น่าเสียดายที่ระดับฝีมือต่างกันเกินไป มัสสึกุมะโดนใบมีดอากาศของโอสึบาเมะเข้าไปเต็มๆ แถมยังติดสถานะชะงัก (Flinch) จากนั้นโอสึบาเมะก็ซ้ำด้วยใบมีดอากาศอีกดอก ส่งมัสสึกุมะลงไปนอนนับดาว หมดสภาพต่อสู้ทันที

ตลอดช่วงเช้า คาเอเดะลงแข่งไป 4 รอบ คู่ต่อสู้ทั้งหมดไม่มีใครสร้างบาดแผลให้โอสึบาเมะได้เลย

จนกระทั่งจบช่วงเช้า เหลือผู้เข้าแข่งขันเพียง 16 คน

ตอนนี้เกือบเที่ยงแล้ว ผู้เข้าแข่งขันมีเวลาพัก 2 ชั่วโมงเพื่อฟื้นฟูสภาพโปเกมอน ก่อนจะเริ่มศึกตัดสินในบ่ายสองโมง

[จบแล้ว]