บทที่ 19: โครงการลบหลู่ทวยเทพ

บทที่ 19: โครงการลบหลู่ทวยเทพ

ทันทีที่ความคิดนั้นก่อตัวขึ้นในหัวไลล์ หนวดโลหิตขนาดยักษ์ที่สร้างจาก 【โลหิตแห่งความโอหัง】 ก็ผุดขึ้นมา

ครืน... เสียงดังสนั่นเมื่อหนวดโลหิตแทงทะลุพื้นดินลงไป

เซนี่ในร่างผีเห็นเหตุการณ์ทั้งหมด

'ไลล์มันคิดจะทำอะไร? จะใช้งัดหินมาขว้างใส่ข้ารึไง?'

เซนี่งุนงงเล็กน้อย

วินาทีต่อมา เขาก็สังเกตเห็น 'ขนนกทูตสวรรค์' ที่ตกอยู่บนพื้น

หนวดโลหิตทั้งหมดโอบล้อมขนนกไว้เป็นวงกลมขนาดมหึมา

เห็นดังนั้น สีหน้าของเซนี่เปลี่ยนไปทันที

เขารู้แล้วว่าไลล์คิดจะทำอะไร

เซนี่รีบเร่งความเร็วในการลอยตัว พุ่งเข้าใส่ไลล์

เขาต้องทำลายวิญญาณของลูกทรพีให้ได้ ก่อนที่แผนการของมันจะเริ่ม

แต่ยังไม่ทันจะเข้าถึงตัวไลล์ พื้นดินเบื้องล่างก็เกิดรอยร้าว

วินาทีต่อมา แผ่นหินขนาดยักษ์ที่มีขนนกทูตสวรรค์วางอยู่ก็พุ่งขึ้นสู่ท้องฟ้าด้วยความเร็วสูง

หนวดโลหิตคอยประคองแผ่นหินจากด้านล่าง ทำให้ไม่โดนแสงศักดิ์สิทธิ์จากขนนกเผาไหม้

ไม่นานนัก แสงจากขนนกก็สาดส่องลงมากระทบร่างผีของเซนี่

ฉ่า—

เสียงไหม้เกรียมดังขึ้น ควันขาวลอยโขมง

แม้พลังวิญญาณของเซนี่จะไม่น้อย แต่เขาก็เป็นแค่ภูตผีที่แพ้ทางแสงศักดิ์สิทธิ์

ขืนโดนเผาต่อไปอีกสักครึ่งนาที เขาได้กลายเป็นเถ้าถ่านแน่

"บ้าเอ๊ย! มันใช้พลังแสงศักดิ์สิทธิ์โจมตีข้าจริงๆ ด้วย"

เห็นท่าไม่ดี เซนี่กัดฟันกรอด หยุดไล่ตามไลล์

เขาหลบแสงจากขนนกทูตสวรรค์อย่างคล่องแคล่ว

แล้วเปลี่ยนเป้าหมาย พุ่งเข้าใส่ยักษ์โลหิตแทน

แต่ไลล์ตั้งใจแน่วแน่ที่จะฆ่าพ่อตัวเองให้ได้

แม้โลหิตแห่งความโอหังจะแพ้ทางแสงศักดิ์สิทธิ์เหมือนกัน แต่เขาก็ไม่หยุดโจมตี

ไม่นานนัก ภายใต้แสงศักดิ์สิทธิ์ โลหิตแห่งความโอหังจำนวนมากระเหยเป็นไอ

ยักษ์โลหิตคงสภาพไม่ได้อีกต่อไป กลับคืนสู่สภาพทะเลโลหิต

แต่ถึงอย่างนั้น เซนี่ในร่างผีก็ยังอาละวาดไม่หยุด

ระหว่างนั้น เขาฆ่าทาสโลหิตและแวมไพร์ไปหลายตน

แถมยังไล่เก็บเศษวิญญาณที่ลอยอยู่ระหว่างทางไปด้วย

ไม่นาน เศษวิญญาณที่เซนี่รวบรวมได้ก็ถึงขีดจำกัดที่เขาจะรับไหว

เขาไม่ลังเลอีกต่อไป รีบพุ่งตัวหนีออกจากสนามรบด้วยความเร็วสูง

"อ้าว? หนีไปแล้วเหรอ?"

มองดูผีพ่อที่ลอยห่างออกไปเรื่อยๆ แวมไพร์ไลล์สั่งให้หนวดโลหิตหยุดการเคลื่อนไหว

เขาฆ่าอีกฝ่ายไม่ได้ในเวลาสั้นๆ และอีกฝ่ายก็ฆ่าเขาไม่ได้เหมือนกัน

ขืนไล่ตามไปก็รังแต่จะเปลืองแรงและโลหิตแห่งความโอหังเปล่าๆ

"ถ้าอย่างนั้น ก็ดำเนินแผนการต่อไปเลยแล้วกัน"

พูดจบ ไลล์หันไปมองขนนกทูตสวรรค์บนแผ่นหินยักษ์

เขาต้องการเปลี่ยนขนนกทูตสวรรค์ ให้กลายเป็น 'วัตถุศักดิ์สิทธิ์สายเลือด'

เพื่อที่จะได้ผสานมันเข้ากับวิญญาณ และทลายขีดจำกัดขั้นที่สอง

จากนั้นค่อยหาทางจัดการกับผีเซนี่ทีหลัง

เมื่อเป้าหมายชัดเจน ไลล์คัดเลือกแวมไพร์ที่ทลายขีดจำกัดขั้นแรกแล้วมาร้อยกว่าตน

"พวกเจ้าตามเซนี่ไป คอยรายงานตำแหน่งของมันให้ข้ารู้เป็นระยะๆ"

สิ้นคำสั่ง แวมไพร์นับร้อยก็กลายร่างเป็นค้างคาวบินตามผีเซนี่ไป

หลังจากจำนวนมนุษย์เงือกลดลงเหลือเพียงหนึ่งในพัน ไลล์ก็สั่งให้บริวารหยุดโจมตี

ไม่ใช่เพราะเขาใจดี

แต่ไลล์ต้องการเป็นมากกว่าแค่ราชาแวมไพร์

เขาอยากเป็นราชาของทั้งแวมไพร์และมนุษย์เงือก

ถ้ามนุษย์เงือกตายหมด ตำแหน่งราชาเงือกก็ไร้ความหมาย

เพียงแค่ขยับความคิด หนวดโลหิตก็เคลื่อนไหวอีกครั้ง

มันยกแผ่นหินยักษ์ที่มีขนนกทูตสวรรค์วางอยู่ ไปวางไว้บนแท่นบูชา

วินาทีต่อมา ไลล์สั่งให้หนวดโลหิตคืนสภาพกลับเป็นหยดเลือด

แผ่นหินยักษ์และขนนกทูตสวรรค์ที่กำลังเปล่งแสงศักดิ์สิทธิ์ ร่วงหล่นลงมาทันที

โครม!

เสียงดังสนั่นหวั่นไหว

แท่นบูชาพังทลายกลายเป็นซากปรักหักพังในพริบตา

แต่ไลล์ไม่สนใจเลยสักนิด

เพราะสิ่งที่เขาต้องการคือขนนกทูตสวรรค์ ไม่ใช่แท่นบูชาไร้ค่านั่น

วินาทีต่อมา หนวดโลหิตนับพันเส้นผุดขึ้นมา

แล้วพุ่งเข้าใส่ขนนกทูตสวรรค์

ทันทีที่เข้าใกล้รัศมีแสงศักดิ์สิทธิ์ หนวดโลหิตทั้งหมดก็กลายเป็นเถ้าถ่านและสลายไป

ขนนกทูตสวรรค์สามารถผลิตแสงศักดิ์สิทธิ์ที่ต่อต้านแวมไพร์ได้ตลอดเวลา

แม้มันจะผลิตแสงได้ไม่จำกัด แต่ปริมาณแสงที่ปล่อยออกมาในแต่ละวินาทีก็มีขีดจำกัด

เมื่อเวลาผ่านไป หนวดโลหิตก็ค่อยๆ คืบคลานเข้าไปใกล้ขนนกทูตสวรรค์มากขึ้นเรื่อยๆ

จนกระทั่งหยดเลือดแห่งความโอหังหยดลงบนขนนก

นี่คือแผนของไลล์

ใช้โลหิตแห่งความโอหังและกองทัพบริวาร กัดกร่อนขนนกทูตสวรรค์

จนกว่ามันจะกลายสภาพเป็นวัตถุศักดิ์สิทธิ์สายเลือดโดยสมบูรณ์

ไม่นานนัก คราบเลือดสีดำก็ปรากฏบนขนนกทูตสวรรค์

ในสถานการณ์ปกติ แค่แสงศักดิ์สิทธิ์ที่แผ่ออกมาก็เพียงพอจะสลายเลือดหยดนี้ได้สบายๆ

แต่ตอนนี้มีหนวดโลหิตนับร้อยคอยโจมตีสนับสนุนอยู่ตลอดเวลา

ดังนั้น ก่อนที่เลือดจะถูกสลายไป คราบเลือดใหม่ๆ ก็ปรากฏขึ้นทั่วขนนก

"ได้ผลดีเยี่ยม"

มองดูภาพตรงหน้า ไลล์พยักหน้าอย่างพอใจ

"ถ้าอย่างนั้น ก็ได้เวลาเริ่มแผนขั้นที่สอง"

ไม่นานนัก ภายใต้การสั่งการของไลล์ แวมไพร์ ทาสโลหิต และมนุษย์เงือกที่ถูกถอดถอนพรแห่งทูตสวรรค์นับหมื่นคน ก็มารวมตัวกันที่นี่

พวกเขานั่งคุกเข่าลงหน้าซากแท่นบูชาที่ประดิษฐานขนนกทูตสวรรค์ แล้วเริ่มสวดภาวนา

แต่เทพเจ้าที่คนเหล่านี้สวดอ้อนวอน ไม่ใช่พระเจ้าผู้ศักดิ์สิทธิ์

และไม่ใช่ทูตสวรรค์

"ข้าแต่เทพโลหิต ผู้ควบคุมเลือดนับหมื่น ท่านคือผู้พิทักษ์เผ่าพันธุ์แวมไพร์และทาสโลหิต คือต้นกำเนิดของเลือดวิเศษทั้งมวล..."

พร้อมกับคำสวดภาวนาที่ยิ่งทวีความคลั่งไคล้ พลังศรัทธามหาศาลก็หลั่งไหลออกมาจากจิตวิญญาณของทุกคน

แม้จะเป็นพลังศรัทธาที่มีต่อเทพโลหิต แต่มันกลับไหลเข้าไปในขนนกทูตสวรรค์

ไม่นานนัก แสงที่เปล่งออกมาจากขนนกก็เริ่มหม่นแสงลงเล็กน้อย...

...

หนึ่งปีผ่านไป

แวมไพร์ ทาสโลหิต และมนุษย์เงือกนับแสนคน ยังคงสวดภาวนากันอย่างต่อเนื่อง

ถึงตอนนี้ ขนนกทูตสวรรค์ได้เปลี่ยนเป็นสีดำสนิทไปแล้ว

มันไม่เปล่งแสงศักดิ์สิทธิ์ออกมาอีกต่อไป

ภายใต้การกัดกร่อนอย่างต่อเนื่องของพลังศรัทธาและโลหิตแห่งความโอหัง คุณสมบัติทั้งสามของวัตถุปาฏิหาริย์นี้ได้สูญเสียผลไปจนหมดสิ้น

แต่ถึงอย่างนั้น แวมไพร์ไลล์ก็ยังไม่หยุดอัดโลหิตแห่งความโอหังเข้าไป

"ยังไม่พอ"

"ขนนกทูตสวรรค์ที่แค่เสียคุณสมบัติไป ไม่สามารถช่วยข้าทลายขีดจำกัดได้หรอก"

ไลล์ต้องการเปลี่ยนมันให้กลายเป็นวัตถุปาฏิหาริย์ที่ทรงพลังยิ่งกว่าเดิม

...

สองปีผ่านไปในชั่วพริบตา

ไลล์และเหล่าแวมไพร์ยังคงเฝ้าระวังพวกภูตผีอย่างเข้มงวด

นานๆ ครั้ง ผีเซนี่จะนำกองทัพผีกลับมาบุกเมืองหลวง

แม้ขนนกจะไม่เปล่งแสงศักดิ์สิทธิ์แล้ว แต่ไลล์ก็ยังมีวิธีรับมือ

【พรแห่งทูตสวรรค์】

ไลล์จงใจเก็บมนุษย์เงือกที่มีพรแห่งทูตสวรรค์ไว้ส่วนหนึ่ง

พอพวกผีบุกมา เขาก็ส่งมนุษย์เงือกเหล่านี้ออกไปสู้แทน

ในขณะเดียวกัน...

ภายใต้การกัดกร่อนอย่างหนักหน่วงของโลหิตแห่งความโอหังและพลังศรัทธา ขนนกทูตสวรรค์ก็กลับมาเปล่งแสงอีกครั้ง

แต่ไม่ใช่แสงศักดิ์สิทธิ์

มันคือแสงสีแดงฉาน

ไม่นานนัก แสงสีแดงนั้นก็แผ่ขยายปกคลุมไปทั่วทั้งทะเลธาตุเงา

สิ่งมีชีวิตทุกชนิด รวมถึงราชาแวมไพร์เซนี่ ต่างก็เห็นปรากฏการณ์นี้

"ไม่ใช่แค่ขนนกที่เปล่งแสงสีแดง"

ไลล์พึมพำ เงยหน้ามองท้องฟ้า

พระจันทร์เต็มดวงสีแดงเลือดปรากฏขึ้นในสายตา

ทันทีที่เห็นต้นกำเนิดแสงสีแดง ชื่อของดวงจันทร์นั้นก็ผุดขึ้นในหัวไลล์

พระจันทร์โลหิต

...

ในขณะเดียวกัน ภายนอกทะเลธาตุเงา

คิโน่ ผู้เป็นเจ้าแห่งดินแดนเงา ก็สังเกตเห็นพระจันทร์โลหิตเช่นกัน

และขนนกทูตสวรรค์ที่กำลังเปล่งแสงสีแดงฉาน

【วัตถุปาฏิหาริย์ - ขนนกบรรพชนโลหิต】

【คุณสมบัติ: ต้นกำเนิดพระจันทร์โลหิต, บัญชาสายเลือด, การสะท้อนพลัง, ความต้านทานแสงศักดิ์สิทธิ์】

"ในเมื่อเมล็ดที่หว่านไว้ผลิดอกออกผลแล้ว ก็ได้เวลาเก็บเกี่ยวลงตะกร้าสักที"