ตอนที่ 7 อาวุธสายเวท

ตอนที่ 7 อาวุธสายเวท

หลังจากกินข้าวเสร็จ เยว่เหยาก็ล็อกอินเข้าเกม พอเห็นว่าฮัสกี้ยังไม่มา เธอเลยตัดสินใจไปฝึกสกิลกับพวกไก่เลเวล 1 เป็นการฆ่าเวลาระบายแค้นไปในตัว

ไก่เลเวล 1 ไม่ใช่คู่มือของเยว่เหยาอีกต่อไป เมื่อแปะ 'ยันต์ลดความเร็ว' และ 'ยันต์เจาะเกราะ' ใส่พวกมัน เธอก็สามารถหลบหลีกสกิลของไก่ได้อย่างง่ายดาย บวกกับอาวุธพื้นฐานอันใหม่ที่เพิ่งได้มา จิ้มไม่กี่ทีไก่ก็ลงไปนอนคุยกับรากมะม่วง เยว่เหยาไล่สังหารหมู่พวกไก่อย่างเพลิดเพลิน แถมยังเก็บไข่ไก่ได้อีกเพียบ

เมื่อฮัสกี้ล็อกอินเข้ามาและเจอเยว่เหยา ภาพที่เห็นคือเธอกำลังอาละวาดไล่ตบไก่อย่างบ้าคลั่ง เขาถึงกับเหงื่อตก นึกในใจว่าเธอต้องมีความแค้นฝังหุ่นกับไก่พวกนี้ขนาดไหนกันนะ... ขอไว้อาลัยให้ไก่ที่ตายไป 3 วินาที

ฮัสกี้ส่งคำเชิญเข้าร่วมปาร์ตี้หาเยว่เหยา "ปล่อยพวกมันไปเถอะ! เราไปทำภารกิจกันต่อดีกว่า"

"เลิกทารุณกรรมไก่ สร้างสังคมศิวิไลซ์ เริ่มต้นที่ตัวเรา"

"..."

ฮัสกี้... ตายสนิท!

"ภารกิจนี้เราต้องไปช่วย ยายเฟิง เก็บเมล็ด 'ดอกจอมราชันย์' มันเป็นมอนสเตอร์โจมตีระยะไกลเลเวล 4 ยันต์ลดความเร็วของฉันคงช่วยอะไรไม่ได้นะ ฉันช่วยนายได้แค่แปะยันต์เจาะเกราะ ที่เหลือต้องพึ่งสเต็ปเท้าของนายแล้ว โอเคไหม?" เยว่เหยาพูดอย่างไม่อายเลยสักนิดว่าเป็นสายซัพพอร์ตที่ไม่เน้นทำดาเมจ

"ไม่ต้องห่วง ชายเสื้อฉันมันก็ไม่ได้แตะหรอก" ฮัสกี้คุยโวอย่างมั่นใจ

"ฉันเชื่อใจนาย นายเจ๋งที่สุดอยู่แล้ว"

ทั้งสองเดินคุยกันไปจนถึงถิ่นของดอกจอมราชันย์ มันเป็นดอกไม้ยักษ์ที่มีสีสันสดใส กลีบดอกขนาดมหึมาซ่อนฟันแหลมคมไว้ภายใน วิธีโจมตีของมันคือการยิงกระสุนปราณสีแดงใส่ศัตรู ใครที่โดนเข้าไปนอกจากเลือดจะลดแล้ว ยังติดสถานะพิษ เลือดลดต่อเนื่องวินาทีละ 5 หน่วยอีกด้วย ซึ่งถือว่าอันตรายมากสำหรับเยว่เหยาและฮัสกี้ที่ไม่มีฮีลเลอร์ และมีเลือดอยู่แค่ร้อยสองร้อยหน่วย

โชคดีที่ฝีมือของเพื่อนฮัสกี้ไม่ใช่แค่ราคาคุย เขาขยับหลบซ้ายขวาหน้าหลังได้อย่างพริ้วไหว จนเยว่เหยามองตามแทบตาลาย อิจฉาจัง.jpg

หลังจากเยว่เหยาแปะยันต์เจาะเกราะใส่มอนสเตอร์ ฮัสกี้ก็ยิงติดคริติคอลรัวๆ ดอกจอมราชันย์ถูกจัดการลงอย่างรวดเร็วด้วยการโจมตีเพียงไม่กี่ครั้ง

"ยันต์เจาะเกราะนี่โกงชะมัด! ความรู้สึกที่ยิงเข้าจุดตายทุกดอกนี่มันฟินจริงๆ!" ฮัสกี้ผู้คลั่งไคล้การทำดาเมจถึงกับหมุนตัวรอบทิศด้วยความดีใจ...

"น่าจะเป็นเพราะดอกจอมราชันย์มีพลังป้องกันค่อนข้างต่ำ พอโดนเจาะเกราะเข้าไปเลยเหมือนตัวเปล่า ก็เลยติดคริติคอลทุกครั้งมั้ง" เยว่เหยาวิเคราะห์

"อื้ม ฉันรู้ แต่ยังไงซะมอนสเตอร์ที่พลังป้องกันลดลงก็จัดการง่ายกว่าปกติอยู่ดี รีบไปเก็บของเถอะ ดูซิมีอะไรดีๆ ตกบ้าง"

พอได้ยินดังนั้น เยว่เหยาก็เดินเข้าไปล้วงของจากซากดอกไม้ อย่างแรกที่ได้คือเมล็ดดอกไม้ จากนั้นเธอก็ดึงเอา... พู่กันยักษ์ด้ามหนึ่งออกมา!!!

"นี่มันอะไรเนี่ย?" เยว่เหยาแกว่งพู่กันในมือไปมาแล้วหันไปถามฮัสกี้

"ว้าว! นี่มัน! ปกติอาชีพอื่นจะมีอาวุธประจำอาชีพติดตัวมาตั้งแต่เข้าเกม วิธีเดียวที่จะได้อาวุธใหม่นอกจากดรอปจากมอนสเตอร์ คือต้องไปทำเควสอาชีพที่ 'หออาชีพ' หลังจากออกจากหมู่บ้านมือใหม่และไปถึงเมืองแล้ว... นี่น่าจะเป็นอาวุธของ 'นักยันต์เวท' ชิ้นแรกที่ดรอปในหมู่บ้านมือใหม่เลยมั้ง?" น้ำเสียงของเขาเต็มไปด้วยความมั่นใจ เขาไม่เคยได้ยินว่ามีผู้เล่นคนไหนโชคดีขนาดดรอปของแบบนี้ได้ และเขาก็ไม่เชื่อด้วยว่าในเกมจะมีพวก 'คนดวงเฮง' เดินกันเกลื่อนขนาดนั้น

แต่ก็นะ... ไอ้คนดวงเฮงที่สุดดันเป็นเพื่อนร่วมทีมเขานี่เอง! ฮัสกี้คิดอย่างมีความสุข

ก็จริงนะ การจะเขียนยันต์ก็ต้องใช้พู่กันวาดไม่ใช่เหรอ? ถึงแม้สกิลที่ปลดล็อกตอนนี้จะใช้แค่การโบกมือก็เถอะ

เยว่เหยาสวมใส่อาวุธและตรวจสอบค่าสถานะ เธอพบว่าหลังจากใส่อาวุธประจำอาชีพแล้ว คูลดาวน์สกิลลดลง 1 วินาที และความแม่นยำเพิ่มขึ้น 10% ที่สำคัญที่สุดคือ ตอนนี้เธอสามารถใช้พู่กันโจมตีธรรมดาในระยะไกลได้แล้ว ไม่ต้องวิ่งไล่ตีมอนสเตอร์อีกต่อไป แค่คิดก็ฟินสุดๆ

ด้วยดาเมจที่เพิ่มขึ้นของเยว่เหยา พวกเขาจึงรวบรวมไอเทมภารกิจได้ครบอย่างรวดเร็ว ระหว่างนั้นยังมีกางเกงสีเขียวดรอปมาอีกตัว ซึ่งช่วยเพิ่มความว่องไวและพลังป้องกัน ฮัสกี้ผู้ตื่นเต้นรีบสถาปนาเยว่เหยาเป็นพี่สาวทันที โดยเรียกเธอว่า 'พี่สาวเยว่เยว่' ถี่รัวจนผิดปกติ

ฮัสกี้ตระหนักได้อย่างลึกซึ้งว่าการมี 'เทพแห่งดวง' อยู่ข้างกายมันโชคดีแค่ไหน ถ้าตามติดพี่สาวเยว่เยว่ต่อไป ในอนาคตจะมีอุปกรณ์อะไรที่เขาหาไม่ได้บ้าง? อุปกรณ์สีน้ำเงิน สีเหลือง สีม่วง หรือแม้แต่อุปกรณ์สีส้มสุดเทพ แค่คิดก็ตื่นเต้นจนเนื้อเต้นแล้ว! บรู๊ววว...