ตอนที่ 6 หลินอี้หลินเฉิน

ตอนที่ 6 หลินอี้หลินเฉิน

เมื่อหมาป่าถูกชะลอความเร็วลง 'ฮัสกี้' ซึ่งยืนปักหลักอยู่กับที่ก็สามารถทุ่มสมาธิไปกับการสร้างความเสียหายได้อย่างเต็มเม็ดเต็มหน่วย ไม่นานภารกิจก็เสร็จสิ้นลง แม้ภารกิจจะระบุให้ขับไล่ฝูงหมาป่า แต่เนื่องจากเป็นเพียงภารกิจระดับ 2 การกำจัดหมาป่าได้เพียง 10 ตัวก็ถือว่าผ่านเกณฑ์แล้ว

หลังจบภารกิจนี้ ฮัสกี้ได้รับเกราะหนังและรองเท้าหนึ่งคู่ ส่วนเยว่เหยาก็ได้เปลี่ยนกางเกงและอาวุธใหม่เช่นกัน

ทั้งสองกลับไปส่งภารกิจ จากนั้นจึงรับงานส่งของและงานถอนหญ้าต่อ จนกระทั่งเลื่อนระดับเป็น Rank 3 ได้สำเร็จ พร้อมปลดล็อกสกิลที่สอง

ยันต์ทลายเกราะ: ลดค่าพลังป้องกันของศัตรูลง 10 แต้ม โดยผลจะเพิ่มขึ้นตามระดับ

มันเป็นคาถายันต์สายสนับสนุนอีกแล้ว... เมื่อหันไปมองเพื่อนร่วมทีมอย่าง 'ฮาฉีซื่อ' (ฮัสกี้) ที่ปลดล็อกสกิลยิงลูกธนูได้ทีละหลายดอกและกำลังยืดอกอวดเบ่ง เยว่เหยาก็อดรู้สึกอิจฉาไม่ได้

เมื่อดูเวลาก็พบว่าถึงมื้อเย็นแล้ว เยว่เหยาจึงกล่าวลาฮัสกี้ กดเพิ่มเพื่อน แล้วล็อกออฟออกจากเกม

เยว่เหยาลืมตาขึ้น ภาพเพดานที่คุ้นตาปรากฏแก่สายตา ทว่าความรู้สึกในใจกลับเปลี่ยนไปอย่างสิ้นเชิง การเริ่มต้นในเกมเป็นไปได้ด้วยดี หัวใจของเธอเปี่ยมล้นด้วยความหวังถึงอนาคต เธอเชื่อมั่นว่าจะสามารถหาเงินจากในเกมได้แน่นอน เพื่อจะได้ย้ายออกจากที่นี่ เลื่อนขั้นเป็นพลเมืองอวกาศ และใช้ชีวิตอย่างสงบสุขมั่นคง เมื่อคิดได้ดังนั้น เยว่เหยาก็ยิ้มออกมาอย่างมีความสุขอีกครั้ง

ตัดภาพไปอีกฝั่ง ฮาฉีซื่อเห็นเยว่เหยาออฟไลน์ไปแล้ว ก็รู้สึกว่าการทำภารกิจคนเดียวมันช่างน่าเบื่อหน่าย อีกทั้งยังคิดว่าขืนเล่นต่อตอนนี้ เดี๋ยวพอเธอกลับมาเขาก็ต้องย้อนกลับไปช่วยเธอเก็บเลเวลใหม่อีก ดังนั้นเขาจึงตัดสินใจล็อกออฟตามไปทันที โดยที่เจ้าตัวไม่ทันรู้เลยว่า ตนเองได้มองเยว่เหยาเป็นเพื่อนร่วมทีมระยะยาวไปเสียแล้ว

ณ สถานที่อันห่างไกล ในวิลล่าหรูหราบนดาวเซียงหยาง ชายหนุ่มเจ้าของใบหน้าจิ้มลิ้มแบบเบบี้เฟซค่อยๆ ปีนออกมาจาก แคปซูลเกม ใช่แล้ว นี่คือพ่อหนุ่มฮัสกี้เพื่อนยากของเรา นักเรียนหนุ่มวัย 18 ปี นามว่า 'หลินอี้'

หลินอี้เดินออกจากห้องลงไปชั้นล่าง ก็ต้องแปลกใจที่พบว่าพี่ชายของตนไม่ได้กำลังเล่นเกมหรือจัดการงานบริษัท แต่กลับกำลังนั่งรับประทานอาหารอยู่ที่โต๊ะอาหารด้วยท่วงท่าสง่างาม

หลินอี้มักจะตัดพ้ออยู่บ่อยครั้งว่าทำไมยีนพ่อแม่เดียวกันแท้ๆ เขาถึงได้หน้าเด็กแบบนี้ ในขณะที่พี่ชายอย่าง 'หลินเฉิน' กลับมีใบหน้าคมคาย คิ้วเข้มดวงตาเป็นประกาย จมูกโด่งเป็นสัน แม้กระทั่งริมฝีปากยังได้รูปสวย หล่อเหลาไร้ที่ติในทุกองศา แม้แต่ผู้ชายด้วยกันเองยังต้องยอมรับว่าความหล่อของพี่ชายเขานั้นระดับทำลายล้างโลก มิน่าล่ะสาวๆ ในเครือข่ายดวงดาวถึงได้แห่กันกรีดร้องอยากจะมีลูกกับพี่ชายเขาขนาดนั้น

ติดอยู่อย่างเดียวคือพี่ชายเขาเป็นคนเย็นชาโดยกมลสันดาน และไม่เคยสนใจไยดีคนที่ตัวเองมองว่าไร้สาระเลยแม้แต่น้อย

"พี่ใหญ่ ผมจะเล่าอะไรให้ฟัง วันนี้ผมเจอผู้หญิงคนหนึ่งน่าสนใจมากๆ เลย" หลินอี้เอ่ยทักทายหลินเฉินด้วยรอยยิ้ม

หลินเฉินจัดการอาหารในจานจนหมดอย่างผู้ดี ก่อนจะเงยหน้าขึ้นแล้วถามกลับโดยไม่สนใจประเด็นที่อีกฝ่ายเปิดมา "นาย Rank ไหนแล้ว?" สำหรับคำพูดของน้องชาย มันสำคัญด้วยเหรอ? ไม่สำคัญสักนิด

เขาไม่น่าคาดหวังอะไรกับพี่ชายคนนี้เลยจริงๆ นอกจากเรื่องที่เจ้าตัวสนใจแล้ว คนอื่นหรือเรื่องอื่นก็ไม่ต่างอะไรกับธาตุอากาศในสายตาพี่ชาย ยิ่งเป็นเรื่องผู้หญิงยิ่งไม่ต้องพูดถึง

"คนนี้น่าสนใจจริงๆ นะพี่ เธออ่อนแอขนาดโดนไก่จิกตายตั้งหลายรอบ แล้วอาชีพก็เป็นได้แค่ผู้ใช้อักขระยันต์ แถมเธอก็ไม่เหมือนผู้หญิงคนอื่นที่พอเห็นผมแล้วชอบทำตัวเป็นแม่คน คอยแต่จะเข้ามาหยิกแก้มผมด้วย ที่สำคัญที่สุดคือ เธอรู้จักฮัสกี้ แล้วก็เชื่อด้วยว่าฮัสกี้เป็นสิ่งมีชีวิตที่ทรงพลังมากๆ ในยุคโบราณ ตอนนี้เราเป็นเพื่อนกันแล้ว ต่อไปเธอจะเป็นเพื่อนร่วมทีมขาประจำของผม!" หลินอี้มองพี่ชายด้วยสายตาเป็นประกายคาดหวัง แบบนี้ไม่น่าสนใจหรือไง?

"อ้อ แค่นี้เหรอ? งั้นก็ขอให้โชคดี รีบๆ ออกจากหมู่บ้านมือใหม่ให้ได้เร็วๆ แล้วกัน" เขาพูดจบก็ลุกขึ้นยืนโดยไม่มีท่าทีอาลัยอาวรณ์ หมุนตัวเดินกลับขึ้นชั้นบนโดยไม่หันมามองอีกเลย

"ชิ!" หลินอี้ยัดอาหารคำโตเข้าปากอย่างกระฟัดกระเฟียด "ผมไม่บอกพี่หรอกว่าเยว่เหยามีค่าโชคลาภเต็มหลอด สักวันพวกพี่จะต้องเสียใจ"

หลินอี้รีบจัดการอาหารตรงหน้าจนเกลี้ยงอย่างรวดเร็ว เขาอยากจะรีบออนไลน์เข้าไปเก็บเลเวลกับเยว่เหยา ไปล่ามอนสเตอร์ระดับสูง หาอุปกรณ์เทพๆ ใส่ แล้วไปปรากฏตัวอย่างอลังการต่อหน้าพี่ชายกับคนพวกนั้น ทำให้ตาพร่ากันไปข้าง จนพวกนั้นต้องซมซานมาขอความช่วยเหลือจากเขาและเยว่เหยา ถึงตอนนั้นนะ เขาจะปฏิเสธอย่างนิ่มนวลที่สุด แค่คิดก็ฟินจนตัวลอยแล้ว!