ตอนที่ 2 “ใช่ ฉันมันอ่อนแอ”

ตอนที่ 2 “ใช่ ฉันมันอ่อนแอ”

“กรุณาระบุชื่อตัวละคร”

“เยว่เหยา”

“กรุณาเลือกปรับแต่งรูปลักษณ์ คุณสามารถปรับขึ้นหรือลงได้ 10%”

“ปรับลง 10%” เล่นเกมเพื่อหาเงิน ทำตัวให้กลมกลืนไม่เป็นจุดเด่นไว้จะดีกว่า เยว่เหยา จับใบหน้าตัวเอง “อื้ม หน้าตาก็ยังจิ้มลิ้มอยู่ดี ความสวยธรรมชาติมันปิดไม่มิดจริงๆ!”

“กรุณาเลือกอาชีพ”

“นักธนู” ร้อยก้าวทะลุใบหลิว... เท่ชะมัด

“ขออภัย ค่าร่างกาย (Physique) ของคุณไม่ผ่านเกณฑ์ เราไม่แนะนำให้เลือกอาชีพนักธนู”

“งั้นนักเวท” เยว่เหยาเริ่มไม่สบอารมณ์

“ขออภัย ค่าร่างกายของคุณไม่ผ่านเกณฑ์ เราไม่แนะนำให้เลือกอาชีพนักเวท”

“แล้วนักดาบล่ะ?”

“ขออภัย ค่าร่างกายของคุณไม่ผ่านเกณฑ์ เราไม่แนะนำให้เลือกอาชีพนักดาบ”

“นักบวช อย่างน้อยฉันก็น่าจะเป็นนักบวชได้ใช่มั้ย!”

“ขออภัย ค่า...”

“หยุด!” ก่อนที่ระบบจะพูดจบ เยว่เหยาก็ขัดขึ้นเสียก่อน บ้าเอ๊ย เล่นอะไรไม่ได้สักอย่าง จะให้ไปเล่นวอริเออร์ (นักรบ) หรือไง! “ค่าร่างกายไม่ผ่านเกณฑ์? ไอ้นี่มันคืออะไรกันแน่ อธิบายมาซิ!”

“ค่าร่างกายเฉลี่ยของผู้ใหญ่ทั่วไปในสังคมปัจจุบันอยู่ที่ประมาณ 50 ส่วนผู้ที่มีร่างกายแข็งแรงจะเกิน 80 วัยรุ่นอยู่ที่ประมาณ 30 ในขณะที่ค่าร่างกายของคุณต่ำกว่า 10 ซึ่งเทียบเท่ากับทารก”

เหอะๆ! แม้ระบบจะใช้คำสุภาพว่า ‘คุณ’ แต่เธอก็สัมผัสได้ถึงความดูแคลนในน้ำเสียงนั้น! คนในอนาคตกินอาหารสัตว์เป็นอาหารหลักรึไง? ทำไมค่าร่างกายถึงได้สูงปรี๊ดขนาดนั้น? แล้วเธอล่ะ วัตถุโบราณจากเมื่อ 1,000 ปีก่อนชัดๆ! นี่มันสังคมก้าวหน้า แต่เธอกลับมาฉุดรั้งสังคมให้ถอยหลัง... แล้วบริษัทเกมคิดอะไรอยู่ ถึงตั้งเกณฑ์อาชีพไว้สูงขนาดนี้! (บริษัทเกมขอแถลงว่าไม่ขอรับผิดเรื่องนี้ ใครจะไปนึกว่าจะมีวัตถุโบราณหลงเข้ามาปะปนกับกลุ่มมนุษย์วิวัฒนาการกันล่ะ?)

“ค่าร่างกายสามารถเพิ่มขึ้นได้ไหม?” เยว่เหยาพยายามระงับอารมณ์โกรธ

“เหตุผลที่ 'Second Kingdom' กลายเป็นเกมที่สมาพันธ์ดวงดาวโปรโมตอย่างหนัก ก็เพราะมันช่วยพัฒนาร่างกายของผู้เล่นได้ในขณะเล่นเกม”

เอาล่ะ นอกจากหาเงินและอัปเกรดระดับพลเมืองแล้ว ตอนนี้มีภารกิจเพิ่มมาอีกอย่าง: ตั้งใจเล่นเกมและพยายามอัปเกรดค่าร่างกายให้ได้! สู้โว้ย!

“ถ้าไอ้นั่นก็ไม่ได้ ไอ้นี่ก็ไม่ได้ แล้วฉันเลือกอาชีพอะไรได้บ้าง?”

“ผู้เล่นสามารถเลือกอาชีพ 'นักยันต์เวท' ได้” ระบบขึ้นคำอธิบายอาชีพให้ดู

ต้องการค่าร่างกายแค่ 10 หน่วย ควบคุมอักขระเพื่อสร้างสถานะ โจมตี รักษา และสนับสนุน! ฟังดูดีรอบด้าน แต่นี่มันอาชีพเป็ดชัดๆ! ดาเมจก็สู้เมจไม่ได้ ฮีลก็สู้นักบวชไม่ได้ ต้องเป็นอาชีพลูกเมียน้อยแน่ๆ ต่อไปหาปาร์ตี้ลงดันยากชัวร์! อีกอย่างเกมเปิดมาครึ่งปีแล้ว พวกเทพๆ ก็เลเวล 40+ กันหมดแล้ว ข้อดีข้อเสียของอาชีพ หรือสูตรจัดปาร์ตี้ลงดันเจี้ยนคงมีรูปแบบตายตัวกันหมด ยาก เส้นทางสายเกมเมอร์มันช่างยากเย็น! แต่มีข้อดีอยู่อย่าง คือนักยันต์เวทพึ่งพาตัวเองได้และโซโล่เดี่ยวได้

“งั้นฉันเลือกนักยันต์เวท”

“เลือกอาชีพสำเร็จ กรุณาเลือกเผ่าพันธุ์ มีเผ่ามนุษย์ เผ่าเอลฟ์ เผ่าคนแคระ และเผ่าสมิง”

“เอลฟ์” ตายจริง หูเอลฟ์สวยชะมัด ตาสีเขียวด้วย สวยสุดๆ! เยว่เหยาจงใจเลือกผมสีเงิน ยิ่งสวยเข้าไปใหญ่ รู้งี้ไม่น่าปรับความสวยลดลงเลย ฮือๆๆ...

“เข้าสู่เกมทันที แนะนำสำหรับผู้เล่นใหม่ควรปรับลดความเจ็บปวดลงเพื่อประสบการณ์การเล่นที่ดีขึ้น”

“ไม่จำเป็น” ฉันได้ยินมาว่าความเจ็บปวดจะช่วยฝึกปฏิกิริยาตอบโต้ได้ดีขึ้น ช่วงแรกของยอดฝีมือมันต้องโดดเดี่ยวและขมขื่นสิ!

“ยินดีด้วย คุณสร้างตัวละครสำเร็จ ผูกมัดตัวละครแล้ว หากลบไอดีกลางคันจะมีบทลงโทษห้ามสร้างใหม่หนึ่งเดือน คุณจะถูกส่งไปยังหมู่บ้านมือใหม่ 'หมู่บ้านเต้าเซียง' ภายในเกมยังมีเผ่าลับ อาชีพลับ และเซอร์ไพรส์อื่นๆ รอให้คุณค้นพบ ขอให้สนุกกับการเล่นเกม!”

จากนั้นเหยาเยว่... ไม่สิ ตอนนี้คือเยว่เหยา (ในเกมใช้ชื่อเยว่เหยา) ก็เข้าสู่เกม แล้วก็โดนไก่จิกจนเริ่มสงสัยในชีวิต เจ็บจนต้องรีบปรับระดับความเจ็บปวดลงต่ำสุดแทบไม่ทัน จากนั้นก็โดนจิกตาย เกิดใหม่ แล้วก็ตายอีก จนกลายเป็นภาพเหตุการณ์ก่อนหน้านี้

ร่างกายอ่อนแอเกินไป แม้แต่ไก่ก็ยังฆ่าไม่ได้ จะทำยังไงดี รอคำตอบออนไลน์ ด่วนมาก!