บทที่ 28 ไป๋มู่จิน มิตรแท้ของผู้เล่น

บทที่ 28 ไป๋มู่จิน มิตรแท้ของผู้เล่น

"ฉันต้องตรวจสอบสาเหตุการตายของเฉาเหวินเหลียงด้วยตัวเอง แต่ตอนนี้ฉันมีเรื่องด่วนกว่า เรื่องพวกคนนอกเอาไว้ก่อน ช่วยฉันจัดการเรื่องนี้ให้เสร็จก่อนเถอะ"

ทันทีที่ไป๋มู่จินก้าวเท้าเข้ามาในห้องทำงานของหัวหน้าแก๊งไฟป่า เธอก็ได้รับภารกิจใหม่ทันที

[คุณได้เปิดใช้งานภารกิจฝ่าย 'รวบรวมวัตถุดิบ (พิเศษ)']

[รายละเอียดภารกิจ: อะมีบาประเภท 2 เป็นสิ่งมีชีวิตต่างดาวชนิดหนึ่งที่อาศัยอยู่ในแดนรกร้าง พวกมันดุร้ายและกระหายเลือด เป็นที่น่าปวดหัวสำหรับเหล่าคนเก็บขยะ แต่ทว่า งานวิจัยชี้ให้เห็นว่าถุงพิษของอะมีบาประเภท 2 มีประโยชน์พิเศษ หัวหน้าแก๊งไฟป่าต้องการให้คุณไปรวบรวมถุงพิษเหล่านี้]

[เป้าหมายภารกิจ: รวบรวมถุงพิษอะมีบาประเภท 2 จำนวน 50 ชิ้น ภายใน 7 วัน (0/50)]

[รางวัล: ค่าประสบการณ์ 100 แต้มต่อถุงพิษ 1 ชิ้น, หากรวบรวมครบจะได้รับค่าประสบการณ์พิเศษ 5,000 แต้ม และชื่อเสียงฝ่าย 20 แต้ม]

[ยอมรับ / ปฏิเสธ]

ถุงพิษ 1 ชิ้นได้ค่าประสบการณ์ 100 แต้ม 50 ชิ้นก็ 5,000 แต้ม บวกกับรางวัลพิเศษอีก รวมแล้วภารกิจนี้ให้ค่าประสบการณ์ถึง 10,000 แต้ม

รางวัลของภารกิจนี้ถือว่ามหาศาลจริงๆ

อย่างไรก็ตาม แม้แต่กับไป๋มู่จิน การจะทำภารกิจนี้ให้สำเร็จภายใน 7 วันก็ไม่ใช่เรื่องง่าย

พลังป้องกันของเธออาจจะรับการโจมตีทางกายภาพของอะมีบาประเภท 2 ได้สบายๆ แต่ความน่ากลัวที่แท้จริงของพวกมันคือพิษที่พ่นออกมาเมื่อถูกคุกคาม

พิษนี้จะสร้างความเสียหายจากการกัดกร่อนที่รุนแรงมากต่อร่างกายมนุษย์ และหากทำปฏิกิริยากับเลือดมนุษย์ มันอาจทำให้เกิดการกลายพันธุ์ เปลี่ยนคนให้กลายเป็นสัตว์ประหลาดต่างดาวได้เลย

ไป๋มู่จินไม่กล้าเสี่ยงดวงหรอกว่าเธอจะรอดไหมถ้าบังเอิญโดนอะมีบาประเภท 2 รุมล้อม

แต่การไม่อยากเสี่ยงดวง ไม่ได้หมายความว่าเธอจะไม่รับภารกิจ

ภารกิจไม่ได้ระบุว่าเธอต้องเป็นคนลงมือเฉือนถุงพิษออกจากตัวอะมีบาด้วยตัวเองนี่นา เธอสามารถรับภารกิจแล้ว "จ้างช่วง" ต่อให้พวกผู้เล่นทำได้สบายๆ

ตราบใดที่ให้ผลประโยชน์มากพอ อย่าว่าแต่อะมีบาตัวเล็กๆ เลย ต่อให้ไปแทงตูดเวิลด์บอส พวกผู้เล่นก็กล้าทำ!

"รับรองภารกิจสำเร็จค่ะ!"

หัวหน้าแก๊งไฟป่ายิ้มอย่างพึงพอใจ "ฉันจะให้ฝ่ายพลาธิการจัดสรรงบพิเศษแยกต่างหากให้ 50,000 เครดิต ระหว่างปฏิบัติงานถ้าต้องใช้เงิน เธอไปเบิกที่ฝ่ายพลาธิการได้ตลอดเวลา"

มีโบนัสที่ไม่คาดคิดแบบนี้ด้วยเหรอ?

นั่นมันตั้ง 50,000 เครดิตเชียวนะ!

ไป๋มู่จินยิ้มแก้มปริ

ในสถานที่ที่รวมเหล่าคนชั่วอย่างแก๊งไฟป่า ฝ่ายจัดซื้อที่ไม่กินหัวคิวระหว่างจัดซื้อ ย่อมไม่ใช่ฝ่ายจัดซื้อที่มีคุณภาพ!

หลังจากออกจากห้องหัวหน้าแก๊ง เธอแวะไปเบิกเงิน 5,000 เครดิตที่ฝ่ายพลาธิการก่อน แล้วจึงกลับบ้าน

เลี้ยงดูอันยามานับพันวัน ได้เวลาที่เซียนตกปลาอันยาจะออกโรงอีกครั้งแล้ว!

...ภายนอกโรงงานหล่อเย็นร้าง

พื้นที่แถบนี้เชื่อมต่อกับแดนรกร้าง เป็นถิ่นของพวกเก็บขยะและคนสิ้นไร้ไม้ตอก แม้แต่คนของแก๊งไฟป่าถ้าไม่มีธุระจำเป็นก็จะไม่มาที่นี่ ดังนั้นมันจึงกลายเป็นพื้นที่ยอดนิยมของผู้เล่นไปโดยปริยาย

ยามบ่าย วาวาจีเดินไปตาม "ถนนคนเดิน" ที่เต็มไปด้วยแผงลอย พลางไลฟ์สตรีมตามปกติ

เนื่องจากสองวันนี้ไป๋มู่จินไม่ค่อยโผล่มาในไลฟ์ ยอดคนดูของเธอเลยตกลงไปพอสมควร

แต่เธอก็ยังใจเย็น เธอเคยผ่านช่วงที่เงียบเหงากว่านี้มาแล้ว แค่นี้จิ๊บจ๊อย

วาวาจีมองอนาคตของเกม "เหนือห้วงดารา" ในแง่ดีมาก เธอเชื่อว่าตราบใดที่เกาะขาลูกพี่ไป๋มู่จินไว้แน่นๆ สักวันเธอต้องกลายเป็นสตรีมเมอร์ตัวแม่แน่นอน!

[วันนี้เรามาสัมผัสบรรยากาศสไตล์แดนรกร้างกันก่อนนะคะ]

ขณะที่วาวาจีเดินอยู่ จู่ๆ ร่างสีขาวก็ปรากฏขึ้นตรงหน้า

[องค์หญิงนักขุด สังเกตไหมว่าโลลิผมขาวข้างหน้านั่นดูคุ้นๆ นะ?]

[นั่นมันน้องสะใภ้นี่หว่า]

คอมเมนต์ในไลฟ์ไหลรัวๆ

น้องสะใภ้?

หลังจากจ้องแผ่นหลังสีขาวนั้นอยู่ครู่หนึ่ง วาวาจีก็นึกขึ้นได้ นี่มันเด็กน้อยที่คอยเดินตามต้อยๆ หลังฟู่เป่าไม่ใช่เหรอ?

เธอรีบวิ่งตามไป "นี่ๆ เธอนั่นแหละ คนที่ตามฟู่เป่าน่ะ..."

อันยาหันกลับมาอย่างหงุดหงิด "นี่อะไร... อ้อ เป็นเธออีกแล้ว ฉันมีชื่อนะ ชื่ออันยา เข้าใจไหม? ให้ตายสิ เอาเถอะๆ ไปเล่นตรงนู้นไป ตอนนี้ฉันยุ่งมาก ไม่มีเวลามาคุยเล่นกับเธอหรอก"

พูดจบ เธอก็เดินไปหาเจ้าของแผงลอยอีกคน ปล่อยให้วาวาจียืนเอ๋อรับประทานอยู่ท่ามกลางสายลม

วาวาจีสะบัดหัวเรียกสติ แล้วรีบวิ่งตามไปอีกครั้ง "ยุ่งเรื่องอะไรอยู่เหรอ? เผื่อฉันช่วยได้นะ?"

"เธอเนี่ยนะ?" อันยาลากเสียงยาว สีหน้าเต็มไปด้วยความสงสัย

หน้าวาวาจีแดงก่ำ

ถึงฉันจะกาก แต่ฉันก็มีเพื่อนเทพๆ เพียบนะยะ ไม่รู้จักพลังแห่งมิตรภาพหรือไง!

อันยาพูดต่อ "อย่าเข้าใจผิด ฉันไม่ได้ดูถูกเธอ ฉันรู้ว่าพวกเธอไม่กลัวตาย และรู้ว่าพวกเธอมีพวกพ้องเยอะ แต่เรื่องนี้มันไม่เกี่ยวกับเรื่องกลัวตายหรือมีพวกเยอะหรอกนะ"

"แล้วมันเกี่ยวกับอะไรล่ะ?" วาวาจีรีบซัก

"เงินไงล่ะ ประมาณหลายหมื่นเครดิตเลยล่ะ"

"ลาก่อน!"

วาวาจีหันหลังกลับทันที อย่าว่าแต่หลายหมื่นเลย แค่ไม่กี่ร้อยเธอยังหาแทบไม่ได้

เดินไปได้สิบกว่าเมตร เธอก็เดินกลับมา "ไหนลองบอกรายละเอียดมาก่อนซิ? เผื่อฉันจะช่วยทางอื่นได้"

อันยาเบ้ปาก "ก็ได้ จริงๆ แล้วฉันมาหาซื้อถุงพิษอะมีบาประเภท 2 น่ะ ลูกพี่ต้องการ 50 ชิ้น ฉันเดินถามมาครึ่งค่อนตลาดแล้วยังซื้อไม่ได้สักชิ้น แถมฉันก็ไม่มีเงินจ้างคนไปล่าด้วย ขืนเป็นแบบนี้ต่อไป ลูกพี่ต้องออกไปลุยแดนรกร้างด้วยตัวเองแน่ๆ"

ยิ่งพูด เธอก็ยิ่งร้อนใจ

วาวาจีถามหยั่งเชิง "พวกอะมีบาประเภท 2 มันอันตรายมากเหรอ?"

"ก็ต้องอันตรายสิ" อันยาอธิบายความโหดร้ายของอะมีบา

วาวาจีตกใจ "ทำไมฟู่เป่าถึงต้องการถุงพิษพวกนั้นล่ะ?"

อันยาส่ายหน้า "ฉันก็ไม่รู้เหมือนกัน แค่บังเอิญได้ยินลูกพี่บ่นว่าต้องใช้ ฉันเป็นห่วงก็เลยอยากจะลองช่วยดู แล้วสรุปเธอจะช่วยฉันหาถุงพิษไหม?"

เอ่อ... วาวาจีกำลังจะพูดอะไรบางอย่าง ทันใดนั้นเสียงแจ้งเตือนระบบก็ดังขึ้น

[คุณได้เปิดใช้งานภารกิจไหว้วาน 'รวบรวมถุงพิษ']

[รายละเอียดภารกิจ: ...]

[เป้าหมายภารกิจ: รวบรวมถุงพิษอะมีบาประเภท 2]

[รางวัล: ค่าประสบการณ์ 100 แต้มต่อถุงพิษ 1 ชิ้น, ความชอบของอันยา +1]

วาวาจีชะงักไป วินาทีต่อมา เธอแชร์หน้าต่างภารกิจลงในไลฟ์สตรีมด้วยความดีใจ

วาวาจี: [เย้ มีภารกิจด้วย! ฉันได้ภารกิจแล้ว ฮ่าฮ่าฮ่า!]

[องค์หญิงนักขุด เป็นอะไรมากไหมเนี่ย? แค่ได้ภารกิจ ไม่ใช่สอบติดจอหงวนซะหน่อย]

[รางวัลภารกิจน้อยไปหน่อยนะ ถ้าจำไม่ผิดอะมีบาประเภท 2 เลเวล 4 เลยนะ แต่ถุงพิษอันนึงให้แค่ 100 exp เอง]

[ใช่ๆ ฉันเคยสู้กับตัวนี้ เลือดไม่เยอะ แต่พ่นพิษทีเลือดหายไป 1/3 เลย]

วาวาจี: [เด็กน้อย พวกนายนี่ยังอ่อนหัดนัก คิดจริงๆ เหรอว่าของมีค่าของภารกิจนี้คือ exp 100 แต้ม?]

คนดูในไลฟ์งงเป็นไก่ตาแตก

วาวาจี: [เฮ้อ ยังกล้าเรียกตัวเองว่าศิษย์สำนักฟู่อีกเหรอ ค่าประสบการณ์น่ะไม่สำคัญเลย ไม่สังเกตเหรอว่านี่เป็นภารกิจแรกที่เราได้รับจากฟู่เป่าและอันยานะ?]

อุ๊ต๊ะ จริงด้วยแฮะ?

วาวาจีพูดอย่างภูมิใจ: [พอฉันปั๊มค่าความชอบของอันยาได้ ฉันก็จะเข้าใจฟู่เป่าได้ลึกซึ้งขึ้นผ่านทางอันยา แล้วก็จะปลดล็อกภารกิจเนื้อเรื่องของฟู่เป่าได้ไงล่ะ ฮ่าฮ่าฮ่าฮ่า!]

พร้อมกับเสียงหัวเราะของเธอ จำนวนคอมเมนต์ในไลฟ์ก็พุ่งขึ้นหลายเท่าตัว

บ้างก็ตะโกน "เชี่ย โคตรเจ๋ง" บ้างก็อิจฉาตาร้อน บ้างก็สติแตก และบางคนก็รีบวิ่งมาหาเธอที่พิกัดทันที

บ้าเอ๊ย เวลาแบบนี้วาวาจีจะมางกไว้คนเดียวได้ไง? ฉันต้องเป็นคนแรกที่ปลดล็อกภารกิจลับให้ได้!

"นี่" ตอนนั้นเอง อันยาโบกมือไปมาตรงหน้าวาวาจี "เธอเอ๋อไปแล้วเหรอ?"

วาวาจีได้สติ "เปล่าๆๆ ฉันจะช่วยเธอ แต่ลำพังฉันคนเดียวคงไม่ไหว ฉันขอเรียกคนมาเพิ่มนะ"

ตาของอันยาเป็นประกาย "ไม่มีปัญหาแน่นอน แต่เธอจะช่วยฉันจริงๆ ใช่ไหม?"

วาวาจีตอบ "แน่นอนสิ อ้อ จริงสิ สัญญาอะไรกับฉันอย่างนึงได้ไหม"

อันยาถอยหลังไปก้าวหนึ่งโดยสัญชาตญาณ จ้องวาวาจีอย่างระแวง

วาวาจีรีบพูด "ไม่ใช่เรื่องไม่ดีหรอก แค่อยากให้เธออย่าเพิ่งบอกฟู่เป่าเรื่องนี้ รอให้เก็บถุงพิษครบหมดแล้วค่อยเอาไปเซอร์ไพรส์ฟู่เป่าทีเดียว"

"นึกว่าจะพูดเรื่องอะไร เรื่องแค่นี้เอง ก็ได้จะพยายามนะ แต่ถ้าลูกพี่ใจร้อนจะออกไปแดนรกร้างให้ได้ ฉันก็ต้องบอกล่วงหน้านะ"

"เรื่องนั้นไม่มีปัญหา"

อันยามองวาวาจีซ้ำอีกครั้ง "เธอนี่นิสัยดีใช้ได้เลยนะ ขอบใจมาก จะให้ฉันเรียกว่าอะไรดี?"

ฮ่าฮ่าฮ่า ค่าความชอบรอบนี้ต้องเพิ่มขึ้นแน่ๆ!

วาวาจียิ้มตาหยีเป็นรูปพระจันทร์เสี้ยว "เรียกเจ๊วาวาก็ได้ เอาเป็นว่าเดี๋ยวเจ๊จะช่วยถามแถวๆ นี้ก่อนนะว่ามีใครขายถุงพิษบ้างไหม"

อันยาไม่ปฏิเสธ ขณะที่พวกเธอเดินถามไปตามถนน ผู้เล่นก็เริ่มทยอยมาถึงทีละคน

ทุกคนได้รับภารกิจจากอันยาโดยไม่มีข้อยกเว้น

วาวาจีไม่กังวลเลย เธอไม่ได้ตั้งใจจะปิดข่าวอยู่แล้ว เธอเป็นคนแรก แค่นั้นก็พอแล้ว!

[ไปกันเถอะ ไปกันเถอะ มุ่งหน้าสู่แดนรกร้าง ล่าอะมีบากัน!]

[อย่าเพิ่งรีบ ขอฉันไปซื้อยาแก้ติดเชื้อก่อน อย่างน้อยก็น่าจะเพิ่มโอกาสรอดได้บ้าง]

ท่ามกลางเสียงจอแจ กลุ่มผู้เล่นจำนวนมากมุ่งหน้าสู่แดนรกร้าง

อันยารีบวิ่งไปที่จุดนัดพบกับไป๋มู่จิน

"ลูกพี่ ลูกพี่สุดยอดไปเลย! ไม่ต้องเสียเงินสักเครดิตเดียว พวกเขาก็เต็มใจวิ่งไปทำงานให้แล้ว!"

เธอเริ่มสงสัยแล้วว่าไป๋มู่จินมีพลังปีศาจซัคคิวบัสในตำนานหรือเปล่า

ถ้าเป็นเรื่องจริง พวกเธอเปิดโรงงานแล้วให้พวกคนนอกมาทำงานฟรีๆ ได้เลยไหมเนี่ย?

ไป๋มู่จินลูบหัวอันยา "ใจเย็นๆ"

เป็นไปตามที่เธอคาด หลังจากมอบหมายภารกิจฝ่ายพลาธิการให้อันยา อันยาก็สามารถแจกจ่ายภารกิจต่อให้ผู้เล่นได้จริงๆ เยี่ยมเลย ทีนี้ก็มีอีกวิธีในการเก็บเกี่ยวผลประโยชน์จากผู้เล่นแล้ว

ความสำเร็จครั้งนี้ต้องยกเครดิตให้ทั้งภารกิจที่อันยาแจก และจินตนาการอันล้ำเลิศของวาวาจี

ถ้าวิเคราะห์ให้ดี ผลงานของวาวาจีมีส่วนมากกว่าด้วยซ้ำ ไม่เพียงแต่เธอมโนไปเองในไลฟ์หลังจากได้รับภารกิจ แต่ในช่วงหลายวันที่ผ่านมา เธอยังคอยฝังหัวผู้เล่นคนอื่นเรื่อง "ภารกิจลับของไป๋มู่จิน" มาโดยตลอด

ถ้าไม่ใช่เพราะแบบนั้น ผู้เล่นในไลฟ์คงไม่เชื่อเรื่องไร้สาระของเธอและแห่มาทำงานฟรีกันง่ายๆ แบบนี้หรอก

"ฝีมือเล่นเกมของวาวาจีอาจจะกาก แต่แค่ความสามารถในการมโนของเธอก็คุ้มค่าที่จะปั้นแล้ว"

ทัศนคติของไป๋มู่จินที่มีต่อผู้เล่นคือการมองพวกเขาเป็นตัวช่วยปั๊มเลเวล เธอจะสูบผลประโยชน์สารพัดจากผู้เล่น แต่ถ้าเจอผู้เล่นที่มีแวว เธอก็ไม่ลังเลที่จะปั้น เพราะนั่นจะทำให้เธอโกยผลประโยชน์ได้ดียิ่งขึ้น

แน่นอน เงื่อนไขในการปั้นผู้เล่นของเธอคือ ผู้เล่นคนนั้นต้องไม่หักหลังเธอเพื่อผลประโยชน์เล็กน้อยส่วนตัว

ชัดเจนว่าวาวาจีผ่านเกณฑ์นี้ ในฐานะครีเอเตอร์และสตรีมเมอร์ ตอนนี้ชื่อเสียงของวาวาจีผูกติดกับเธออย่างแน่นหนา ยิ่งเธอเก่งขึ้น ยอดคนดูของวาวาจีก็จะยิ่งสูงขึ้น

นอกจากหัวหน้าหน่วยโฆษณาชวนเชื่ออย่างวาวาจีแล้ว ไป๋มู่จินยังวางแผนจะปั้นผู้เล่นสายต่อสู้ที่มีฝีมืออีกสักสองสามคน เพื่อให้เป็นไอดอลดึงดูดผู้เล่นคนอื่นมาสู้เพื่อเธอ

การพึ่งพาแค่ความนิยมเพื่อรักษาความสัมพันธ์อันดีกับผู้เล่นมันไม่ค่อยมั่นคงเท่าไหร่ ควรใส่การแลกเปลี่ยนผลประโยชน์ลงไปเป็นเครื่องปรุงรสสักหน่อยจะดีกว่า

"กลับกันเถอะ อีกสักสองสามวันพวกเขาน่าจะทำภารกิจใกล้เสร็จแล้ว"

ไป๋มู่จินไม่ได้คิดจะรอเฉยๆ

เมื่อถึงวันถัดมา เธอพาอันยากลับไปที่ "ถนนคนเดิน" เมื่อวาน และเจอวาวาจีกับคนอื่นๆ กำลังเดินเลือกซื้อของอยู่

"ฟู่เป่า มาทำอะไรที่นี่เหรอ?"

พอเห็นพวกเธอ วาวาจีก็ตะลึง

เธอสังเกตเห็นอันยาก้มหน้าดูเหมือนคนทำความผิด หรือว่า... "ฉันรู้เรื่องที่พวกเธอช่วยฉันจากอันยาแล้วนะ" ไป๋มู่จินถอนหายใจ

นั่นไง

วาวาจีปิ๊งไอเดียทันที นี่มันโอกาสปั๊มความชอบจากอันยาไม่ใช่เหรอ?

เธอรีบก้าวออกมา เอาตัวบังอันยาไว้ข้างหลัง "ฟู่เป่า น้องยังเด็ก อย่าตีเลยนะ ฉันเป็นคนต้นคิดจะช่วยเธอเอง น้องแค่เป็นห่วงเธอ น้องทำผิดตรงไหน?"

วาวาจีรู้สึกว่าตอนนี้ตัวเองต้องดูเท่มากแน่ๆ บางทีอาจจะกลายเป็นยักษ์แห่งแสงในใจอันยาไปแล้วก็ได้

หึหึ คนอื่นรู้แค่ทำภารกิจจะมีประโยชน์อะไร? การเพิ่มความชอบมันต้องใส่ใจรายละเอียดเล็กๆ น้อยๆ แบบนี้ต่างหาก!

ไป๋มู่จินส่ายหน้าเบาๆ "ในเมื่อเรื่องมันเป็นแบบนี้แล้ว ฉันก็คงทำได้แค่รับน้ำใจของพวกเธอไว้ แต่ฉันจะรับไว้เฉยๆ ไม่ได้หรอก ฉันจะขอซื้อถุงพิษที่พวกเธอรวบรวมมา ในราคาชิ้นละ 200 เครดิต"

ห๊ะ?

วาวาจี แพทริคสตาร์ และคนอื่นๆ รอบตัวรีบปฏิเสธ "ไม่เป็นไรๆ ไม่ต้องหรอก จะให้ฟู่เป่าเสียเงินได้ยังไง"

ไป๋มู่จินกล่าว "รับไว้เถอะ เงินพวกนี้ไม่ใช่เงินส่วนตัวฉัน เป็นเงินของแก๊งไฟป่า เงินฟรีๆ ทำไมจะไม่เอาล่ะ? ตอนนี้พวกเธอก็ต้องการเงินไม่ใช่เหรอ?"

ต้องการสิ ใครจะไม่ต้องการล่ะ?

คำพูดนี้ทำเอาผู้เล่นซาบซึ้งจนน้ำตาแทบไหล

[บ้าเอ๊ย นี่แหละฟู่เป่า มิตรแท้ของผู้เล่นจริงๆ ถ้าเป็น NPC ตัวอื่นรู้ว่าเราทำงานให้ฟรีคงดีใจจนเนื้อเต้น จะยอมเอาเงินแก๊งมาแบ่งให้เราทำไม]

[พวกนาย ชาตินี้ไม่เสียใจแล้วที่เข้าลัทธิฟู่!]

[จบกัน จบกัน หลังจากเจอฟู่เป่า ฉันรู้สึกว่ามองผู้หญิงคนอื่นไม่ขึ้นแล้ว ชาตินี้ฉันต้องโสดตลอดไปเหรอเนี่ย?]

[ตื่น ก่อนจะเจอฟู่เป่าเอ็งก็โสดอยู่แล้ว]

ไป๋มู่จินแอบหัวเราะในใจ

ถ้าเธอใส่เงินรางวัล 200 เครดิตนี้ไว้ในรายละเอียดภารกิจตั้งแต่แรก ปฏิกิริยาของผู้เล่นคงไม่รุนแรงขนาดนี้ พวกเขาจะมองว่าเป็นเรื่องปกติที่ควรได้

รอบนี้เธอกำไรมหาศาล

รวบรวมถุงพิษ 50 ชิ้น จ่ายให้ผู้เล่น 10,000 เครดิต ดูเหมือนเยอะ แต่เธอยังเหลือกำไรจากแก๊งไฟป่าอีกตั้ง 40,000 เครดิต แต่เธอไม่คิดจะกินรวบขนาดนั้น เธอวางแผนจะเหลือเงินคืนให้แก๊งสัก 10,000 เครดิต เพื่อโชว์ความสามารถในการประหยัดงบ

"พวกเธอช่วยฉันไว้มาก แค่ให้เงินแค่นี้คงไม่พอจะแสดงความขอบคุณ ถ้ามีคำขออะไรอื่นก็บอกมาได้เลย ฉันจะพยายามทำให้ดีที่สุด"

คำพูดนี้สร้างความฮือฮาในหมู่ผู้เล่นอีกครั้ง

"เอ่อ ไม่มีนะ"

"ดูเหมือนจะไม่มีอะไรที่อยากได้เป็นพิเศษจริงๆ แฮะ"

"เอ่อ... ขอเป็นสมุดความรู้อาชีพได้ไหม?"

"เฮ้ย ถามอะไรแบบนั้นฟะ?"

ผู้เล่นที่ยกมือขึ้นรีบโดนเพื่อนกดหัวลงทันที

"สมุดความรู้อาชีพเหรอ?" ไป๋มู่จินขมวดคิ้วเล็กน้อย "ฉันจำได้ว่าในห้องสมุดของแก๊งไฟป่ามีอยู่นะ ถึงจะเอายากหน่อย แต่ฉันจะลองหาวิธีดู"

ทันทีที่พูดจบ ผู้เล่นทุกคนตะลึง แบบนี้ก็ได้เหรอ?

ไม่ได้สิ ยังไงมันก็อันตรายเกินไป เกิดฟู่เป่าโดนจับได้ตอนขโมยหนังสือจะทำยังไง?

ผู้เล่นบางคนพยายามเกลี้ยกล่อมให้ไป๋มู่จินล้มเลิกความคิด แต่ไป๋มู่จินยืนกรานจะทำให้ได้ พวกเขาจึงทำได้แค่เก็บความซาบซึ้งนี้ไว้ในใจ

[ฉันจะขโมยสมุดความรู้อาชีพของแก๊งไฟป่ามาเลี้ยงพวกนายเอง.jpg]

คืนนั้น มีผู้เล่นตัดต่อภาพและโพสต์ลงในบอร์ดชุมชน กระทู้นั้นพุ่งขึ้นติดท็อปหัวข้อร้อนแรงแบบเรียลไทม์ทันที

ไป๋มู่จินอดอมยิ้มไม่ได้

ผลประโยชน์จากปฏิบัติการครั้งนี้ดีเกินกว่าที่คาดไว้มาก

เธอรออีกวันเดียว ในที่สุดผู้เล่นก็รวบรวมถุงพิษจนครบ 50 ชิ้น

แต่ก่อนจะได้ดีใจนาน ข่าวที่ไม่ค่อยสู้ดีนักก็ลอยมาเข้าหู

"เมื่อวานตอนที่เราตามลูกพี่ไปไล่จับคนนอก เราฆ่าคนนอกสองคนที่หน้าตาเหมือนกันเป๊ะติดต่อกัน"

ไป๋มู่จิน: "เป็นไปได้ไหมว่าเป็นฝาแฝด?"

"ตอนแรกพวกเราก็คิดงั้น แต่ผ่านไปแป๊บเดียว เราก็เจอเขาเป็นครั้งที่สาม"

"แฝดสาม?"

"ไม่น่าใช่มั้ง?"

ไป๋มู่จินตระหนักได้ทันทีว่า ความลับที่ผู้เล่นสามารถคืนชีพได้ ดูเหมือนกำลังจะถูกเปิดเผยซะแล้ว